Tibetan
ཁྱད་པར་གྱི་གནས་གྲུབ་ཐོབ་གོང་མས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་སྟེ། ཐ་མལ་དང་འདུ་འཛི་ཅན་གྱི་གནས་སུ་བསྒྲུབས་ཀྱང་དངོས་གྲུབ་མི་འགྲུབ་ཅིང་བར་དུ་གཅོད་པས་གླགས་རྙེད་པར་འགྱུར་ལ། གནས་དེ་ལྟ་བུར་དེ་ལས་ལྡོག་པའི་ཡོན་ཏན་དང་བཅས་པའོ། །གསུམ་པ་སྒྲུབ་པའི་དུས་ལ་གཉིས། ནམ་སྒྲུབ་པའི་དུས་དང་། ཇི་ཙམ་སྒྲུབ་པའི་དུས་སོ། །དང་པོ་ནི། ཡོན་ཏན་གོང་དུ་འཕེལ་བའི་རྟེན་འབྲེལ་གྱིས་ཕྱི་སྒྲུབ་དཀར་ཕྱོགས་ཀྱི་གཟའ་སྐར་འཕྲོད་སྦྱོར་བཟང་བ་ལ་འཇུག །སངས་རྒྱས་སྨན་གྱི་བླ་མའི་དུས་ཆེན་ཡིན་པས་ནང་སྒྲུབ་དཀར་ཕྱོགས་ཀྱི་ཚེས་བརྒྱད་ལ་བརྩམ། དཔའ་བོ་མཁའ་འགྲོ་འདུ་བའི་ཕྱིར་གསང་སྒྲུབ་ཡར་ངོའི་ཚེས་བཅུའི་ཉིན་མོ་དང་མར་ངོའི་ཚེས་བཅུའི་མཚན་མོ་ལ་དབུ་འཛུག །དྲིལ་སྒྲུབ་དུས་ངེས་མེད་པར་རྒྱུན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱ་བར་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ཇི་ཙམ་སྒྲུབ་དུས་ནི། གང་ཟག་རབ་དང་འབྲིང་གི་ལམ་རྟགས་གསལ་བྱེད་ནོར་བུའི་སྒྲོན་མེ་ལས་གསུངས་པ་བཞིན་སོ་སོའི་རྟགས་ཚད་མངོན་དུ་གྱུར་གྱི་བར་དུ་བསྒྲུབ། གང་ཟག་ཐ་མ་ཉམས་རྟགས་མི་གསལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་སོ་སོ་ནས་བཤད་པའི་གྲངས་ཚད་ཅི་ནས་ཐེམས་པར་བྱའོ། ། བཞི་པ་ཡོ་བྱད་ནི། སྤྱིར་འཚོ་བ་ཟས་ལ་སོགས་པའི་མཐུན་རྐྱེན་དང་དཀོན་མཆོག་གི་རྟེན་དང་མཆོད་པའི་ཡོ་བྱད་ཇི་ལྟར་འབྱོར་པ། བྱེ་བྲག་སྒྲུབ་ཐབས་སོ་སོར་བཤད་པའི་རྟེན་རྣམས་སོ་སོའི་སྐབས་སུ་ཚོགས་པར་བྱའོ། །འབྱོར་པ་དང་ལྡན་ཀྱང་སྒྲུབ་པའི་རྟེན་དང་མཆོད་པའི་ཡོ་བྱད་གལ་ཆུང་དུ་བཏང་བ་ནི་ཉེས་པ་ལྗི་བས་ཤིན་ཏུ་མི་རུང་ཞིང་། རྟེན་ལ་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་གནད་ཡོད་ཅིང་མཆོད་རྫས་ཚོགས་གཉིས་རྫོགས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པས་གཞུང་མཐུན་གཙང་མ་རྒྱས་པར་བྱ་དགོས་ལ། འབྱོར་པ་དམན་པས་སྒྲུབ་པ་བཤོལ་བ་ནི་གེགས་ཡིན་ཏེ་དད་མོས་ཀྱི་ཉེར་ལེན་དང་ནང་གི་རྣལ་འབྱོར་ཁོ་ནས་མཆོག་ཐུན་མོང་གཉིས་ཀ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བས་ཇི་ཙམ་འབྱོར་པ་ཁོ་ནས་ཆོག་གོ །ལྔ་པ་གང་ལྟར་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་ལ་གཉིས། སྤྱི་དང་། བྱེ་བྲག་གོ །དང་པོ་ནི། སྒོ་གསུམ་རྣམ་པར་གཡེང་བ་མཐའ་དག་སྤངས་ནས་རྩེ་གཅིག་པའི་ཡིད་ཀྱིས་ཉམས་ལེན་ལ་འཇུག །དེའང་བསྒྲུབ་བྱའི་ལྷ་ལ་དད་པ་དང་མོས་གུས་ཀྱི་ཤུགས་དྲག་པོ། སྒྲུབ་ཐབས་ཀྱི་ཆོས་དང་དེ་ཉིད་གནང་བ་པོའི་བླ་མ་ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད་པའི་ཡིད་ཆེས་རྩེ་གཅིག་པ་དང་། རྐྱེན་ཅི་བྱུང་ཡང་བར་དུ་མི་ཆད་པའི་དམ་བཅའ་བརྟན་པོ་དང་། སྙོམ་ལས་ལེ་ལོའི་དབང་དུ་ནམ་ཡང་མི་ཤོར་བའི་བརྩོན་འགྲུས་དྲག་པོ་དང་ལྡན་པས་མྱུར་དུ་སྒྲུབ་པ་མཐར་ཕྱིན་པར་འགྱུར་ཞིང་མཚམས་ཀྱི་སྤང་བླང་གཞན་རྣམས་ ཀྱང་སྤྱི་ལྟར་ལག་ཏུ་བསྟར་བར་བྱའོ། །གཉིས་པ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་བཤད་པ་ལ་ལྔ། ཕྱི་སྒྲུབ། ནང་སྒྲུབ། གསང་སྒྲུབ། དྲིལ་སྒྲུབ། ཕྲིན་ལས་ཀྱི་སྦྱོར་བའོ། །དང་པོ་ཕྱི་སྒྲུབ་ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ལ་གསུམ། སྔོན་འགྲོ་གསག་སྦྱོང་། དངོས་གཞི་སྒོམ་བཟླས། ལས་ཀྱི་ཁ་བསྒྱུར་རོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། རྟེན་བཤམ་པ། གསག་སྦྱོང་དངོས་སོ། །དང་པོ་ནི། གནས་ཁང་གཙང་མར་སྟེགས་བུ་ཁེབས་ལྡན་གྱི་སྟེང་དུ་དྲི་བཟང་པོས་བྱུགས་པའི་མཎྜལ་ལ་པདྨ་འདབ་བཞི་བྲིས་པའི་དབུས་དང་ཕྱོགས་བཞིར་འབྲུའི་ཚོམ་བུ་བཀོད་པའི་ཁར་རྗེ་བཙུན་གུ་ཎའི་སྐུ་བརྙན་རབ་གནས་དང་ལྡན་པ་བྲིས་འབུར་གང་རུང་བཞུགས་སུ་གསོལ་བའི་མདུན་དུ། ཨ་རུ་ར་གསེར་མདོག་དང་བཟང་པོ་དྲུག་ལ་སོགས་པའི་སྨན་དང་རིན་པོ་ཆེ་དང་དར་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་སྤྱན་གཟིགས་བཀྲམ་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་གསག་སྦྱོང་ལ་དྲུག །སྐྱབས་འགྲོ །སེམས་བསྐྱེད། བསྟོད་ཕྱག །མཎྜལ། རྡོར་སེམས་སྒོམ་བཟླས། ཀུ་སུ་ལུའི་ཚོགས་གསོག་གོ །དང་པོ་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་ལམ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞི་རྟེན་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་ནི། དལ་འབྱོར་རྙེད་པར་དཀའ་བ་དང་། སྣོད་བཅུད་མི་རྟག་པར་བསམ་པ་སོགས་ཞེན་ལོག་དང་ངེས་པར་འབྱུང་བས་བློ་ཆོས་ལ་བསྐུལ་ཞིང་སྟན་ བདེ་བར་མི་ཕྱེད་གུས་པ་ཆེན་པོའི་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་སྟེ། སྐྱབས་ཡུལ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་ངོ་བོ་སངས་རྒྱས་སྨན་པའི་རྒྱལ་པོ་དང་། མཚུངས་མེད་གུ་ཎ་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པ་སྐུ་གཟུགས་དེ་དང་ཐ་མི་དད་པར་མདུན་གྱི་ནམ་མཁར་མཚན་དཔེ་འོད་ཀྱི་ཕུང་པོར་བཞུགས་པ་ལ། བདག་གཞན་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོ་ལ་མཆིས་ཀྱི་བར་དུ་སྙིང་ཐག་པ་ནས་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བར་བགྱིའོ་སྙམ་པའི་བློ་རྩེ་གཅིག་པས། ན་མོ། རིགས་འདུས་བདེ་གཤེགས་རྡོ་རྗེ་འཆང། །ཕྱོགས་དུས་དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་དངོས། །བདག་གཞན་བྱང་ཆུབ་མ་ཐོབ་བར། །སྙིང་ནས་ཉེ་བར་སྐྱབས་སུ་མཆི། །ཞེས་བརྒྱ་རྩ་གཅིག་བརྗོད་ལ། བླ་མ་དཀོན་མཆོག་གི་སྐྱབས་འོག་ཏུ་ཚུད་པར་མོས་པ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྐྱབས་འགྲོ་ལ་བསླབས་ནས། སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བའི་ཡུལ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས། འགྲོ་མཁན་རང་གི་སེམས། འགྲོ་ཐབས་དེའི་བྱེད་ལས་ཏེ། དེ་དག་གདོད་ནས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་རོ་མཉམ་པ་ཡིན་ལུགས་ཀྱི་རང་ངོར་བཞག་པ་དོན་དམ་པའི་སྐྱབས་འགྲོའི་རྒྱ
Chinese
殊胜之处在于，它曾被上师成就者所加持。即使在平凡和喧嚣的地方修行，也不会成就悉地，而且会受到阻碍，从而找到可乘之机。这样的地方具备与此相反的功德。第三，关于修行的时机，分为两种：何时修行和修行多久。第一，何时修行：以外在修行而言，应选择吉祥的白分月，星宿和合之时，以作为功德增长的缘起。由于是药师佛的节日，内在修行应从白分月的初八开始。为了勇士空行聚集，秘密修行应从上弦月的初十白天和下弦月的初十夜晚开始。至于事业修行，则没有固定的时间，应作为日常瑜伽来修持。第二，修行多久：如《证道之相显明宝灯》中所说，应修行直至上等和中等根器之人的各自证相显现。对于下等根器、证相不明显的人，应尽力完成各自所说的数量。 第四，资具：总的来说，应具备生活所需的食物等顺缘，以及佛像等圣物和供品，应尽力备办。特别是，应在各自的修法中备办各自所说的圣物。虽然具备财富，但轻视修行的圣物和供品是极大的过失，绝对不可取。因为圣物具有缘起的关键，供品是圆满二资粮的因，所以必须按照仪轨，清净而丰盛地准备。如果因为贫乏而推迟修行，那就是障碍。仅仅依靠信心和内在的瑜伽，就能成就共同和殊胜两种成就，所以有多少能力就做多少。第五，如何修行的方法有两种：共同的和特殊的。第一，共同的：断除一切三门散乱，以专注的心投入修行。其中，对所修本尊具有强烈的信心和恭敬心，对修法及其传授者上师具有毫不怀疑的专注信心，无论发生什么情况，都要有不中断的坚定誓言，并且永远不要陷入懈怠懒惰之中。
English
