English
For the sake of liberation, taking liberation as Dharma, the supreme essence is the Vajra. Oṃ ā mahā vajra hūṃ (Tibetan: ཨོཾ་ཨཱ་མ་ཧཱ་བཛྲ་ཧཱུྃ, Sanskrit Devanagari: ओम् आ महा वज्र हुम्, Sanskrit Romanization: oṃ ā mahā vajra hūṃ, literal Chinese meaning: Om, Ah, Great, Vajra, Hum). To the Vajra. To the bell. Āḥ. With the ritual of wisdom and means, all beings are the lords of awakening. For the sake of sentient beings who are drowning in the mud of ignorance, the bell is rung. Oṃ āḥ dharma ghaṇṭe ho (Tibetan: ཨོཾ་ཨཱཿདྷརྨ་གཎྜེ་ཧོ, Sanskrit Devanagari: ओम् आः धर्म घण्टे हो, Sanskrit Romanization: oṃ āḥ dharma ghaṇṭe ho, literal Chinese meaning: Om, Ah, Dharma, Bell, Ho). Then, to all the musical instruments, through the union of Āli and Kāli, the body of Hūṃ is equally placed. Having shaken it in all ten directions, the sound of wisdom and means is proclaimed. Oṃ āḥ mahā dharmā ghaṇṭe hūṃ (Tibetan: ཨོཾ་ཨཱཿམ་ཧཱ་དྷརྨཱ་གྷཎྜེ་ཧཱུྃ, Sanskrit Devanagari: ओम् आः महा धर्मा घण्टे हुम्, Sanskrit Romanization: oṃ āḥ mahā dharmā ghaṇṭe hūṃ, literal Chinese meaning: Om, Ah, Great, Dharma, Bell, Hum). Fifth, blessing the offerings, sprinkling cleansing water, Oṃ amṛta kuṇḍali hana hana biśuddhe svāhā (Tibetan: ཨོཾ་ཨ་མྲྀཏ་ཀུནྜ་ལཱི་ཧ་ན་ཧ་ན་བི་ཤུདྡྷེ་སྭཱ་ཧཱ, Sanskrit Devanagari: ओम् अम्रृत कुण्डलि हन हन बिशुद्धे स्वाहा, Sanskrit Romanization: oṃ amṛta kuṇḍali hana hana biśuddhe svāhā, literal Chinese meaning: Om, Amrita, Kundali, Strike, Strike, Pure, Svaha). From the sound of the mantra, light arises. With the nectar of blazing light, all the stains and impurities of grasping at reality are purified, and it remains in the state of emptiness. From the illusory transformations, inexhaustible essence substances become as vast as the sky. Oṃ vajra arghaṃ āḥ hūṃ (Tibetan: ཨོཾ་བཛྲ་ཨརྒྷཾ་ཨཱཿཧཱུྃ, Sanskrit Devanagari: ओम् वज्र अर्घम् आः हुम्, Sanskrit Romanization: oṃ vajra arghaṃ āḥ hūṃ, literal Chinese meaning: Om, Vajra, Water for washing feet, Ah, Hum). Oṃ vajra pādyaṃ āḥ hūṃ (Tibetan: ཨོཾ་བཛྲ་པཱ་དྱཾ་ཨཱཿཧཱུྃ, Sanskrit Devanagari: ओम् वज्र पाद्यम् आः हुम्, Sanskrit Romanization: oṃ vajra pādyaṃ āḥ hūṃ, literal Chinese meaning: Om, Vajra, Water for washing feet, Ah, Hum). Oṃ vajra puṣpe āḥ hūṃ (Tibetan: ཨོཾ་བཛྲ་པུཥྤེ་ཨཱཿཧཱུྃ, Sanskrit Devanagari: ओम् वज्र पुष्पे आः हुम्, Sanskrit Romanization: oṃ vajra puṣpe āḥ hūṃ, literal Chinese meaning: Om, Vajra, Flower, Ah, Hum). Oṃ vajra dhūpe āḥ hūṃ (Tibetan: ཨོཾ་བཛྲ་དྷཱུ་པེ་ཨཱཿཧཱུྃ, Sanskrit Devanagari: ओम् वज्र धूपे आः हुम्, Sanskrit Romanization: oṃ vajra dhūpe āḥ hūṃ, literal Chinese meaning: Om, Vajra, Incense, Ah, Hum). Oṃ vajra āloke āḥ hūṃ (Tibetan: ཨོཾ་བཛྲ་ཨཱ་ལོ་ཀེ་ཨཱཿཧཱུྃ, Sanskrit Devanagari: ओम् वज्र आलोके आः हुम्, Sanskrit Romanization: oṃ vajra āloke āḥ hūṃ, literal Chinese meaning: Om, Vajra, Light, Ah, Hum). Oṃ vajra gandhe āḥ hūṃ (Tibetan: ཨོཾ་བཛྲ་གྷནྡྷེ་ཨཱཿཧཱུྃ, Sanskrit Devanagari: ओम् वज्र गन्धे आः हुम्, Sanskrit Romanization: oṃ vajra gandhe āḥ hūṃ, literal Chinese meaning: Om, Vajra, Scent, Ah, Hum). Oṃ vajra naividya āḥ hūṃ (Tibetan: ཨོཾ་བཛྲ་ནཻ་ཝིདྱ་ཨཱཿཧཱུྃ, Sanskrit Devanagari: ओम् वज्र नैविद्य आः हुम्, Sanskrit Romanization: oṃ vajra naividya āḥ hūṃ, literal Chinese meaning: Om, Vajra, Food, Ah, Hum). Oṃ vajra śabda āḥ hūṃ (Tibetan: ཨོཾ་བཛྲ་ཤབྡ་ཨཱཿཧཱུྃ, Sanskrit Devanagari: ओम् वज्र शब्द आः हुम्, Sanskrit Romanization: oṃ vajra śabda āḥ hūṃ, literal Chinese meaning: Om, Vajra, Sound, Ah, Hum). Thus it is said. In the second general meaning of the main part, first, in order to purify the vessel, visualize the palace: Oṃ mahā śūnyatā jñāna vajra svabhāva ātmā ko'ham (Tibetan: ཨཱོཾ་མ་ཧཱ་ཤཱུནྱ་ཏཱ་ཛྙཱ་ན་བཛྲ་སྭ་བྷཱ་ཝ་ཨཱཏྨ་ཀོ྅་ཧཾ, Sanskrit Devanagari: ओम् महा शून्यता ज्ञान वज्र स्वभाव आत्मा कोऽहम्, Sanskrit Romanization: oṃ mahā śūnyatā jñāna vajra svabhāva ātmā ko'ham, literal Chinese meaning: Om, Great, Emptiness, Wisdom, Vajra, Nature, Self, Who am I?). By saying this, all dharmas are empty and without self, becoming empty like the center of the sky. From within emptiness, from the letter E arises the dark blue sky, with the shape of the origin of Dharma. From the letter Yaṃ arises the wind mandala, bluish-green and crescent-shaped. From the letter Vaṃ arises the water mandala, white and round. From the letter Laṃ arises the golden ground, and upon it, from the letter Bhrūṃ arises Mount Meru, made of four kinds of precious jewels, square with four levels, supported by various vajras. In its center, from the letter Bhrūṃ arises a palace