Tibetan
ས་དབེན་པ་ཡི། །ནགས་ཁྲོད་བས་མཐའ་བསྟེན་ནས་ཀྱང༌། །ཡང་སྲིད་མེད་པའི་གནས་སུ་འཇུག །ཀུན་རྫོབ་དོན་དམ་བྱང་ཆུབ་སེམས། །གཉིས་མེད་དབྱེ་བ་མེད་པ་ཡི། །ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱི་ལས་རྣམས་ཀྱིས། །ནམ་མཁའ་མཉམ་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས། །རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ལ་བཀོད། །འདི་བདག་རྐྱེན་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཉིད་དང༌། །གཞན་རྐྱེན་སེམས་ཅན་མ་ཟད་ཚེ། །ཡང་དག་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི། །སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཉིད་བསམ་མི་ཁྱབ། །དེ་མི་ཟད་རྒྱན་གྱི་འཁོར་ལོ་ཡིན། །རང་སེམས་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །འཁོར་འདས་ཡོན་ཏན་འབྱུང་བའི་གནས། །དོན་དམ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་དེ། །བླ་མའི་མོས་གུས་ཀྱིས་རྟོགས་པ་ཡིན། །རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འགྲུབ་པའི་རྒྱུ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་སུ་ངེས་པའི་ཕྱིར། །མ་ནམ་མཁའ་མཉམ་པའི་སེམས་ཅན་གྱི། །དོན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་བསྐྱེད་པས། །བསམ་པ་དེ་ཡི་ལུས་སུ་འགྱུར། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས། །འགལ་རྐྱེན་སྤང་ཞིང་མཐུན་རྐྱེན་བསྒྲུབ།། འབྲས་བུ་སྟོབས་བཅུ་ཐོབ་པ་དེ། །ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པ་ཡིན། །བྱང་ཆུབ་སེམས་གཉིས་ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། །ཆོས་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་འདི་ཉིད་ལས། །ཟབ་པའི་དམ་ཆོས་བདག་ལ་མེད། །ཁྱོད་ཀྱིས་འདི་གསུམ་ཟུང་ཞིག་ཅེས། །བཀའ་སྩལ་བཀའ་ནན་ཆེན་པོ་མཛད།། བཅས་པ་དང་རང་བཞིན་གྱི་དགེ་བ་ཐ་དད་དུ་ཡོད་པ་ཡིན་ནམ་སྙམ་ན། ཡང་ཁམས་གསུམ་རྒྱལ་པོ་འགྲོ་བའི་མགོན། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཅིང་ཐམས་ཅད་གཟིགས་པ་དེས། །ཉོན་མོངས་ལས་དང་རྣམ་སྨིན་གྱིས། །འཁོར་བ་ངན་སོང་སྡུག་བསྔལ་བསྐྱེད།། དེ་བས་འདི་ནི་སྤང་བྱ་སྟེ། །ཉོན་མོངས་མེད་ཅིང་དེ་ཡི་ལས། །འབྲས་བུ་ལྷ་མིའི་བདེ་སྐྱིད་དང༌། །བྱང་ཆུབ་རྣམ་གསུམ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར། །རྗེས་འབྲང་སྲས་ལ་བསྒྲུབ་བྱར་གསུངས། །འདི་བབས་དང་གཤིས་ཀྱི་གནས་ཚུལ་དེ། །མཁྱེན་ཅིང་གཟིགས་པས་སྲས་རྣམས་ལ། །བསླབ་པ་བཅས་པར་མཛད་པ་ལས། །སེམས་ཅན་གཞན་ལ་ཉེས་མེད་པའི། །བཅས་པའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ། །ཅི་གསུང་བཀའ་སྩལ་མི་འདའ་ཞིང༌། །ཉེ་ཞིང་བརྩེ་བའི་སློབ་མ་ལ། །སྒོས་བྱུར་དུ་ཉེས་པ་བཀལ་བ་མིན། །སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་མ་ཤེས་པས། །གཏི་མུག་མ་རིག་མུན་པར་འཐོམས། །སྲེད་པའི་ཞགས་པས་བཅིངས་པ་རྣམས། །ཉེས་སྤྱོད་སྤྱད་པས་འཁོར་བར་ལྷུང༌། །ད་རུང་ཐར་བར་མ་གྱུར་པས། །བུ་འདི་དག་འབྱུང་བར་བྱེད་པའི་རྒྱུ། །ཉེས་པ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་སྤོངས་ཤིག །འདི་ལྷག་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ་ཡིན། །དོན་རང་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པའི་ཉོན་མོངས
Chinese
