Tibetan
ཚན་ཉིད་དགག་པར་བྱ་སྟེ། སྣང་བ་འདི་གཉིས་ཀ་ཡང་སེམས་ཀྱི་རྣམ་པ་སྣང་བ་ཡིན་པར་མཚུངས་མོད་ཀྱི། སྡུག་བསྔལ་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་གནས་སུ་སྣང་བ་ནི། སྣང་བ་མ་དག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འཁྲུལ་བ་ཡིན་ལ། ཐར་པ་དང་ཐར་པའི་གནས་སུ་སྣང་བ་ནི་དག་པའི་ཕྱིར་མ་འཁྲུལ་བ་སྟེ། གང་འཁྲུལ་བ་དེ་ནི་མ་དག་པ་ཡིན་ལ། མ་དག་པ་དེ་ནི་འཁྲུལ་བ་སྟེ། འདི་ནི་ཁྱབ་པ་མཚུངས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དག་པ་དང་མ་འཁྲུལ་བ་ལ་ཡང་བལྟ་བར་བྱའོ། །དེ་བས་ན་ཁྱབ་པ་ངེས་པའི་གཏན་ཚིགས་འདི་ཉིད་ཀྱིས་ཐ་མལ་པར་སྣང་བ་ནི་སྣང་བ་འཁྲུལ་བའོ། །འཁྲུལ་བའི་སྣང་བའོ། །ལྷ་ནི་སྣང་བ་མ་འཁྲུལ་བའོ། །མ་འཁྲུལ་པའི་སྣང་བའོ། །ཞེས་ངེས་པར་རྟོགས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་རྣམ་པ་ཡང་ཐ་དད་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡང་ཅུང་ཟད་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། གང་ཟག་ཁ་ཅིག་གིས་བཏགས་པ་བུམ་པ་དང་ཀ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ལྷར་བསྒོམས་ན་སྐུ་གསུང་ཐུགས་དང་ལྡན་པའི་ལྷ་ཉིད་དུ་སྣང་དུ་རུང་མོད་ཀྱི། དེ་ནི་ཀ་བ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་མི་སྡུག་པ་བསྒོམས་པས་ས་ཕྱོགས་རུས་པ་ལ་སོགས་པས་གང་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཟད་པར་གྱི་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པ་བསྒོམ་པའི་སྣང་བ་ཡང་དབང་འབྱོར་བའི་གཟུགས་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་གཟུགས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཞིག་ཡིན་པས། དངོས་པོའི་མཚན་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཟེར་བ་དང་། ཁ་ཅིག་ན་རེ། ལྷར་སྣང་བའི་ཚེ་རང་གི་སྣང་བ་འགྱུར་བ་ཡིན་པས་མཐུན་པར་སྣང་བའི་མཚན་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་རྒོལ་བ་ལ། རྣམ་པ་ཡང་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མཐུན་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར། ཞེས་བྱ་བ་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་ཡི་དྭགས་ལ་རྣག་ཏུ་སྣང་བ་ཡང་ལས་མཐུན་རང་གི་སྣང་བ་ཡིན་ལ། ཆུར་སྣང་བ་ཡང་ལས་མཐུན་རང་གི་སྣང་བ་ཡིན་པས་གཞི་ཐ་དད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་མི་རུང་སྟེ་གཤེར་བར་མཐུན་པར་སྣང་བ་གཉིས་ག་ལ་མ་ལོག་པས། དེ་བས་ན་ཀླུང་ཆོས་ཅན་དུ་བྱ་བར་རུང་བ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་དེ་ཡང་དག་གོ་ན། རྣག་ཏུ་སྣང་བ་ཉིད་ཀྱང་རང་རང་གི་སྣང་བ་ཡིན་པས་ཆོས་ཅན་རྒོལ་བ་དང་ཕྱིར་རྒོལ་བ་གཉི་ག་ལ་གྲུབ་པ་གང་ཡང་རྙེད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཐུན་མོང་གི་སྣང་བ་ལ་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པ་མ་དག་པར་སྣང་བ་དང་། ལྷའི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་རྡོ་རྗེའི་སྣང་བ་དག་པ་གཉི་ག་ཡང་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་རྣམ་པ་དང་བཅས་པའི་ཞིང་དང་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་སྣང་བ་གཉི་ག་ལ་མ་ལོག་པར་མཐུན་པར་སྣང་བས། དེ་བས་ན་འདི་ལྟར་སྣང་བ་ཆོས་ཅན་དུ་བཞག་ཏུ་རུང་བ་ཡིན་ཏེ། གལ་སྟེ་རང་རང་གི་སྣང་བ་ཡིན་པས་ཀུན་ཀྱང་ཐ་དད་དོ། །ཞེས་མཐུན་སྣང་བཀག་ན་ཀ་བ་ལ་སོགས་པ་རང་རང་གི་སྣང་བ་ཡིན་པས་ཆོས་ཅན་རྒོལ་བ་དང་ཕྱིར་རྒོལ་བ་གཉི་ག་ལ་གྲུབ་པ་གང་ཡང་རྙེད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་སྣང་བ་ལྷར་བསྒྲུབ་པ་འདི་ཡང་ཆོས་ཅན་ཐ་དད་པའི་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ཡང་དྲིས་པ། ཡོངས་སུ་དག་པའི་ལྷ་ནི་ཆོས་ཉིད་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཕྱེ་སྟེ་རྣམ་པར་བཞག་པ་མ་ཡིན་ནམ། ཇི་ལྟར་ན་སེམས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྣང་བར་འགྱུར་ཞེ་ན། ཡོངས་སུ་དག་པའི་ལྷ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་བཞག་སྟེ། ཇི་ལྟར་མེ་ལོང་གི་གཟུགས་བརྙན་ནི་མེ་ལོང་གི་ཡོན་ཏན་ཡིན་པས། མེ་ལོང་དུ་གཞག་པ་དང་། བྱད་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་ཡིན་པས། བྱད་ཀྱི་རྣམ་པར་བཞག་གོ །དེ་བཞིན་དུ་ལྷའི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་སུ་སྣང་བ་ཡང་། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་རྟོགས་པའི་དབང་དང་། ཐུགས་རྗེས་སྨོན་ལམ་བསྒྲུབ་པའི་ཤུགས་ཀྱིས་སྣང་བ་ཡིན་པས། ཡེ་ཤེས་དང་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱེ་བའོ། །ཞེས་བཞག་པ་དང་། ལྷར་སྣང་བ་དེ་དག་ཀྱང་བག་ཆགས་དང་བཅས་པའི་སེམས་ཀྱི་རྣམ་པ་སྣང་བ་ཡིན་པས་སེམས་ཉིད་དུ་བསྡུས་པའོ། །དེ་ལ་བག་ཆགས་ཀྱི་རྒྱུས་ཇི་ལྟར་སྣང་ཞེ་ན། དེ་ལ་འཛིན་པ་གཉིས་ཀྱི་བག་ཆགས་ནི། དེ་ཡང་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་དུ་སྣང་བར་འགྱུར་རོ། །དཀར་པོ་ལས་ཀྱི་བག་ཆགས་ཀྱིས་ནི། མཚན་དང་དཔེ་བྱད་ལ་སོགས་པས་བརྒྱན་པ། ཁྱད་པར་ཅན་དུ་སྣང་བར་འགྱུར། གཞན་ཡང་བདག་ཏུ་ལྟ་བའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་ནི་བདག་དང་ལྷ་རྒྱུད་སོ་སོར་སྣང་བ་དང་ཡུལ་བེག་ལིང་དུ་ཆད་པར་སྣང་བར་འགྱུར་རོ། །མངོན་པར་བརྗོད་པའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་ནི་མཚན་མ་ཐ་དད་དུ་སྣང་བར་འགྱུར་རོ། །སྲིད་པ་ཡན་ལག་གི་བག་ཆགས་ལས་ནི། སྐྱེ་བའི་རང་བཞིན་དུ་སྣང་སྟེ། བག་ཆགས་ཐམས་ཅད་མ་ལུས་པར་ཟད་པ་ལ་ནི། ཡོངས་སུ་དག་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡང་སྣང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་པའི་དག་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི། དེ་བཞིན་དུ་ཡོད་དམ་མེད་པ་ནི་བརྟག་པར་བྱ་བ་སྟེ། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཆོས་ཡིན་ནོ། །ཡང་དྲིས་པ། ཡོངས་སུ་དག་པའི་ལྷ་ཡུལ་གྱི་བདག་ཉིད་དུ་བཞག་པའི་ཚེ། ཡེ་ཤེས་དང་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱེ་བར་བཞག་པ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། ཐ་མལ་པའི་སེམས་འཁྲུལ་བར་སྣང་བའི་བདག་ཉིད་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ཏེ། སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་ཤེས་པའང་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་བྱང་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་པ་འབའ་ཞིག་ལ་ལྟོས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་
Chinese
应当驳斥自性。虽然这两种显现都是心的显现之相，同样如此，但显现为痛苦和痛苦之境，是因为显现不净而为错乱。显现为解脱和解脱之境，是因为清净而不错乱。凡是错乱的，就是不净的；凡是不净的，就是错乱的。这是周遍相同。同样，对于清净和不错乱也应当观察。因此，凭借这个确定周遍的理由，显现为凡庸之相是错乱的显现。是错乱的显现。神是未错乱的显现。是未错乱的显现。应当如此确定地理解。对此，“相也不相同”这句话也应当稍微解释一下。有些人认为，如果将假立的瓶子和柱子等观想为神，或许会显现为具有身语意的神，但这不是柱子等的自性。就像观修不净，地方充满骨头等一样。同样，观修灭尽的生处等之显现，也是自在的色，是法生处的色之差别，不是事物的自性。他们这样说。有些人则反驳说，显现为神的时候，自己的显现会改变，所以不是显现一致的自性。对于这种反驳，所要表达的是：相也不相同，因为显现一致。就像对于饿鬼来说，显现为脓也是业力相同的自己的显现，显现为水也是业力相同的自己的显现，因此不能说基础不同，因为显现为湿润一致，两者都没有改变。因此，可以将河流作为有法。如果那样正确的话，显现为脓本身也是各自的显现，因此对于有法，无论辩论者还是反驳者，都无法找到任何成立之处。同样，在共同的显现中，身体、语言和意念的相不净的显现，以及神的身体、语言和意念金刚的清净显现，两者都与具有身体、语言和意念三种相的境和行境显现一致，没有改变。因此，可以这样将显现作为有法来安立。如果
