Tibetan
ང་དུས་མཉམ་པ་མེ་དང་ཚ་བ་ལྟ་བུ་སྟེ་དེ་ལྟར་སྣང་གྲགས་ཐམས་ཅད་ཐབས་ཀྱི་ཆ༔ རང་བཞིན་མེད་པ་ཤེས་རབ་སྟེ་གཉིས་སུ་མེད་པས་སེམས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཁྱབ་བརྡལ་ཆེན་པོ་ཡིན་ནོ༔ དེ་ཉིད་གདོད་མ་ནས་མ་སྐྱེས་ཤིང་ངོ་བོ་ཉིད་ ཀྱིས་དག་པས༔ ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་རྟོག་སྤང་བྱ་གཉེན་པོས་སྤང་མ་དགོས༔ མི་རྟོག་པ་དང་ཡོན་ཏན་བསྒྲུབ་མ་དགོས་པར་ཡིན་ལུགས་ཀྱི་ཤེས་པ་མ་སྤང་རྣམ་དག་ཏུ་གྲོལ་བས༔ འཁོར་བ་དང་མྱང་འདས༔ རྣམ་རྟོག་དང་ཆོས་སྐུ༔ ཉོན་མོངས་དང་ཡེ་ཤེས༔ སེམས་ཅན་དང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་མིང་ཅིར་བཏགས་ཀྱང་དོན་སེམས་ཉིད་གཅིག་པུ་ལས་མ་འདས་པས༔ དེ་རྣམས་རང་བཞིན་ལ་བཟང་ངན་མེད༔ དུས་ལ་སྔ་ཕྱི་མེད༔ འདུག་ས་ལ་ཐ་དད་མེད་དེ༔ དུས་གསུམ་མཉམ་ཉིད་རོ་གཅིག་གཉིས་སུ་མེད་པ་གདོད་མ་ནས་རྣམ་པར་དག་པ་སྟོང་པ་ཉིད་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བློ་ལས་འདས་པའི་དོན་དེ་ཉིད་ལ་ལྷག་མཐོང་ཞེས་བྱ་སྟེ༔ མཁྱེན་པའི་ཡོན་ཏན་མ་ལུས་འཆར་བའོ༔ དེ་ལྟར་ཁམས་རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་པར་དག་པ་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་སྟེ༔ ཡ་གི་དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས༔ མ་གི་འཇག་མའི་སྲིན་བུ་ཡན་ཆད་ལ་ཆེ་ཆུང་དང་བཟང་ངན་མེད་པར་དུས་གསུམ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ལྷུན་གྲུབ་རྒྱུན་ཆད་མེད་པར་གནས་ཀྱང༔ དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་པ་རྣམས་ཀྱང་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་སོ་སོར་ཞེན་པས༔ གཟུང་འཛིན་གྱི་མ་རིག་པས་འཁོར་བར་འཁྱམས་པ་ཡིན་ཏེ༔ འཁོར་འདས་གཉིས་ཀྱི་བར་ན་སྔར་འདྲེས་གང་ཡང་མེད་དོ༔ དུས་སྐད་ཅིག་མའི་རིག་མ་རིག་ལས་བྱུང་བའོ༔ ལྔ་པ་གོལ་སྒྲིབ་ཀྱི་མཐའ་ཆོད་པས་ བྱར་མེད་བློ་འདས་སུ་བསྟན་པ་ནི༔ ཚོགས་དྲུག་གིས་སྣང་བ་སྒོམ་དུ་ཤེས་ཀྱང་སྙེམས་ཞེན་གྱི་མཐའ་མ་ཆོད་ན་གོལ་སའམ་གྲིབ་མར་འགྲོ་བས༔ དགེ་མི་དགེ་ལུང་མ་བསྟན་གསུམ་གྱིས་བསམ་མནོ་གཏང་དུ་བཅུག་པས་དགེ་སྡིག་དང་འཛིན་པའི་ཆ་ཕྲ་མོ་ཞིག་འདུག་ན༔ ད་རུང་མཐའ་མ་ཆོད་པ་ཡིན་པས༔ གང་གི་ཉམས་ལེན་ལ་ནན་ཏན་བྱ་ཞིང་ཐད་ཀའི་གེགས་བསལ་ལོ༔ དགེ་མི་དགེ་དང་འཁོར་འདས་བཟང་ངན་ལ་སོགས་པ་གཉིས་འཛིན་གྱི་མཚན་མ་ཟད་ནས་གང་གི་ཡང་རྩིས་གདབ་མེད་ཅིང༔ རེ་དོགས་གང་ཡང་མེད་པར་འཛིན་བྱེད་བློ་འདས་ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་བཞིན་དུ༔ གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་གཉིས་སུ་མེད་པར་ཐག་ཆོད་འདུག་ན༔ ཟོ་ལ་མི་འཇོག་པར་དུག་རང་དུ་དབྱུང་བ་མིན་པར་ཐད་ཀར་འཕྲོས་སུ་གཞུག༔ མཉམ་གཞག་གི་ཐད་ཀ་ན་ཡེངས་ཆ་མེད་དེ༔ དེ་ལྟར་བྱས་པའི་རྗེས་ལ་ཡང༔ ངོ་བོ་ཡེ་ཐོག་ན་ཡང་ལྷོད་དེ་འདུག་ན་གོལ་སྒྲིབ་ཀྱི་མཐའ་ཆོད་པས༔ ཕྲ་མོ་ཙམ་གྱི་འཛིན་རྟོག་ཀྱང་མེད་ཅིང་བྱར་མེད་བློ་འདས་སུ་སྐྱོང་བ་ཡིན་ནོ༔ དེའང་མཐའ་ཆོད་ཚུལ་ནི༔ མ་བཅོས་རང་གསལ་གྱི་ངོ་བོ་རྗེན་ནེ་ཡེ་རེ་བ་འདི་ཉིད་ངོ་བོ་གསལ་ཞིང་འགག་མེད་དུ་ཤར་བས་མེད་པར་འཛིན་པའི་བློ་ལས་འདས་ཏེ་ཆད་པའི་གོལ་ས་ཆོད༔ ཇི་ལྟར་ཤར་ཡང་གཞན་མ་གྲུབ་པས་ཡོད་པར་འཛིན་པའི་བློ་ལས་འདས་ཏེ་རྟག་པའི་གོལ་ ས་ཆོད༔ མ་བཅོས་ཁྱབ་བརྡལ་ཕྱོགས་སུ་མ་ལྷུང་བས་ཡོད་མེད་ཀྱི་བློ་ལས་འདས་པས༔ གཉིས་མེད་ཉམས་མྱོང་གི་ཞེན་པའི་གོལ་ས་ཆོད་དོ༔ དེ་ལྟ་བུའི་སེམས་ཉིད་མཐའ་བྲལ་དེ་ལ་སྡིག་པས་གནོད་མ་བསྐྱལ༔ སྣང་སྲིད་སེམས་ཀྱི་རོལ་པར་ཤེས་པས༔ ཉོན་མོངས་ཤེས་སྒྲིབ་རང་སར་དག་སྟེ༔ མར་འཁོར་བ་ལ་དོགས་པའི་དྲི་མ་དང་བྲལ༔ འཁོར་བ་རང་སེམས་ཆོས་སྐུ་ཡིན༔ དེ་ལ་དགེ་བས་ཕན་མ་བཏགས༔ རང་སེམས་གདོད་མ་ནས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ༔ ཅིས་ཀྱང་བསྒྱུར་དུ་མེད་པ་ཡེ་ནས་ཡིན་པའི་དོན་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ལས་ལོགས་ནས་ཡང་སངས་རྒྱས་བཟང་པོ་གཅིག་ལ་རེ་བའི་དྲི་མ་དང་བྲལ་ཏེ༔ སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་ཐམས་ཅད་རང་གི་སེམས་གསལ་སྟོང་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་འདི་ལ༔ ཡེངས་མ་ཡེངས་དང་བསྒོམས་མ་བསྒོམ་མེད་པར་དུས་རྒྱུན་ཆད་མེད་པས༔ མ་བཅོས་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་གནས་པས༔ མེད་པར་བྱེད་ཀྱང་བྱེད་མ་ཤེས་ཏེ་བྲལ་ཕྲད་གང་གི་ཡང་རྩིས་གདབ་མེད་དེ༔ བྱར་མེད་བློ་ལས་འདས་པས་སྐྱེ་མེད་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ༔ དྲུག་པ་རང་བྱུང་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་སྒོམ་མེད་ཟད་སར་སྐྱེལ་བ་ནི༔ རང་སེམས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ནོ༔ ཀུན་ལ་ཁྱབ་ཅིང་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པ༔ ཕྱོགས་རིས་མེད་ཅིང་འདུ་འབྲལ་མེད་པ༔ འགག་པ་མེད་ཅིང་འཕེལ་འགྲིབ་མེད་པ༔ དབྱིངས་རྣམ་པར་ དག་པ་ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་ལྟ་བུ༔ རྒྱུ་རྐྱེན་ལས་མ་བྱུང༔ གསལ་ལ་གོ་མ་འགགས་པ༔ འཁོར་འདས་ཀུན་གྱི་རྩ་བ་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་འདི་ཉིད༔ རྒྱུ་སེམས་ཅན་ལམ་རྣལ་འབྱོར་འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དུས་དང་གསུམ་ཡང་བཟང་ངན་དང་སྔ་ཕྱི་ཐ་དད་མེད་དེ༔ ད་ལྟ་ཡང་གྲ་མ་ཆག་ཟུར་མ་ཉམས་པ་འདི་ཀ་ལས༔ སེམས་ཅན་བླུན་ནས་ངན་དུ་བསླད་པ་མེད༔ སངས་རྒྱས་མཁས་ནས་བཟང་དུ་བཅོས་པ་མེད། བསྒོམས་པས་བཟང་དུ་འགྲོ་བ་དང་མ་བསྒོམ་པས་ངན་དུ་འགྲོ་རྒྱུ་མེད༔ འདི་གློ་བུར་དུ་བྱུང་བ་མ་ཡིན། རང་བཞིན་གདོད་མ་ནས་ལྷུན་གྲུབ་རང་ཆས་སུ་དུས་གསུམ་དུས་མེད་དུ་ཡོད་པས་ཡོད་པར་བསྒྲུབ་ཏུ་མེད༔ མེད་པར་གཏང་དུ་མེད༔ ངོ་བོ་གཟུང་དུ་མེད་ཅིང་རང་བཞིན་རྒྱུན་ཆད་མེད་པ༔ ཚིག་གི་བརྗོད་དུ་མེད་ཅིང་བློ་ཡིས་བསྒོམ་དུ་མེད་པ༔ དོན་དམ་བློའི་ཡུལ་ལས་འདས་པས་འཁོར་བ་ཡེ་དག་ཏུ་བློ་ཟད་ཆོས་ཟད་དུ་སོང་ནས༔ འཛིན་རྟོག་ཕྲ་མོའི་ཉམས་གྲིབ་ཀྱང་ཟད་ནས༔ བསྒོམ་བྱ་སྒོམ་བྱེད་ཀྱི་བློ་དང་བྲལ་བའི་ཡུལ་མེད་རང་གསལ་གྱི་རིག་པ༔ གཞི་མེད་རྩ་བྲལ་དུ་མངོན་དུ་གྱུར་པས༔ མཉམ་གཞག་གི་གནས་པ་མེད་ལ༔ རྗེས་ཀྱི་འགྱུ་བ་ཟད་ནས་རྟེན་མེད་གཅེར་བུར་ལྷིང་བ་ངོ་བོ་མཐའ་བྲལ་དུ་ཁྲེས་སེ་བ་འདི་ཉིད་ལ་སྒོམ་དུ་མེད་པས་ཆོས་ཉིད་ཟད་སར་བསྐྱལ་བ་སྟེ༔ ཆོས་སྐུ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ ཉིད་ལ་ཟེར་བ་ཡིན༔ དེ་ཙམ་ན་གཟུགས་སྐུ་གཉིས་འབད་མེད་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་ལོངས་སྐུ་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པ་གདུལ་བྱ་དག་པའི་སྣང་བ་ལ་འཆར་ཞིང་། སྤྲུལ་སྐུ་གང་ལ་གང་འདུལ་དུ་མ་དག་པའི་གདུལ་བྱ་ལ་འབྱུང་སྟེ༔ སེམས་ཅན་གྱི་དོན་རྩོལ་མེད་དུ་འགྲུབ་པའོ༔ དེ་རྣམས་དབྱེར་མེད་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་སྐུ་ཡིན་ཏེ༔ དེ་ལ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སངས་རྒྱས་ཞེས་མིང་དུ་བཏགས་ཏེ༔ ཁ་མིག་རྣ་བ་ཅན་དུ་གྲུབ་པ་མེད་དེ༔ གདུལ་བྱའི་སྣང་བ་ལ་འཆར་ལུགས་ཙམ་ཡིན་པའོ༔ ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་རྟོགས་པའི་སྒྲོན་མེ་ཡིས༔ སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་ཡེ་དག་ཏུ༔ མུན་པ་རང་སར་གྲོལ་བ་འདི༔ གཞན་དང་མི་འདྲ་ཁྱད་པར་འཕགས༔ དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་གྲོས་བྱས་ཀྱང༔ དོན་འདི་ལས་ལྷག་པ་ཡོད་རེ་ཀན༔ དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པའི་ཆོས་ནམ་མཁའི་སྐར་མ་ཙམ་ལས༔ དགོངས་པ་གཅིག་ཏུ་དྲིལ་བ་ཉི་མ་དང་ཟླ་བ་ལྟ་བུའི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་མ་རིག་པའི་མུན་པ་སེལ་བའི་རིན་པོ་ཆེའི་སྒྲོན་མེ་ཞེས་བྱ་བའོ༔ ཨོ་རྒྱན་པདྨའི་ཐུགས་བཅུད་རྫོགས་སོ༔ རྒྱ་རྒྱ་རྒྱ༔ ལས་འཕྲོ་ཅན་དང་འཕྲད་པར་ཤོག༔ ཙིཏྟ་ས་མ་ཡཱ༔ ཨྠྀི༔ ཨེ་མ་ཧོ། མེ་བསྒོམ་རིན་རྒྱལ་བདག་ཉིད་ཀྱིས། །ཨོ་རྒྱན་དགོངས་པའི་ཟབ་གཏེར་འདི། །ཆོས་འབྱུང་སེང་མགོའི་ནང་ནས་བཏོན། །མ་ཡིག་ཤོག་སེར་དངོས་ལས་བཤུས། །འདི་ཡི་དགེ་བས་ འགྲོ་བ་ཀུན། །རྣམ་མཁྱེན་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཤོག །དགེའོ། །ཨོ་རྒྱན་མཐའ་ཡས་གདམས་པ་འདི། །ལུང་མ་ཐོབ་པ་ལ་དཔེ་མི་བསྟན་ནོ། །བསྟན་ན་མཁའ་འགྲོའི་བཀའ་ཆད་ཡོང་ངོ་། །དད་ཅན་མོས་གུས་ཅན་ལ་ལུང་ཐོབས་ཤིག །ཡིད་ལ་གཟུང་བ་ཙམ་གྱིས་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ། །འདིའི་བདག་པོ་བྱས་པ་ཙམ་གྱི་སངས་རྒྱ་བར་འགྱུར་རོ། །སྐལ་ལྡན་སེམས་ལ་ཆོངས་ཤིག །ས་མ་ཡ། ཤོག་སེར་ལ་ཞུས་དག་ལན་བདུན་བྱས་སོ། །གུ་ཧྱ། རིན་པོ་ཆེ་མེ་སྒོམ་གྱིས་བདག་ལ་གནང་
Chinese
我与同时的火和热一样，如此显现声名一切是方便之分，无自性是智慧，无二故心是法身，广大遍布。其自性从原始以来未曾生，本体自性清净，烦恼分别应断，无需以对治断除。无需不分别和修功德，以如是之理的智慧，不舍弃而解脱为清净故，轮回与涅槃，分别与法身，烦恼与智慧，有情与佛陀，一切名称如何安立，意义都未超出心性唯一，因此，这些自性上无好坏，时间上无先后，安住处无差别，三时平等一味无二，从原始以来即是清净，空性远离一切戏论，超越心识之义，即称为胜观，显现无余的智慧功德。如此，界自性清净是如来藏，上至三时佛陀，下至茅草中的虫子，无大小和好坏，三时平等性中任运成就，无有间断而安住，然而，如此未证悟者，也对各种显现的自性各自执着，以能取所取的无明而流转于轮回，轮回与涅槃二者之间，先前无有任何混合，是时间刹那的明与不明所生。第五，以决断错乱和遮蔽的边际，显示无为超越心识，以六识了知显现为所修，若未决断傲慢执着的边际，则会走向错乱处或阴影中，以善、非善、无记三种使之进行思虑，若仍有善恶和执着的细微部分，则仍然是未决断边际，应对何种修法精进，并遣除直接的障碍呢？善与非善以及轮回涅槃好坏等二取之相耗尽，对任何也不作计较，无有希望和恐惧，能取所取超越心识如虚空一般，若已决断安住于暂时和究竟无二，则不是不放入模子里，而是将毒素自然去除，而是直接投入，于等持的当下无有散乱，如此行持之后，本体原始上也放松安住，则为错乱遮蔽之境。
English
I am like fire and heat at the same time, so all appearances and sounds are part of skillful means, and the absence of inherent existence is wisdom. Because of non-duality, the mind is the Dharmakaya, vast and all-pervading. That very nature is unborn from the beginning, and its essence is pure. Defilements and conceptual thoughts should be abandoned, but there is no need to abandon them with antidotes. There is no need to not conceptualize and cultivate merits. Because the wisdom of suchness is liberated as pure without being abandoned, samsara and nirvana, conceptualization and Dharmakaya, defilements and wisdom, sentient beings and Buddhas, no matter what names are given, their meaning does not go beyond the single nature of mind. Therefore, these have no good or bad in their nature, no