Tibetan
་སྙམ་ན། སེམས་ལ་ངོ་བོ་རང་བཞིན། མཚན་ཉིད་གསུམ་དུ་ཡོད་པས། རྩེ་གཅིག་གི་དུས་སུ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་སྟོང་པར་རྟོགས་པ་ཡིན། སྤྲོས་བྲལ་གྱི་དུས་སུ་རང་བཞིན་གསལ་བར་རྟོགས། རོ་གཅིག་དུས་སུ་མཚན་ཉིད་གཉིས་སུ་མེད་པར་རྟོགས་པ་ཡིན། རྣལ་འབྱོར་བཞི་ཚིགས་བཅད་མ་ནས། རྩེ་གཅིག་དུས་སུ། འདི་རྣམས་ལུགས་གཅིག་ཡིན། དང་པོ་རྟོགས། རང་བཞིན་གསལ་བར་རྟོགས་པ་ཡིན། སྤྲོས་བྲལ་དུས་སུ་ངོ་བོ་སྐྱེ་འགག་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བར་རྟོགས། གཉིས་པ་རྟོགས། རོ་གཅིག་དུས་སུ་གསུམ་པ་ཤེས་གསུང་ངོ༌། །དེ་ལ་སྤྲོས་བྲལ་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཞིག་ཞག་བདུན་དུ་མཉམ་པར་བཞག་གོ །དེ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པས་བར་མ་བཅད་ན་ངེས་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འཚང་རྒྱ་གསུངས། སངས་མ་རྒྱས་པ་དེ་གང་གིས་ལན་སྙམ་ན། ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པས་བར་དུ་བཅད་པས་ལན་པ་ཡིན། དེ་ལ་འབྲུག་པ་ལ་སོགས་པ་འགའ་ཞིག་སྤྲོས་བྲལ་རྟོགས་ན་རྟོག་པ་མི་སྐྱེ་བར་འདོད་ལོ། །ཆོས་རྗེ་ཡབ་སྲས་ཀྱི་བཞེད་པ་སྒོམ་མེད་རྟོགས་ཀྱང་རྟོག་པ་སྐྱེ་གསུངས། དེ་ལ་བཅུ་ཆོས་འདི་སྟོན་པའི་དུས་ནམ་ཡིན་སྙམ་ན། བཅུ་ཆོས་རོ་གཅིག་རྟོགས་པའི་ལག་ཆ་ཡིན་གསུང་བས། རོ་གཅིག་རྟོགས་པ་ཉུང་དུ་འགྲོ། རོ་གཅིག་རྟོགས་ནས་དེ་བས་ཀྱང་ཉུང་དུ་འགྲོ། སྒོམ་མེད་རྟོགས་ནས་རྟོགས་པ་རྣམས་ལ་རན་པ་ཡིན་གསུངས། རྩེ་གཅིག་དང་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་དུས་སུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་འགྱུར། རོ་གཅིག་གི་དུས་སུ་ཉེ་བར་བསྒྲུབ་བར་དུ་འགྱུར། སྒོམ་མེད་ཀྱི་དུས་སུ་ཡོན་ཏན་དུ་འགྱུར། དེ་ལྟར་ཡང་དང་པོ་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་འགྱུར། གཉིས་པ་ལམ་དུ་ཡོན་ཏན་འབྱུང༌། གསུམ་གསུང་ཀྱང་རྟོགས་པ་རབ་འབྲིང་གསུམ་ཀར་སྐྱེ་བའི་དུས་སུ་དགོས་གསུངས། ན་གོང་ནས་གོང་དུ་ན་འཕར་བ་ཡིན་གསུང་པ་མཆོག་དང་ཐུན་མོང་གི་དངོས་གྲུབ་འབྱུང༌། ཅེས་གསུངས་སོ། །སྤྲོས་བྲལ་གྱི་དུས་སུ་ཚོགས་པ་སྐྱོང་བ་ལ་མི་དབང༌། དེ་ཅིས་ཏེ་ཞེ་ན་མཉམ་རྗེས་ཡོད་པའོ། །མཉམ་བཞག་ལ་སྤྲོས་བྲལ་ཡིན་ཡང༌། རྗེས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལངས་པས། དེས་གཞན་གྱི་སྐྱོན་སྤོང་བ་དང༌། ཡོན་ཏན་བསྒྲུབ་པར་མི་ནུས་པ་ཡིན། རང་ཉིད་ལ་རྗེས་ཤེས་ཡོད་པའི་གནད་ཀ་ཡིན། སྤྲོས་བྲལ་གྱི་རྟོགས་པ་ཡོད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་དེས་བླ་མ་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད། ལུས་ལོངས་སྤྱོད་ལ་སོགས་པས་མཆོད། གནས་དབེན་པ་རིའམ། གངས་སམ། ནགས་ཁྲོད་དུ་སྒོམ་པས་རོ་གཅིག་གི་རྟོགས་པ་འཆར་ཏེ། དཀར་དམར་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་རྣམས། །རང་གི་སེམས་སུ་ལྷན་ཅིག་གོ། །གཟུང་འཛིན་གྱི་རྩ་བ་སྦད་ཀྱིས་ཆོད། །གཉིས་སྣང་གི་འཁྲུལ་པ་ངང་གིས་ཞི། །ཅེས་པ། རོ་གཅིག་གི་རྟོགས་པ་སྐྱེས་ནས་རྣམ་རྟོག་སྐྱེའམ་མི་སྐྱེ་གླེང་སློང་བྱུང་བས། སྐྱེའམ་མི་སྐྱེ་ན་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་དང་ཁྱད་པར་མེད་པར་སྐྱེ་གསུངས། རྗེས་ལ་ཁྱད་པར་ཡོད་དམ་མེད་ན་ཡོད། སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