Tibetan
་གཤིས་ལུགས་ལ༔ གཉིས་འཛིན་ལོག་ལྟའི་གདོན་བགེགས་ཀུན༔ འབྱུང་བ་ཁམས་མེད་གནས་སུ་དེངས༔ གནས་མེད་ཡུལ་མེད་ངང་དུ་མུ༔ འགྲོ་འོང་གཉིས་མེད་གནས་དེར་དེངས༔ རེ་དོགས་གཉིས་མེད་གདེངས་ཆོས་ཤིག༔ ཧཱུྃ་ཧཱུྃ་ཧཱུྃ༔ དབྱིངས་རིག་གཉིས་མེད་ཁྱབ་བརྡལ་ཆེན་པོའི་ངང་ལ་གནས་པར་བྱའོ༔ དེ་ནས་མཚམས་བཅད་པ་ནི༔ ཧཱུྃ་ཧྲཱི༔ སྐྱེ་འཆི་འཇིགས་བྲལ་རྡོ་རྗེའི་སྐུ༔ མ་རིག་རྒྱུད་དྲུག་འཁོར་བར་འཁྱམས༔ རང་རིག་རང་རྟོགས་ཀུན་ཏུ་བཟང༔ མ་རིག་ཕྲ་རགས་ང་བདག་མཚམས་ཆོད་ཅིག༔ ཧཱུྃ་ཧཱུྃ་ཧཱུྃ༔ མ་རྟོགས་འགྱུ་དྲན་བྱུར་འདྲེ་དྲུང་ཕྱུངས་ནས༔ རང་གྲོལ་ཆོས་སྐུ་བློ་འདས་ངང་ལ་བཞག༔ དེ་ནས་བྱིན་འབེབ་པ་ནི༔ ཧཱུྃ་ཧྲཱི༔ ངོ་བོ་ཀ་དག་སྤྲོས་བྲལ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ༔ རང་རིག་བླ་མ་ཨོ་རྒྱན་མཁའ་འགྲོའི་ཚོགས༔ རང་བཞིན་གནས་ཡུལ་དག་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་འདིར༔ དུ་མ་རོ་གཅིག་ངང་དུ་བྱིན་ཕོབ་ཅིག༔ སྐུ་དང་ཡིག་འབྲུ་དང་ཐིག་ལེ་འོད་ཁྱིམ་དང་ཕྱག་མཚན་གྱི་རིགས་བྱེད་རྣམས༔ རང་དང་སྒྲུབ་རྫས་རྣམས་ལ་སིབ་སིབ་ཐིམ་པར་བསམ་མོ༔ འུབ་ཆུབ་བློ་འདས་ཆེན་པོའི་ངང་དུ་བཞག་གོ༔ མཆོད་རྫས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ནི༔ ཧཱུྃ་ཧྲཱི༔ རང་སྣང་དག་པ་འོད་ཀྱི་བྷནྡྷ་རུ༔ རང་རྩལ་རྣམ་དག་མཆོད་པའི་རྫས་མཆོག་རྣམས༔ དེར་འཛིན་མཚན་བཅས་ཉེས་སྐྱོན་ཀུན་སྦྱངས་ནས༔ མི་ཟད་རྒྱན་འཁོར་ཆེན་པོར་བྱིན་གྱིས་རློབས༔ ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུྃ་ཏྲཱཾ་ཧྲཱིཿཨཱ༔ དེར་འཛིན་གྱི་རྟོག་པ་ཕྲ་མོ་ཙམ་ཡང་མི་མངའ་བར༔ རང་སྣང་མི་ཟད་རྒྱན་གྱི་འཁོར་ལོ་ཆེན་པོའི་ངང་དུ་འཇོག༔ གཞལ་ཡས་ལྷ་བསྐྱེད་པ་ནི༔ ཧཱུྃ་ཧྲཱི༔ འཁོར་འདས་སྣང་སྲིད་གཉིས་བསྡུས་ཆོས་རྣམས་ཀུན༔ གཟུང་བའི་ཡུལ་འཛིན་སྤྲོས་དང་བྲལ་བའི་ངང༔ མ་བཅོས་ལྷུན་གྲུབ་དག་པ་རབ་འབྱམས་ངང༔ རང་རིག་རང་གསལ་ཡེ་ཤེས་འོད་ལྔའི་ཀློང༔ རང་མདངས་དྲི་བྲལ་པད་དཀར་ཟླ་བའི་སྟེང༔ ཧྲཱི༔ ཐབས་ཀྱི་ཆོ་འཕྲུལ་འགྲོ་དྲུག་འདྲེན་ཕྱིར་དུ༔ དུས་གསུམ་རྒྱལ་བ་ཀུན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད༔ རིག་འཛིན་ཆེན་པོ་འོད་འབར་ཐོད་ཕྲེང་རྩལ༔ སྐུ་མདོག་དཀར་དམར་མཛེས་འཛུམ་འོད་ཟེར་འཕྲོ༔ མཉམ་ཉིད་སྐྱིལ་ཀྲུང་ལོ་བརྒྱད་བྱིས་པའི་ཚུལ༔ གསང་སྔགས་པའི་ཆས་་་རྡོ་རྗེ་གསང་གོས་དར་མཐིང་ན་བཟའ་ལྷུབ༔ རབ་བྱུང་གི་ཆས་་་དར་ཆོས་དམར་པོ་གསེར་གྱི་ཧ་རིས་ཅན༔ འཁོར་ལོས་སྒྱུར་རྒྱལ་གྱི་ཆས་་་ཟ་འོག་བེར་ཕྱམ་ཕོད་ཁ་རླུང་གིས་གཡེངས༔ རིག་པའི་དབང་རྫོགས་རྡོ་རྗེ་ཐུགས་ཀར་འཛིན༔ གསང་བའི་དབང་རྫོགས་བྷནྡྷ་ཚེ་བུམ་བསྣམ
Chinese
于自性中，二取邪见的邪魔众， 融入无有五蕴处，于无处无地之境寂灭，于无有来去处安住，于无有希忧处生起定解。 吽 吽 吽，安住于空智无二广大之境。 之后，作结界： 吽 舍，离生离死无惧金刚身，无明六道轮回中，自明自证普贤王，愿无明粗细我执断。 吽 吽 吽，从不悟之动念中，拔出似鬼魅之物，置于自解脱法身离思之境。 之后，作加持： 吽 舍，本体本净离戏论法身，自明上师邬金空行众，于自性处所清净之坛城中，祈请诸尊融入无二味。 观想身、字、明点、光蕴及手印之标帜等，融入自身及供物中，于广大离思之境安住。 加持供品： 吽 舍，于自显清净光明宝器中，自力清净供养胜妙物，净除能取所取有相诸过失， 加持为无尽庄严大供云。嗡 阿 吽 札 舍 阿。 于无有丝毫能取之念中，安住于自显无尽庄严之大轮中。 生起坛城本尊： 吽 舍，轮回涅槃有寂二者所摄一切法，于离能取所取戏论之境，于无作任运成就清净广大之境，自明自显五智光芒中，自身光彩无垢白莲月垫上，舍，为以方便之神变度化六道众生，三世诸佛之本体，大持明者光焰颅鬘力，身色白红，具美笑，光芒四射，等性跏趺坐，八岁童子相，密咒士之装束——金刚密衣，蓝色丝绸裙摆飘动，出家众之装束——红色法衣，饰有金色花纹，转轮圣王之装束——锦缎披风，裙摆、帽子随风飘扬，圆满智慧之权，于心间持金刚杵，圆满秘密之权，持宝瓶长寿瓶。
English
