Tibetan
༔ བདེ་གསལ་མི་རྟོག་ཉམས་ཤར་ནས༔ འཇིག་རྟེན་པ་ཡི་བསམ་གཏན་འགྲུབ༔ ས་མ་ཡ༔ ཞེས་གསུངས་པའི་སྒོམ་ལ། ལྷ་མིའི་ཐེག་པར་འདུས་མདོ་བཀའ་མ་ལྟར་ན། ངན་སོང་སྦྱོང་བའི་ལྷ་ཀུན་རིག་རྣམ་པར་སྣང་མཛད། ལས་སྒྲིབ་སྦྱོང་བའི་ལྷ་མི་འཁྲུགས་པ་དང་། དུས་བཟང་གི་ལྷ་གསུམ་ཞེས། ནད་ཀྱི་བསྐལ་པ་ཞི་བྱེད་ཚེས་བརྒྱད་སྨན་བླ། མཚོན་གྱི་བསྐལ་པ་ཞི་བྱེད་ཉའི་སྣང་བ་མཐའ་ཡས། མུ་གེའི་བསྐལ་པ་ཞི་བྱེད་སྟོང་གི་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་དང་ལྔ་སྒོམ་པ་ཡིན་ཀྱང་། འདིར་འཇམ་དཔལ་ལ་མགོན་པོ་ཀུན་གཟིགས་སྐུ་མདོག་དམར་སེར་ཉི་མའི་གཟི་འོད་ལྟར་འབར་བ་ཕྱག་གཉིས་ཆོས་འཁོར་ཕྱག་རྒྱ་ཅན་ཆགས་བྲལ་མཆོག་གི་སྤྲུལ་སྐུའི་ཆ་ལུགས་དང་ལྡན་པ། གར་དབང་སྤྱན་རས་གཟིགས་ལ་སངས་རྒྱས་འོད་ཟེར་ཀུན་ནས་འཕགས་པ་དཔལ་བརྩེགས་རྒྱལ་པོ་གསེར་མདོག་མཆོག་སྦྱིན་མཉམ་གཞག་མཛད་པ་སྤྲུལ་སྐུའི་ཆས་ཅན། གསང་བདག་ལ་རྡོ་རྗེ་འཆང་སྤྱི་ལྟར་བསྒོམས་པའི་མཐའ་སྐོར་དུ་སངས་རྒྱས་བྱང་སེམས་དཔའ་བོ་མཁའ་འགྲོ་ཆོས་སྐྱོང་སྲུང་མ་ཐམས་ཅད་ཏིལ་གྱི་གང་བུ་ཁ་བྱེ་བ་ལྟར་བསྒོམ་པ་ཡིན་ཅིང་། གོང་བཤད་ཀྱི་ལྷ་ལྔ་པོའང་སྒོམ་པར་འདོད་ན། མདུན་དུ་རྣམ་སྣང་དང་མི་འཁྲུགས་པ། ལྷོ་སྟེ་གཡས་སུ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ། ནུབ་སྟེ་རྒྱབ་ཏུ་སྣང་བ་མཐའ་ཡས། བྱང་སྟེ་ གཡོན་དུ་སྨན་བླ་བསྒོམས་ན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་འགྲོ། དེ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ལ་དོན་དྲུག་གིས་སྟོན་ཏེ། གང་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ། གང་གིས་འགྲོ་བ། ཚུལ་ལམ་ཐབས་ཇི་ལྟར་དང་། དངོས་གཞི་དབྱེ་བ་དང་བཅས་པ་དང་། སྐྱབས་སུ་མ་སོང་བའི་སྐྱོན་ནམ་ཉེས་དམིགས། སོང་བའི་ཕན་ཡོན་ནོ། །དང་པོ་གང་ལ་འགྲོ་བའི་ཡུལ་ནི། དཀོན་མཆོག་རིན་པོ་ཆེ་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། །གཉིས་པ་གང་ཟག་གང་གིས་འགྲོ་ན་མོས་པ་གུས་པ་དད་པ་གསུམ་དང་ལྡན་པས་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བའི་ཡུལ་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དྲན་པ། བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་འཐོབ་པར་འདོད་ཅིང་། ངན་སོང་གི་སྡུག་བསྔལ་ལ་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་ནས་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བའོ། །གསུམ་པ་ཐབས་ཚུལ་ཇི་ལྟར་འགྲོ་སྙམ་ན། འདུ་ཤེས་གསུམ་ལྡན་གྱི་གང་ཟག་གིས་ཆོས་བཞི་ལྡན་གྱི་སྒོ་ནས་འགྲོ་དགོས་ཏེ། དད་པ་དང་ལྡན་པ། ལས་དང་ལས་ཀྱི་རྣམ་སྨིན་ལ་འཛེམ་ཞིང་ལས་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་ཆོས་ལ་ཡིད་ཆེས་པ། དུས་རྟག་ཏུ་བླ་མ་བསྟེན་ཅིང་བླ་མ་ལ་གུས་པ། དེས་བསྟན་པའི་ཆོས་ལ་ཐེ་ཚོམ་མི་ཟ་བ་དང་བཞི་འོ། །བཞི་པ་དངོས་གཞིའམ་དབྱེ་བའི་དབང་དུ་བྱས་ན་དོན་གསུམ་སྟེ། སྤང་བྱ་དང་། བླ
Chinese
从乐明无念之体验生起，成就世间之禅定。萨玛雅。（藏文：ས་མ་ཡ།）如是所说之修法中，于天人乘之《集经》（འདུས་མདོ།）和《教言》（བཀའ་མ།）中说，清净恶趣之神为昆利（藏文：ཀུན་རིག， सर्वविद्，sarvavid，全知者）和毗卢遮那佛（藏文：རྣམ་པར་སྣང་མཛད།）。清净业障之神为不动佛（藏文：མི་འཁྲུགས་པ།），以及三种善时之神，即平息疾病劫难之初八药师佛（藏文：སྨན་བླ།），平息刀兵劫难之无量光佛（藏文：སྣང་བ་མཐའ་ཡས།），平息饥馑劫难之千尊释迦牟尼佛（藏文：ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ།），虽说修此五尊，然于此处，观想文殊菩萨为怙主观世音，身色红黄，如日之光芒般炽燃，双手持转法轮之印，具足无染至上化身之装束。观想自在观世音菩萨为佛光普照，圣胜王佛，金色，作胜施印和禅定印，具足化身之装束。观想秘密主金刚手为如常之金刚持，于其周围，观想诸佛菩萨、勇士空行、护法守卫等一切如张开的芝麻荚。若欲修习上述之五尊，则于前方观想毗卢遮那佛和不动佛，于南方即右方观想释迦牟尼佛，于西方即后方观想无量光佛，于北方即左方观想药师佛，则成为圆满之支分。对此修习，以六义显示：于何者皈依，以何者皈依，方式或方法如何，正行及其分类，未皈依之过患或罪过，皈依之利益。第一，所皈依之境为三宝。第二，何人皈依，即具足信心、恭敬和虔诚三者，忆念皈依之境之功德，欲得无上菩提，且因畏惧恶趣之痛苦而皈依。第三，如何皈依之方式，具足三种认识之人，需以具足四法之门而皈依，即具足信心，于业及业果谨慎，且信赖业果之法，时时依止上师且恭敬上师，不怀疑彼所教之法。第四，若就正行或分类而言，则有三义：所断之
