Tibetan
བསྟོད་པ་ཆེན་པོ་འོང་སྟེ་འོང་སྙམ་ནས་དེའི་ཆེད་དུ་དེ་རྣམས་བྱེད་ནས། བསྟོད་ན་དགའ་བ་སྟེ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་གཅིག སྦྱིན་གཏོང་ལ་སོགས་པ་མ་བྱས་ན་བདག་ལ་སྨོད་པར་འོང་སྙམ་ནས། དེ་ལྟར་སྨད་ར་མི་འོང་བའི་ཆེད་དུ་སྦྱིན་གཏོང་ལ་སོགས་པ་བྱེད་ནས་སྨད་ན་མི་དགའ་བ་སྟེ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་གཅིག དེ་ལྟར་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་བརྒྱད་པོ་དེ་ལས། རྙེད་ན་དགའ་བ། གྲགས་ན་དགའ་བ། བདེ་ན་དགའ་བ། བསྟོད་ན་དགའ་བ་དང་བཞི་པོ་འདོད་ཆགས་ཀྱིས་བསྡུས། མ་རྙེད་ན་མི་དགའ་བ། མ་གྲགས་ན་མི་དགའ་བ། མི་བདེ་ན་མི་དགའ་བ། སྨད་ན་མི་དགའ་བ་དང་བཞི་པོ་ཞེ་སྡང་གིས་བསྡུས། གཏི་མུག་ཤུགས་ལས་ཁྱབ། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་བརྒྱད་པོ་ཡང་མདོར་བསྡུས་ན་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་གསུམ་ལས་མ་འདས། འཇིག་རྟེན་ཆོས་བརྒྱད་ཀྱིས་ཀུན་ནས་བླངས་པའི་ལས་ཅི་བྱས་པ་ཐམས་ཅད་མི་དགེ་བ་འབའ་ཞིག་གི་ལས་ཡིན་ཏེ། སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས། འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་བཅས། །དེས་བསྐྱེད་ལས་ནི་མི་དགེ་བ། །མ་ཆགས་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་མེད། །དེས་བསྐྱེད་ལས་ནི་དགེ་བའོ། །ཞེས་གསུངས། ཡང་སློབ་དཔོན་འཕགས་པའི་བཤེས་སྤྲིང་ལས། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ་རྙེད་དང་མ་རྙེད་དང༌། །གྲགས་དང་མ་གྲགས་བདེ་དང་མི་བདེ་དང༌། །བསྟོད་སྨད་ཅེས་བྱར་འཇིག་རྟེན་ཆོས་བརྒྱད་པོ། །ཁྱོད་ཀྱི་ཡིད་ཡུལ་མིན་པར་མགོ་སྙོམ་མཛོད། །ཅེས་གསུངས་པས་ཆོས་ཆོས་སུ་འགྲོ་མི་འགྲོ་རང་གི་བསམ་པ་ལ་རག་ལས་ཏེ། རྩ་བ་སྨན་ཡིན་ན་སྡོང་པོ་དང་ཡལ་ག་དང་ལོ་འདབ་དང་འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་སྨན་ཡིན་ལ། རྩ་བ་དུག་ཡིན་ན་སྡོང་པོ་དང་ཡལ་ག་ལོ་འདབ་འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་དུག་ཡིན་པ་དང་འདྲ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་ཀུན་ནས་བླངས་པའི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱིས་ལས་ཅི་བྱས་པ་ཐམས་ཅད་དགེ་བ་ཡིན་ཏེ། དེའི་རྒྱུ་མཚན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེ་ཐོག་མ་དང་བར་དང་ཐ་མ་ཐམས་ཅད་དུ་དགེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང༌། ཐོག་མ་བར་དང་མཐར་དགེ་བ། །འདས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་གསུངས། །མ་འོངས་རྣམས་ཀྱང་གསུང་འགྱུར་