Tibetan
ཀློག་འདོན་པ་ཡང་ཁ་ཚིག་ཡིན༔ སྙིང་རྗེ་མེད་པའི་ཕན་སེམས་ཀྱང་ཁ་ཚིག་ཡིན༔ སེར་སྣ་དང་མ་བྲལ་བའི་སྦྱིན་པ་ཡང་ཁ་ཚིག་ཡིན༔ དམ་ཚིག་མི་སྲུང་བའི་སྔགས་པ་ཡང་ཁ་ཚིག་ཡིན༔ སྡོམ་པ་མི་བསྲུང་བའི་བཙུན་པོ་ཡང་ཁ་ཚིག་ཡིན༔ མི་སྒོམ་པའི་བཟང་པོ་ཡང་ཁ་ཚིག་ཡིན༔ ཆོས་མི་སྤྱོད་པའི་ཤེས་པ་ཡང་ཁ་ཚིག་ཡིན༔ ཉམས་ལེན་དོན་དང་མི་ལྡན་པའི་ཆོས་སྤྱོད་ཀྱང་ཁ་ཚིག་ཡིན༔ རང་ཆོས་བཞིན་མི་བྱེད་པའི་གཞན་ལ་འཆད་པ་ཡང་ཁ་ཚིག་ཡིན༔ རང་ཉམས་སུ་མི་ལེན་པའི་གདམས་ངག་ཀྱང་ཁ་ཚིག་ཡིན༔ ལར་མཁས་པ་ཆོས་ཀྱིས་སེམས་མ་ཐུལ་བར་ཆོས་ཉོན་མོངས་པའི་བསྣོན་མར་སོང་བ་འདི་དག༔ ཅི་ཟེར་ཁ་ཚིག་ཏུ་ཐོས་ནས་རྣ་བ་སུན་ལོག་གེ་འདུག་གསུངས༔ ༔སློབ་དཔོན་པདྨའི་ཞལ་ནས༔ ཆོས་བྱེད་པ་ལ་ཁ་རྗེ་ཆེ་བ་བཅུ་ཡོད་གསུངས༔ ཇོ་མོས་གང་ལགས་ཞུས་པས༔ མ་ཉན་པར་ཆོས་ཤེས་ན་ཁ་རྗེ་ཆེ༔ མ་བསྒྲུབ་པར་མཐུ་ཆེ་ན་ཁ་རྗེ་ཆེ༔ མོས་གུས་མེད་པར་བྱིན་རླབས་བྱུང་ན་ཁ་རྗེ་ཆེ༔ མ་བསྒོམ་པར་སངས་རྒྱས་ན་ཁ་རྗེ་ཆེ༔ བསྐུར་སྟི་མ་བྱས་པར་སློབ་དཔོན་རྙེད་ན་ཁ་རྗེ་ཆེ༔ བརྒྱུད་པ་མེད་པའི་ཆོས་ཀྱིས་གྲོལ་ན་ཁ་རྗེ་ཆེ༔ གདམས་ངག་མེད་པར་རྟོགས་པ་ཤར་ན་ཁ་རྗེ་ཆེ༔ ཉམས་ལེན་མ་བྱས་པར་རང་རྒྱུད་གྲོལ་ན་ཁ་རྗེ་ཆེ༔ བརྩོན་འགྲུས་མེད་པར་ཉམས་སུ་ལོན་ན་ཁ་རྗེ་ཆེ༔ དམ་ཚིག་མ་བསྲུང་བར་བཀྲ་ཤིས་ན་ཁ་རྗེ་ཆེ༔ ལར་དཀའ་བ་མ་སྤྱད་པར་སླ་བར་འོང་བར་འདོད་པ་འདི་དག་ལ་ཁ་རྗེ་ཆེ་བ་ཁོ་ན་མི་འོང་སྟེ་མཆི་གསུངས༔ ༔སློབ་དཔོན་པདྨའི་ཞལ་ནས༔ ཆོས་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ལ་སྐྱོན་བཅུར་མ་སོང་བ་ཞིག་དགོས་གསུངས༔ ཇོ་མོས་དེ་གང་ལགས་ཞུས་ པས༔ བསྒོམས་ཀྱང་ཉོན་མོངས་དང་རྣམ་རྟོག་གི་གཉེན་པོར་མ་སོང་ན་གདམས་པ་མ་ཐེབ་པའི་སྐྱོན་ཡོད༔ སེམས་ཟིན་ཡང་ཤེས་པ་ཕྱོགས་རིས་མེད་པར་མ་གྲོལ་ན་གདམས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་དང་མ་འཕྲད་པའི་སྐྱོན་ཡོད༔ མོས་གུས་དྲགས་པོ་བྱས་ཀྱང་བྱིན་རླབས་མ་ཞུགས་ན་བླ་མ་གྲུབ་པ་ཐོབ་པ་དང་མ་འཕྲད་པའི་སྐྱོན་ཡོད༔ རྩོལ་བ་དྲགས་པོ་བྱས་ཀྱང་ཉམས་ལ་བོགས་མེད་ན་སེམས་རྒྱུད་རྩལ་མ་འབྱོངས་པའི་སྐྱོན་ཡིན༔ དགེ་སྦྱོར་བྱས་པས་ཁམས་ལྡོག་ན་སེམས་ཉིད་ས་མ་ཟིན་པའི་སྐྱོན་ཡིན༔ སྒོམ་བྱས་ཀྱང་སེམས་གནས་སུ་མ་འདོད་ན་བསམ་གཏན་གྱི་ལྗིད་མ་ཕེབས་པའི་སྐྱོན་ཡིན༔ ཤེས་པ་ལྟེངས་ནས་ཉམས་མྱོང་འཕྲལ་དག་ཏུ་མི་སྐྱེ་ན་ཞི་གནས་རྐྱང་པར་ཤོར་བའི་སྐྱོན་ཡིན༔ རིག་པའི་རྦད་ཁམ་མ་སློང་ན་སྣང་བ་གྲོགས་སུ་ཁྱེར་མ་ཤེས་པའི་སྐྱོན་ཡིན༔ ཉོན་མོ
Chinese
诵读也是空话；没有慈悲的利他心也是空话；没有离开悭吝的布施也是空话；不守护誓言的咒师也是空话；不守护戒律的僧人也是空话。 不修行的好人也是空话；不实践佛法的知识也是空话；修行与意义不相符的佛法行为也是空话；不按自己的佛法去做而给别人讲法也是空话；自己不修持的诀窍也是空话；总的来说，智者没有用佛法调伏自心，反而让佛法成了烦恼的助长，这些啊！听起来都是空话，耳朵都厌烦了，这样说。 莲花生大士说：做佛法有十种大话。乔姆问是什么，回答说：不听闻而懂佛法是大话；不修持而有大神力是大话；没有敬信而得到加持是大话；不修行而能成佛是大话；不恭敬侍奉而能遇到上师是大话；没有传承的佛法能解脱是大话；没有诀窍而生起证悟是大话；不修行而自相续解脱是大话；没有精进也能证悟是大话；不守护誓言也能吉祥是大话；总的来说，不经历艰难困苦而想轻易得到，这些只会是大话，不会有其他，这样说。 莲花生大士说：修持佛法必须没有十种过失。乔姆问那是什么，回答说：即使修行，如果没有成为烦恼和分别念的对治，那就是诀窍没有入心的过失；即使摄住了心，如果智慧没有解脱成无偏袒，那就是没有遇到殊胜诀窍的过失；即使做了极大的敬信，如果没有得到加持，那就是没有遇到成就的上师的过失；即使做了极大的努力，如果修行没有进步，那就是心相续的能量没有生起的过失；做了善行却使身体不适，那就是自心没有安住于地的过失；即使做了禅修，如果心没有安住，那就是三摩地的力量没有达到的过失；如果知识增长，却不能立即生起体验，那就是落入了止观单方面的过失；如果不唤醒觉性的力量，那就是没有学会将显现作为助伴的过失；烦恼
English
