Tibetan
མ་ཁྱད་པར་དུ་སེམས་ཉིད་ཀྱི་རྟོགས་པ་ཡོད་པའི་བླ་མ་ཞིག་ལ་མོས་གུས་བྱས་ཤིང་བསྙེན་བཀུར་བ་ལས་འབྱུང་སྟེ། དཔལ་འཁོར་ལོ་བདེ་མཆོག་གི་རྒྱུད་ལས། གང་གི་དྲིན་གྱིས་བདེ་ཆེན་ནི། །སྐད་ཅིག་ཉིད་ལ་འཆར་བ་གང༌། །བླ་མ་རིན་ཆེན་ལྟ་བུ་ཡི། །རྡོ་རྗེ་ཅན་ཞབས་པདྨོར་འདུད། །ཞེས་གསུངས་པས། དེ་ལྟ་བུའི་བླ་མ་དེ་ལ་ཞེ་ཐག་པ་སྙིང་ཁུང་རུས་པའི་གཏིང་ནས། ང་ཅི་ཤེས་ཁྱོད་དེ་ཤེས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་མོས་གུས་བྱས་པ་ལས་རྟོགས་པ་སྐྱེ་སྟེ། མོས་གུས་ཀྱི་ཚུལ་ལུགས་ཡང་བླ་མ་དེ་སྐུ་གསུམ་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་སངས་རྒྱས་སུ་བལྟ་སྟེ། བླ་མ་ལ་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་འདུ་ཤེས་སྐྱེས་ན། ཡོན་ཏན་གང་ཡང་གཏན་ནས་སྐྱེ་མི་སྲིད། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་མཐོང་ཡང་སེམས་བསྐྱེད་ཙམ་ཡང་སྐྱེའམ་མི་སྐྱེ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་ན། རང་སེམས་རྟོགས་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས། བླ་མ་ལ་སངས་རྒྱས་རང་དུ་མཐོང་ཡང་སྤྲུལ་པའི་སྐུར་མཐོང་ན་འགྲོ་བ་ལ་ཕན་པ་གྲུབ་ཙམ། ལོངས་སྐུར་མཐོང་ན་རང་གི་བསམ་པའི་དོན་གྲུབ་ཙམ་འབྱུང༌། མོས་གུས་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པ་སངས་རྒྱས་ཆོས་ཀྱི་སྐུར་བལྟས་ནས་ང་ཅི་ཤེས་ཁྱོད་དེ་ཤེས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་བྱས་པ་སེམས་ཉིད་ཀྱི་རྟོགས་པ་སྐྱེ་སྟེ། བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོ་ས་ར་ཧའི་ཞལ་སྔ་ནས། བླ་མའི་ལུང་ལ་བསྒྲིམ་སྟེ་གུས་འབད་ན། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་འབྱུང་བར་ཐེ་ཚོམ་མེད། །ཅེས་པ་དང༌། ཡང་དེ་ཉིད་ཀྱིས། གདོད་ནས་སྐྱེ་མེད་རང་བཞིན་ཡིན་པ་ལ། །དེ་རིང་དཔལ་ལྡན་བླ་མས་བསྟན་ཏེ་རྟོགས། །ཞེས་གསུངས། རྟོགས་པ་སྐྱེ་བའི་ཚུལ་ལ་རིམ་གྱིས་པ་དང༌། ཅིག་ཅར་བ་གཉིས་ཡིན། དེ་ལ་ཅིག་ཅར་བ་ནི་གང་ཟག་དབང་པོ་རབ་སྐྱེ་བ་སྔ་མ་ཕན་ཆད་དུ་སྦྱངས་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་སོང་བ་རྣམས། ཚེ་འདིར་བླ་མའི་མཚན་ཐོས་པའམ། ཞལ་མཐོང་བའམ་ཁྲིད་བྱས་མ་ཐག་ཙམ་གྱིས་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་དོན་རྟོགས་པ་ལ་ཟེར་ཏེ། སྔ་མའི་སྦྱངས་པ་ལ་ལྟོས་ནས་དེ་ཡང་རིམ་གྱིས་པ་ཡིན་པ་རྗེ་ཕག་མོ་གྲུ་པས་བཞེད་དོ། །རྣལ་འབྱོར་མ་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པའི་རྒྱུད་ལས། གང་གི་མྱུར་དུ་ཤེས་བྱ་བ། །བླ་མའི་རིམ་པས་ཇི་ལྟར་བསྟན། །སྐྱེ་བ་བྱེ་བ་སྟོང་ཕྲག་ཏུ། །ང་ཡི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་བསྐུལ་ཡིན།། དད་པ་ཡང་དག་བསྐྱེད་པ་དང༌། །རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་ཡུལ་གནས་པ་ཡིན། །ཅེས་གསུངས། རིམ་གྱིས་པ་ནི་བླ་མ་ལ་མོས་གུས་རིམ་གྱིས་བྱས་ཤིང་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་བསགས་པས་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཡང་དེའི་ཁ་ཚོན་ཙམ་སྐྱེ་བ་ཞིག་ཡིན་གསུངས། གཞན་ཡང་རྗེ་ཕག་མོ་གྲུ་པའི་ཞལ་སྔ་ནས། མོས་གུས་ཐོད
Chinese