The special place is blessed by the previous accomplished masters. Even if one practices in an ordinary and noisy place, siddhis will not be achieved, and obstacles will arise, making it vulnerable. Such a place possesses virtues that are the opposite of this. Third, regarding the timing of practice, there are two aspects: when to practice and how long to practice. First, when to practice: For external practice, one should engage in auspicious white months when the planets and stars are in good conjunction, as an auspicious connection for increasing merit. Since it is the festival of the Medicine Buddha, internal practice should begin on the eighth day of the white month. For secret practice, for the gathering of heroes and dakinis, it should begin on the tenth day of the waxing moon and the tenth night of the waning moon. As for activity practice, it is said that there is no fixed time, and it should be done as a daily yoga. Second, how long to practice: As stated in the "Jewel Lamp Illuminating the Signs of the Path," one should practice until the respective signs of realization manifest for people of superior and intermediate capacity. For people of inferior capacity whose signs of realization are not clear, one should strive to complete the number of recitations mentioned in each practice. Fourth, the requisites: In general, one should have the necessary conditions such as food for sustenance, as well as sacred objects such as representations of the deities and offerings, as much as one can afford. In particular, one should gather the supports mentioned in each specific practice. Although one has wealth, it is a great fault and absolutely unacceptable to neglect the supports for practice and offerings. Because the supports have the key of interdependent origination, and offerings are the cause of perfecting the two accumulations, one must prepare them according to the scriptures, purely and abundantly. If one postpones practice due to poverty, that is an obstacle. By relying solely on faith and inner yoga, both common and supreme accomplishments will be achieved, so one should do as much as one can afford. Fifth, there are two ways to practice: common and specific. First, the common: Abandon all distractions of the three doors and engage in practice with a single-pointed mind. This includes strong faith and devotion to the deity being practiced, unwavering single-pointed confidence in the Dharma of the practice and the lama who bestows it, a firm commitment to not interrupt the practice no matter what happens, and never falling under the influence of laziness and sloth.