English
From the arising of the experience of bliss, clarity, and non-conceptuality, worldly samadhi is accomplished. Samaya. In the practice mentioned above, according to the Sutra Collection (འདུས་མདོ།) and the Agamas (བཀའ་མ།) in the Vehicle of Gods and Humans, the deity who purifies the lower realms is Kunrig (藏文：ཀུན་རིག， सर्वविद्，sarvavid，All-Knowing) and Vairochana (藏文：རྣམ་པར་སྣང་མཛད།). The deity who purifies karmic obscurations is Akshobhya (藏文：མི་འཁྲུགས་པ།), and the three deities of auspicious times are the Eighth Day Medicine Buddha (藏文：སྨན་བླ།) who pacifies the eon of disease, Amitabha (藏文：སྣང་བ་མཐའ་ཡས།) who pacifies the eon of weapons, and the Thousand Buddhas Shakyamuni (藏文：ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ།) who pacifies the eon of famine. Although these five are meditated upon, here, visualize Manjushri as the protector Avalokiteshvara, with a reddish-yellow body, blazing like the rays of the sun, with two hands holding the Dharma wheel mudra, possessing the form of a supreme nirmanakaya free from attachment. Visualize Garwang Chenrezig as Buddha Rays Exalted in All Directions, the Glorious Supreme King, golden in color, making the supreme giving mudra and the samadhi mudra, possessing the attire of a nirmanakaya. Visualize the secret lord Vajrapani as Vajradhara in general, and around him, visualize all the Buddhas, Bodhisattvas, heroes, dakinis, Dharma protectors, and guardians like an open sesame pod. If you wish to meditate on the above-mentioned five deities, then visualize Vairochana and Akshobhya in front, Shakyamuni on the south, i.e., the right, Amitabha on the west, i.e., the back, and Medicine Buddha on the north, i.e., the left, which becomes a complete limb. To practice this, it is shown with six meanings: to whom to take refuge, by whom to take refuge, how is the method or means, the main part with its divisions, the faults or demerits of not having taken refuge, and the benefits of having taken refuge. First, the object of refuge is the Three Jewels. Second, who takes refuge? One who possesses faith, respect, and devotion, remembering the qualities of those objects of refuge, desiring to attain unsurpassed enlightenment, and taking refuge out of fear and dread of the suffering of the lower realms. Third, how to take refuge? A person with the three recognitions must take refuge through the gate of possessing the four dharmas: possessing faith, being cautious of karma and its ripening, and trusting in the law of karma and its results, always relying on the guru and respecting the guru, and not doubting the dharma taught by him. Fourth, if considered in terms of the main part or division, there are three meanings: what is to be abandoned, and
