Tibetan
་ལས་ཐོ་ཕྱི་མ་ལས། སྐུ་གསུམ་ཡེ་ཤེས་ཐིག་ལེ་ཉིད༔ བསྡུས་ཏེ་འདི་རུ་བསྟན་པར་བྱ༔ ཡལ་བར་མ་དོར་ཉམས་སུ་ལོངས༔ སྒྲུབ་པ་ཚེ་དང་མཉམ་པར་གྱིས༔ ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རྒྱལ་བའི་དགོངས་པ་མཐར་ཐུག་འདི་རྙེད་པའི་སྐབས་སུ་ཉམས་སུ་ལེན་དགོས། མ་བླང་ན་ཅི་ཉེས་ཞེ་ན། དེ་ཉིད་ལས། འགྲོ་དྲུག་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལས༔ དལ་འབྱོར་ཐོབ་པ་ཤིན་ཏུ་ཉུང་༔ འདི་ཡང་མི་རྟག་མྱུར་དུ་འཇིག༔ ལས་འབྲས་བསླུ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར༔ འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་བཟོད་མེད་པ༔ དར་དྲགས་ཡུན་རིང་མྱོང་བས་ན༔ ངེས་པར་སྐྱོ་ཤས་ངེས་འབྱུང་བསྐྱེད༔ ཅེས་གསུངས་པ་ད་རེས་ལམ་ཐག་ཉེ་བ་འདི་ལྟ་བུ་རྙེད་དུས་ཉམས་སུ་ མ་བླང་ན་མྱུར་དུ་འཆི་ངེས་ཏེ། འཁོར་བར་ལྷུང་ངེས། ངན་སོང་དུ་འཁྱམས་ངེས་པས། ད་རེས་རང་དྲིན་རང་ལ་ཆེ་བ་བྱ་བའི་དུས་ལ་བབ་སྟེ། རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་མི་ལུས་མི་ཐོབ། ཐོབ་ཀྱང་དལ་བརྒྱད་འབྱོར་བཅུ་དང་ལྡན་པ་འདི་འདྲ་ཨེ་ཐོབ་མི་ཤེས། དལ་འབྱོར་ཐོབ་ཀྱང་ཚེ་གཅིག་ལ་སངས་རྒྱ་བའི་གདམས་པ་འདི་འདྲ་ཐོབ་པ་ལྟ་ཞོག །མཚན་ཙམ་ཐོས་པའང་སྲིད་དཀའ་བས་ཅི་ནས་ཉམས་སུ་ལེན་དགོས། དེ་ཡང་དལ་འབྱོར་རྙེད་དཀའ་བ། འཆི་བ་མི་རྟག་པ། ལས་རྒྱུ་འབྲས་བསླུ་མེད། འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལ་བསམ་གཞིག་ལེགས་པར་བྱས་ན་འཁོར་བ་ལ་ཤིན་ཏུ་སྐྱོ་ཞིང་། འཆི་བ་ལ་སྐྲག་པའི་ངེས་འབྱུང་གི་བསམ་པ་དུང་ངེ་བ་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་མེད་ན་ཆོས་ཀྱི་རྩ་བ་རུལ་འགྲོ་བས། དེ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་འཆི་བ་མི་རྟག་པ་རྒྱུན་དུ་དྲན་པས་བློ་བསྐུལ་ན་ངེས་འབྱུང་གི་བསམ་པ་རྣམ་པར་དག་པ་འབྱུང་བས་མི་རྟག་པ་བསྒོམ་པ་གལ་ཆེ། འཆི་བ་མི་རྟག་པ་ཡང་དག་པར་དྲན་ན། ཆོས་མིན་གྱི་བྱ་བ་གཏན་ནས་མི་བྱེད་པ་འབྱུང་བས། རང་རྒྱུད་ལ་ལེགས་པར་བརྟག་དགོས། ངེས་འབྱུང་གི་བསམ་པས་བློ་རྒྱུད་ཡུན་རིང་པོར་ལེགས་པར་སྦྱང་བའམ། འཕྲལ་དུ་ལྡོག་མེད་དུ་སྐྱེས་པ་གང་དག །དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ༔ སྒོ་གསུམ་མི་དགེ་བཅུ་སྤངས་ནས༔ བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་སེམས་ཆེར་བསྐྱེད༔ ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར། འཁོར་བའི་འཇིགས་པ་ལས་དཀོན་མཆོག་རིན་པོ་ཆེ་མ་གཏོགས་སུས་ཀྱང་ སྐྱོབ་མི་ནུས་པས། བླ་མ་དཀོན་མཆོག་ལ་བློ་ལིང་བསྐྱུར་དུ་བཀལ་ནས་སྒོ་གསུམ་ཉོན་མོངས་རང་མཚན་ཅན་གྱི་མི་དགེ་བ་བཅུ་སྤངས་པས་རང་ཐར་པ་ཐོབ་ངེས། དེ་ཡང་རང་ཞི་བདེ་ཐོབ་པ་ཙམ་གྱིས་མི་ཕན་པ་རང་དོན་དོན་གཉེར་གྱིས་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཐོབ་པ་ལ་རིང་བས། དེས་ན་རྩ་བའི་ཕ་མ་དྲིན་ཆེ་བ་ལྟར་མཁའ་ཁྱབ་ཀྱི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཕ་མ་དྲིན་ཆེན་ཤ་སྟག་ཡིན་པས། དེ་རྣམས་ལ་ཕན་བཏགས་པར་བྱ་ཕྱིར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་མྱུར་དུ་བསྒྲུབ་པར་བགྱིའོ་སྙམ་པའི་བསམ་པ་རྟག་པར་མེད་ན་གསང་སྔགས་པར་ལྟ་ཞོག །ཐེག་ཆེན་པར་ཡང་མི་འགྱུར་བས་ལེགས་པར་སེམས་བསྐྱེད། བདག་ལྟ་བུས་སངས་རྒྱས་ཐོབ་བམ་མི་ཐོབ་སྙམ་ན་ཐོབ་སྟེ། དཔལ་ཕྲེང་གི་མདོ་ལས། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོས་འགྲོ་བ་ཡོངས་ལ་ཁྱབ། །འགྲོ་བ་འདི་དག་མ་ལུས་སངས་རྒྱས་རྒྱུ། །ཞེས་པས་ཏིལ་ནི་མར་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་པ་བཞིན་སེམས་ཅན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཅན་ཡིན་པས་སངས་རྒྱས་ངེས་པར་ཐོབ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་མ་བསྐྱེད་ན་ས་བོན་ཞིང་ས་དང་མ་འཕྲད་པ་དང་འདྲ་བས་དེས་ན་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ནས་བཟུང་རྒྱལ་བའི་སྲས་པོ་ཡིན་ཞིང་། བསོད་ནམས་རྟག་ཏུ་འཕེལ་བ་སོགས་ཕན་ཡོན་མཐའ་ཡས་པས། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་མྱུ་གུ་སྐྱེད་བསྲིངས་བའི་འགལ་རྐྱེན་ཁོང་ཁྲོ་སོགས་སྤང་བ་ཉེས་སྤྱོད་སྡོམ་པ། མཐུན་རྐྱེན་བཟོད་པ་བསྒོམ་པ་སོགས་དགེ་བ་ཆོས་སྡུད། མཁོ་བ་སྦྱིན་པ་སོགས་ སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམས་ལེགས་པར་བསྲུང་ངོ་། །གཉིས་པ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་སྔོན་འགྲོ་ནི། ལམ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ལ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཚུལ་བཞིན་བསྟེན་པ་གལ་ཆེ། ཁྱད་པར་གསང་སྔགས་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་དངོས་གྲུབ་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་ལ་རག་ལས། ཡང་སྒོས་ཨ་ཏི་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་འདི་བླ་མའི་བྱིན་རླབས་འཕོ་དབང་ལ་བརྟེན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། ལས་ཐོ་ཕྱི་མ་ལས། བླ་མ་དམ་པ་ལེགས་བསྟེན་ནས༔ བསྐྱེད་རྫོགས་གདམས་པ་མ་ལུས་ཞུ༔ སངས་རྒྱས་དངོས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས༔ མོས་གུས་བརྟན་པོ་གཟུང་བར་བྱ༔ ཞེས་གསུངས་པས། བླ་མ་སངས་རྒྱས་སུ་མཐོང་མ་ཐག་སངས་རྒྱས་འགྲུབ། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ལ་མཐོང་ན་རང་རྒྱུད་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ལས་གཞན་དུ་མི་འགྱུར། སངས་རྒྱས་ཐོབ་མི་ཐོབ་བླ་མའི་མོས་གུས་ལ་རག་ལས་པས། སངས་རྒྱས་དངོས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་བླ་མ་ཚུལ་བཞིན་དུ་བསྟེན་པ་ལམ་གྱི་རྩ་བ་ཁོ་ནར་ཐུག་གོ །བླ་མ་ཐབས་མཁས་པའི་མན་ངག་ཟབ་མོ་དང་། སློབ་མའི་མོས་པ་ཚད་མེད་པ་གཉིས་ལ་བརྟེན་ན་ལམ་ཐག་ཉེ་བ་དང་། བླ་མ་ཐབས་མི་མཁས་པ་མན་ངག་མེད་པའི་ཚིག་སྐམ་དང་། སློབ་མ་བློ་རྒྱུད་མ་དག་པ་གཉིས་ལམ་ཐག་རིང་བའི་ཁར་དམ་ཉམས་ཀྱི་རྒྱུས་འཁོར་བའི་གཏིང་རྡོ་བྱེད་ཉེན་ཆེ་བས། དེས་ན་ལམ་ཐག་ཉེ་རིང་བླ་མ་དང་སློབ་མའི་རྟེན་འབྲེལ་བཟང་ངན་ལ་རག་ལས་པས། བླ
Chinese
《后续目录》中说：“三身智慧明点性，汇集于此作开示，莫抛弃而勤修持，修持与生命同等。”如是所说，获得此究竟的胜者密意之时，必须修持。若不修持有何过患？彼中说：“六道一切有情中，获得闲暇极稀少，此亦无常速坏灭，故业果是不欺诳，轮回痛苦难堪忍，久经受盛与衰，定生厌离出离心。”如是说，如今获得如此近道之时，若不修持，必定速死，必定堕入轮回，必定流浪恶趣。因此，现在是自己对自己行大恩之时，无论如何也不会获得人身，即使获得，也不知能否获得如此具足八暇十圆满。即使获得暇满，莫说获得一生中成佛的窍诀，仅仅听到名号也极难，故务必修持。即，若能善加思维闲暇难得、死亡无常、业果不虚、轮回痛苦，则对轮回极为厌倦，若对死亡生起恐惧的出离心不强烈，则修法的根本会腐烂。因此，其中时时忆念死亡无常来策励自心，则会生起清净的出离心，故修无常极为重要。若能如实忆念死亡无常，则会生起断然不做非法之事的念头，故需善加观察自心。以出离心长期调伏自心，或立即生起不可逆转的出离心都可以。如是“皈依三宝尊，断除身语意，十种不善业，发起殊胜菩提心。”如是所说，从轮回的怖畏中，除了三宝之外，谁也无法救护，故将希望完全寄托于上师三宝，断除三门烦恼自性的十种不善业，则必定获得自解脱。然而，仅仅获得自己的寂静安乐是不够的，仅仅追求自利，则远离获得一切智智。因此，如同根本父母恩重如山一样，
English
In the subsequent catalog, it says: "The essence of the three kayas' wisdom, condensed and shown here, do not abandon and practice diligently, practice as equal to life." As it is said, when obtaining this ultimate intention of the victors, one must practice. If one does not practice, what are the faults? It says in that itself: "Among all sentient beings in the six realms, obtaining leisure is extremely rare, this too is impermanent and quickly perishes, therefore the result of karma is not deceiving, the suffering of samsara is unbearable, having experienced prosperity and decline for a long time, definitely generate weariness and renunciation." As it is said, now when obtaining such a close path, if one does not practice, one will surely die quickly, one will surely fall into samsara, one will surely wander in the lower realms. Therefore, now is the time to do great kindness to oneself, in any case, one will not obtain a human body, even if one obtains it, one does not know whether one will obtain such a one with eight leisures and ten endowments. Even if one obtains leisure and endowment, let alone obtaining the key to enlightenment in one lifetime, it is extremely difficult even to hear the name, so one must practice diligently. That is, if one can think well about the difficulty of obtaining leisure, the impermanence of death, the infallibility of karma, and the suffering of samsara, then one will be extremely weary of samsara, and if the renunciation of fearing death is not strong, then the root of Dharma will rot. Therefore, among them, constantly remembering the impermanence of death to encourage oneself, then a pure renunciation will arise, so it is extremely important to meditate on impermanence. If one can truly remember the impermanence of death, then the thought of never doing illegal things will arise, so one needs to examine one's own mind well. Cultivating one's mind for a long time with the mind of renunciation, or immediately generating an irreversible renunciation is fine. As it is said, "I take refuge in the Three Jewels, abandon the ten non-virtuous deeds of body, speech, and mind, and generate the supreme Bodhicitta." As it is said, from the fear of samsara, no one can save except the Three Jewels, so put all hope in the Lama Three Jewels, abandon the ten non-virtuous deeds of the self-nature of the three doors of affliction, then one will surely obtain self-liberation. However, it is not enough to just obtain one's own peace and happiness, merely pursuing self-interest is far from obtaining omniscience. Therefore, just like the kindness of the root parents is as heavy as a mountain,
Chinese
因此，所有众生都是慈爱的父母。为了利益他们，我将迅速成就圆满正等觉。如果不能恒常怀有这样的想法，就不要说成为密宗行者，甚至无法成为大乘行者，所以要好好地发起菩提心。如果像我这样的人想知道是否能成佛，答案是能。在《宝鬘经》中说：“如来藏遍布一切众生，这些众生无一不是成佛之因。”就像芝麻是麻油的原料一样，众生具有如来藏，所以必定成佛。虽然是成佛之因，但如果没有发起菩提心，就如同种子没有遇到田地一样。因此，从发起殊胜菩提心开始，就成为佛子，功德恒常增长等利益无量。对于培育增长菩提心苗的违缘，如嗔恨等，要断除，即守护戒律，不做恶业。对于顺缘，如修持安忍等，要修持，即积累善法。对于所需，如布施等，要行持利益众生的律仪，好好守护。 第二，不共前行是：修持道时，依止如理的上师非常重要。特别是密宗金刚乘的成就依赖于金刚上师。尤其是阿底大圆满，完全依赖于上师的加持和迁转灌顶。如《业托后篇》中说：“善妙依止殊胜上师后，祈请所有生圆次第之教言，以视师如佛之想，坚定不移地生起胜解信。”因此，一旦视上师为佛，就能成就佛果。如果视其为凡夫，自相续也无法转变为凡夫以外的其他。能否成佛依赖于对上师的胜解信。因此，以视上师为真佛之想如理依止上师，是道的根本。如果上师具有善巧方便的甚深窍诀，弟子具有无量的信心，那么道路就会缩短。如果上师不善巧方便，只有没有窍诀的空话，弟子心性不纯净，那么道路会变得漫长，而且有因违犯誓言而成为轮回深渊之石的危险。因此，道路的远近依赖于上师和弟子之间缘起的好坏。
