Tibetan
འཁོར་རྣམས་གྲལ་དུ་འཁོད༔ རྒྱབ་ཀྱི་གཡོན་གྲལ་སྔགས་པ་ཐམས་ཅད་འཚོགས༔ རྒྱལ་ པོའི་ཞལ་ནས་བཻ་རོ་སྐུ་དྲིན་ཆེ༔ མུན་པའི་གླིང་དུ་ཆོས་ཀྱི་སྒྲོན་མེ་སྦར༔ བདག་ཀྱང་ཚོགས་བསགས་ཟབ་མོའི་ཆོས་དང་འཕྲད༔ བཙུན་མོ་བློན་འབངས་འཁོར་བཅས་ཆོས་ལ་ཚུད༔ བཀའ་དྲིན་རྨད་བྱུང་ལོ་རྒྱུས་མང་དུ་ཞུས༔ གསེར་ཕྱེ་བྲེ་ཁལ་ལྔ་བརྒྱ་རྩ་གཅིག་དང་༔ དངུལ་གྱི་དོང་ཙེ་སྟོང་ཕྲག་བདུན་རྣམས་དང་༔ རྟ་བརྒྱ་དྲེལ་བརྒྱ་ཇ་རྒྱབ་དོས་བཅས་ཕུལ༔ བཙུན་མོའི་རིན་ཆེན་རྒྱན་ཆ་ཡོངས་རྫོགས་དང་༔ བློན་པོའི་ཚོགས་དང་དམངས་ཕལ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས༔ ཅི་འབྱོར་རེ་ཕུལ་སྐྱེལ་ཐུང་བ་ལ་ཆས༔ བཻ་རོའི་ཞལ་ནས་རྒྱལ་བློན་འབངས་བཅས་གསོན༔ ང་ནི་ནོར་འདོད་ཟང་ཟིང་བླ་མ་མིན༔ གསེར་དངུལ་དང་ནི་བཙུན་མོའི་རྒྱན་ཆ་རྣམས༔ མ་འོངས་དོན་དུ་གཏེར་དུ་སྦ་བར་བྱ༔ ནོར་གཞན་མི་མཁོ་རང་རང་ཕར་ཁྱེར་གསུངས༔ ཅིས་ཀྱང་བཞེས་པར་ཞུས་ཀྱང་མ་གནང་སྟེ༔ རྒྱལ་པོའི་བླ་གཡུ་སྐུ་རྒྱན་ཡོངས་རྫོགས་ཕུལ༔ འདི་མ་བླངས་ན་ང་ཉིད་བསད་དང་མཚུངས༔ རྗེ་ཡིས་མནའ་བོར་བཻ་རོས་བཞེས་ནས་སུ༔ བྲག་དམར་རྨོག་བཟང་ཞེས་བྱའི་འགྲམ་དུ་སྦས༔ གསེར་དངུལ་གཞན་རྣམས་མང་དུ་བགོས་ནས་སུ༔ གནས་ཆེན་སུམ་ཅུ་སོ་བརྒྱད་དག་ལ་སྦས༔ བཻ་རོའི་རྣམ་ཐར་པདྨའི་དགའ་ཚལ་ལས༔ རྒྱལ་མོ་ཚ་རོང་ཆོས་ལ་བཙུད་ཅིང་བོད་དུ་ བྱོན་པར་ཆས་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་དྲུག་པའོ༔ དེ་ནས་ཆོས་རྒྱལ་མདོ་གཞེར་ནག་པོ་གཙོས༔ བཙུན་མོ་བློན་འབངས་དཔོན་གཡོག་ལྔ་བརྒྱ་བཅས༔ ཚ་བ་རོང་གི་མི་རྣམས་ཐམས་ཅད་འདུས༔ བཻ་རོས་རྟ་མཆོག་རག་པ་གདོང་ནག་ཆིབས༔ ངུར་སྨྲིག་གོས་བགོས་འདུལ་འཛིན་ཆ་ལུགས་མཛད༔ མདོ་སྔགས་གཉིས་ཀྱི་ཆོས་གྲལ་ལ་ཞུགས་པ༔ རང་རང་ཆས་འཛིན་རོལ་མོ་འཕེན་གདུགས་འཕྱར༔ དཔལ་ཡུལ་ཀོང་ཡག་ཐང་དུ་སྐྱེལ་ཐུང་བྱས༔ རྫུ་འཕྲུལ་མཆོད་རྟེན་བརྒྱ་དང་རྩ་བརྒྱད་བཞེངས༔ ཁྱད་དུ་འཕགས་པའི་གཏེར་ཁ་མང་དུ་སྦས༔ བཻ་རོའི་ཞལ་ནས་རྒྱལ་བློན་འབངས་བཅས་ཀུན༔ ད་ནི་མ་ཡོངས་འདི་ནས་ཕར་ལོག་སོང་༔ མཆོག་གི་སློབ་མ་གཡུ་སྒྲ་སྙིང་པོ་དང་༔ ནམ་ཡང་མི་འབྲལ་མཉམ་དུ་འགྲོ་དགོས་གསུངས༔ ཁམས་ཀྱི་དབྱར་མོ་ཐང་བར་སྐྱེལ་ཞུས་ཀྱང་༔ མ་གནང་རྗེ་བློན་འཁོར་བཅས་ཡིད་འགྱོད་ཅིང་༔ མང་དུ་ངུས་ཤིང་རང་གི་ཡུལ་ཕྱོགས་ལོག༔ བཻ་རོ་དཔོན་གཡོག་གཉིས་བྱས་བོད་དུ་བྱོན༔ ལམ་དུ་གཏེར་ཁ་བརྒྱ་དང་རྩ་བརྒྱད་སྦས༔ བསམ་ཡས་ཚེས་བཅུའི་དུས་མཆོད་ཆེན་པོའི་སྐབས༔ ལོ་པཎ་ཐམས་ཅད་འཚོགས་པའི་ཆོས་གྲར་ཕེབས༔ མ
Chinese