་རྟོག་པ་རང་རྒྱུད་པ་ཡིན། རྟོགས་ལྡན་གྱི་རྟོགས་པ་སྐྱེས་པ་སྐྱེ་མེད་བྱ་བ་ཡིན་གསུངས། རྟོག་པ་རང་རྒྱུད་པ་མིན་གསུངས། དེ་ལྟར་ཡང༌། གཟུང་འཛིན་བག་ཆགས་སྣ་ཚོགས་རྣམས། སྒོམ་རོ་གཅིག་གི་དུས་སུ་ལྷོངས་པ་ཡིན། །ལྷོངས་རྒྱུ་གོང་དུ་སོང་བ་ཡིན། །ཉོན་མོངས་ལ་གབ་ས་མེད་པ་ཡིན། །རིག་པ་སྤྱང་པོར་འགྱུར་བ་ཡིན། །ཅེས་གསུངས་སོ། །ད་ལྟ་རྟོགས་ལྡན་ལ་ཉོན་མོངས་པ་དེ་མི་ཡོང་དུ་ཤ་བ་ལ་ཟེར་ཏེ། དེ་མ་ཡིན། རྟོགས་ལྡན་ལ་ཡང་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་རྟོག་སྐྱེ། སྐྱེས་པ་དེ་ཆོས་ཉིད་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་མ་སོང་བས་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན། གཅིག་གིས་ཆོས་རྗེ་ལ། བླ་མ་ལྡུམ་ལྟ་བུ་ལ་ཇོ་མོ་ཡོད་ལོ་བྱས་པས། ཇོ་མོ་ཡོད་ཀྱང་ཆོས་སྐུ་ཡིན་གསུང་ལོ། །རྗེ་སྒམ་པོ་པའི་སློབ་མ་རྣལ་འབྱོར་ཆོས་གཡུང་གིས་ཆགས་པ་སྤྱད་ཟེར་བ་རྗེ་སྒམ་པོ་པས་གསན་པས། ཆོས་གཡུང་ཁྱོད་ཀྱིས་བུད་མེད་ལ་སྤྱད་དམ་བྱས་པས་སྤྱད། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལས་མ་འདས་པར་འདུག་ཟེར་ལོ།། དེ་མིན་ན་དཔལ་ཕག་མོ་གྲུ་པ་ཙམ་ཞིག་ཡིན་ལོ། །ལ་སྟོད་དམར་པོ་ལ་འདོད་ཆགས་ཆོས་སྐུར་རྟོགས་པའི་སྒོམ་ཡོད་ལོ། །བླ་མ་ལྷ་བས་གཙང་ནས་མར་བྱོན་པས། ལ་སྟོད་དམར་པོའི་དགོན་པ་གཟིགས་སུ་བྱོན་པས། བཅུ་ཆོས་ཀྱི་གནད་འདི་ཡོད་ན་གྲུབ་ཐོབ་ཡོངས་སུ་ཕེབས་པ་ཆོས་རྗེ་རིན་པོ་ཆེ་ལྟ་བུ་སྐྱོན་མེད་ཡོན་ཏན་རྫོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་གསུངས། ཁོང་གཅིག་པོ་ལ་གནད་འདི་མེད་པས་གྲུབ་ཐོབ་སྐྱོན་ཅན་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་གསུངས། དེ་ལ་བཅུ་ཆོས་འདི་ཡ་གི་སངས་རྒྱས་མན་ཆོད་ནས། རྩེ་གཅིག་ཡན་ཆད་ལ་དགོས་གསུངས། ཐ་ན་བཟོ་བྱེད་པ་ཡན་ཆད་ལ་དགོས་ཏེ། དཔལ་གྱི་བསམ་ཡས་བརྩིགས་ཙ་ན་རྒྱལ་པོས་ཐོ་རངས་སྐད་རིངས་བཏང་ནས། ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བཟོ་བཀའ་རྒྱ་ཅན་སྒོམས་ཤིག་བྱ་བའི་སྐད་གཏོང་ལོ། །དེ་ཡང་བཅུ་ཆོས་ཀྱི་གནད་ཡིན་གསུངས། སྐུ་འབག་གཅིག་འདུག་པ་ལ་ཆུ་རྟེན་ཆེན་པོ་གཅིག་ལ་ཕྱག་གཉིས་ཀས་འཆང་བ་ཞིག་འདུག་ལོ། བླ་མ་ཞང་ཚལ་པ་ལ་ཞེ་སྡང་ཆོས་སྐུར་རྟོགས་པའི་སྒོམ་ཡོད་ལོ། །ལོ་རས་ཆུང་པ་ལ་གཏི་མུག་ཆོས་ཀྱི་སྐུར་རྟོག
Chinese
如果这样想，心有自性、本体、特征三种。在专注的时候，了悟心的本体是空性。在离戏的时候，了悟自性是光明。在味一的时候，了悟特征不是二元对立的。从四瑜伽的偈颂中说，在专注的时候，这些都是一个规律。首先了悟，了悟自性是光明。在离戏的时候，了悟本体远离生灭和一切戏论。第二次了悟。在味一的时候，说是知道第三个。因此，一个了悟离戏的瑜伽士，会安住七天。据说，如果烦恼和分别念不中断，一定会证得圆满菩提。如果不能成佛，那是什么原因呢？是因为烦恼和分别念中断了。因此，一些竹巴噶举派的人认为，如果了悟了离戏，就不会产生分别念。法王父子的观点是，即使了悟了无修，也会产生分别念。那么，什么时候宣讲这十法呢？据说，十法是了悟味一的工具。了悟味一的人很少。从了悟味一之后，就更少了。据说，从了悟无修之后，就适合那些证悟者了。在专注和离戏的时候，会变成三摩地。在味一的时候，会变成近取。在无修的时候，会变成功德。像这样，首先会变成三摩地。其次，在道上会产生功德。即使说了第三个，据说在产生上中下三种证悟的时候都需要。据说，从上到上是增长，会产生殊胜和共同的成就。这样说的。在离戏的时候，不能守护僧团。这是为什么呢？因为有寂止和胜观。虽然在寂止中是离戏的，但是在胜观中会生起分别念。因此，不能遣除他人的过失，也不能成办功德。这是自己有后得智的关键。具有离戏证悟的瑜伽士，会对上师生起佛的想念。用身体和受用等来供养。在寂静的地方，或者山里，或者雪山，或者森林里修行，就会生起味一的证悟。白色和红色等。
English