made of various precious jewels, square in shape, with four doors, adorned with four horse heads. In the center, the core is white and round, with a red lotus with six petals. Outside of that, the corridor with four doors is clear. The outer layer is a wall of five kinds of precious jewels, adorned with edges of gold tiles, a net of pearls and half-nets, and hanging clusters, decorated with various ornaments of sharbhu. On the outer platform of the foundation, on a red divine cloth, many goddesses of desirable qualities surround it, and the upper edge
Tibetan
ར་ལ་བ་སོའི་མདའ་ཡབ་དང༔ སྣ་ཚོགས་དར་ཁྲའི་སྐས་ཀྱིས་མཛེས་པ༔ ཕྱོགས་བཞིའི་སྒོ་བཞིའི་སྟེང་ན༔ གསེར་གྱི་ཀ་བས་གཡུའི་གདུང་མ་བཏེག་པའི་རྟ་བབས་ཆ་བཞི་པདྨ་འཁོར་ལོ་དང་གདུགས་ཀྱིས་ཕུབ་པ༔ ཕྱི་རོལ་གྱི་ཁོར་ཡུག་ལ་པདྨའི་ཕྲེང་བ་དང༔ རྡོ་རྗེའི་ར་བ་དང༔ ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མེ་རིས་བསྐོར་བ༔ གཞལ་ ཡས་ཁང་གི་སྟེང་ཐམས་ཅད་རིན་པོ་ཆེའི་འོད་ཀྱི་ཚང་ཁང་བྱེ་རུ་དམར་པོས་བྱས་པ་ལ་ཤེལ་ལྟར་དྭངས་པ༔ དེའི་མཐའ་གཞོལ་དབུས་མཐོ་བའི་རྩེ་མོ་རིན་པོ་ཆེ་དབང་གི་རྒྱལ་པོས་མཚན་པ༔ གཞལ་ཡས་ཁང་དེ་ཕྱི་ནང་མེད་པར་གསལ་བའི་རྒྱ་ཁྱོན་དཔག་ཏུ་མེད་ཅིང་གཞལ་བའི་ཚད་ལས་འདས་པ༔ ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་བསྒོམ་པར་བྱ༔ གཉིས་པ་གདན་གསལ་བ་ནི༔ དེའི་དབུས་པཾ་ལས་སྣ་ཚོགས་པདྨའི་སྡོང་པོ་འདབ་མ་སྟོང་དུ་ལྡན་པའི་སྟེང་དུ་ཨ་ལས་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཉ་རྒྱས་པ་བསྐྱེད་པར་བྱའོ༔ གསུམ་པ་བཅུད་ཉམས་པ་དག་པར་བྱ་བ་ལ༔ ཆོ་ག་གསུམ་ལས་ལྷ་གསལ་བ་ནི༔ གདན་གྱི་སྟེང་དུ་རང་གི་རིག་པའི་ངོ་བོ་ཡི་གེ་ཧྲཱིཿདཀར་པོ་གཅིག་གསལ༔ དེ་ལས་འོད་ཟེར་ཕྱོགས་བཅུར་དཀར་ལམ་གྱིས་འཕྲོས་པས་སེམས་ཅན་ལ་ཕོག་པས་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་སྡིག་སྒྲིབ་རྣམས་དག་ནས་ལྷའི་སྐུར་གྱུར༔ དེ་ཐམས་ཅད་ཚུར་འདུས་ཧྲཱིཿལ་ཐིམ་པས༔ ཧྲཱིཿའོད་དུ་ཞུ་བ་ལས་པདྨ་དཀར་པོའི་ལྟེ་བར་ཡི་གེ་ཧྲཱིཿཡིས་མཚན་པ་གཅིག་ཏུ་གྱུར༔ པདྨ་ཧྲཱིཿལས་འོད་འཕྲོས་པས་ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་སྤྱན་དྲངས་ནས་པདྨ་ཧྲཱིཿདང་བཅས་པ་ལ་ཐིམ་པས༔ དེ་འོད་དུ་ཞུ་བ་ལས༔ བདག་ཉིད་བཅོམ་ལྡན་ འདས་འཇིག་རྟེན་དབང་ཕྱུག་ཞལ་གཅིག་ཕྱག་བཞི་པ༔ ཕྱག་དང་པོ་གཉིས་ཐུགས་ཀར་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ༔ གཡས་ཀྱི་འོག་མ་ན་མུ་ཏིག་གི་ཕྲེང་བ་འཛིན་པ༔ གཡོན་གྱི་འོག་མ་ན་མེ་ཏོག་པདྨ་དཀར་པོ་བསྣམས་པ༔ སྐུ་མདོག་གངས་རི་ལ་ཉི་མ་ཤར་བ་ལྟར་དཀར་ལ་འཚེར་བ༔ སྤྱན་ཡིད་ཙམ་དམར་བ༔ ཞལ་ཅུང་ཟད་འཛུམ་པ༔ ཤངས་ཀྱི་དབྱིབས་མཐོ་བ༔ སྙན་ཤལ་རིང་བ༔ སྐུ་དྲང་པོར་གནས་ཤིང་ཞབས་སྐྱིལ་ཀྲུང་དུ་བཞུགས་པ༔ དབུ་སྐྲ་ལྕང་ལོའི་ཐོར་ཚུགས་འཁྱིལ་བ༔ སྤྱི་བོའི་གཙུག་ཏུ་ཨ་མི་དྷེ་ཝ་བཞུགས་པ༔ སྐུ་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྤྲས་པ༔ རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་བརྒྱན་པ༔ དར་དམར་པོའི་སྨད་གཡོགས་གསོལ་བ༔ འཇིག་རྟེན་གསུམ་ལ་ཐུགས་རྗེས་གཟིགས་པའི་སྐུར་གསལ་ལ༔ དེའི་ཐུགས་ཀ་ནས་ཐིག་ལེ་དཀར་པོ་གཅིག་གཡོན་དུ་འཕྲོས་པས༔ ཡུམ་ཡི་གེ་དྲུག་མ་སྐུ་མདོག་
Chinese
以孔雀翎等箭杆和各式彩绸阶梯装饰，四方四门之上，金柱托举玉制栋梁，四面台阶以莲花、法轮和伞覆盖，外围环绕莲花串、金刚墙和智慧火焰，殿堂之上皆为珍宝光室，以红色珊瑚制成，如水晶般清澈，其边缘低垂，中央高耸的顶端以珍宝自在王点缀，殿堂内外无别，光明无量，超越度量之限，应观修其为法界之自性。第二，观想座垫：其中央由邦(藏文：པཾ，梵文天城体：वं，梵文罗马拟音：vaṃ，汉语字面意思：邦)字化现出具足千瓣的各式莲花茎干，其上由阿(藏文：ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿)字化现出圆满的满月轮。第三，净化不清净之物，于三种仪轨中，明观本尊：于座垫之上，明观自身觉性之本体，白色种子字啥(藏文：ཧྲཱིཿ，梵文天城体：ह्रीः，梵文罗马拟音：hrīḥ，汉语字面意思：啥)字，从啥(藏文：ཧྲཱིཿ，梵文天城体：ह्रीः，梵文罗马拟音：hrīḥ，汉语字面意思：啥)字放射出白色光芒，照耀十方，触及众生，令身语意三门之罪障清净，化为天神之身。彼等全部收摄融入啥(藏文：ཧྲཱིཿ，梵文天城体：ह्रीः，梵文罗马拟音：hrīḥ，汉语字面意思：啥)字，啥(藏文：ཧྲཱིཿ，梵文天城体：ह्रीः，梵文罗马拟音：hrīḥ，汉语字面意思：啥)字融化为光，于白色莲花中央，化现由啥(藏文：ཧྲཱིཿ，梵文天城体：ह्रीः，梵文罗马拟音：hrīḥ，汉语字面意思：啥)字标帜。莲花啥(藏文：ཧྲཱིཿ，梵文天城体：ह्रीः，梵文罗马拟音：hrīḥ，汉语字面意思：啥)字放光，迎请十方诸佛菩萨，融入莲花啥(藏文：ཧྲཱིཿ，梵文天城体：ह्रीः，梵文罗马拟音：hrīḥ，汉语字面意思：啥)字，彼融入光中，从光中化现自身为薄伽梵世间自在，一面四臂，前两手于胸前合掌，右下持摩尼宝珠，左下持白色莲花，身色如雪山日出般洁白闪耀，双眼微红，面带微笑，鼻梁高挺，耳垂修长，身躯正直，双足跏趺而坐，头发结成松散的发髻，顶髻之上安住着阿弥陀佛，全身以所有妙相好庄严，以各式珍宝严饰，身着红色丝绸下裙，显现以慈悲垂视三界的形象。从其心间放射出一道白色光点，向左边照射，化现出六字真言之母，身色
English
Adorned with peacock feather arrow shafts and various silk brocade ladders, above the four gates in the four directions, golden pillars support jade beams, the four-sided steps are covered with lotuses, dharma wheels, and umbrellas, the outer surroundings are encircled by lotus garlands, vajra fences, and flames of wisdom, above the palace all are jewel light chambers, made of red coral, as clear as crystal, its edges sloping down, the central peak towering high is marked with the jewel king of power, the palace is clear without inside or outside, its expanse immeasurable, surpassing the limits of measurement, one should contemplate it as the nature of the Dharmadhatu. Second, visualizing the seat: In its center, from Pam (Tibetan: པཾ, Sanskrit Devanagari: वं, Sanskrit Romanization: vaṃ, Chinese literal meaning: Bang) arises a variety of lotus stems with a thousand petals, above which from A (Tibetan: ཨ, Sanskrit Devanagari: अ, Sanskrit Romanization: a, Chinese literal meaning: A) arises a full and complete moon disc. Third, purifying impure things, in the three rituals, visualizing the deity: Above the seat, visualize the essence of one's own awareness, a single white seed syllable Hrih (Tibetan: ཧྲཱིཿ, Sanskrit Devanagari: ह्रीः, Sanskrit Romanization: hrīḥ, Chinese literal meaning: Sha), from which rays of white light radiate in the ten directions, touching sentient beings, purifying the sins and obscurations of body, speech, and mind, transforming them into the bodies of deities. All of them converge back and dissolve into Hrih (Tibetan: ཧྲཱིཿ, Sanskrit Devanagari: ह्रीः, Sanskrit Romanization: hrīḥ, Chinese literal meaning: Sha), Hrih (Tibetan: ཧྲཱིཿ, Sanskrit Devanagari: ह्रीः, Sanskrit Romanization: hrīḥ, Chinese literal meaning: Sha) dissolves into light, in the center of a white lotus, manifests a single syllable marked with Hrih (Tibetan: ཧྲཱིཿ, Sanskrit Devanagari: ह्रीः, Sanskrit Romanization: hrīḥ, Chinese literal meaning: Sha). The lotus Hrih (Tibetan: ཧྲཱིཿ, Sanskrit Devanagari: ह्रीः, Sanskrit Romanization: hrīḥ, Chinese literal meaning: Sha) radiates light, inviting all the Buddhas and Bodhisattvas of the ten directions, who dissolve into the lotus Hrih (Tibetan: ཧྲཱིཿ, Sanskrit Devanagari: ह्रीः, Sanskrit Romanization: hrīḥ, Chinese literal meaning: Sha), which dissolves into light, from which one's own self manifests as the Bhagavan Lokeshvara, with one face and four arms, the first two hands joined in prayer at the heart, the lower right holding a string of pearls, the lower left holding a white lotus flower, the body color white and radiant like the rising sun on a snow mountain, eyes slightly red, face slightly smiling, nose high, earlobes long, body upright, seated in vajra posture, hair tied in a loose topknot, on the crown of the head resides Amitabha, the entire body adorned with all the auspicious marks and signs, decorated with various jewels, wearing a red silk lower garment, appearing in a form that compassionately gazes upon the three realms. From his heart radiates a white drop of light, shining to the left, manifesting the mother of the six syllables, body color