眷属们各就各位，后面的左边队列聚集了所有的咒师，国王说道：贝若（vairocana）您恩德浩大，在黑暗的地域点燃了佛法的明灯，我也遇到了积聚资粮甚深的佛法，王妃、大臣、百姓眷属等都进入了佛法，您讲述了不可思议的恩德历史，供养了五百零一布袋黄金粉末，以及七千银币，还有一百匹马、一百头骡子以及驮着茶叶的货物，王妃供养了所有的珍贵饰品，大臣们和所有普通百姓，也都各自供养了自己力所能及之物，准备短程送行。贝若说道：各位国王、大臣和百姓们，请听着，我不是贪图钱财的庸俗上师，这些金银以及王妃的饰品等，为了未来的利益，将会埋藏为伏藏，我不需要其他的财物，你们各自拿回去吧。虽然他们竭力请求接受，但是贝若没有答应，于是国王供养了所有的护身符、绿松石和身体饰品，说：如果不接受这些，就等同于杀了我。国王发誓后，贝若接受了，然后埋藏在了名为红岩帽顶的旁边，将其他的金银大量分发后，埋藏在了三十八处圣地。贝若扎那的传记《莲花喜园》中，王妃擦绒进入佛法并准备前往藏地的章节，第十六品。之后，以法王多哲那波为首，王妃、大臣、官员仆役等五百人，聚集了擦瓦绒的所有人，贝若骑着骏马黑面拉巴，身穿绛红色僧衣，做持律者的装扮，进入显密二宗的法会队列，各自拿着自己的物品，演奏乐器，挥舞伞盖，在巴域果雅塘进行了短程送行，建造了一百零八座神变佛塔，埋藏了众多殊胜的伏藏，贝若说道：各位国王、大臣和百姓们，现在不用再送了，从这里返回吧，殊胜的弟子玉扎宁波，要永远不分离，必须一起走。虽然请求送到康地的亚莫塘，但是贝若没有答应，国王大臣眷属等都感到遗憾，很多人都哭了，然后返回了自己的家乡。贝若和一位侍从两人前往藏地，路上埋藏了一百零八处伏藏，在桑耶寺十斋日的盛大法会上，前往了所有译师和班智达聚集的法会。
English
The retinues took their places in rows. In the left row at the back, all the mantra practitioners gathered. The king said, "Vairocana, your kindness is great. You have lit the lamp of Dharma in the dark realm. I have also encountered the profound Dharma of accumulating merit. The queen, ministers, subjects, and retinue have all entered the Dharma. You have told us many stories of your wondrous kindness. We offer you five hundred and one bre-loads of gold dust, seven thousand silver coins, one hundred horses, one hundred mules, and loads of tea. The queen offers all her precious jewelry, and the ministers and all the common people each offer what they can afford, preparing for a short farewell journey." Vairocana said, "Listen, all you kings, ministers, and subjects. I am not a greedy, materialistic lama. These gold, silver, and the queen's jewelry will be buried as treasures for the benefit of the future. I don't need other wealth; take it back yourselves." Although they earnestly requested him to accept, he refused. Then the king offered all his protective turquoise and body ornaments, saying, "If you don't accept these, it is the same as killing me." The king swore an oath, and Vairocana accepted them and buried them near a place called Red Rock Helmet Top. He divided the other gold and silver into many portions and buried them in thirty-eight great sacred places. From Vairocana's biography, "The Joyful Garden of Lotuses," the sixteenth chapter: "The Queen Tsa Rong Enters the Dharma and Prepares to Go to Tibet." Then, led by King Dharma Dozhé Nakpo, the queen, ministers, subjects, and five hundred attendants, all the people of