于寂静处， 依止森林边地， 进入无有轮回之境。 世俗胜义菩提心， 无二无别之， 以身语意之业， 将等同虚空之众生， 安置于圆满正等觉。 此乃自缘法界性， 他缘众生未尽时， 正等觉佛陀之， 身语意性不可思议。 此乃无尽庄严之轮， 自心般若波罗蜜多， 轮回涅槃功德之源。 胜义大印者， 以上师之虔敬而证悟。 成就圆满佛陀之因， 定为菩提心之故， 为如母虚空般众生之， 利益而生起菩提心故， 彼之发心转为身。 菩提心之相违品， 舍弃违缘而修顺缘， 获得十力之果者， 乃是戒律清净。 二菩提心与戒律， 此三法者， 我无有更深之妙法。 汝当受持此三者， 如是教诫殷重嘱托。 如是思惟，所制与自性之善根是否相异耶？ 复次，三界之王众生之怙主， 遍知遍见者， 烦恼业与异熟果， 生起轮回恶趣之痛苦， 故此乃应舍弃。 无有烦恼及其业， 果报天人之安乐， 为获三菩提之故， 告随行之子当修持。 此乃本性与习性之情况， 遍知遍见故，对诸子， 制定学处， 于其他众生无罪之， 所制之罪过， 如是所说之教诫不违越， 于亲近慈爱之弟子， 不特意强加罪责。 众生因不了解， 于愚痴无明黑暗中迷惑， 为贪欲之索所缚者， 行诸恶行而堕轮回， 至今尚未解脱故， 此等生起之因， 舍弃罪恶不顺之品， 此乃增上戒律之学。
English
In solitary places, Relying on the edge of the forest, Enter the state without rebirth. Conventional and ultimate Bodhicitta, Inseparably one, Through the actions of body, speech, and mind, May all beings equal to the sky, Be placed in perfect enlightenment. This is the self-condition, the nature of Dharma, And as long as sentient beings, the other condition, are not exhausted, The body, speech, and mind of the perfectly enlightened Buddha are inconceivable. This is the wheel of inexhaustible adornment, The Prajnaparamita of one's own mind, The source of the qualities of samsara and nirvana. That ultimate Mahamudra, Is realized through devotion to the Guru. The cause for achieving perfect Buddhahood, Is definitely Bodhicitta, Therefore, for the sake of beings like mother sky, Generating Bodhicitta, That thought transforms into the body. The opposing factors of Bodhicitta, Abandoning adverse conditions and cultivating favorable conditions, That which obtains the fruit of the ten powers, Is pure morality. The two Bodhicittas and morality, These three dharmas, I have no deeper profound Dharma. You should hold these three, Thus he commanded with great emphasis. Thinking thus, are the virtues of precepts and nature different? Furthermore, the king of the three realms, the protector of beings, The all-knowing and all-seeing one, Through afflictions, karma, and ripening, Creates the suffering of samsara and the lower realms, Therefore, this should be abandoned. Without afflictions and their karma, The happiness of gods and humans as a result, For the sake of attaining the three enlightenments, He told the following sons to practice. This is the situation of nature and habit, Knowing and seeing, to the sons, He established precepts, Without fault to other sentient beings, The transgressions of the precepts, Not transgressing the teachings thus spoken, To the close and loving disciples, Not specifically imposing faults. Because sentient beings do not understand, They are bewildered in the darkness of ignorance, Those bound by the noose of craving, Fall into samsara by committing misdeeds, Since they have not yet been liberated, The cause for these beings to arise, Abandon the unfavorable aspects of sin, This is the training of higher morality.