In the nature of reality, may all the demonic forces of dualistic wrong views Be transferred to the place where the elements are absent; in the state of no place and no land, may they be silent; may they be transferred to the place where there is no coming and going; may a confident dharma arise where there is no hope and fear. Hūṃ Hūṃ Hūṃ, may we abide in the state of the vast expanse of indivisible space and awareness. Then, the boundary is cut off: Hūṃ hrīḥ, the vajra body free from birth and death, wandering in the six realms of ignorance, self-aware and self-realized Samantabhadra, may the subtle and gross ignorance of self and ego be cut off. Hūṃ Hūṃ Hūṃ, from the uncomprehended wandering thoughts, extract the ghostly demons, and place them in the self-liberated dharmakāya beyond mind. Then, the blessings are bestowed: Hūṃ hrīḥ, the essence is primordially pure, the dharmakāya free from elaboration, the self-aware lama, the assembly of Orgyen dakinis, in this pure maṇḍala of the natural abode, may the blessings of the many become one taste. Contemplate that the forms, syllables, bindus, light clusters, and emblems of the hand implements, etc., dissolve gently into oneself and the substances for accomplishment, and remain in the state of great transcendence beyond mind. The blessing of the offering substances: Hūṃ hrīḥ, in the self-appearing pure vessel of light, the supreme substances of pure self-expression, purify all the faults of grasping and characteristics, Bless them as an inexhaustible great circle of ornaments. Oṃ Āḥ Hūṃ Trāṃ Hrīḥ Āḥ. Without even the slightest thought of grasping, abide in the state of the great wheel of self-appearing inexhaustible ornaments. The creation of the celestial palace and deities: Hūṃ hrīḥ, all phenomena gathered from saṃsāra and nirvāṇa, the two aspects of existence, in the state free from grasping and elaboration, in the naturally perfect, vast and pure state, in the expanse of the five wisdom lights of self-awareness and self-illumination, on the stainless white lotus and moon seat of one's own radiance, Hrīḥ, in order to guide the six realms of beings through the magical displays of skillful means, the very essence of all the Buddhas of the three times, the great vidyādhara, the power of the blazing garland of skulls, the body color white and red, beautiful and smiling, radiating light, in the posture of equipoise, sitting in the lotus position, in the form of an eight-year-old child, the attire of a secret mantra practitioner—vajra secret garments, flowing blue silk robes, the attire of a renunciate—red dharma robes with golden borders, the attire of a universal monarch—brocade cloak, skirt, and hat fluttering in the wind, holding the vajra at the heart, perfecting the power of awareness, holding the vase of longevity, perfecting the power of secrecy.