Tsawa Rong gathered. Vairocana rode the excellent horse Rakpa Dongnak, wore saffron robes, and dressed as a Vinaya holder. Entering the Dharma assembly of both Sutra and Tantra, each held their own items, played music, waved parasols, and made a short farewell journey to Pal Yul Kongyak Tang. He built one hundred and eight miraculous stupas and hid many extraordinary treasures. Vairocana said, "All you kings, ministers, and subjects, now you don't need to come any further. Return from here. The excellent disciple Yudra Nyingpo must never be separated and must go with me." Although they requested to escort him to Yermo Tang in Kham, he refused. The king, ministers, and retinue all felt regret and wept greatly, then returned to their own homeland. Vairocana and one attendant traveled to Tibet. On the way, he hid one hundred and eight treasures. During the great festival of the tenth day of the month at Samye Monastery, he went to the Dharma assembly where all the translators and panditas had gathered.
Tibetan
ཁན་ཆེན་གུ་རུ་གཉིས་དང་བི་མ་ལ༔ ཆོས་རྒྱལ་ལོ་པཎ་ཐམས་ཅད་ ཐུགས་དགྱེས་གྱུར༔ བཻ་རོའི་རྣམ་ཐར་པདྨའི་དགའ་ཚལ་ལས༔ ཚ་བའི་རོང་ནས་བོད་དུ་བྱོན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་བདུན་པའོ༔ ༔ དེ་ནས་བི་མ་ལ་དང་བཻ་རོ་ཡིས༔ གསང་སྔགས་ཕྱི་ནང་གསང་བའི་རྒྱུད་མང་བསྒྱུར༔ བོ་དྷི་སཏྭ་གཡུ་སྒྲ་སྙིང་པོ་གཉིས༔ འདུལ་བ་མདོ་ཡི་གཞུང་ལུགས་བསྟན་བཅོས་བསྒྱུར༔ ཨོ་རྒྱན་པད་འབྱུང་ནམ་མཁའི་སྙིང་པོ་གཉིས༔ ཐབས་ལམ་ཟབ་པ་རྩ་རླུང་གཏུམ་མོ་བསྒྱུར༔ གཞན་ཡང་པཎ་གྲུབ་རེ་དང་ལོ་ཙཱ་རེ༔ མདོ་སྔགས་གཉིས་ཀ་རྒྱ་གར་བཞུགས་ཚད་བསྒྱུར༔ བོན་ལུགས་ཡང་དག་བཞག་ཅིང་བོན་ལོག་བསྣུབས༔ དེ་དུས་བཙུན་མོ་དང་ནི་བོན་བློན་ཀུན༔ བཻ་རོ་མཐོང་དུས་ངོ་ཚ་འགྱོད་ཅིང་དོགས༔ ཆོས་བློན་རྣམས་དང་འཁོར་འབངས་ཀུན་དགའ་ནས༔ བཻ་རོའི་ཞལ་མཇལ་ཞབས་པད་སྤྱི་བོར་བླངས༔ མདོ་སྔགས་ཟུང་འབྲེལ་བསྟན་པ་དར་ཞིང་རྒྱས༔ ཆོས་རྒྱལ་ཁྲི་སྲོང་ལྡེའུ་བཙན་ཐུགས་དགོངས་འགྲུབ༔ མཁན་སློབ་རྣམ་གཉིས་མ་བཞུད་བོད་དུ་བཞུགས༔ རྒྱལ་པོས་གཏོང་རག་མཎྜལ་རྒྱ་ཆེར་ཕུལ༔ བི་མ་མི་ཏྲ་རྒྱ་ནག་ཡུལ་དུ་བྱོན༔ ལོ་པཎ་གཞན་རྣམས་རང་གནས་རྒྱ་གར་ཕེབས༔ བལ་བོད་གཉིས་ཀྱི་ས་མཚམས་སྐྱེལ་མ་བྱོན༔ བཻ་རོ་ཙ་ན་གཡའ་མ་ལུང་དུ་བཞུགས༔ རྒྱལ་པོའི་ཐུགས་ལ་ཅི་བབས་ བཀའ་བཞིན་བསྒྲུབ༔ རེ་ཞིག་ལོ་སར་བྱེད་པའི་ཆས་བསྡུས་ནས༔ རྒྱལ་པོས་རྟ་རྒྱུག་དེ་རུ་ཚེ་དུས་བྱས༔ མཁན་སློབ་གཉིས་གཙོས་ལོ་ཙཱ་ཐམས་ཅད་ཚོགས༔ ཞི་ཁྲོ་དོང་སྤྲུགས་ལ་སོགས་གཤིན་ཆོག་མཛད༔ མུ་ཏིག་བཙན་པོར་རྒྱལ་སྲིད་གཏད་ནས་སུ༔ ཁྲི་སྲོང་ལྡེའུ་བཙན་མཛད་པ་ཅི་བཞིན་དུ༔ རྒྱལ་སྲིད་ཆོས་ཀྱིས་འཚོ་ཞིང་བདེ་ལ་བཀོད༔ སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་བསམ་ཡས་མཆིམས་ཕུར་བྱོན༔ བོ་དྷི་སཏྭ་ཕོ་བྲང་དབུ་རྩེར་བཞུགས༔ ལོ་ཆེན་མཁས་པ་བཻ་རོ་ཙ་ན་ཉིད༔ ཡེར་པ་གཙུག་རུམ་འབར་བའི་ནགས་ཚལ་ཕྱིན༔ རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བཞུགས༔ རེ་ཞིག་དུས་ན་ལི་ཡི་ཡུལ་གྲུ་ན༔ རྒྱལ་པོ་ཙན་དྲ་ཛྙཱ་ན་ཚེ་འཕོས་ནས༔ སྲས་ནི་གཅིག་མེད་སྲས་མོ་ཞིག་ཡོད་པས༔ མིང་ནི་ལྷ་ལྕམ་བྱང་ཆུབ་སྒྲོན་མ་ཞེས༔ ཆོས་ལ་དད་ཅིང་བླ་མ་ལ་གུས་ལྡན༔ སྒྲོལ་དཀར་སྤྲུལ་པ་ཁྱད་འཕགས་ཞིག་བཞུགས་པ༔ དེ་ཡིས་བང་ཆེན་མི་གསུམ་བཏང་ནས་སུ༔ བཻ་རོའི་མདུན་སླེབས་གདན་འདྲེན་བཏང་ཡིན་ཟེར༔ ཞུ་འཕྲིན་ཡི་གེ་ཕྱག་རྟེན་དང་བཅས་ཕུལ༔ བཻ་རོ་མཁན་སློབ་གཉིས་ཀྱི་དྲུང་དུ་ཕྱིན༔ ལོ་རྒྱུས་ཞུས་ནས་ཇི་ལྟར་བྱ་ལགས་དྲིས༔ གུ་རུའི་ཞལ་ནས་
Chinese
堪钦古汝二者与比玛拉，所有法王译师与智者， 心皆欢喜矣。于贝若扎纳之传记莲花喜苑中，自察瓦绒来藏之篇章，乃第十七也。 其后比玛拉与贝若者，翻译内外密之众多续部，菩提萨埵玉扎宁波二者，翻译调伏经之论典，邬金莲花生与虚空藏二者，翻译甚深方便道之气脉拙火，另有班智达与成就者，以及译师，大小乘二者，凡印度所有皆翻译，扶持正统本教且灭除邪恶本教，其时王妃以及所有本教大臣，见贝若时羞愧懊悔且猜疑，所有法臣以及眷属皆欢喜，拜见贝若之面容，以足莲置于头顶，显密双运之教法兴盛且广大，法王赤松德赞心愿成就，堪布与阿阇黎二者未离去而住于藏地，国王献上广大酬谢曼扎，比玛拉米扎前往汉地，其他译师与智者返回各自之印度，送至尼泊尔与西藏之边境，贝若扎纳住于雅玛隆，随顺国王之意，如教奉行，暂时准备新年之物后，国王于赛马之处逝世，堪布与阿阇黎为主之所有译师聚集，举行息怒等破瓦迁识等仪轨，将王位交付于穆迪赞布后，如赤松德赞之作为一般，以佛法治理国政且安乐而用，大导师前往桑耶青普，菩提萨埵住于王宫顶端，大译师贤者贝若扎纳，前往耶巴祖仲巴之森林，安住于大圆满之禅定中，一时于李域（于阗，今新疆和田一带）之地，国王赞扎嘉纳去世后，无有子嗣唯有一女，名为拉尊绛曲卓玛，于佛法具信且敬 गुरु (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，guru，上师)具上师，乃度母之殊胜化身，其派遣三位使者，至贝若之前来迎请，说是送上书信以及礼物，前往贝若堪布与阿阇黎二者之处，禀明缘由后请问当如何行，古汝（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，guru，上师）说道：
English
Khenchen Guru, the two, and Vimala, all the Dharma kings, translators, and scholars, May their hearts be pleased. From the biography of Vairochana, The Lotus Garden of Joy, the chapter on coming to Tibet from Tsawa Rong, is the seventeenth. Thereafter, Vimala and Vairo translated many tantras, outer, inner, and secret. Bodhisattva Yudra Nyingpo, the two, translated the treatises on the Vinaya Sutra. Orgyen Padjung and Namkhai Nyingpo, the two, translated the profound methods of the root-winds and fierce fire. Furthermore, each of the panditas and siddhas, and the translators, both Sutra and Tantra, translated all that