Tibetan
་འདི། །སྤོང་བར་བྱེད་པའི་ཐབས་ཡིན་ཏེ། །རྒྱས་པར་ཕྱེ་བས་ཉིས་བརྒྱ་དང༌། །ལྔ་བཅུའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བར་གསུངས། །དེ་ལ་ཁ་ཅིག་འདི་སྐད་ཅེས། །དེ་ལྟར་འགྲོ་བ་སྤྱིར་བཅས་ན། །དུད་འགྲོ་ལ་འབྲལ་བའི་ལྟུང་བ་དང༌། །ལྷུང་བཟེད་ས་ལ་མི་བཞག་པ། །ཐ་མལ་སྤྱོད་པས་མཚུངས་ཞེས་པ། །ཐ་མལ་བྱིས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས། །ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཀུན། །ཉོན་མོངས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པའི་ལས། །འདི་དགག་པའི་བསླབ་པར་གསུངས་པ་ཡིན། །དེ་ཡང་ཐུབ་པའི་ཞལ་སྔ་ནས། །སྔོན་འཇིག་རྟེན་ཆགས་པར་གྱུར་པའི་ཚེ། །ཚེ་དང་བསོད་ནམས་བཟང་པོ་ཡིས། །འོད་གསལ་གྱི་ལྷ་རྣམས་གླིང་འདིར་ལྷུང༌། །ས་ཡི་བཅུད་དང་ས་ཡི་ཞག །མྱུ་གུའི་ཚལ་དང་ས་ལུ་ལ། །གསོག་འཇོག་བྱས་པས་རྐུ་བ་དང༌། །ཆོས་དང་མི་མཐུན་པའི་སྤྱོད་པ་བྱུང༌།། དེས་འོད་མེད་བེམ་པོའི་ལུས་སུ་གྱུར། །མཁའ་ལ་འགྲོ་བར་མ་ནུས་ཤིང༌། །ཁ་དོག་བཟང་ངན་བྱུང་བ་དང༌། །བདག་བསྟོད་གཞན་ལ་སྨོད་པ་ཡིས། །ཇེ་ངན་ཇེ་སྡུག་ཏུ་ཐལ་ནས་ཀྱང༌། །ལས་ངན་གྱི་མཐའ་རྒྱས་ངན་འགྲོ་བྱུང༌། །དེ་ལྟ་བས་ན་དགེ་སློང་དག །རྙེད་བཀུར་གསོག་འཇོག་སྤང་བར་བྱ། །དེ་བཞིན་མི་ཚངས་སྤྱོད་པ་དང༌། །མ་བྱིན་ལེན་དང་སྨོད་པ་དང༌། །ཁ་ཟས་ཀྱི་རོ་ལ་ཆགས་པ་སྤང༌། །རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ང་ལས་ནུས། །གླིང་བཞི་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་གྱི། །བརྒྱ་བྱིན་ལྷ་ཡི་དབང་པོ་ཡི། །སྟན་ཕྱེད་ཀྱིས་མ་ངོམས་གསོད་སེམས་སྐྱེས། །སྐད་ཅིག་གིས་ས་ཡི་སྟེང་དུ་ལྷུང༌། །དེ་བས་སྡོང་དུམ་མེས་ཚིག་ལའང༌། །ངན་སེམས་བསྐྱེད་པར་མི་བྱ་ཞིང༌། །འདོད་ལ་ངོམས་པ་ཡོད་མེད་པས། །དེ་བས་འདོད་ཡོན་སྤང་བར་གསུངས།། དེ་ཕྱིར་ཆགས་སྡང་རྨོངས་གསུམ་གྱི། །ལུས་ངག་མི་དགེ་བདུན་ཡིན་པས། །མཁས་པའི་སྐྱེས་བུ་འགའ་ཞིག་གིས། །སྤོང་བདུན་འཁོར་དང་བཅས་པ་ཟེར། །འདོད་ཆགས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་དང༌། །ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་དེ་བཞིན་ཏེ། །སེམས་དང་ཤེས་རབ་རྣམ་གྲོལ་བར། །འདུལ་བའི་སྡེ་སྣོད་དུ་རྒྱ་ཆེར་གསུངས། །གར་ཡོད་ཆ་མེད་ཀྱི་ཁ་རྒྱུགས་ལ། །བྱེ་བྲག་གི་བཤད་མཛོད་ཆེན་མོ་དེ། །རྒྱ་གར་ཡུལ་ན་ཡོད་དོ་སྐད། །ཉན་ཐོས་དགྲ་བཅོམ་ཐམས་ཅད་པས། །ཐུབ་པ་ཆེན་པོ་མཁྱེན་པ་ཆེ། །ངེད་སྟོན་པ་དེ་ཡི་རྗེས་སུ་འབྲངས། །དེ་གསུང་འདུལ་བ་བསྡུས་པ་ནི། །སྡིག་པ་ཅི་ཡང་མི་བྱ་སྟེ། །དགེ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་སྤྱད། །རང་གི་སེམས་ནི་ཡོངས་སུ་འདུལ། །འདི་ནི་སངས་རྒྱས་བསྟན་པ་ཞེས། །མདོ་རྒྱུད་རྣམས་སུ་ཡང་དང་ཡང༌། །ནན་ཏན་ཆེན་པོས
Chinese
这是断除的方法。详细分开来说，宣说了有二百五十种分类。其中有些人这样说：如果这样普遍地规定，对畜生有分离的堕落，不把钵放在地上，与普通行为相同。所有普通的孩童，身语意的所有行为，都是跟随烦恼的业。这是为了遮止这些而宣说的学处。而且，释迦牟尼佛曾经说过，以前世界形成的时候，以寿命和福德美好，光明天的天神们降临到这个洲。因为积蓄大地的精华和大地之脂，幼苗的园林和稻谷，产生了偷盗和不如法的行为。因此变成了没有光明的物质身体，不能在空中行走，出现了好坏的颜色，因为自赞毁他，越来越恶劣，最终恶业增长，产生了恶趣。因此，比丘们，应当断除利养恭敬和积蓄。同样，断除非梵行，不予取，诽谤，以及贪着食物的美味。大国王比我更有能力。三十三天四洲的帝释天，因为半个座位也不能满足，生起了杀心，刹那间堕落到地上。因此，即使是对燃烧的树桩，也不应生起恶念，因为对欲望有满足与否，因此宣说了断除欲望。因此，因为贪嗔痴三毒，身语有七种不善业，有些智者说，这是连同眷属的断除七法。贪欲、离贪欲，嗔恨、愚痴也是这样，心和智慧解脱，在律藏中广说。在何处有无处不在的口头禅，那个特别的论藏大宝库，据说在印度有。所有声闻阿罗汉们，伟大的释迦牟尼佛具有大智慧，我们跟随那位导师。那所说的律藏的概括是：什么罪恶也不做，圆满地行持善业，完全调伏自己的心，这被称为是佛的教法。在经续中也再三，非常郑重地