If you think like that, the mind has three aspects: essence, nature, and characteristics. In the state of one-pointedness, one realizes that the essence of the mind is emptiness. In the state of freedom from elaboration, one realizes that the nature is luminosity. In the state of one taste, one realizes that the characteristics are not dualistic. From the verses of the Four Yogas, in the state of one-pointedness, these are all one system. First, realize, realize that the nature is luminosity. In the state of freedom from elaboration, realize that the essence is free from arising, ceasing, and all elaborations. Second, realize. In the state of one taste, it is said to know the third. Therefore, a yogi who realizes freedom from elaboration will abide in equipoise for seven days. It is said that if afflictions and conceptual thoughts do not interrupt, one will definitely attain perfect enlightenment. If one cannot become a Buddha, what is the reason? It is because afflictions and conceptual thoughts interrupt. Therefore, some Drukpa Kagyu people believe that if one realizes freedom from elaboration, conceptual thoughts will not arise. The view of the Dharma Lord Father and Son is that even if one realizes non-meditation, conceptual thoughts will arise. Then, when should these Ten Dharmas be taught? It is said that the Ten Dharmas are the tools for realizing one taste. Few people realize one taste. After realizing one taste, there are even fewer. It is said that after realizing non-meditation, it is suitable for those who have attained realization. In the state of one-pointedness and freedom from elaboration, it will become samadhi. In the state of one taste, it will become approximation. In the state of non-meditation, it will become qualities. Like this, first it will become samadhi. Second, qualities will arise on the path. Even if the third is spoken, it is said that it is needed when the three kinds of realization, superior, middling, and inferior, arise. It is said that from higher to higher there is increase, and superior and common siddhis will arise. Thus it is said. In the state of freedom from elaboration, one cannot protect the sangha. Why is that? Because there is shamatha and vipashyana. Although in shamatha there is freedom from elaboration, in vipashyana conceptual thoughts will arise. Therefore, one cannot dispel the faults of others, nor can one accomplish qualities. This is the key to having subsequent wisdom oneself. A yogi who has the realization of freedom from elaboration will generate the perception of the guru as a Buddha. Offer with body, enjoyments, and so on. By practicing in a solitary place, either in the mountains, or in the snowy mountains, or in the forest, the realization of one taste will arise. White and red, etc.
