Tibetan
ན་གྱིས་མཚན་པའོ༔ འབྱུང་བ་རླུང་གི་རང་བཞིན་ཡུམ་དམ་ཚིག་སྒྲོལ་མའི་མཁའ་འོ༔ དེའི་སྟེང་དུ་ཧཱུྃ་ལས་རཾ་དམར་སེར་འཕྲོས་ པས་དེ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་མེའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྲུ་གསུམ་པ་རྡོ་རྗེས་མཚན་པ༔ འབྱུང་བ་མེའི་རང་བཞིན་ཡུམ་གོས་དཀར་མོའི་མཁའ་འོ༔ དེའི་སྟེང་དུ་ཧཱུྃ་ལས་ཁཾ་དཀར་པོ་ཞིག་འཕྲོས་པས་ཆུའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཟླུམ་པོ་བུམ་པས་མཚན་པ༔ འབྱུང་བ་ཆུའི་རང་བཞིན་ཡུམ་མཱ་མ་ཀིའི་མཁའ་འོ༔ དེའི་སྟེང་དུ་སུཾ་སེར་པོ་འཕྲོས་པས་གསེར་གྱི་ས་བཞི་གྲུ་གཞི་སེར་པོ་གྲ་རེ་རེར་རྡོ་རྗེས་མཚན་པ༔ འབྱུང་བ་སའི་རང་བཞིན་ཡུམ་སངས་རྒྱས་སྤྱན་གྱི་མཁའ་འོ༔ དེ་ལྟར་མཁའ་རྣམ་པ་ལྔ་ནི་གཞལ་ཡས་ཁང་གི་ངོ་བོ་སྟེ༔ དེའི་སྟེང་དུ་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བཞི་ལས་གྲུབ་པའི་གཞལ་ཡས་ཁང༔ ཕྱི་ནས་བལྟས་པས་ནང་གསལ་བ༔ ནང་ནས་བལྟས་པས་ཕྱི་གསལ་བར་གྱུར་པ་དེ་ལ་ནི་སྣང་བ་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱའོ༔ ཏིང་ངེ་འཛིན་དེའི་སྟོབས་ཀྱིས་ས་བཞི་པ་ནོན་ཏེ༔ དེ་ལ་གཞལ་ཡས་ཁང་གྲུ་བཞིའི་དབུས་སུ༔ རྡོ་རྗེའི་ཆོ་ག་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་རྟེན་ཅན་ལྷའི་སྐུ་བསྒོམ་སྟེ༔ གཞལ་ཡས་ཁང་གི་དབུས་སུ་ལྷ་བརྒྱད་བསྣོལ་བའི་སྟེང་དུ༔ ཉི་ཟླ་པདྨ་བརྩེགས་པའི་སྟེང་དུ་རང་གི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་ཡི་གེ་ཧཱུྃ་ནམ་མཁའ་ནས་ཐིགས་པའི་ཚུལ་དུ་བབས་པ་ནི༔ ཆོ་ག་གཅིག་ སྟེ༔ ཧཱུྃ་ལས་འོད་ཟེར་འཕྲོས་སླར་འདུས་པ་ལས་ཧཱུྃ་ལྟེམ་གྱིས་ཞུ་སྟེ༔ རྣལ་འབྱོར་པའི་ཤེས་པ་དེ་ལ་ནི༔ ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་རྗེས་སུ་འབྲངས་པའི་སེམས་ཞེས་བྱའོ༔ ཏིང་ངེ་འཛིན་དེའི་སྟོབས་ཀྱིས་ས་ལྔ་པ་ནོན་ཏོ༔ དེ་ནས་ཧཱུྃ་དེ་འོད་དུ་ཞུ་བ་ལས་རྡོ་རྗེ་རྩེ་དགུ་པ་ཞིག་ཏུ་གྱུར༔ རྣལ་འབྱོར་པའི་ཤེས་པ་དེ་ལ་ནི༔ ཡེ་ཤེས་ལྔའི་གཟུགས་བརྙན་ལྟར་སྣང་བའི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱའོ༔ ཏིང་ངེ་འཛིན་དེའི་སྟོབས་ཀྱིས་ས་དྲུག་པ་ནོན་ཏོ༔ དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་ལས་འོད་འཕྲོས་སླར་འདུས་པ་ལས་རྡོ་རྗེ་འོད་དུ་ཞུ་བར་གྱུར་ཏེ༔ རྣལ་འབྱོར་པའི་ཤེས་པ་དེ་ལ་ནི༔ ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་བཞུགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱའོ༔ ཏིང་ངེ་འཛིན་དེའི་སྟོབས་ཀྱིས་ས་བདུན་པ་ནོན་ཏོ༔ དེ་ནས་འོད་ཀྱི་གོང་བུ་དེ་ལས་དཔལ་ཆེན་པོའི་སྐུར་གྱུར་ཏེ༔ དེའང་ཡེ་ཤེས་བྱེ་བྲག་ལས་མངོན་དུ་གྲུབ་སྟེ༔ རྣལ་འབྱོར་པའི་ཤེས་པ་དེ་ལ་ནི༔ འབྲས་བུ་མཐར་ཕྱིན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་སྟེ༔ ཏིང་ངེ་འཛིན་དེའི་སྟོབས་ཀྱིས་ས་བརྒྱད་པ་ནོན་ཏོ༔ དེའང་སྐུ་དེ་གདོས་པ་ཅན་མ་ཡིན་ཏེ༔ ཡིད་ཀྱི
Chinese
以那字为标志。风大之自性，是本誓度母之空界。其上，从吽字发出红黄色让(藏文：རཾ，梵文天城体：रं，梵文罗马拟音：raṃ，汉语字面意思：让)，由此完全转变，成为以金刚杵为标志的三角形火轮。火大之自性，是白衣母之空界。其上，从吽字发出白色康(藏文：ཁཾ，梵文天城体：खं，梵文罗马拟音：khaṃ，汉语字面意思：康)，由此成为以宝瓶为标志的圆形水轮。水大之自性，是嘛嘛格之空界。其上，发出黄色苏母(藏文：སུཾ，梵文天城体：सुं，梵文罗马拟音：suṃ，汉语字面意思：苏母)，由此黄金四方地基，黄色，每一角都以金刚杵为标志。土大之自性，是佛眼母之空界。如是五种空界是宫殿之体性。其上，是由四种珍宝所成的宫殿，从外面看里面清楚，从里面看外面清楚，那即是显现清净之智慧。以彼禅定之力量镇伏第四地，于彼四方宫殿之中央，观想具有三种金刚瑜伽之所依的本尊身。于宫殿之中央，在八瓣莲花交错之上，日月莲花重叠之上，自己的阿赖耶识，那字吽(藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽)如从虚空降下之水滴，此乃第一瑜伽。从吽字发出光芒，复又收回，吽字渐渐融化，瑜伽士之识，那即是随顺法界智之心。以彼禅定之力量镇伏第五地。之后，那吽字融化为光，成为九股金刚杵。瑜伽士之识，那即是如五智之影像般显现之智慧。以彼禅定之力量镇伏第六地。之后，从金刚杵发出光芒，复又收回，金刚杵融化为光，瑜伽士之识，那即是安住于法身之智慧。以彼禅定之力量镇伏第七地。之后，从那光团中化为大吉祥身，那也是从个别智慧中显现成就，瑜伽士之识，那即是果位圆满之智慧，以彼禅定之力量镇伏第八地。那身并非是具有质碍之身，乃是意之
