Tibetan
བ་བོངས་ཐུང་ལ་གཟི་བརྗིད་ཆེ་བ་ཞིག་ཕེབ་བྱུང་བར། འདི་ནི་གྲུབ་པ་བརྙེས་པ་ཡིན་པས་ཡེ་ཤེས་འཕོ་བའི་དབང་བསྐུར་ཞུ་དགོས་སྙམ་ནས་ཞུས་པས་ཕྱག་གཉིས་མགོ་ལ་བཞག་ནས་བྱིན་རླབས་ཤིག་གནང་། ད་དུང་ཁོང་གཙང་ལ་བཞུགས་ཡོད་པས་རིམ་པར་འགྲུལ་བྱེད་ཆོག་གསུངས་ནས་ཕེབས་སོང་བ་དང་། ལན་གཅིག་ཀཿཐོག་པ་བྱམས་པ་འབུམ་པ་སྐུ་བོངས་ཐུང་ལ་སྐུ་ཤ་རྒྱས་པ་ཞིག་ཕེབས་བྱུང་བ་རང་ལ་ཐུབ་སྐུ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་ཞིག་འདུག་པ་དང་སྲུང་བ་སོགས་ལ་རབ་གནས་ཞུས་པ་དང་། ནུབ་ཅིག་སྡོད་གནས་ཀྱི་ཁང་སྟེང་དེ་ནས་བལྟས་པས་ཤར་གྱི་རི་ལྟོང་གི་དབུས་སུ་རྗེ་བདུན་པ་ཆོས་གྲགས་རྒྱ་མཚོ་ཕྱག་ས་གནོན། གཡས་སུ་སྤྱན་སྔ་ཆོས་གྲགས་ཕྱག་མཉམ་གཞག །གཡོན་དུ་བསྟན་པའི་ཉིན་བྱེད་ཕྱག་ཆོས་འཆད་ཅན། སྐུ་ཆས་དབུ་ཞྭ་སོགས་དཀྱུས་ལྟར་ལ་སྐུ་ཚད་རི་བོ་ཆུང་ངུ་ཙམ་རེ་ཡོད་པ་མཇལ་བ་དང་། ལན་གཅིག་བཱ་སུ་མི་ཏྲ་དང་ཙཱནྡྲ་གོ་མཱི་སོགས་ཡིན་ཟེར་རྒྱ་གར་གྱི་པཎ་ཆེན་མང་པོ་ཚོགས་པ་ཞིག་མཇལ་བ་དང་། ལན་གཅིག་ཁང་ཆུང་ཞིག་གི་ནང་དམ་པ་རྒྱ་གར་བལ་ཐུལ་གསོལ་ནས་བཞུགས་འདུག་པ་ལ་གུས་པས་བཏུད་དེ་མཎྜལ་གྲངས་མང་བ་ཞིག་ཕུལ་བ་དང་། ལན་གཅིག་ཏཱ་ར་ནཱ་ཐའི་རྟེན་གཏོར་རྙིང་པ་བརྗེ་བ་རེད་ཟེར་འབྲུག་ སྐད་ཤིན་ཏུ་ཆེན་པོ་ལྡིར་འདུག་པས་ཕྱི་རོལ་གྱི་ནམ་མཁར་བལྟས་པ་ན། སྤྲིན་དཀར་གྱི་དབུས་ན་རྭ་ལོ་ཙཱ་བ་རྡོ་རྗེ་གྲགས་གསལ་བར་བཞུགས་འདུག་པ་དང་། ལན་གཅིག་ལྷ་ཁང་ཞིག་ཏུ་གྲུབ་ཆེན་ཀརྨ་པཀྴི་བཞུགས་འདུག་པ་ལ་བྱིན་རླབས་ཞུས་པ་དང་། རེས་ཤིག་ལུང་རོང་དོག་པོ་ཞིག་ཏུ་མ་མགོན་གཉིས་བྱ་རོག་གདོང་དང་གསུམ་པོ་མི་ནག་བེར་ནག་གྱོན་ཅིང་རྟ་ནག་འཆིབས་པ་གསུམ་དང་པོ་གཟུགས་བརྙན་ལ་ཕྱིས་ནས་མངོན་སུམ་གྱུར་ཏེ་རྒྱུག་ཅིང་རྣམ་འགྱུར་སྟོན་པ་དང་། ལན་གཅིག་འཕུར་ཏེ་ཕྱིན་པས་བྲག་རི་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བ་ཞིག་གི་ངོས་སུ་སྐུ་བརྙན་མང་པོ་རང་བྱོན་ལྟར་འདུག་པའི་དབུས་སུ་འཇའ་ཚོན་སྙིང་པོའི་སྐུ་བརྙན་དངོས་ལྟ་བུ་ཞིག་འདུག་པ་ལ་ཡན་ལག་བདུན་པ་ཞིག་ཕུལ་བ་དང་། ཐོ་རངས་ཤིག་གི་གསལ་སྣང་དུ་རང་སྡོད་པའི་གྲ་མལ་དེ་ནས་ཡར་བལྟས་པས་རྒྱབ་རི་དེ་རྩེ་མོ་གསུམ་དུ་གྱུར་པའི་དབུས་མ་དེར་བླ་མ་མཚོ་སྐྱེས་རྡོ་རྗེ་ཡུམ་དཀར་མོ་ལ་འཁྱུད་པ། གཡས་ཀྱི་རི་རྩེར་རྟ་ཕག་ཡབ་ཡུམ། གཡོན་གྱི་རི་རྩེར་ཛཾ་བྷ་ལ་སེར་པོ་འདྲ་བ་ཞིག །མདུན་ངོས་དེར་ལྷའི་ནོར་བུ་ཆ་བརྒྱད་བཅས་ཤིན་ཏུ་གསལ་བ་ཡུན་ཞིག་མཐོང་ནས་སད། ལན་གཅིག་ལྷ་ཁང་ཞིག་གི
Chinese
