Chinese
气，于内则周遍全身，多从脐以上，至外则十六指之遥。气之通道，主要为喉咙之密处至鼻孔。气之作用有二：执持之作用与运作之作用。其中，执持之作用，以触觉利益身体，亦能执持身体。作为心之乘骑，亦能执持心，故能执持身心二者，是为执持生命之作用。运作之作用，动时则身心二者皆动，不动时则二者皆不动。于气专注之方法甚多，无论何种皆无有相违。总而言之，有与气之自性相符之专注，与不依于自性之专注。其中，相符者，谓从右行者为火与风之界，从左行者为地与水之界，从中行者为虚空之界。更细分之，则左右各自具足五界而运行。若粗略归纳，则左右各自显现为一界之分。经由颜色、形状、大小、形态之区分，而各自专注之。形态亦可专注为光、文字、符号、或微细身等形态。不依于自性者，则不作个别区分，仅专注气之外内运行。或专注任何一种表相，或仅专注触觉亦可，唯以不令心散乱为要。通常所说颜色与大小之过患与功德，诸界乃粗重之体性，故于禅定之境专注，乃至力量增长之时，亦有其过患与功德。其中，白色乃平息粗重之体性，黄色乃执持粗重之体性，红色乃增长粗重之体性，黑色乃引发粗重之体性。触觉与大小亦然，若专注坚硬粗大者，则身感不适。若专注微细空灵如水中月影者，则专注事物之分量小，身亦不感不适。如是说。专注气之功德，因精通身体之形态，故能……
English
The prana, internally, pervades the entire body, mostly from the navel upwards, and externally, extends to sixteen fingers' breadth. The channel of prana is mainly from the secret place of the throat to the nostrils. The functions of prana are two: the function of holding and the function of acting. Among these, the function of holding benefits the body through touch and also holds the body. It acts as the mount of the mind and also holds the mind. Therefore, it holds both body and mind, and is called the function of holding life. The function of acting is that when moving, both body and mind move, and when not moving, both do not move. The methods of focusing on prana are many, and there is no contradiction in any of them. In summary, there is focusing in accordance with the nature of prana and focusing without relying on the nature. Among these, the one in accordance is that what flows from the right is the element of fire and wind, what flows from the left is the element of earth and water, and what flows from the center is said to be the element of space. Further dividing it, each of the left and right flows with the complete five elements. If roughly summarized, each of the left and right is shown as a share of one element. Through the distinction of color, shape, size, and form, one focuses on each separately. The form can also be focused on as light, letters, symbols, or subtle body forms. The one not relying on the nature is without distinguishing individual differences, only focusing on the outward and inward flow of prana. Or focusing on any one appearance, or focusing only on touch is also acceptable, but it is essential not to let the mind wander. The faults and merits of color and size that are generally spoken of are that the elements are of a coarse nature. Therefore, focusing on the object of meditation, even when the power increases, also has its faults and merits. Among these, white is the nature of pacifying coarseness, yellow is the nature of holding coarseness, red is the nature of increasing coarseness, and black is said to be the nature of arousing coarseness. Touch and size are also the same. If focusing on something hard and large, the body will feel uncomfortable. If focusing on something subtle and ethereal like the moon's reflection in water, then focusing on the small amount of substance, the body will not feel uncomfortable. Thus it is said. The merits of focusing on prana are that because one is skilled in the form of the body, one can...
Tibetan
ཅིག་པུར་ལྟ་བ་དང་། དངོས་པོར་ལྟ་བ་དང་། བདེ་ཞིང་གཙང་བར་ལྟ་བ་རྣམས་ལྡོག་སྟེ། ལྷག་མཐོང་བསྐྱེད་དོ། །སེམས་གནས་པ་ཐོབ་པས་ཞི་གནས་ལས་སུ་རུང་བར་འགྱུར་རོ། །སེམས་ལ་དམིགས་པའང་དེ་བཞིན་སྦྱར་ཏེ། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་སྣང་བའི་ཁམས་དང་། རློམ་སེམས་པའི་ཁམས་དང་། དངོས་པོ་སོ་སོ་རྣམ་པར་རིག་པའི་ཁམས་སོ། །སེམས་ཀྱི་གནས་ནི་ཁམས་ལྔ་པའི་རླུང་ལ་ཞོན་ནས་ཁམས་ལྔ་པའི་ལུས་ལ་གནས་སོ། །སེམས་ཀྱི་ཡུལ་ནི། སྣང་བའི་ཡུལ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོ། །རློམ་སེམས་པའི་ཡུལ་ནི་སེམས་ཉིད་དོ། །རྣམ་པར་རིག་པའི་ཡུལ་ནི་ཕྱིའི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་སོ། །སེམས་ཀྱི་ལམ་ནི་དབང་པོ་རྣམས་སོ། །སེམས་ཀྱི་ལས་ནི་གཉིས་ཏེ། འཛིན་པའི་ལས་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་འཛིན་པར་བྱེད་དོ། །བྱེད་པའི་ལས་ནི་དཀར་གནག་གི་འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་དོ། །སེམས་ལ་དམིགས་པའི་ཐབས་ནི། གོང་དུ་དབུགས་ལ་དམིགས་པ་ལས་སུ་རུང་བས། དེ་ནས་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་ཀྱིས་བཟུང་སྟེ། སེམས་ཇི་ལྟར་སྐྱེ་བ་ཉིད་ལ་དམིགས་པས་སེམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་འགྱུར་རོ། །དམིགས་པའི་ཡོན་ཏན་ནི། བདག་དུ་ལྟ་བ་དང་། རྟག་པར་ལྟ་བ་དང་། དངོས་པོར་ལྟ་བ་ཐམས་ཅད་ལྡོག་སྟེ། ལྷག་མཐོང་སྐྱེད་དོ། །སེམས་ལས་སུ་རུང་བར་འགྱུར་ཏེ་ཞི་གནས་འཐོབ་བོ། །དེ་ལྟར་ལུས་དང་སེམས་ལ་དམིགས་པ་ལས་སུ་རུང་ནས། ལྷ་ལ་དམིགས་པར་བྱ་སྟེ། ལྷ་ལའང་རེ་ཞིག་གི་མཚན་མ་ལུས་སེམས་དང་མཐུན་པར་བསྟན་ཏེ། དེ་ཡང་འདི་ལྟར་ལྷའི་རང་བཞིན་ནི། ཆོས་ཉིད་དག་པ་དང་། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་། ཅི་ཡང་ས་ལེ་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་། འགྲོ་བ་འདུལ་བའི་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་དང་། སོ་སོའི་སྐད་དུ་དམ་པའི་ཆོས་སྟོན་པའི་གསུང་སྟེ། ཆོས་ལྔའི་རང་བཞིན་ནོ། །ལྷའི་གནས་ནི། སེམས་ཅན་ཀྱི་ལུས་དང་སེམས་ཉིད་དོ། །ལྷའི་ཡུལ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་། ཐུགས་རྗེའི་ཞིང་རྣམས་སོ། །ལྷའི་ལམ་ནི་འགྲོ་འོང་མི་མངའ་འང་། ལྷའི་ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་ནི་སེམས་ཅན། སེམས་ཅན་ཀྱི་སྐྱབས་ནི་ལྷ་སྟེ། འབྲེལ་པ་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་དང་ལམ་དུ་གྱུར་པ་ནི། ལམ་གྱི་ཆོས་༼སེམས་ཅན་དང་ལྷར་འབྲེལ། ༽ དང་ལུང་གི་ཆོས་༼ལྷ་དང་སེམས་ཅན་དུ་འབྲེལ། ༽ སོ། །ལྷའི་ལས་ནི། འཛིན་པའི་ལས་ནི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པའོ། །བྱེད་པའི་ལས་ནི་སེམས་ཅན་སྒྲོལ་བར་མཛད་པའོ། །ལྷ་ལ་དམིགས་པའི་ཐབས་ནི་ལུས་དང་སེམས་ཉིད་ལྷར་བསྒོམས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་རྣལ་འབྱོར་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་ཚུལ
Chinese
颠倒执着于唯一之见、实有之见、安乐清净之见，从而生起胜观。获得心住之后，便能胜任寂止。同样地，也要将心专注于自身。心的自性是显现之界、妄念之界、以及各别事物之分别识界。心的处所是，乘于五大之风而安住于五大之身。心的对境是：显现的对境是所有诸法；妄念的对境是心自身；分别识的对境是外在的诸根。心的道路是诸根。心的作用有两种：执持的作用是执持一切诸法；造作的作用是显现一切善恶之造作。专注于心的方法是：先前已能胜任专注于气息，之后以正念和正知摄持，专注于心如何生起，从而通达心的体性。专注的功德是：颠倒执着于我见、常常见、实有见，从而生起胜观。心变得堪能，从而获得寂止。如是，在能胜任专注于身和心之后，便应专注于本尊。对于本尊，也应暂时显示与身心相符之相。这又是如何呢？本尊的自性是：法性清净，无分别之智慧，无所不知之智慧，调伏有情之色身，以及以各自语言宣说正法的语，即是五法之自性。本尊的处所是：有情之身和心自身。本尊的对境是法界以及大悲之刹土。本尊的道路是没有来去，但本尊所摄受的是有情，有情的救护是本尊，成为二者关联之门和道路的是：道的法（有情与本尊关联）和教法的法（本尊与有情关联）等。本尊的作用是：执持的作用是具足一切功德；造作的作用是救度有情。专注于本尊的方法是观修身和心自身为本尊，也就是三种瑜伽之方式。
English
Reversing the views of singularity, substantiality, and happiness and purity, vipashyana arises. Having attained mind-abiding, one becomes capable of shamatha. Similarly, apply the mind to itself. The nature of the mind is the realm of appearance, the realm of delusion, and the realm of distinct consciousness of individual objects. The place of the mind is that it rides on the winds of the five elements and abides in the body of the five elements. The object of the mind is: the object of appearance is all phenomena; the object of delusion is the mind itself; the object of distinct consciousness is the external sense bases. The path of the mind is the senses. The function of the mind is twofold: the function of grasping is to grasp all phenomena; the function of acting is to manifest all actions of good and evil. The method of focusing on the mind is: having previously become capable of focusing on the breath, then holding it with mindfulness and awareness, focusing on how the mind arises, thereby comprehending the nature of the mind. The benefits of focusing are: reversing all views of self, permanence, and substantiality, thereby generating vipashyana. The mind becomes capable, thereby attaining shamatha. Thus, having become capable of focusing on body and mind, one should focus on the deity. For the deity, one should also temporarily show signs that are in accordance with body and mind. How is that? The nature of the deity is: the purity of dharmata, the wisdom of non-discrimination, the wisdom of knowing everything clearly, the form body that tames beings, and the speech that teaches the sacred Dharma in individual languages, which is the nature of the five dharmas. The place of the deity is: the body and mind of sentient beings themselves. The object of the deity is the dharmadhatu and the fields of great compassion. The path of the deity is without coming and going, but the deity's object of complete acceptance is sentient beings, the refuge of sentient beings is the deity, and what becomes the door and path of the two connections is: the Dharma of the path (sentient beings connected to the deity) and the Dharma of the teachings (the deity connected to sentient beings), and so on. The function of the deity is: the function of grasping is to be endowed with all qualities; the function of acting is to liberate sentient beings. The method of focusing on the deity is to meditate on body and mind themselves as the deity, which is the manner of the three yogas.