此外，尤其要从对具有心性证悟的上师生起敬信和承侍中产生。如吉祥胜乐轮续中说：以谁之恩德大乐，刹那顷刻便能生起，如珍宝般的上师，我顶礼金刚持之莲足。如是说故，对于那样的上师，从心底深处、骨髓深处，以“我一无所知，您无所不知”的态度生起敬信，由此产生证悟。而敬信的方式，也要将上师视为三身五智之自性的佛陀。如果对上师生起凡夫俗子的想法，则任何功德也绝对不会产生。即使视上师为菩萨，也疑惑是否能生起哪怕仅仅是菩提心，更不用说证悟自心了。即使视上师为佛陀本身，如果视其为化身，也仅仅是成办利益众生之事；如果视其为报身，则仅仅是成就自己的心愿；敬信的最终，是视上师为法身佛，并以“我一无所知，您无所不知”的态度来行持，由此才能生起心性的证悟。大婆罗门萨ra哈尊者曾说：精勤依止上师之教言，无疑将生起俱生智。又，彼亦云：本来无生之自性，今日由具德上师指示而证悟。证悟生起的方式，有次第和顿悟两种。其中，顿悟是指那些根器极佳之人，从前世以来已经历了无数的修习。今生仅仅是听到上师的名号，或见到上师的容颜，或刚一接受教导，便能证悟空性的意义。但帕摩竹巴认为，从依赖前世的修习来看，那也是次第的。瑜伽母普行续中说：谁能迅速了知，上师如何次第开示？于千百万劫中，乃是我之智慧所策励。生起真实之信心，乃是安住于瑜伽行境。如是说。次第是指对上师逐渐生起敬信，并通过积累福德资粮而生起证悟，但那也仅仅是生起一点点证悟的端倪而已。此外，帕摩竹巴尊者曾说：敬信顶
English
Moreover, it arises especially from generating devotion and serving a lama who has realization of the nature of mind. As it says in the Shri Chakrasamvara Tantra: By whose kindness, great bliss arises in an instant, I prostrate to the lotus feet of the Vajra-holder, who is like a precious lama. Therefore, to such a lama, from the depths of your heart and the depths of your bones, with the attitude of "I know nothing, you know everything," generate devotion, and from that, realization will arise. The way to generate devotion is to view the lama as the Buddha, the embodiment of the three kayas and five wisdoms. If you have the perception of the lama as an ordinary person, then no qualities will ever arise. Even if you see the lama as a Bodhisattva, you will doubt whether even the slightest Bodhicitta will arise, let alone realization of your own mind. Even if you see the lama as the Buddha himself, if you see him as a Nirmanakaya, it will only accomplish benefiting beings. If you see him as a Sambhogakaya, it will only accomplish your own wishes. The ultimate of devotion is to view the lama as the Dharmakaya Buddha, and to act with the attitude of "I know nothing, you know everything," and from that, realization of the nature of mind will arise. The great Brahmin Saraha said: If you diligently follow the lama's instructions with respect, there is no doubt that co-emergent wisdom will arise. Also, he said: The nature that is primordially unborn, today I realized it because the glorious lama showed it to me. The way realization arises is twofold: gradual and sudden. Among them, sudden realization refers to those individuals with excellent faculties who have gone through immeasurable training since previous lives. In this life, merely hearing the name of the lama, or seeing his face, or immediately after receiving instructions, they realize the meaning of emptiness. However, Je Phagmo Drupa considered that even that is gradual, in terms of relying on previous training. In the Yogini Tantra of Universal Conduct, it says: Whoever quickly knows what the lama has shown in stages, in hundreds of thousands of millions of lifetimes, it is urged by my wisdom. Generating correct faith and abiding in the realm of yogic practice. So it is said. Gradual means that realization arises by gradually generating devotion to the lama and accumulating merit, but that is said to be only the arising of a mere glimpse of realization. Furthermore, Je Phagmo Drupa said: Devotion top