English
Marked by the syllable Na. The essence of the wind element is the space of the Samaya Tara. Above that, from the syllable Hūṃ, the reddish-yellow Raṃ (Tibetan: རཾ, Devanagari: रं, Romanized Sanskrit: raṃ, Literal Chinese meaning: Raṃ) radiates, and through its complete transformation, a triangular fire mandala marked with a vajra arises. The essence of the fire element is the space of the White-Clad Mother. Above that, from the syllable Hūṃ, a white Khaṃ (Tibetan: ཁཾ, Devanagari: खं, Romanized Sanskrit: khaṃ, Literal Chinese meaning: Khaṃ) radiates, and thus a round water mandala marked with a vase arises. The essence of the water element is the space of Māmakī. Above that, the yellow Suṃ (Tibetan: སུཾ, Devanagari: सुं, Romanized Sanskrit: suṃ, Literal Chinese meaning: Suṃ) radiates, and thus the golden four-sided earth base, yellow, each corner marked with a vajra. The essence of the earth element is the space of Buddha Locana. Thus, these five spaces are the essence of the palace. Above that is a palace made of four kinds of precious jewels, clear inside when viewed from the outside, and clear outside when viewed from the inside, which is called the wisdom of pure appearance. Through the power of that samādhi, the fourth ground is subdued. In the center of that four-sided palace, contemplate the deity's body, the support of the three vajra yogas. In the center of the palace, above the interlaced eight-petaled lotus, above the stacked sun, moon, and lotus, one's own alaya consciousness, the syllable Hūṃ (Tibetan: ཧཱུྃ, Devanagari: हुं, Romanized Sanskrit: hūṃ, Literal Chinese meaning: Hūṃ) descends like a drop from the sky, this is the first yoga. From the syllable Hūṃ, light radiates and then gathers back, the syllable Hūṃ gradually dissolves, the yogi's consciousness, that is called the mind that follows the wisdom of the dharmadhatu. Through the power of that samādhi, the fifth ground is subdued. Then, that Hūṃ dissolves into light and becomes a nine-pronged vajra. The yogi's consciousness, that is called the wisdom that appears like the reflection of the five wisdoms. Through the power of that samādhi, the sixth ground is subdued. Then, light radiates from the vajra and then gathers back, the vajra dissolves into light, the yogi's consciousness, that is called the wisdom that abides in the dharmakaya. Through the power of that samādhi, the seventh ground is subdued. Then, from that ball of light, it transforms into the body of the Great Glorious One, which is manifestly accomplished from individual wisdom, the yogi's consciousness, that is called the wisdom of the complete fruition, through the power of that samādhi, the eighth ground is subdued. That body is not a material body, but a body of mind.