English
Self-nature should be refuted. Although both of these appearances are the appearances of the mind's aspects, they are the same. However, appearing as suffering and the place of suffering is mistaken because it is an impure appearance. Appearing as liberation and the place of liberation is not mistaken because it is pure. Whatever is mistaken is impure, and whatever is impure is mistaken. This is the same pervasion. Similarly, purity and non-mistakenness should also be examined. Therefore, with this very reason of certain pervasion, appearing as ordinary is a mistaken appearance. It is a mistaken appearance. A deity is a non-mistaken appearance. It is a non-mistaken appearance. It should be understood with certainty. Regarding this, the statement "the aspects are also not different" should also be explained a little. Some people think that if one meditates on imputed things like vases and pillars as deities, they may appear as deities endowed with body, speech, and mind, but that is not the nature of pillars and so on. It is like meditating on ugliness, where the place is filled with bones and so on. Similarly, the appearance of meditating on the sphere of exhaustion and so on is also a powerful form, a distinction of the form of the sphere of phenomena, and not the nature of things. That's what they say. Some argue that when appearing as a deity, one's own appearance changes, so it is not the nature of appearing the same. To this objection, what is being shown is: the aspects are also not different, because they appear the same. Just as for a hungry ghost, appearing as pus is also its own appearance due to shared karma, and appearing as water is also its own appearance due to shared karma, so it is not permissible to say that the basis is different, because appearing the same as moisture, neither of them has changed. Therefore, it is permissible to make a river the subject. If that is correct, then the appearance as pus itself is also the appearance of each, so for the subject, neither the proponent nor the opponent will find anything established. Similarly, in the common appearance, the impure appearance of the aspects of body, speech, and mind, and the pure appearance of the vajra body, speech, and mind of the deity, both appear the same without changing in the realm and field of experience with the three aspects of body, speech, and mind. Therefore, it is permissible to establish appearance as the subject in this way. If
Chinese