English
Therefore, all sentient beings are kind parents. In order to benefit them, I will quickly attain perfect enlightenment. If you do not constantly have such a thought, do not even think about becoming a secret mantra practitioner, you cannot even become a Mahayana practitioner, so develop bodhicitta well. If someone like me wonders whether or not they can attain Buddhahood, the answer is yes. In the Garland of Jewels Sutra, it says: "The Tathagata-garbha pervades all beings, and all these beings are the cause of Buddhahood." Just as sesame seeds are the raw material for sesame oil, sentient beings have the essence of the Tathagata, so they will definitely attain Buddhahood. Although it is the cause of Buddhahood, if you do not develop the mind of enlightenment, it is like a seed not meeting the field. Therefore, from the moment you develop the supreme mind of enlightenment, you are a son of the Buddhas, and the benefits such as the constant increase of merit are immeasurable. For the obstacles to cultivating and growing the sprout of bodhicitta, such as anger, etc., you must abandon them, that is, keep the precepts and do not do evil deeds. For favorable conditions, such as cultivating patience, etc., you must cultivate them, that is, accumulate virtuous dharmas. For what is needed, such as giving, etc., you must practice the discipline of benefiting sentient beings, and protect them well. Secondly, the uncommon preliminaries are: When practicing the path, it is very important to rely on a qualified spiritual friend. In particular, the attainments of the secret mantra Vajrayana depend on the Vajra master. Especially Ati Dzogchen, it relies solely on the blessing and transference empowerment of the lama. As it says in the later part of the Karma Tho: "After relying on the excellent and holy lama, request all the instructions on the generation and completion stages, and with the perception of the lama as the actual Buddha, firmly take unwavering faith." Therefore, as soon as you see the lama as the Buddha, you will attain Buddhahood. If you see him as an ordinary person, your own mindstream will not change from being an ordinary person. Whether or not you attain Buddhahood depends on your faith in the lama. Therefore, relying on the lama properly with the perception of the lama as the actual Buddha is the root of the path. If the lama has skillful and profound instructions, and the disciple has immeasurable faith, then the path will be shortened. If the lama is not skillful, and only has empty words without instructions, and the disciple's mind is impure, then the path will become long, and there is a danger of becoming a stone in the abyss of samsara due to breaking vows. Therefore, the distance of the path depends on the good or bad relationship between the lama and the disciple.