Tibetan
་རྒལ་དུ་སྐྱེ་བ་རྣམས་ལ་ཐོད་རྒལ་བའི་རྟེན་གྱི་གང་ཟག་བྱ་བ་ཡང་གསུངས་སོ། །དེ་རྣམས་གང་ཡིན་ཡང་རང་གི་སེམས་སྐྱེ་བ་མེད་པར་རྟོགས་པའི་དོན་དེ་ལ་གོམས་པར་བྱ་བར་གསུངས་ཏེ། བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོ་ས་ར་ཧའི་ཞལ་ནས། ཟླ་བ་རྒྱས་འདྲ་བ་ནི་གོམས་པ་ལས་བྱུང་སྟེ། །གསལ་བར་བྱེད་པ་ས་མུན་ཉི་ཟླའི་འོད་འདྲར་སྤྱོད། །ཅེས་པ་དང༌། སློབ་དཔོན་ཟླ་བ་གྲགས་པའི་ཞལ་སྔ་ནས། འགྲོ་སྙིང་རྣམ་དག་ཅེས་བྱ་བ། །ཐུབ་པ་ཆེན་པོ་ཡང་དག་བཞུགས། །ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་དེ་ལས་ནི། །རྣལ་འབྱོར་པ་ཡི་བསམ་གཏན་བྱ། །ཞེས་གསུངས། སེམས་ཉིད་ཀྱི་དོན་རྟོགས་པ་དེ་ཉིད་མ་བཅོས་པར་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། སློབ་དཔོན་ཏོག་ཙེ་པས། ཐ་མལ་ཤེས་པ་སྙིང་གི་དབུས་སུ་སད། །ཚོགས་དྲུག་དག་ན་བདེ་བ་རྒྱུན་མི་འཆད། །བྱས་པ་ཐམས་ཅད་དོན་མེད་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ། །བསྒོམ་དུ་མེད་པ་གཉུག་མའི་ངང་ལ་ཞོག །ཅེས་གསུངས་པ་དང༌། དགྱེས་པ་རྡོ་རྗེ་ལས། གང་ཡང་ཡིད་ཀྱིས་མི་བསྒོམ་པར། །འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་བསྒོམ་པར་བྱ། །ཐམས་ཅད་ཆོས་ནི་ཡོངས་ཤེས་ནས། །བསྒོམ་པ་ཉིད་ནི་སྒོམ་པ་མིན། །ཞེས་པ་དང༌། བྱམས་པའི་ཞལ་ནས། འདི་དག་རང་བཞིན་མི་དམིགས་པས། །ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བ་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་པ་དང༌། བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོའི་ཞལ་ནས། རང་བཞིན་དག་པའི་སེམས་ལ་བསམ་གཏན་དག་གིས་མི་བསླད་དེ། །བདག་ཉིད་བདེ་ལ་གནས་ཤིང་གདུང་བར་མ་བྱེད་ཅིག །ཅེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་སེམས་གོམས་པ་ལས། སྣང་སེམས་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་ཤིང་གཉིས་འཛིན་རང་སར་དག་པ་འབྱུང་སྟེ། བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོའི་ཞལ་ནས། མདུན་དང་རྒྱབ་དང་ཕྱོགས་བཅུ་རུ། །གང་གང་མཐོང་བ་དེ་དེ་ཉིད། །དེ་རིང་ཉིད་དུ་མགོན་པོ་ང་ནི་འཁྲུལ་པ་ཆད། །ད་ནི་སུ་ལ་ཡང་འདྲི་བར་མི་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས། དེ་ལྟར་ཤེས་ན་ཆབ་རོམ་ཆུ་རུ་ཞུ་བ་ལྟ་བུ། འཁྲུལ་པ་ཡེ་ཤེས་སུ་འཆར་ཏེ། དེ་ཡང་ཉོན་མོངས་པའི་གཙོ་བོ་དུག་ལྔ་ལ་ཡེ་ཤེས་ལྔ་འབྱུང་ལ། གཞན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཕྲ་རགས་ཇི་སྙེད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀྱང་ཡེ་ཤེས་བྱེ་བྲག་དེ་སྙེད་རེ་རེ་བསྐྱེད་དེ། སློབ་དཔོན་བིརྺ་པའི་ཞལ་སྔ་ནས། རྣམ་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ལྔར་གྱུར་པ། །རྟག་ཏུ་བསྟེན་ཅིང་སྤྱད་པར་བགྱི། །ཞེས་པ་དང༌། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། དབང་པོ་ལྔ་རྣམས་གནས་གྱུར་ན། །དོན་ཀུན་འཇུག་དང་ཀུན་བྱེད་དང༌། །ཡོན་ཏན་བརྒྱ་ཕྲག་བཅུ་གཉིས་དང༌། །རྣལ་འབྱོར་དམ་པའང་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་པ་དང༌། མཁའ་འགྲོ་མ་རྡོ་རྗེ་གུར་ལས། དབང་པོ་གང་དང་གང་ལམ་ཉིད། །དེ་དེའི་རང་བཞིན་ཕྱིར
Chinese