Chinese
各种各样的显现，都同时存在于自己的心中。能取和所取的根本彻底断绝，二元对立的错觉自然平息。这是说，生起了一味一体的证悟之后，是否还会生起分别念的争论。如果生起或不生起，（上师）说和普通人就没有区别了。之后有差别还是没有差别呢？有差别。普通人的分别念是自续的，证悟者的分别念是生而无生。分别念不是自续的。也正因为如此，能取和所取的各种习气，在修持一味一体的时候得以显现。显现的原因是（境界）已经提升到更高层次了，烦恼无处藏身，觉性变得敏锐。是这样说的。现在（有些人）说证悟者不会生起烦恼，这是不对的。证悟者也会生起烦恼和分别念。生起的原因是没有成为法性大手印的缘故。有人问法王，像喇嘛伦这样的上师是否有妻子，（法王）回答说，即使有妻子也是法身。据说，冈波巴大师的弟子瑜伽士曲雍行淫，冈波巴大师听说了，问曲雍，你和女人行淫了吗？回答说行了，（冈波巴大师）说还没有超出大手印的范围。如果不是这样，（那人）就仅仅是帕摩竹巴了。拉堆玛波有将贪欲证悟为法身的修法。喇嘛拉瓦从藏地下来，去拉堆玛波的寺庙参观，（他说）如果具备这十法之要，就会出现像法王仁波切这样圆满无缺的成就者。因为他一个人不具备这个要点，所以成为了有缺点的成就者。对于这十法，（上师）说从佛陀开始，直到顶峰都需要。甚至连工匠都需要。据说在建造桑耶寺的时候，国王早上大声呼喊，让所有人都修持带有建造禁令的禅定。这也是十法之要。有一个佛像，有一个巨大的水器，两只手都拿着。据说香擦巴喇嘛有将嗔恨证悟为法身的修法。据说洛惹琼巴有将愚痴证悟为法身的修法。
English
All kinds of appearances are simultaneously present in one's own mind. The root of grasping and the grasped is completely severed, and the illusion of duality naturally subsides. This is to say that after the realization of one taste, there was a debate about whether or not conceptual thoughts would arise. If they arise or do not arise, (the master) said that there would be no difference from ordinary people. Is there a difference afterward? Yes, there is a difference. The conceptual thoughts of ordinary people are self-sustaining. The conceptual thoughts of realized beings are born without being born. Conceptual thoughts are not self-sustaining. That is why all kinds of habits of grasping and the grasped manifest during the practice of one taste. The reason for the manifestation is that (the state) has been elevated to a higher level, there is nowhere for afflictions to hide, and awareness becomes sharp. That's what was said. Now (some people) say that realized beings do not give rise to afflictions, but that is not true. Realized beings also give rise to afflictions and conceptual thoughts. The reason for their arising is that they have not become the nature of Mahamudra. Someone asked the Dharma Lord whether a master like Lama Lum had a wife. (The Dharma Lord) replied that even if he had a wife, he would be a Dharmakaya. It is said that Gampopa's disciple, the yogi Choyung, committed adultery. When Gampopa heard about it, he asked Choyung, "Did you commit adultery with a woman?" He replied, "Yes." (Gampopa) said, "You have not gone beyond the scope of Mahamudra." If not, (that person) would only be Phagmo Drupa. In Lato Marpo, there is a practice of realizing desire as Dharmakaya. When Lama Lhawa came down from Tibet and went to visit the monastery of Lato Marpo, (he said) that if one possesses the essence of these ten dharmas, then perfect and flawless accomplished beings like Dharma Lord Rinpoche would appear. Because he alone did not possess this key point, he became a flawed accomplished being. Regarding these ten dharmas, (the master) said that they are needed from the Buddha onwards, up to the peak. Even craftsmen need them. It is said that when Samye Monastery was being built, the king shouted loudly in the morning, telling everyone to practice meditation with the building restrictions. That is also the essence of the ten dharmas. There was a statue of Buddha, and there was a huge water vessel, which was held by both hands. It is said that Lama Zhang Tsalpa had a practice of realizing hatred as Dharmakaya. It is said that Lore Chungpa had a practice of realizing ignorance as Dharmakaya.