was in India. They upheld the authentic Bon tradition and eliminated the heretical Bon. At that time, the queen and all the Bon ministers, when they saw Vairo, felt ashamed, remorseful, and suspicious. All the Dharma ministers and the retinue rejoiced, met Vairo's face, and placed his lotus feet on their heads. The doctrine of the union of Sutra and Tantra flourished and expanded. The Dharma king Trisong Detsen's aspirations were fulfilled. The Khenpo and Acharya, the two, did not depart but remained in Tibet. The king offered a vast mandala of gratitude. Vima Mitra went to the land of China. The other translators and scholars returned to their respective places in India. They were escorted to the border between Nepal and Tibet. Vairochana stayed in Yarma Lung. Whatever came to the king's mind, He carried out according to his command. After gathering the things for celebrating the New Year for a while, the king passed away at the horse race. All the translators, headed by the Khenpo and Acharya, gathered. They performed the rituals for the deceased, such as Zhi Tro Dong Trug and the like. After entrusting the kingdom to Mutig Tsenpo, just as Trisong Detsen had done, He governed the kingdom with Dharma, and used it for happiness. The great teacher went to Samye Chimphu. Bodhisattva stayed at the top of the palace. The great translator, the wise Vairochana himself, went to the burning forest of Yerpa Tsukrum. He remained in the samadhi of the Great Perfection. For a time, in the land of Li (Khotan, present-day Xinjiang Hetian area), After King Tsandra Jñana passed away, there was no son but only a daughter. Her name was Lhacham Jangchub Dronma. She had faith in the Dharma and respected the गुरु (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，guru，teacher) with teachers. She was an extraordinary emanation of White Tara. She sent three messengers, To arrive before Vairo and invite him, saying that they were sent. They presented a letter of request, a letter, and gifts. They went to the presence of Vairo, the Khenpo and Acharya, the two. After explaining the story, they asked what should be done. The Guru said: