Tibetan
་བཞིན་གྱིས་མཁྱེན་པར་གྲགས། བྱིས་པ་ཆུང་ངུའི་དུས་ནས་སྨྲ་སྒོའི་འགྲེལ་པ་སོགས་བསྟན་བཅོས་མང་པོ་མཛད།ཆོས་ལ་མོས་པ་རྣམས་དང་། ཁྱད་པར་གསང་སྔགས་ཀྱི་སྒོར་ཞུགས་པ་རྣམས་ལ་ལས་དང་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པའི་གདམས་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་ཕན་པ་ཚད་མེད་པར་མཛད། ཕྱི་ནང་གི་རིག་གནས་དང་གཙུག་ལག་ཐམས་ཅད་དང་། རིག་བྱེད་དང་། ཚད་མའི་བསྟན་བཅོས་དང་། ཚིགས་བཅད་དང་སྙན་ངག་གི་གཞུང་སོགས་འཕགས་བོད་དུ་ཡོངས་སུ་གྲགས་པ་རྣམས་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཀྱི། སོ་སོའི་གཞུང་ཉི་ཙེ་བ་ཙམ་ལ་བརྟེན་པ་མིན་པའི་གཞུང་ལུགས་རྒྱ་ཆེ་མུ་མེད་པའི་རྣམ་བཞག་རང་བཞིན་གྱི་ཐུགས་ལ་མངའ་བས་སོ་སོ་ཡང་དག་རིག་པ་བཞི་ཐོབ་པའི་འཕགས་ཆེན་གྱི་མཚན་ཉིད་དངོས་སུ་གསལ་བར་གྱུར། མདོ་རྒྱུད་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་རྒྱ་གཞུང་བརླིང་བ་སྔར་མ་གཟིགས་པ་རྣམས་ཀྱང་ཚར་རེའམ།མང་ཡང་གཉིས་ལས་ལྷག་པར་གཟིགས་མ་དགོས་པར་དེ་དག་གི་ཚིག་དང་དོན་གྱི་ཆ་མ་ལུས་པ་ཐུགས་སུ་ཆུད་ཅིང་། སླར་དཔེ་ལ་ལྟོས་མི་དགོས་པའི་མི་བརྗེད་པའི་གཟུངས་ཐོབ་པར་གྲགས། རྗེ་ཉིད་ཀྱི་ཞལ་ནས། བདག་ཐོས་པ་ཆུང་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། བོད་དུ་འགྱུར་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་ཐོས་པ་མེད་དོ། །ཐོས་པ་ཧ་ཅང་མྱུར་བར་འཛིན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཐོས་པ་ཐམས་ཅད་ཚར་རེ་ལས་མ་དགོས་སོ།།ཞེས་གསུང་སྐད། འདི་ནི་ཆོས་རྒྱུན་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་པས་ཆོས་ཚད་མེད་པ་སྐད་ཅིག་རེ་རེས་འཛིན་མོད་ཀྱི། ཐུན་མོང་གི་ངོར་གསན་བསམ་མཛད་ཚུལ་དང་བསྟུན་པའི་གསུངས་གོ་རྒྱུ་ཅན་ཡིན་པར་སྣང་ངོ་། །རྒྱ་བོད་ཀྱི་སྐད་སྦྱར་ནས་དོན་གྱི་འཇུག་ཚུལ་སྟོན་པའི་བརྡ་ཆད་ལ་འགྲན་ཟླ་མེད་ཅིང་། ཤེས་བྱ་མཐའ་དག་གི་དོན་ལ་རིགས་པའི་ལམ་གྱིས་མཐའ་རྗེན་པར་དཔོགས་པའི་མཁྱེན་རབ་དྲི་མ་མེད་པ། ཟབ་པ་དང་རྒྱ་ཆེ་བ་མྱུར་བའི་སྤོབས་པ་འགྲན་ཟླ་དང་བྲལ་བའི་དབང་གིས། ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོའི་ཤེས་རབ།ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པའི་བརྒལ་བརྟག །དབྱིག་གཉེན་ཞབས་ཀྱི་ཐོས་པ།ཙནྡྲ་གོ་མིའི་བརྗོད་པ། སློབ་དཔོན་དཔའ་བོའི་རྩོམ་པ་ལྔ་གང་ཟག་གཅིག་ལ་འཛོམ་པ་ལྟ་བུ་ཡིན།ཞེས་མཁས་པ་དུ་མས་ཚོགས་ཀྱི་དབུས་སུ་བསྟོད་པའི་འོས་སུ་གྱུར། ཁྱད་པར་སྒྲ་དང་ཚད་མའི་གཞུང་ལ་འདི་ལས་ལྷག་པ་བོད་དུ་མ་ཟད་འཕགས་ཡུལ་དུའང་མེད་ཅེས་དེ་དུས་ཀྱི་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྔགས། གཞན་ཡང་དེ་དུས་ཀྱི་སྐྱེ་བོ་དག་གིས། མར་བ་ཚུར་སྟོན་ཡི་གེ་མཁས། །ཆོག་སྒྲིགས་གྲངས་ཀྱི་མེ་གྲགས་མཁས། །སྒྲ་ཚད་འགོས་ལོ་ཁུག་པ་མཁས། །ཐམས་ཅད་འཛོམ་པ་ཆོ
Chinese
据说他像莲花一样了知一切。从小就创作了《语门论》等许多论著。对于信仰佛法的人们，特别是进入密宗之门的人们，以各种事业和成就的修持诀窍给予了无量的利益。内外一切文化和学术，吠陀，量论，诗歌和韵律等印度和西藏普遍流传的，更不用说。对于各自的论典，并非仅仅依赖少许的片段，而是以广阔无垠的论理体系，自然而然地拥有四种各自正确的智慧，真实地显现了伟大圣者的特征。对于过去未曾见过的经律论的深奥典籍，即使只看一遍，或者最多看两遍，也无需再看，就能完全领会其中的词句和意义。据说获得了无需再次查阅经本也不会忘记的陀罗尼。 尊者自己说道：“我并非学识浅薄，所有翻译成藏文的佛法我都听闻过。我并非以极快的速度掌握，所有听闻的佛法我都只需听一遍。”据说如此。 这可能是因为获得了佛法传承的禅定，能够刹那间掌握无量的佛法。但在共同的层面上，这似乎是顺应了听闻和思考的方式而说的。 对于结合汉藏语言来阐释意义的术语，无人能及。凭借着以理性的方式彻底揭示一切知识的清净智慧，以及深邃、广博、迅速且无与伦比的勇气，如同将陈那的智慧、法称的辩论、世亲的博学、旃陀罗乔弥的言辞、导师英雄的著作这五者汇聚于一人之身。许多智者在大众之中赞叹他是当之无愧的。 尤其是在声明学和因明学方面，不仅在西藏，甚至在印度也没有比这更出色的，当时的学者们都这样称赞。 此外，当时的世人还说：“玛尔巴·曲顿精通文字，乔·哲格精通历算，声量学方面，俄·洛扎瓦·库巴精通，全部汇集于乔