Tibetan
ང་བྱ་དང་། ཆོ་ག་དངོས་སོ། །དང་པོ་སྤང་བྱ་ནི། མདོ་མྱང་འདས་ལས། གང་ཞིག་སངས་རྒྱས་སྐྱབས་འགྲོ་བ། །དེ་ནི་ཡང་དག་དགེ་བསྙེན་ཏེ། །ནམ་དུའང་ལྷ་ནི་གཞན་དག་ལ། ། སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དམ་པའི་ཆོས་ལ་སྐྱབས་འཚོལ་ན། །འཚེ་ཞིང་གསོད་པའི་སེམས་དང་བྲལ། །དགེ་འདུན་ལ་ཡང་སྐྱབས་སོང་བ། །མུ་སྟེགས་གཞན་ལ་ཕྱག་མི་བྱ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་བླང་བྱ་ལ། ཐུན་མོང་སྤྱིའི་བླང་བྱ་དང་། ཁྱད་པར་གྱི་བླང་བྱ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། དུས་རྟག་ཏུ་བྱ་སྤྱོད་ཅི་བྱེད་ཀྱང་། དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་ཡོན་ཏན་འབའ་ཞིག་དྲན་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ཁྱད་པར་གྱི་བླང་བྱ་ནི། དཀོན་མཆོག་སོ་སོར་གུས་པ་བསྐྱེད་ཅིང་སྐུ་གསུང་ཐུགས་རྟེན་བཞེངས་པ་དང་། མཆོད་པ་དང་། དགེ་འདུན་ལ་ཞབས་ཏོག་བསྙེན་བཀུར་དད་གུས་བྱ་བའོ། །གསུམ་པ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བའི་ཆོ་ག་དངོས་ལ་ཕྱི། ནང་། གསང་བ། མཐར་ཐུག་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་བཞི་ལས། དང་པོ་ནི། མདོ་སྡེ་ཁང་བུ་བརྩེགས་པ་ལས། སངས་རྒྱས་ལྟ་བུའི་སྟོན་པ་མེད། །ཆོས་དང་འདྲ་བའི་སྐྱོབ་པ་མེད། །དགེ་འདུན་ལྟ་བུའི་ཞིང་ས་མེད། །དེས་ན་གསུམ་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནང་ནི། བླ་མ་ཡི་དམ་མཁའ་འགྲོ་གསུམ། དེའང་བླ་མ་ཁོ་ན་ལ་འདུས་ཏེ། གསང་འདུས་ལས། བླ་མ་དང་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་། །ཐ་དད་དུ་ནི་མི་ལྟ་འོ། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་གསང་བ་ནི། ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་འབྲས་བཞིའི་ངང་ལ་གནས་པ་ལའང་སྐྱབས་འགྲོར་བཞེད་དེ། ལྟ་བ་དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་དབྱེར་མེད། སྒོམ་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྲན་ ཚུགས་པ། སྤྱོད་པ་བདག་གཞན་དོན་གྲུབ། འབྲས་བུ་སྐུ་ལྔ་ལྷུན་གྲུབ། དེའི་ངང་ལས་མི་འདའ་མི་ཡེང་། མི་འགྱུར་བར་ཉམས་སུ་ལེན་པའོ། །བཞི་པ་དངོས་གཞི་དབྱེ་བ་དང་བཅས་པ་ནི། གཞི་གནས་ལུགས། ལམ་རང་གནས། སྤྱོད་པ་རང་ཤར། འབྲས་བུ་རང་གྲོལ། དེ་ལས་མི་འདའ་བར་ཉམས་སུ་ལེན་པའོ། །ལྔ་པ་སྐྱབས་སུ་མ་སོང་བའི་སྐྱོན་ནི། འདི་དག་དང་མི་ལྡན་ན་ནང་པ་སངས་རྒྱས་པའི་གྲལ་དུ་མི་ཚུད། རྩ་བ་གསུམ་གྱི་བྱིན་རླབས་མི་འཇུག །འདུལ་སྡོམ་དང་དམ་ཚིག་རྣམས་ཀྱི་རྟེན་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དྲུག་པ་སོང་བའི་ཕན་ཡོན་ནི། སྡོམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྟེན་དུ་འགྱུར་བའི་ཡོན་ཏན། ནང་པ་སངས་རྒྱས་པའི་སྡེ་ཚན་དུ་ཚུད་པ། འཇིགས་པ་གང་གིས་ཀྱང་མི་ཚུགས་པ། ལམ་ལོག་པར་མི་འགྱུར་ཞིང་ངན་སོང་གསུམ་དུ་མི་སྐྱེ་བ། བསམ་པ་ཐམས་ཅད་ཡིད་བཞིན་དུ་འགྲུབ་པ། རྩ་བ་གསུམ་གྱི་བྱིན་རླ
Chinese
我是行为和仪轨的真实。首先，关于应舍弃的，如《涅槃经》所说：凡是皈依佛陀的，即是真正的居士，任何时候都不应皈依其他神祇。如果寻求皈依神圣的佛法，就应远离伤害和杀戮之心。如果也已皈依僧伽，就不应向其他外道致敬。这是（经文的内容）。第二，关于应修习的，有共同的应修习和特殊的应修习两种。首先是，无论何时，无论做什么，都应仅仅忆念三宝的功德。第二是特殊的应修习，即对每一宝都生起敬意，建造身语意所依（佛像、佛经、佛塔），进行供养，以及对僧伽进行服侍、恭敬、信仰和尊重。第三，关于皈依的真实仪轨，有外、内、密、究竟实相皈依四种。首先是外皈依，如《宝积经》所说：没有像佛陀一样的导师，没有像佛法一样的救护者，没有像僧伽一样的福田，因此应当恭敬三者。这是（经文的内容）。第二是内皈依，即上师、本尊、空行三者，而这三者也包含在上师之中，如《密集金刚经》所说：不应将上师与金刚持视为不同。这是（经文的内容）。第三是密皈依，即安住于见、修、行、果四者的状态中，也被认为是皈依。见是法界与智慧无别，修是禅定稳固，行是自他利益成就，果是五身任运成就。不离开、不散乱、不改变地在这种状态中修习。第四是正行，包括
