Tibetan
༔ དགེ་བ་སྒྲུབ་ནུས་པ༔ འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོ་ལས་བརྒལ་ནུས་པ༔ བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་བགྲོད་ནུས་པ༔ རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཐོབ་ནུས་པ་ཡིན་ནོ༔ ཞི་བ་ལྷས༔ མི་ཡི་གྲུ་ལ་བརྟེན་ནས་ནི༔ སྡུག་བསྔལ་ཆུ་བོ་ཆེ་ལས་སྒྲོལ༔ ཅེས་གསུངས་པས༔ དལ་འབྱོར་ཐོབ་པ་དོན་དང་ལྡན་པ་ཞིག་བྱེད་དགོས་ཏེ༔ དེ་ཉིད་ལས༔ གྲུ་འདི་ཕྱིས་ནས་རྙེད་དཀའ་ བས༔ རྨོངས་པ་དུས་སུ་གཉིད་མ་ལོག༔ ཅེས་པ་དང༔ འདི་འདྲའི་དལ་བ་རྙེད་ནས་ནི༔ བདག་གིས་དགེ་གོམས་མ་བྱས་ན༔ འདི་ལས་བསླུས་པ་གཞན་མེད་དེ༔ འདི་ལས་བླུན་པའང་གཞན་མེད་དོ༔ ཞེས་པ་དང༔ མདོ་ལས༔ ཤིན་ཏུ་རྙེད་དཀའི་དལ་འབྱོར་ཐོབ་དུས་འདིར༔ གཏན་གྱི་བདེ་བ་སྒྲུབ་ལ་མི་སྒྲིམ་པར༔ སྙོམ་ལས་དོན་མེད་བྱ་བས་གཡེང་བྱེད་ན༔ དེ་ནི་སྐྱེས་བུ་སྙིང་ཡོད་ཇི་ལྟར་ཡིན༔ དུས་འདིར་འབད་ན་གཏན་གྱི་བདེ་ཐོབ་ཅིང༔ མ་འབད་སྡུག་བསྔལ་འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོར་འཁྱམས༔ གཏན་གྱི་བདེ་སྡུག་གདམ་དུ་ཡོད་དུས་འདིར༔ མི་ཉིད་ཡིན་ན་དུས་འདིར་འབད་པར་རིགས༔ ཞེས་གསུངས༔ དེ་ལྟར་རྙེད་པར་དཀའ་ཞིང་ཕན་འདོགས་ཆེ་ཡང༔ འཇིག་པར་ཤིན་ཏུ་སླ་སྟེ༔ ཚེ་སྲོག་ལ་གསོས་འདེབས་མཁན་ནི་མེད༔ འཆི་བའི་རྐྱེན་ནི་མང༔ དུས་སྐད་ཅིག་མ་ནི་མི་སྡོད་པའི་ཕྱིར་རོ༔ དེ་ལྟར་ཡང་སྤྱོད་འཇུག་ལས༔ དེ་རིང་ཁོ་ན་མི་འཆི་ཞེས༔ བདེ་བར་སྡོད་པ་རིགས་མ་ཡིན༔ བདག་ནི་མེད་པར་འགྱུར་བའི་དུས༔ དེ་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་འབྱུང༔ ཞེས་གསུངས༔ དེ་ཡང་སྤྱིར་འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པ་ཡིན་ཏེ༔ སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞལ་ནས་དགེ་སློང་དག་འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པའོ༔ ཇི་ལྟར་མི་རྟག་པ་ནི༔ ཆེད་དུ་བརྗོད་པའི་ཚོམས་ལས༔ བསགས་པ་ཀུན་གྱི་མཐའ་འཛད་ཅིང༔ བསླང་བའི་མཐའ་མ་འགྱེལ་བར་འགྱུར༔ འཕྲད་པའི་ཐ་མ་འབྲལ་བ་སྟེ༔ གསོན་པའི་ཐ་མ་འཆི་བར་འགྱུར༔ ཞེས་གསུངས་སོ༔ དེ་ཡང་ཕྱི་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་འདི་ཡང་མི་རྟག་སྟེ༔ ཆགས་འཇིག་སྣ་ཚོགས་བྱེད༔ ནམ་ཟླ་དུས་བཞིར་འགྱུར་ཞིང་གནས་སྐབས་མི་གཅིག་པར་འགྲོ༔ ཉི་ཟླ་འཆར་ནུབ་སོགས་སྐད་ཅིག་ཀྱང་མི་རྟག༔ ནང་བཅུད་ཀྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱང་མི་རྟག་སྟེ༔ འཕགས་པ་རྒྱ་ཆེར་རོལ་པ་ལས༔ སྲིད་གསུམ་མི་རྟག་སྟོན་ཀའི་སྤྲིན་དང་འདྲ༔ འགྲོ་བའི་སྐྱེ་འཆི་གར་ལ་ལྟ་དང་མཚུངས༔ ཞེས་གསུངས༔ དེ་ཡང་འཇིག་རྟེན་འདིར་ཡུན་རིང་པོར་མི་སྡོད༔ ནམས་ཀྱང་འཆི་དགོས་ཤིང༔ མི་འཆི་བའི་རྐྱེན་དུ་གྱུར་པ་ནི་གང་ཡང་མེད༔ ཁ་ཟས་ལ་སོགས་པ་མི་འཆི་བའི་རྐྱེན་ཡིན་ཡང་བརྣང་སྟེ་འཆི་བ་ཡོད༔
Chinese
能够行善，能够超越轮回的苦海，能够行走在菩提的道路上，能够获得圆满的佛陀果位。寂天菩萨说：依靠人身的船只，能够从痛苦的大河中解脱。因此，获得闲暇圆满的人身，要做有意义的事情。正如寂天菩萨所说：这艘船只以后很难获得，愚昧的人啊，不要在此时睡着了。又说：获得这样闲暇的人身之后，如果我没有修习善法，没有比这更被欺骗的了，没有比这更愚蠢的了。经典中说：在这极其难得的闲暇圆满之时，如果不努力成办永久的安乐，却以懈怠无意义的事情来散乱，这样的人怎么能说是心怀大志呢？此时努力就能获得永久的安乐，不努力就会在痛苦的轮回苦海中漂泊。在这可以选择永久安乐和痛苦的时候，如果还是人，就应该在此时努力。这样说。像这样，虽然难以获得，利益很大，但是却非常容易坏灭，因为没有能滋养生命的，死亡的因缘却很多，时间刹那不停留的缘故。正如《入行论》中所说：今天不会死，这样安乐地住着是不合理的，我将要消失的时候，那是一定会被鬼吞噬的。总的来说，一切有为法都是无常的，佛陀亲口说：比丘们，一切有为法都是无常的。如何无常呢？在《特意宣说集》中说： 积累的最终都会耗尽，升高的最终都会倒下，相遇的最终都会分离，活着的最终都会死亡。这样说。外面的器世界也是无常的，有各种各样的成住坏空，气候变成四季，情况不会一成不变，日月升落等刹那也不恒常。里面的有情众生也是无常的，《圣大游戏经》中说：三有无常如秋天的云，众生的生老病死如观看舞蹈。这样说。也就是说，不会在这个世界上长久停留，无论何时都要死亡，没有成为不死之因的任何事物，即使是食物等不死之因，也会被阻碍而死亡。