來了一位身材矮小卻威嚴滿滿的人。我心想：『這一定是位成就者，我應該請求他賜予我意識轉移的灌頂。』於是我提出了請求，他便將雙手放在我的頭上，給予我加持。他還說：『他仍然住在後藏，你可以依次去朝拜。』說完就走了。有一次，來了一位噶陀巴·蔣巴·崩巴，他身材矮小，體態豐腴，看起來就像一尊圓滿報身佛。我請他為佛像和護法等聖物開光。一天晚上，我從住所的屋頂上望去，看見東邊山谷的中央，第七世法王確吉嘉措手按大地；右邊是欽則確扎手結平等印；左邊是丹貝尼瑪手持經卷說法。他們的服飾和帽子等都和通常一樣，身高都像小山一樣。還有一次，我看到一個由許多印度大班智達組成的集會，據說是瓦蘇米特拉和旃陀羅瞿彌等。還有一次，在一個小房間裡，我看到一位印度或尼泊爾的聖者正在用餐，我恭敬地向他頂禮，並供養了許多曼扎。還有一次，據說達拉那他的舊佛塔要更換，傳來非常巨大的雷聲，我向外面的天空望去，看見白雲之中，拉洛扎瓦·多吉扎清晰地顯現。還有一次，在一個寺廟裡，我看到大成就者噶瑪巴希，我向他請求加持。有一次，在一個狹窄的山谷裡，我看到兩個瑪哈嘎拉，一個是烏鴉頭，另外三個是黑皮膚，穿著黑色的斗篷，騎著黑色的馬，起初他們只是影像，後來變得清晰，奔跑著，展現著各種姿態。還有一次，我飛到了一座非常巨大的石壁上，那裡有許多自然形成的佛像，在這些佛像的中央，有一尊像彩虹精華般的佛像，我向他獻上了七支供。在一個黎明的清晨，我在自己的房間裡抬頭望去，看見後面的山變成了三個山峰，在中間的山峰上，蓮花生大士擁抱著白色的明妃；右邊的山峰上是馬頭明王和金剛亥母雙運；左邊的山峰上好像是黃財神；前面的方向有八吉祥徽，非常清晰，持續了一段時間才消失。還有一次，在一個寺廟裡
English
There came a person who was short in stature but full of majesty. I thought, "This must be an accomplished one, I should request him to grant me the empowerment of consciousness transference." So I made the request, and he placed his hands on my head and gave me a blessing. He also said, "He is still living in Tsang (Ü-Tsang region of Tibet), you can go and visit him in turn." After saying that, he left. Once, Kathokpa Jampa Bumpa came, he was short in stature and plump, and looked like a complete Sambhogakaya Buddha. I asked him to consecrate the statues and protectors, etc. One night, as I looked from the roof of my residence, I saw in the center of the eastern valley, the Seventh Karmapa Chödrak Gyatso pressing the earth with his hand; on the right, Chökyi Drakpa was holding his hands in the gesture of equanimity; on the left, Tenpai Nyinje was holding a Dharma scroll and teaching. Their clothes and hats, etc., were as usual, and their heights were like small mountains. Once, I saw an assembly of many great Indian scholars, said to be Vasumitra and Chandragomin, etc. Once, in a small room, I saw a holy person from India or Nepal eating, I respectfully prostrated to him and offered many mandalas. Once, it was said that Tāranātha's old stupa was being replaced, and there was a very loud thunderous sound. I looked at the sky outside and saw Rā Lotsāwa Dorje Drak clearly appearing in the middle of white clouds. Once, in a temple, I saw the great accomplished Karma Pakshi, and I requested his blessing. Once, in a narrow valley, I saw two