Tibetan
་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་སྣང་བ་སྟེ༔ དེ་ལ་རང་བཞིན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ༔ རྣལ་འབྱོར་པའི་ཤེས་པ་ དེ་ལ་ནི༔ མེ་ལོང་ལྟར་སྣང་གི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་སྟེ༔ ཏིང་ངེ་འཛིན་དེའི་སྟོབས་ཀྱིས་ས་དགུ་པ་ནོན་ཏོ༔ དེ་ལྟར་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་མཐར་ཕྱིན་པར་བསྟན་ཀྱང༔ རྣལ་འབྱོར་པ་ལས་དང་པོ་པ་རྣམས་ལ་སྐྱོན་གསུམ་འབྱུང་སྟེ༔ དེའང་རྒོད་པ་དང༔ བྱིང་བ་དང༔ རྣམ་པར་གཡེང་བའོ༔ དེ་ལ་རྒོད་པ་ནི༔ དང་པོ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ཞུགས་པས་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ཡིད་ལ་གསལ་སྙམ་བྱས་ལ༔ དེ་དང་དེར་མི་གནས་ཏེ༔ ཡུལ་སྔར་བྱས་པ་དང༔ ཕྱིས་བྱེད་པ་དྲན་པའི་ཡུལ་ལ་འཕྲོ་བའོ༔ དེ་བསལ་བའི་ཐབས་ནི༔ དེ་ལྟར་ཡུལ་སྔར་དྲན་པ་ཕྱིས་སྐྱེས་པ་ཅི་ལྟར་དྲན་ཅིང་གསལ་བ་དེ་ཉིད་བོར་ལ༔ གོང་མའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ཉིད་ལ་བསླབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ༔ ཇི་ལྟར་ཡིད་ཀྱི་ཡུལ་དུ་གསལ་བ་དེ་ཉིད་རྟེན་དང་རྟེན་ཅན་གྱི་ཡུལ་དུ་གསལ་བར་བྱ་ཞིང༔ དེ་ལས་གཞན་དུ་མི་གཡོ་བར་སེམས་བརྟན་པར་བཏག་པ་ནི་རྒོད་པ་བསལ་ཐབས་སོ༔ དེ་ལ་བྱིང་བ་ནི་འདི་ལྟར་སྟེ༔ དང་པོ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསལ་ཙམ་ན༔ གསལ་བ་སྙམ་བྱེད་ཅིང་དེ་ནས་ཅུང་ཟད་ན་མར་ཇེ་བྱིང་ཇེ་བྱིང་ལ་འགྲོ༔ རྒྱུས་མེད་པས་མུན་པའི་ནང་ནས་རྫས་འཚོལ་བ་དང་འདྲ༔ གསལ་བ་ཙུག་བྱས་ ཀྱང་རྟེན་དང་རྟེན་ཅན་དུ་གསལ་རྒྱུ་མེད་པར་མོག་མོག་པོར་གྱུར་པ་ནི་བྱིང་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ༔ དེ་བསལ་བའི་ཐབས་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བཏང་ཏེ༔ བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྐུ་དངོས་སུ་འབྱོར་ན་རབ༔ མ་འབྱོར་ནའང་ཡིད་ཀྱིས་མདུན་དུ་དམིགས་ལ༔ དེ་ལ་དངོས་སམ་ཡིད་ཀྱིས་མཆོད་པ་འབུལ༔ དེ་ལ་བསྐོར་བ་ལན་གསུམ་མམ་བདུན་བྱ༔ དེའི་རྗེས་ལ་ཆུས་བདག་གི་གདོང་སོགས་བཀྲུས་ལ༔ སྔོན་གྱི་ལས་ཇི་ལྟ་བ་དང༔ ཕྱིས་བྱ་བའི་ལུགས་ཇི་ལྟ་བ་ལ་སེམས་ཡན་དུ་བཅུག་ལ༔ དེ་ནས་གདོད་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སེམས་གནས་པར་བྱའོ༔ དེ་ནི་བྱིང་བ་བསལ་ཐབས་ཡིན་ནོ༔ དེ་ནས་གཡེང་བ་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན༔ དང་པོ་ཏིང་ངེ་འཛིན་བརྩམ་པའི་དུས་ན༔ སྔོན་ལ་རིམ་པ་དང་པོ་དང་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པ་གསལ་བ་སྙམ་བྱེད་ཀྱང༔ དེའི་འཕྲོ་ལ་གནས་པར་མི་བྱེད་པར༔ ཡུལ་གྱི་དངོས་པོ་ལ་རྨི་ལམ་གྱི་ཚུལ་ཇི་བཞིན་དུ་ཡུལ་ལ་ཡན་པ་ནི་གཡེང་བའོ༔ དེ་བསལ་བའི་ཐབས་ནི༔ ཤེས་པ་དེ་ལ་སེམས་ཅུང་ཟད་བརྟག་པ་བཅུག་པས༔ དེ་ནས་གདོད་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་པར་བྱའོ༔ དེ་ནས་ངན་སོང་གསུམ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་དང༔ ཁམས་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་གྱི་ སྡུག་བསྔལ་དྲན་པར་བྱས་ལ་འདི་རྣམས་སྙིང་རྗེ་བར་བསམས་ལ༔ སྙི
Chinese