Recitation is also empty talk; altruism without compassion is also empty talk; generosity without abandoning stinginess is also empty talk; a mantra practitioner who does not keep vows is also empty talk; a monk who does not keep precepts is also empty talk. A good person who does not meditate is also empty talk; knowledge without practicing the Dharma is also empty talk; Dharma practice that does not match the meaning of practice is also empty talk; preaching to others without acting according to one's own Dharma is also empty talk; instructions that one does not take into personal experience are also empty talk; in general, if a wise person does not subdue their mind with the Dharma, but instead the Dharma becomes an addition to afflictions, these! Hearing them as empty talk makes the ears weary, he said. Guru Padmasambhava said: There are ten kinds of big talk in practicing Dharma. Jomo asked what they were, and he replied: Knowing the Dharma without listening is big talk; having great power without practice is big talk; receiving blessings without devotion is big talk; becoming a Buddha without meditation is big talk; finding a teacher without respect is big talk; being liberated by Dharma without lineage is big talk; realization arising without instructions is big talk; one's own mindstream being liberated without practice is big talk; accomplishment without diligence is big talk; being auspicious without keeping vows is big talk; in general, wanting to achieve easily without enduring hardship, these will only be big talk, nothing else, he said. Guru Padmasambhava said: Practicing the Dharma must be without ten faults. Jomo asked what they were, and he replied: Even if you meditate, if it does not become an antidote to afflictions and thoughts, then there is the fault of the instructions not penetrating the mind; even if the mind is held, if wisdom does not liberate into impartiality, then there is the fault of not encountering special instructions; even if you have great devotion, if blessings do not enter, then there is the fault of not encountering an accomplished guru; even if you make great effort, if there is no progress in practice, then there is the fault of the energy of the mindstream not arising; if doing virtuous deeds makes the body uncomfortable, then there is the fault of the mind not being grounded; even if you do meditation, if the mind does not abide, then there is the fault of the power of samadhi not being reached; if knowledge increases, but experiences do not arise immediately, then there is the fault of falling into the one-sidedness of shamatha; if you do not awaken the power of awareness, then there is the fault of not knowing how to take appearances as companions; afflictions