English
I am the actual conduct and ritual. First, regarding what should be abandoned, as stated in the Nirvana Sutra: Whoever goes for refuge to the Buddha is a true lay practitioner, and should never go for refuge to other gods. If seeking refuge in the sacred Dharma, one should be free from the mind of harming and killing. If one has also gone for refuge to the Sangha, one should not pay homage to other non-Buddhists. This is (the content of the scripture). Second, regarding what should be practiced, there are two types: common practices and special practices. The first is: at all times, whatever one does, one should only remember the qualities of the Three Jewels. The second is the special practice, which is to generate respect for each of the Jewels, build supports for body, speech, and mind (Buddha images, scriptures, stupas), make offerings, and serve, respect, have faith and reverence for the Sangha. Third, regarding the actual ritual of taking refuge, there are four types: outer, inner, secret, and ultimate reality refuge. The first is the outer refuge, as stated in the Sutra of the Stacked Chamber: There is no teacher like the Buddha, no protector like the Dharma, no field of merit like the Sangha, therefore one should revere the three. This is (the content of the scripture). The second is the inner refuge, which is the three: Lama, Yidam, and Dakini, and these three are also included in the Lama alone, as stated in the Guhyasamaja Tantra: One should not view the Lama and Vajradhara as different. This is (the content of the scripture). The third is the secret refuge, which is also considered refuge in abiding in the state of the four: view, meditation, conduct, and result. The view is the inseparability of the Dharmadhatu and wisdom, the meditation is the stability of samadhi, the conduct is the accomplishment of self and other's benefit, and the result is the spontaneous accomplishment of the five kayas. Practicing in this state without leaving, without distraction, and without change. The fourth is the main practice, including the divisions: the basis is abiding in reality, the path is abiding in one's own nature, the conduct is the arising of one's own nature, and the fruit is the liberation of one's own nature. Practicing without departing from these. Fifth, the faults of not taking refuge are: if one does not possess these, one cannot enter the ranks of Buddhists, one will not receive the blessings of the Three Roots, and the vows of discipline and samaya will lose their basis. Sixth, the benefits of taking refuge are: the merit of becoming the basis of all vows, entering the community of Buddhists, not being shaken by any fear, not going astray, not being reborn in the three lower realms, all wishes being fulfilled as desired, the blessin