Chinese
由于具有精进的毅力，将迅速完成修行，其他关于戒律的取舍也应如常进行。第二，讲述分别修持之法，共有五种：外修、内修、密修、总集修、事业之结合。第一，外修如意宝之修持，共有三种：前行积资净障、正行禅修念诵、事业之转变。第一种又分二：设坛，实际积资净障。第一是：在干净的房间里，在有覆盖的垫子上，用香涂抹的坛城上，画上四瓣莲花，在中央和四方放置谷堆，其上安放具有开光加持的至尊古纳的画像，无论是绘画还是塑像。在画像前，摆放阿如拉、金色、六种妙药等药物，以及宝石和各种丝绸等供品。第二，积资净障有六种：皈依、发心、赞颂顶礼、曼荼罗、金刚萨埵禅修念诵、库苏鲁之会供积资。第一，皈依是大小乘一切道的基石：思维闲暇难得、器情无常等，以生起厌离和出离心来策励心向佛法，在舒适的坐垫上，以坚定不移的信心和恭敬心，专注忆念。皈依境是三宝的本体，即佛陀药师王，与无等古纳无二无别，观想其身像如光蕴般安住在前方虚空中。以自身和如虚空般无边无际的众生，直至证得菩提果之间，从内心深处皈依之意念，一心念诵：那摩。（藏文）རིགས་འདུས་བདེ་གཤེགས་རྡོ་རྗེ་འཆང། （梵文天城体）कुलिकसत्त्ववज्रधर （梵文罗马拟音）kulikasattvavajradhara，种族聚集善逝金刚持。（汉语字面意思） །ཕྱོགས་དུས་དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་དངོས། །བདག་གཞན་བྱང་ཆུབ་མ་ཐོབ་བར། །སྙིང་ནས་ཉེ་བར་སྐྱབས་སུ་མཆི། །念诵一百零一遍。学习将自己置于上师三宝的庇护之下这种世俗的皈依后，皈依的对境是法界，皈依者是自己的心，皈依的方法是其作用，这些从本初以来就在空性中平等一味，安住于此自性中，是胜义谛的皈依之因。
English
With strong perseverance, the practice will be quickly completed, and other aspects of discipline, such as what to accept and reject, should also be implemented as usual. Second, there are five ways to explain the specific practice: outer practice, inner practice, secret practice, combined practice, and the combination of activities. First, there are three ways to practice the outer practice of the Wish-Fulfilling Jewel: preliminary accumulation and purification, main practice of meditation and recitation, and transformation of activities. The first is divided into two: setting up the support, and actual accumulation and purification. The first is: In a clean room, on a covered platform, on a mandala smeared with good fragrance, draw four lotus petals, and place piles of grain in the center and four directions. On top of that, place a blessed image of the venerable Guna, either painted or sculpted. In front of the image, display offerings such as Arura, gold color, six kinds of good medicine, as well as gems and various silks. Second, there are six aspects to accumulation and purification: refuge, bodhicitta, praise and prostration, mandala, Vajrasattva meditation and recitation, and Kusulu feast accumulation. First, taking refuge is the foundation of all paths of the Greater and Lesser Vehicles: thinking about the difficulty of obtaining leisure and endowment, the impermanence of the environment and beings, etc., to arouse renunciation and the determination to turn the mind towards Dharma, on a comfortable cushion, with unwavering faith and great respect, keep mindfulness close. The object of refuge is the essence of the Three Jewels, namely the Buddha, the King of Medicine, and the incomparable Guna, inseparable from that image, visualize that his body resides in the sky in front as a mass of light. With oneself and all sentient beings as vast as the sky, until attaining the essence of enlightenment, from the depths of the heart, with the intention of taking refuge, recite with one-pointed mind: Namo. (Tibetan) རིགས་འདུས་བདེ་གཤེགས་རྡོ་རྗེ་འཆང། (Sanskrit Devanagari) कुलिकसत्त्ववज्रधर (Sanskrit Romanization) kulikasattvavajradhara, Family gathering Sugata Vajradhara. (Literal Chinese meaning). །ཕྱོགས་དུས་དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་དངོས། །བདག་གཞན་བྱང་ཆུབ་མ་ཐོབ་བར། །སྙིང་ནས་ཉེ་བར་སྐྱབས་སུ་མཆི། །Recite one hundred and one times. After learning to place oneself under the protection of the Guru and the Three Jewels, which is the conventional refuge, the object of refuge is the Dharmadhatu, the refuge-taker is one's own mind, and the method of refuge is its function. These are equal in taste in emptiness from the beginning, and abiding in this nature is the cause of the ultimate refuge.