English
It is said that he knew everything like a lotus. From a young age, he composed many treatises such as the "Commentary on the Gate of Speech." He benefited immeasurably those who were devoted to the Dharma, and especially those who entered the gate of secret mantras, with various methods of accomplishing activities and attainments. Not to mention all the inner and outer cultures and academics, the Vedas, the treatises on valid cognition, verses, and poetic texts that were widely known in India and Tibet. Because he naturally possessed a vast and limitless system of tenets, not relying merely on a few fragments of each text, he clearly manifested the characteristics of a great noble being who had attained the four individually correct knowledges. Even those profound scriptures of sutras, tantras, and treatises that he had not seen before, he needed to see only once, or at most twice, to completely comprehend all the words and meanings, and it is said that he obtained the dharani of non-forgetfulness, without needing to consult the texts again. The venerable one himself said, "I am not one of little learning, for there is no Dharma translated into Tibetan that I have not heard. Nor do I grasp things very quickly, for I need to hear all the Dharma only once." It is said that he spoke thus. This may be because he had attained the samadhi of the Dharma lineage, and could grasp immeasurable Dharma in each moment. But on the common level, it seems that this was said in accordance with the way he listened and contemplated. He was unrivaled in the terminology of combining Indian and Tibetan languages to explain the way meanings are applied. By the power of his immaculate wisdom, which thoroughly revealed the meaning of all objects of knowledge through the path of reasoning, and his unrivaled eloquence that was profound, vast, and swift, it was as if the wisdom of Dignaga, the debate of Dharmakirti, the learning of Vasubandhu, the speech of Chandragomin, and the compositions of Acharya Shura were all gathered in one person. Many scholars praised him in the midst of the assembly as being worthy of praise. In particular, the scholars of that time praised him, saying that there was nothing superior to this in grammar and epistemology, not only in Tibet but also in India. Furthermore, the people of that time said, "Marpa Chokyi Lodrö was skilled in writing, Cho Chakdrik was skilled in arithmetic, and Ngok Lotsawa Khukpa was skilled in grammar and epistemology. All were gathered in Cho.