before or after in time, and no difference in their dwelling place. The three times are equal, one taste, and non-dual. From the beginning, it is pure, emptiness is free from all elaboration, and that meaning beyond the mind is called vipashyana, which manifests all the qualities of knowledge. Thus, the naturally pure essence of the realm is the Sugata-garbha. From the Buddhas of the three times above to the worms in the grass below, there is no big or small, good or bad. In the equality of the three times, it is spontaneously accomplished and dwells without interruption. However, those who have not realized this also cling to the various appearances as their own nature. Due to the ignorance of grasping and being grasped, they wander in samsara. There is no prior mixture between samsara and nirvana. It arises from the momentary clarity and ignorance of time. Fifth, by deciding the limits of error and obscuration, it is shown that there is no action and it is beyond mind: Even if you know that the appearances of the six aggregates are to be meditated upon, if you do not decide the limits of pride and attachment, you will go to the place of error or shadow. By letting the three of virtue, non-virtue, and unspecified be contemplated, if there is still a subtle part of virtue, sin, and grasping, then the limit is still undecided. What kind of practice should you be diligent in and remove the direct obstacles? When the signs of dualistic grasping, such as virtue and non-virtue, samsara and nirvana, good and bad, are exhausted, and there is no calculation of anything, and there is no hope or fear, the grasping mind is beyond mind, like the center of the sky. If it is decided that there is no difference between the temporary and the ultimate, then it is not putting it in a mold, but naturally removing the poison, but directly throwing it in. There is no distraction in the directness of samadhi. After doing so, if you still relax in the original nature, then it is the state of error and obscuration.