还说了对于那些超越轮回而生者，也应作为超越轮回之所依之人。无论那些是什么，都应习惯于证悟自心无生的意义。正如大婆罗门萨ra哈所说：如满月般，由习惯而生，如日月之光照亮黑暗。月称论师也说：名为“利益有情”，大雄（佛陀）安住其中，瑜伽士应从虚空自性中禅修。证悟心性之义后，应不作修饰地禅修。如导师多杰巴所说：平凡的觉知在心间苏醒，六识清净则喜乐不断。一切作为皆是无意义的痛苦之因，安住于本初的自然状态。正如喜金刚中所说：不以意念修持任何事物，应修持一切众生。完全了知一切法后，修持本身就不是修持。慈氏菩萨说：由于这些自性不可见，应知完全调伏。大婆罗门说：不要以禅定玷污自性清净的心，安住于自性之乐，不要悲伤。如此，从习惯于心性中，显现与心融为一体，二取于自身清净。正如大婆罗门所说：无论前后左右，十方所见为何，即是那般。今日我，怙主，已断除迷惑，现在不再向任何人询问。如是知晓，如冰融于水，迷惑显现为智慧。此外，从烦恼之主五毒中生出五智，其他无论粗细的一切分别念，也各自产生相应的智慧。如导师毗瓦巴所说：分别念转为五智，应恒常依止并修持。胜乐续中说：五根若转变，则能成就一切义、一切行，以及百千万二种功德，也能获得殊胜瑜伽。空行母金刚帐中说：任何根即是道，因此，那是它的自性。
English
It is also said that those who are born beyond transmigration should also be regarded as the person who is the basis of transcendence. Whatever those are, it is said that one should become accustomed to realizing the meaning of the unborn nature of one's own mind. As the great Brahmin Saraha said: Like the full moon, it arises from habit, like the light of the sun and moon illuminating the darkness. The teacher Chandrakirti also said: Called "Benefiting Beings," the Great Hero (Buddha) dwells within it, yogis should meditate from the nature of space. Having realized the meaning of mind-essence, one should meditate without artifice. As the teacher Togtsepa said: Ordinary awareness awakens in the heart, if the six consciousnesses are pure, then bliss is continuous. All actions are the cause of meaningless suffering, rest in the natural state of the beginning. As it is said in Hevajra: Without meditating on anything with the mind, one should meditate on all beings. Having fully known all dharmas, meditation itself is not meditation. Maitreya said: Since these natures are invisible, one should know to completely subdue them. The great Brahmin said: Do not defile the naturally pure mind with meditations, abide in the bliss of self-nature, do not grieve. Thus, from being accustomed to mind, appearance and mind merge into one, and dualistic grasping is purified in itself. As the great Brahmin said: Whatever is seen in front, behind, and in the ten directions, is just that. Today I, the protector, have cut off delusion, now I will not ask anyone. Knowing this, like ice melting into water, delusion appears as wisdom. Furthermore, from the chief of afflictions, the five poisons, arise the five wisdoms, and all other discriminations, whether subtle or gross, each generate their own particular wisdom. As the teacher Virupa said: Discriminating thoughts transformed into the five wisdoms, I will always rely on and practice. It is said in the Uttaratantra: When the five faculties are transformed, one will accomplish all meanings, all actions, and twelve hundred thousand qualities, and also attain supreme yoga. The Dakini Vajra Tent says: Whichever faculty is the path, therefore, that is its nature.