显现为受用之处，但它并非具有自性。瑜伽士的智慧，被称为如镜般的显现之智慧，凭借该禅定的力量，能够征服第九地。虽然如此宣说了圆满的生起次第，但对于初学瑜伽士来说，会出现三种过失，即掉举、沉没和散乱。其中，掉举是指，最初进入禅定时，觉得生起次第在心中清晰，却无法安住于此，心念飘向过去和未来所做之事的境。消除此过失的方法是，舍弃对过去所忆念、未来所生起之事的清晰忆念，应修习更高的禅定。如同在心中清晰显现一般，应使之在能依和所依的境中清晰显现，不从那里动摇，坚定心念，这是消除掉举的方法。沉没是指，最初禅定稍微清晰时，觉得清晰，但过一会儿就越来越沉没，如同在黑暗中寻找无根之物。即使努力使之清晰，也无法在能依和所依中清晰显现，变得模糊不清，这被称为沉没。消除此过失的方法是，放下禅定，如果能亲见善逝之身最好，如果不能，也应在心中观想于前方，并以实物或意念供养。然后绕佛三圈或七圈，之后用清水洗脸等，让心念随意驰骋于过去所做之事和未来应做之事，然后再将心安住于禅定中，这是消除沉没的方法。那么，什么是散乱呢？最初开始禅定时，觉得第一、第二等次第清晰，但并不安住于此，而是像梦境一样飘向外境，这被称为散乱。消除此过失的方法是，稍微用心观察那个觉知，然后再安住于禅定中。之后，忆念三恶道的痛苦和三界众生的痛苦，心想这些众生值得怜悯，生起慈
English
appearing as a place of enjoyment, but it does not have its own nature. The wisdom of a yogi is called mirror-like wisdom, and by the power of that samadhi, one can conquer the ninth ground. Although the complete generation stage has been taught in this way, three faults will occur for beginner yogis: excitement, sinking, and distraction. Excitement is when, after first entering samadhi, one thinks that the generation stage is clear in one's mind, but one cannot remain there, and one's mind wanders to the objects of past and future actions. The way to eliminate this is to abandon the clear recollection of past memories and future occurrences, and to practice the higher samadhi. Just as it is clear in the mind, it should be made clear in the object of the support and the supported, and without moving from there, fix the mind firmly. This is the method of eliminating excitement. Sinking is like this: when samadhi is first slightly clear, one thinks it is clear, but after a while it gradually sinks. It is like searching for something in the dark without a clue. Even if one tries to make it clear, it does not become clear in the support and the supported, but becomes murky. This is called sinking. The way to eliminate this is to let go of samadhi. If one can actually see the body of the Sugata, that is best. If not, one should visualize it in front of one's mind, and offer it offerings with objects or in one's mind. Then circumambulate it three or seven times. After that, wash one's face with water, and let one's mind wander freely to past actions and future actions. Then, one should settle one's mind in samadhi. This is the method of eliminating sinking. Then, what is distraction? When one first begins samadhi, one thinks that the first and second stages are clear, but one does not remain there, but wanders to external objects like a dream. This is called distraction. The way to eliminate this is to put a little thought into that awareness, and then settle in samadhi. After that, remember the suffering of the three lower realms and the suffering of sentient beings in the three realms, and think that these beings are worthy of compassion, and generate love.