Chinese
因此，彻底断定之后，就连极细微的执着分别也没有，并且是在无为、超离心识的状态中修持的。而断定的方式是：不作伪、自性光明的体性，赤裸裸、鲜活生动，这体性光明而又无有阻碍地显现，超越了执着为“无”的心识，从而断除了落入断灭边的歧途；无论如何显现，都不是由他而成立的，因此超越了执着为“有”的心识，从而断除了落入常有边的歧途；不作伪、遍布广大，不落于任何一方，因此超越了“有”、“无”的心识，从而断除了对二取、体验的执着歧途。像这样的离边心性，不会受到罪恶的损害；因为了知显现世间是心的游戏，烦恼、所知二障自然清净于本位，远离了对下堕轮回的疑虑；轮回即是自心法身。不会因行善而有所助益；自心从原始以来就是法身，任何事物也无法改变，因为本来如是的意义已经显现，所以也远离了对外在的另一位善良佛陀的期盼；显现世间、轮回涅槃一切都是自己的心，如同光明空性的虚空一般，没有散乱与不散乱，没有修与不修，持续不断，安住于不作伪、任运自成之中，即使想要让它消失也无法做到，无法进行任何取舍，因为是无为、超离心识的，所以称为无生大印。第六，将自生任运的无修送入尽地：自心是法身，是无生的智慧。周遍一切而非有形有色，没有偏袒且无有聚散，没有止息且无有增减，本体完全清净如同虚空中央，不是由因缘所生，光明而了知却无有阻碍，轮回涅槃一切的根本，就是这庸常的觉知。因——有情，道——瑜伽，果——佛，这三者在时间上，也没有好坏、先后之分，现在也是如此，没有丝毫的残缺，没有丝毫的损失，因此，有情不会因为愚笨而变得更糟，佛陀也不会因为聪明而变得更好。修持不会变得更好，不修持也不会变得更糟；这不是突然出现的，自性从原始以来就是任运自成，本来就具备，过去、现在、未来，无时无刻不存在，因此无法证实它的存在，也无法舍弃它的不存在，体性不可
English
Therefore, having thoroughly ascertained, there is not even the slightest clinging to concepts, and one cultivates in a state of non-action, beyond mind. The way to ascertain this is: the nature of uncorrected, self-luminous essence, naked and vivid, this very essence shines clearly and without obstruction, transcending the mind that clings to "non-existence," thereby cutting off the straying into the extreme of nihilism; however it appears, it is not established by anything else, thus transcending the mind that clings to "existence," thereby cutting off the straying into the extreme of eternalism; uncorrected, vast and expansive, not falling into any side, thus transcending the mind of "existence" and "non-existence," thereby cutting off the straying into clinging to dualistic experience. Such a mind-essence, free from extremes, is not harmed by sins; because one knows that the appearance of existence is the play of mind, the afflictions and cognitive obscurations are naturally purified in their own place, free from the stain of doubt about falling into samsara; samsara is one's own mind, the dharmakaya. Merit does not add any benefit to it; one's own mind is the dharmakaya from the beginning; nothing can change it, because the meaning of being primordially such has manifested, so one is also free from the stain of hoping for another good Buddha outside; all of appearance and existence, samsara and nirvana, is one's own mind, clear and empty like the sky, without distraction or non-distraction, without meditation or non-meditation, continuously, abiding in uncorrected, spontaneously accomplished state, even if one tries to make it disappear, one cannot do it, one cannot make any calculations of separation or union, because it is non-action, beyond mind, so it is called unborn mahamudra. Sixth, bringing the self-arisen, spontaneously accomplished non-meditation to exhaustion: one's own mind is the dharmakaya, the unborn wisdom. Pervading all and not being form, without partiality and without gathering or scattering, without cessation and without increase or decrease, the essence is completely pure like the center of the sky, not arising from causes and conditions, clear and knowing but without obstruction, the root of all samsara and nirvana, is this very ordinary awareness. Cause—sentient beings, path—yoga, result—Buddha, these three in time also have no difference of good or bad, before or after, even now it is like this, without any deficiency, without any loss, therefore, sentient beings will not become worse because of foolishness, Buddhas will not become better because of cleverness. Meditation will not make it better, and non-meditation will not make it worse; this is not something that suddenly appeared, its nature is spontaneously accomplished from the beginning, naturally present, past, present, and future, existing without time, therefore one cannot prove its existence, nor can one abandon its non-existence, the essence is not