English
Being able to perform virtuous deeds, being able to cross the ocean of samsara, being able to walk the path of enlightenment, being able to attain the perfect Buddhahood. Shantideva said: Relying on the boat of human life, one can be liberated from the great river of suffering. Therefore, having obtained leisure and endowment, one must do something meaningful. As Shantideva himself said: This boat is difficult to find later, O ignorant one, do not sleep at this time. And: Having found such leisure, if I do not cultivate virtue, there is no greater deception than this, and there is no greater foolishness than this. The sutra says: In this time of obtaining extremely rare leisure and endowment, if one does not strive to accomplish permanent happiness, but is distracted by laziness and meaningless activities, how can such a person be said to have a heart? If one strives at this time, one will obtain permanent happiness, and if one does not strive, one will wander in the suffering ocean of samsara. In this time when one can choose permanent happiness and suffering, if one is still human, one should strive at this time. Thus it is said. Like this, although it is difficult to obtain and greatly beneficial, it is very easy to perish, because there is no one to nourish life, the causes of death are many, and time does not stop for even a moment. As it is said in the Bodhicharyavatara: It is not reasonable to live comfortably thinking that one will not die today, when I am about to disappear, I will surely be devoured by demons. In general, all conditioned phenomena are impermanent, the Buddha himself said: Monks, all conditioned phenomena are impermanent. How are they impermanent? In the Compendium of Special Expositions it says: All accumulations will eventually be exhausted, all that is raised will eventually fall, all meetings will eventually be separated, and all that lives will eventually die. Thus it is said. The outer world of the vessel is also impermanent, with various formations, durations, destructions, and emptiness, the climate changes into four seasons, and the situation does not remain the same, the rising and setting of the sun and moon are not constant even for a moment. The sentient beings inside are also impermanent, as it is said in the Holy Great Play Sutra: The three realms are impermanent like autumn clouds, and the birth and death of beings are like watching a dance. Thus it is said. That is to say, one will not stay in this world for a long time, one must die no matter when, and there is nothing that becomes a cause of immortality, even if food and other causes of immortality are obstructed, one will die.