Mahakalas, one with a crow's head, and the other three were black-skinned, wearing black cloaks, riding black horses. At first, they were just images, but later they became clear, running and showing various gestures. Once, I flew to a very large rock wall, where there were many naturally formed Buddha images. In the center of these images, there was an image like the essence of a rainbow, and I offered him the seven-branch prayer. One early morning, as I looked up from my room, I saw the mountain behind me turn into three peaks. On the middle peak, Guru Rinpoche was embracing the white consort; on the right peak, there was Hayagriva and Vajravarahi in union; on the left peak, there seemed to be yellow Jambhala; in front, there were the eight auspicious symbols, very clear, lasting for a while before disappearing. Once, in a temple
Tibetan
་ཁྲི་དབུས་མར་རྒྱལ་དབང་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་ཞལ་རས་ཟླུམ་ལ་སྤྱན་རྩ་དམར་ཞིང་སྐུ་བོངས་ཆུང་པ་ཞྭ་ནག་བཞེས་པ་དང་། གཡོན་དུ་རྒྱལ་ཚབ་ གྲགས་པ་མཆོག་དབྱངས་དམར་སེར་མཐོང་གྲོལ་གསོལ་བ་དང་། གཡས་སུ་སི་ཏུ་མི་འཁྲུགས་ཆོས་ཀྱི་གོ་ཆ་ཁྲིའུ་ཞིག་ལ་བྱམས་བཞུགས་མཛད་པའི་ཉེ་སྐོར་དུ་ཤོག་སེར་གྱི་གླེགས་བམ་མང་པོ་འདུག་པ་ནས་བདག་ལའང་རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱ་དཔེ་ཞིག་བསྩལ་བ་དང་། ལན་གཅིག་ལྗོངས་ཀྱི་ངོས་ལྟ་བུ་ཞིག་གི་གཡས་ངོས་སུ་སངས་རྒྱས་མཉན་པ་གྲུབ་ཆེན་དེས་བམ་རོ་ཞིག་གི་ཁོག་པ་ཁ་ཕྱེས་ནས་ཙིཏྟ་ཕྱུངས་ཏེ་ཕྱག་ཏུ་བསྣམས། གཡོན་དུ་རྒྱལ་ཚབ་གྲགས་པ་དོན་གྲུབ་མཉམ་གཞག་གིས་བཞུགས། དབུས་སུ་རྒྱལ་དབང་ཆོས་དབྱིངས་རྡོ་རྗེས་ལྟ་སྟངས་ནམ་མཁར་གཏད་ནས་ཕྱག་གི་སྡིགས་མཛུབ་ཀུན་ཏུ་གཏད་དེ་ཕོ་ཉའི་འདུ་བ་ཞིག་ཡོད་ཤོམས། བྱིན་རླབས་ཀྱི་ཟིལ་དང་བཅས་པ་ཞིག་རྨིས། འདི་སྐོར་བླ་མ་དགོངས་འདུས་ཁྲིད་ཆེན་བཞི་པོ་དེའི་ཁྲིད་རྒྱུན་ཚད་མ་ཞིག་རེ་བ་ཆེ་བའི་སེམས་རྨིས་ལྟ་བུར། རྗེ་པདྨ་ཉིན་བྱེད་ཤིན་ཏུ་དགྱེས་པས་ཁྲིད་རྒྱུན་ཡོད་ཚུལ་གྱི་དབུགས་དབྱུང་བསྩལ། ཁྲིར་བཞུགས་པའི་རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་དང་། སིཾ་ཧ་མུ་ཁ་ཞལ་གསུམ་ཕྱག་དྲུག་པས་བདེ་སྟོང་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོའི་བྱིན་རླབས་རྩོལ་མེད་དུ་བསྩལ་བ་དང་། ལན་གཅིག་ནམ་མཁའི་སྐས་ལ་འཛེགས་ནས་འདི་ས་ཐོབ་པའི་རྟགས་ཡིན་སྨྲས་པ་སོགས་རྨིས། ཟླ་བ་བདུན་པའི་ཚེས་བཅུའི་ཚོགས་མཆོད་སྐབས་སུ་གུ་རུ་རིན་པོ་ ཆེའི་ཞལ་རབ་རིབ་མཇལ་བར་བྱེད་པ་སྙམ། ཁྱད་པར་ནང་སྒྲུབ་ཕྱེད་ཙམ་གྲུབ་སྐབས་ཤིག་རྩེ་ལེ་རིན་པོ་ཆེའི་གསུང་ཞིག་གིས་རྐྱེན་བྱས་ནས། ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་བློ་འདས་ལ་བློ་ཡིས་བཟོ་བཅོས་དགག་སྒྲུབ་གང་ཡང་མ་དགོས་པར་མ་བཅོས་རང་གར་བཞག་པ་ཉིད་གནས་ལུགས་སུ་ངོ་འཕྲོད་པ། གོ་བ་ཙམ་མིན་པའི་གཏིང་ནས་ངེས་པ་རྙེད་པ་དང་། སྔར་སྒོམ་ལོ་བྱས་པ་དང་མི་རྟོག་པའི་ངང་དུ་བཞག་པ་ཐམས་ཅད་བློས་བྱས་ལས་མ་འདས་པས་སྤྲོས་བྲལ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་ལྟ་བ་ལ་ཕྱོགས་ཙམ་ཡིད་ཆེས་པ་དང་། སེམས་ངོ་བསྐྱང་དུས་བསྐྱེད་རིམ་མི་གསལ། བསྐྱེད་རིམ་གསལ་དུས་སེམས་ངོ་མེད་འགྲོ་བ་ཞིག་ཡོད་པ་དེའང་ལྷར་སྣང་སེམས། སེམས་སྟོང་པ། སྣང་སྟོང་ཟུང་འཇུག་ཏུ་ཡིད་ཆེས་ནས་གསལ་སྣང་གི་དྲན་འཛིན་དེ་ཀ་ཆོས་ཉིད་དུ་ཤར་བས་ལོགས་སུ་ཚོལ་མི་དགོས་པ་བྱུང་ཡང་། ད་རུང་འདུ་བྱེད་ཀྱི་དྲན་པ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དྲན་པར་གནས་འགྱུར་མ་ཐུབ་པས་རིམ་པར་གཡེང་བ་ཆེ་སྐབས་ཡེངས་
Chinese
在中央的宝座上，嘉旺耶谢多杰面容圆润，眼角发红，身材矮小，戴着黑帽。左边是嘉察扎巴秋扬，穿着红色和黄色的解脱袈裟。右边是司徒弥觉确吉嘉措，慈祥地坐在一张小床上，周围有很多黄色纸张的经书，并赐予我一部续部的印度梵文书。有一次，在一个类似风景的右侧，桑结年巴大成就者剖开了一具尸体的腹部，取出心（藏文：ཙིཏྟ་，梵文天城体：चित्त，梵文罗马拟音：citta，汉语字面意思：心），拿在手中。左边是嘉察扎巴顿珠，处于禅定状态。中央是嘉旺曲英多杰，目光投向天空，手指指向四面八方，似乎有一个使者的集会。我梦见了一个充满加持的景象。关于这些，我希望上师贡杜四大引导的传承是完整的，就像一个梦。莲花日尊非常高兴，赐予了关于传承存在的鼓励。坐在宝座上的金刚瑜伽母和三面六臂的狮面空行母无勤地赐予了大乐空智慧的加持。有一次，我梦见自己爬上天梯，并被告知这是获得证悟的标志。在七月十日的荟供期间，我感觉自己模糊地见到了莲花生大师的容颜。特别是在完成一半内部修法时，由于泽勒仁波切的一句话，我认识到，普通的意识超越了思维，不需要用思维进行改造、否定或肯定，而是将未加工的自然状态本身视为实相。我从内心深处获得了确定，而不仅仅是理解。以前所做的所有禅修和保持无分别的状态，都不过是思维的造作，因此我对如虚空般离戏的见解产生了一点信心。当安住于心性时，生起次第不清晰；当生起次第清晰时，又会失去心性。我相信显现即是本尊，心即是空性，显空双运，因此清晰显现的觉知本身就显现为法性，不需要另外寻找。然而，由于未能将造作的念头转化为法性的念头，所以逐渐地，当散乱变得严重时，我就会散乱
English
On the central throne, Gyalwang Yeshe Dorje had a round face, reddish eyes, and a small stature, wearing a black hat. On the left was Gyaltsab Drakpa Choyang, wearing a red and yellow liberation robe. On the right was Situ Mikyö Chökyi Gyatso, sitting kindly on a small bed, surrounded by many yellow paper scriptures, and he bestowed upon me a tantric Indian Sanskrit book. Once, on the right side of a landscape-like scene, Sangye Nyenpa, the great accomplished one, opened the abdomen of a corpse, extracted the mind (Tibetan: ཙིཏྟ་, Sanskrit Devanagari: चित्त, Sanskrit Romanization: citta, Chinese literal meaning: mind), and held it in his hand. On the left was Gyaltsab Drakpa Döndrup, in a state of meditative equipoise. In the center was Gyalwang Chöying Dorje, gazing at the sky, pointing his fingers in all directions, as if there was an assembly of messengers. I dreamed of a vision filled with blessings. Regarding these, I hoped that the lineage of the four great guides of Lama Gongdü would be complete, like a dream. Padma Nyinje was very pleased and bestowed encouragement regarding the existence of the lineage. Vajrayogini, seated on the throne, and Simhamukha, the three-faced, six-armed lion-faced dakini, effortlessly bestowed the blessings of great bliss-emptiness wisdom. Once, I dreamed of climbing a ladder to the sky and being told that this was a sign of attaining realization. During the Tsok offering on the tenth day of the seventh month, I felt as if I vaguely saw the face of Guru Rinpoche. Especially when about half of the inner practice was completed, due to a word from Tsele Rinpoche, I recognized that ordinary consciousness transcends thought, and there is no need to transform, negate, or affirm it with thought, but rather to recognize the untransformed natural state itself as reality. I gained certainty from the depths of my heart, not just understanding. All the previous meditation and maintaining a state of non-discrimination were nothing more than mental fabrications, so I developed a little confidence in the view of emptiness like space, free from elaboration. When abiding in the nature of mind, the generation stage is not clear; when the generation stage is clear, the nature of mind is lost. I believed that appearance is deity, mind is emptiness, and the union of appearance and emptiness, so the awareness of clear appearance itself manifests as the nature of reality, and there is no need to seek it separately. However, because I was unable to transform fabricated thoughts into thoughts of the nature of reality, gradually, when distraction became severe, I would become distracted.