English
This is the method of abandonment. When divided in detail, it is said that there are two hundred and fifty categories. Some say that if it is generally prescribed like that, there is the downfall of separating from animals, not putting the bowl on the ground, which is the same as ordinary behavior. All ordinary children, all actions of body, speech, and mind, are actions that follow afflictions. This is the precept that is taught to prevent these. Moreover, Shakyamuni Buddha once said that when the world was formed in the past, the gods of the Clear Light descended to this continent with good life and merit. Because of accumulating the essence of the earth and the fat of the earth, gardens of seedlings and rice, theft and unlawful behavior arose. Therefore, it became a body of matter without light, unable to walk in the sky, and good and bad colors appeared. Because of self-praise and disparagement of others, it became increasingly worse, and eventually evil deeds increased, and evil destinies arose. Therefore, monks, you should abandon gain, respect, and accumulation. Likewise, abandon non-celibate conduct, not giving and taking, slander, and attachment to the taste of food. The great king is more capable than me. Indra, the lord of the gods of the thirty-three heavens of the four continents, because he could not be satisfied with half a seat, he generated a murderous mind and fell to the ground in an instant. Therefore, even to a burning stump, one should not generate evil thoughts, because there is satisfaction or not with desire, therefore it is said to abandon desirable qualities. Therefore, because of the three poisons of attachment, hatred, and ignorance, there are seven non-virtuous deeds of body and speech, some wise people say that this is the abandonment of the seven dharmas together with the retinue. Desire, freedom from desire, hatred, and ignorance are the same, liberation of mind and wisdom, is widely spoken of in the Vinaya Pitaka. Where there is the ubiquitous mantra, that special great treasury of treatises, it is said to be in India. All Shravaka Arhats, the great Shakyamuni Buddha has great wisdom, we follow that teacher. That which is said to be the summary of the Vinaya is: Do no evil whatsoever, perfectly practice virtue, completely subdue your own mind, this is called the Buddha's teaching. In the sutras and tantras also again and again, with great emphasis