因为那是各自的显现，所以一切都是不同的。如果遮止共同的显现，那么柱子等是各自的显现，作为论式的主体，无论对于立论者还是反驳者，任何成立的观点都无法找到。因此，将显现确立为本尊，也没有主体不同的过失。又有人问：完全清净的本尊不是以法性和智慧来区分而安立的吗？怎么会成为心的显现呢？答：完全清净的本尊也以两种方式安立。比如镜中的影像，是镜子的功德，所以在镜中安立；因为是脸的影像，所以安立为脸的形象。同样，本尊显现为身语意，也是因为以智慧证悟法性的力量，以及以慈悲成就愿望的威力而显现，所以用智慧和法性来区分安立。这样安立，并且，那些显现为本尊的形象，也是具有习气的心的显现，所以归摄于心性之中。那么，以习气的因由如何显现呢？答：对于二取习气来说，它会显现为境和有境。对于白业习气来说，会显现为以相好等庄严的、具有特点的形象。此外，对于我执习气来说，会显现为我和本尊传承各自不同的形象，并且显现为与外境隔绝。对于言说的习气来说，会显现为不同的名相。从有支的习气来说，会显现为出生的自性。当所有习气完全灭尽时，完全清净的行境也不会显现。佛陀的清净和世间人的智慧，同样是应该考察是否存在，是不可思议的法。又有人问：当完全清净的本尊被安立为处所的自性时，以智慧和法性来区分安立的是什么呢？难道不是存在于凡夫俗子心中显现为错乱的自性上吗？答：并非如此，因为普通人的意识也具有自性清净的特征，并且智慧也不仅仅依赖于生起菩提心，而是自生的智慧。
English
Because it is each individual's appearance, everything is different. If common appearances are blocked, then pillars, etc., are each individual's appearance, so as the subject of the thesis, no established view can be found for either the proponent or the opponent. Therefore, establishing appearances as deities does not have the fault of differing subjects. Furthermore, someone asks: Are completely pure deities not distinguished and established by Dharmata and wisdom? How can they appear as aspects of the mind? Answer: Completely pure deities are also established in two ways. Just as the reflection in a mirror is a quality of the mirror, so it is established in the mirror; because it is a reflection of a face, it is established as the form of a face. Similarly, the appearance of the deity as body, speech, and mind is also because of the power of realizing the Dharmata of wisdom, and the force of accomplishing aspirations through compassion, so it is distinguished and established by wisdom and Dharmata. Thus it is established, and those appearances as deities are also appearances of the mind with karmic imprints, so they are included within the nature of mind. How do they appear by the cause of karmic imprints? Answer: For the karmic imprints of the two graspings, they will appear as objects and subjects. For the karmic imprints of white deeds, they will appear as adorned with signs and examples, and as special characteristics. Furthermore, for the karmic imprints of self-grasping, they will appear as the self and the lineage of deities as separate, and will appear as cut off from external objects. For the karmic imprints of expression, they will appear as different names. From the karmic imprints of the limb of existence, they will appear as the nature of birth. When all karmic imprints are completely exhausted, the realm of completely pure activity will also not appear. The purity of the Buddhas and the wisdom of worldly beings, similarly, whether they exist or not is to be examined, it is an inconceivable Dharma. Furthermore, someone asks: When the completely pure deity is established as the nature of the place, what is it that is distinguished and established by wisdom and Dharmata? Is it not present in the nature of ordinary people's minds that appear as delusion? Answer: It is not so, because the consciousness of ordinary beings also has the characteristic of being naturally pure, and wisdom does not only depend on generating Bodhicitta, but is self-arisen wisdom.