Tibetan
རྫས་དང་ཡོ་བྱད་ལ་སོགས་པ་རང་འཚོ་བར་བྱེད་པའི་མཐུན་རྐྱེན་ཡིན་ཡང༔ དེ་བསྒྲུབ་པའི་ཐོབ་ཤ་ལ་འཆི་བ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཡོད༔ ཚེ་མི་སྡོད་པ་ནི༔ ཆུ་བོའི་རྒྱུན་ནམ་སྤོས་རྒྱའི་ཚིགས་པ་དང་འདྲ་སྟེ༔ སྤྱོད་འཇུག་ལས༔ ཉིན་མཚན་སྡོད་པ་ཡོང་མེད་པར༔ ཚེ་འདི་རྟག་ཏུ་གོད་འགྱུར་ཞིང༔ སྣོན་པ་གུད་ནས་ཡོང་མེད་ན༔ བདག་ལྟ་འཆི་བར་ཅིས་མི་འགྱུར༔ ཞེས་གསུངས༔ ཤི་བའི་དུས་སུ་ཉེ་འབྲེལ་དང་ནོར་རྫས་དང་ལུས་ལ་སོགས་རྩིས་པོ་ཆེ་རྣམས་དང་ འགྲོགས་དབང་མི་ཡོང་སྟེ་མྱུར་དུ་བྲལ་བ་ཡིན་ནོ༔ སྤྱོད་འཇུག་ལས༔ ཐམས་ཅད་བོར་ཏེ་འཆི་དགོས་པར༔ བདག་གིས་དེ་ལྟར་མ་ཤེས་ནས༔ ཞེས་སོགས་གསུངས་སོ༔ དེ་ཡང་འཆི་སྟེ་ངེས་པར་འཆི༔ ནམ་འཆི་ཆ་མེད༔ དུས་ལ་བབ་པའི་འཆི་བ་ལ༔ ཅིས་ཀྱང་མི་སྟོངས་བར་འཆི་སྟེ༔ རྒན་པ་འཆི་བ་ཡོལ་རྒྱུ་མེད༔ གཞོན་པ་ལ་མ་རན་བྱ་བ་མེད༔ དར་བབ་པ་ལ་འཆི་བས་མི་ཚུགས་བྱ་བ་མེད༔ ཁམས་ཆེ་ཆུང་དྲག་ཞན་མེད་པར་འཆི་བའི་རྒྱ་ལས་མ་འདས་ཏེ༔ སློབ་དཔོན་དཔའ་བོས༔ ཅི་སྟེ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་སྐུ༔ མཚན་དང་དཔེ་བྱད་ཀྱིས་བརྒྱན་པའི༔ རྡོ་རྗེའི་སྐུ་ཡང་མི་རྟག་ན༔ ཆུ་ཤིང་སྙིང་པོ་འདྲ་བ་ཡི༔ ལུས་ཅན་རྣམས་ལ་སྨོས་ཅི་དགོས༔ ཞེས་གསུངས༔ བསགས་པའི་ནོར་གྱིས་ཀྱང་མི་སྟོངས་ཏེ༔ ཡང་དེ་ཉིད་ལས༔ རྙེད་པ་མང་པོ་ཐོབ་གྱུར་ནས༔ ཡུན་རིང་དུས་སུ་བདེ་སྤྱད་ཀྱང༔ ཆོམ་པོས་འཕྲོག་པ་ཇི་བཞིན་དུ༔ སྒྲེན་མོ་ལག་པ་སྟོང་པར་འགྲོ༔ ཞེས་གསུངས༔ དེ་བས་རང་གི་ལུས་ཀྱིས་ཀྱང་མི་སྟོངས་ཏེ༔ སྤྱོད་འཇུག་ལས༔ དཀའ་བ་མང་པོས་བསྒྲུབས་པ་ཡི༔ ཟས་དང་སྐོམ་གྱིས་བསྐྱངས་པའི་ལུས༔ རང་དང་མི་འགྲོགས་བྱ་ཁྱིས་ཟ༔ ཡང་ན་འབར་བའི་མེ་ཡིས་ཚིག༔ ཡང་ན་ཆུ་ཡི་ནང་དུ་འབྲུལ༔ ཡང་ན་ས་ཡི་དོང་དུ་སྦ༔ ཞེས་གསུངས་ སོ༔ དེ་ལྟར་འཆི་བ་ནམ་ཡོང་ཆ་མེད་དེ༔ མདོ་ལས༔ སང་དང་འཇིག་རྟེན་ཕྱི་མ་གཉིས༔ སྔོན་དུ་གང་འོང་གཏོལ་མེད་པས༔ སང་གི་ཚེས་ལ་མ་འབད་པར༔ ཕྱི་མའི་དོན་ལ་འབད་པར་རིགས༔ ཞེས་གསུངས༔ ད་ལྟ་ལུས་ནི་སྟོབས་དང་ལྡན༔ བྱད་བཞིན་མདངས་དང་ལྡན་པ༔ ཚོར་བ་ནི་བདེ་བ་དང་ལྡན་པ༔ འཆི་བ་ཡིད་ཀྱི་དགུ་ལ་མི་བྱེད་པ་གཅིག༔ དེ་རིང་ལྟ་བུར་འཆི་ནད་ཀྱིས་བཏབ་ནས༔ ལུས་ཀྱི་སྟོབས་ཤོར་ནས་ཙོག་པུ་ཡང་མི་ནུས༔ བྱད་ཀྱི་བཀྲག་ཤོར་ཏེ༔ འོམ་པོ་བཀྲག་མེད་དུ་སོང༔ ཚོར་བ་སྡུག་བསྔལ་ཏེ་ན་ཚ་ལ་ཚུགས་ཐབས་མེད༔ ཟུག་གཟེར་ལ་ཆོག་པ་མེད༔ སྨན་དང་དཔྱད་ཀྱང་མ་ཟུག༔ ཆོ་ག་དང་རིམ་གྲོས་ཀྱང་མ་ཕན༔ འཆི་བར་ནི་
Chinese
财物和用具等是维持自身生存的顺缘，然而，为了获得这些东西，却有无数的死亡。寿命不停留，就像河流的流动或香的燃烧一样。《入行论》中说：“日夜不停留，此生恒损减，额外无添加，吾等何不亡？”意思是说，死亡随时都会到来。死亡之时，亲友、财物和身体等珍爱之物，都无法相伴，必须迅速分离。《入行论》中说：“需舍一切而逝故，我未如是知此理。”等等。因此，死亡是必然的，何时死亡却不确定。面临死亡之时，无论如何也无法逃脱，老年人无法避免死亡，年轻人没有未成熟之说，壮年人也无法阻止死亡。无论身体强壮与否，都无法超越死亡的界限。导师英雄说：“即使是诸佛的身体，以妙相和好相庄严的金刚身也不可避免无常，更何况是像芭蕉树一样脆弱的众生之身呢？”积累的财富也无法阻止死亡，还是在那部论中说：“获得众多财物后，长期享受安乐，最终却像被强盗夺走一样，赤裸双手空空而去。”因此，自己的身体也无法阻止死亡。《入行论》中说：“辛勤积攒的，用食物和饮料滋养的身体，最终将与自己分离，被野狗吞噬，或者被熊熊烈火焚烧，或者在水中腐烂，或者被埋在土中。” 因此，死亡何时到来无法确定。《经部》中说：“来世与明日，何者先降临，无法预先知，莫忙于明日，应勤于后世。”现在身体强壮，容貌光鲜，感受快乐，却从不把死亡放在心上。如果今天被死神击中，身体失去力量，连坐都坐不起来，容貌失去光彩，变得黯淡无光，感受痛苦，无法忍受病痛，无法忍受疼痛，药物和治疗也无效，仪式和供养也无济于事，死亡...
English
Material possessions and utensils, etc., are conducive to sustaining one's own life, but in the pursuit of acquiring them, there are countless deaths. Life does not stay, like the flow of a river or the burning of incense. The Bodhicharyavatara says, "Day and night do not stay, this life is constantly diminishing, and there is no addition from elsewhere, so how can we not die?" This means that death can come at any time. At the time of death, relatives, wealth, and the body, etc., which are cherished, cannot accompany us, and we must quickly separate. The Bodhicharyavatara says, "Since one must die abandoning everything, I did not know this truth." etc. Therefore, death is certain, but when it will occur is uncertain. When faced with death, there is no way to escape it. Old people cannot avoid death, there is no such thing as being too young, and adults cannot stop death. Whether the body is strong or weak, one cannot transcend the bounds of death. The teacher Hero said, "Even the bodies of the Buddhas, adorned with marks and signs, the vajra body, is impermanent, what need is there to mention the bodies of sentient beings, which are as fragile as banana trees?" Accumulated wealth cannot stop death either. Again, it says in the same text, "Having obtained much wealth, and enjoyed happiness for a long time, one goes away naked and empty-handed, just as if robbed by thieves." Therefore, one's own body cannot stop death either. The Bodhicharyavatara says, "The body that has been painstakingly accumulated, nourished with food and drink, will eventually separate from oneself, be eaten by wild dogs, or be burned by a blazing fire, or rot in water, or be buried in the ground." Therefore, it is uncertain when death will come. The Sutra says, "The next life and tomorrow, which will come first, cannot be known in advance, do not be busy with tomorrow, one should be diligent in the next life." Now the body is strong, the face is radiant, one feels happiness, but one never takes death to heart. If today one is struck by the Lord of Death, the body loses strength and one cannot even sit up, the face loses its radiance and becomes dull, one feels pain and cannot endure the illness, cannot endure the pain, medicine and treatment are ineffective, rituals and offerings are of no help, death...