ལ། །ད་ལྟར་བྱུང་བའི་རྫོགས་སངས་རྒྱས། །ཡང་དང་ཡང་དུ་གསུངས་པ་གང༌། །ཞེས་གསུངས། དེ་ལྟར་ཆོས་ཆོས་སུ་མི་འགྲོ་བ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་རྣམ་པ་བརྒྱད་པོ་འབའ་ཞིག་གི་སྒོ་ནས་ཚེ་འདི་ཁོ་ན་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཡིན་པས། དེའི་གཉེན་པོར་འཆི་བ་དང་མི་རྟག་པ་བསམ་སྟེ། དེ་ཡང་རང་ཅག་འཇིག་རྟེན་འདིར་ཡུན་རིང་པོར་མི་སྡོད། འཆི་དགོས། འཆི་ངེས་པར་འཆི། མི་ལྡོག་པར་འཆི། མྱུར་དུ་འཆི། མི་སྡོད་པར་འཆི། དུས་མ་ཐེབས། དབང་པོ་མ་ཚུད། དེ་རིང་མི་འཆི་བའི་གདེང་མེད། སང་མི་འཆི་བའི་ངེས་པ་མེད་དོ། །སློབ་དཔོན་ཞི་བ་ལྷའི་ཞལ་ནས། སང་ཙམ་འཆི་བར་སུས་ཤེས་ཀྱིས། །དེ་རིང་ཉིད་དུ་བསྟུན་ཏེ་བྱ། །འཆི་བདག་སྡེ་ཆེན་དེ་དང་ནི། །བདག་ཉིད་བཤེས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས། ཟས་གོས་གཉིས་འཚོ་བའི་རྐྱེན་ཡིན་ཡང་ཟས་ཀྱི་བརྣང་ནས་འཆི་བའམ། ཟས་མ་ཞུ་བའམ། ཟས་ལ་དུག་བྱུང་བས་ཤི་བ་ཡང་དཔག་ཏུ་མེད། གོས་ཀྱིས་སུབ་ནས་ཤི་བ་ཡང་དཔག་ཏུ་མེད། ཟས་གོས་གཉིས་བསྒྲུབ་པའི་མཁོས་བཤམ་གྱིས་ཤི་བའམ་ཚོང་ལམ་དུ་ཤི་བ་ཡང་དཔག་ཏུ་མེད་དེ། ལུས་འདི་ལ་རྨ་ཁབ་མིག་ཙམ་ཞིག་བྱུང་ཡང་ཤི། རྩ་རྟ་རྔ་ཙམ་ཞིག་ཆད་ཀྱང་འཆི། འཆི་བའི་རྐྱེན་དུ་མ་གྱུར་པ་གང་ཡང་མེད་པས། འཇིག་རྟེན་འདིར་ཡུན་རིང་པོ་སྡོད་པའི་གདེང་སུ་ལ་ཡང་མེད་དེ། སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས། ཚེ་འདི་གནོད་མང་རླུང་གིས་བཏབ་པ་ཡིས། །ཆུ་ཡི་ཆུ་བུར་བས་ཀྱང་མི་རྟག་ན། །དབུགས་རྔུབ་དབུགས་དབྱུང་གཉིད་ཀྱིས་ལོག་པ་ལས། །སད་ཁོམ་གང་ལགས་དེ་ནི་ངོ་མཚར་ཆེ། །ཞེས་གསུངས། །འཆི་བ་ལ་ངེས་པ་མེད་པར་འཆི་སྟེ། སློབ་དཔོན་འཕགས་པའི་ཞལ་ནས། ལ་ལ་རྒས་དང་ལ་ལ་གཞོན། །ལ་ལ་དར་ལ་བབ་པའི་མི། །ལ་ལ་བཙས་མ་ཐག་ཏུ་འཆི། །ཁ་ཅིག་མངལ་དུ་འཆི་བའང་མཐོང༌། །དེ་དག་རིམ་གྱིས་འཆི་འགྱུར་ན། །གསོན་པོའི་གདེང་ནི་སུ་ཞིག་མཆི། །ཞེས་པ་དང༌། གཞན་ཡང་མདོ་སྡེ་མཛངས་བླུན་ལས། སྐྱེས་པ་འཆི། འདུས་པ་འབྲལ། བསགས་པ་འཛད། བསླང་བ་འགྱེལ། ཞེས་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་བཞི་གསུངས། འཆི་བའི་ཚེ་ན་ལོངས་སྤྱོད། གཉེན་འདུན། མཛའ་བཤེས། འབྱོར་པ། ལང་ཚོ། དགྲ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་འཇོག ཐ་ན་རང་གི་ལུས་ན་མི་བཟོད། ཚ་མི་བཟོད། གྲང་མི་བཟོད། བཀྲེས་མི་བཟོད་པ་འདི་ཡང་འཇོག ནངས་མ་གཅིག་ཀྱང་མེད་པའི་གླགས་མེད་པ་ཡིན་ཡང་རོ་དེས་བྱུར་དེ་ནོན་ནས་སྒོར་མ་ཕྱིན་ནས་སྦྱོངས། ཚེ་ཐར་དུ་ལུས་པ་འདི་ཡིན་བྱ་བ་སུ་ཡང་མ་མཐོང་བས་འཆི་བ་དང་མི་རྟག་པ་ཡིན་པར་གོ་བར་བྱའོ། །ཚེ་འདིར་དར་ཅིག་ལ་སྐྱིད་པར་འདུག་ཀྱང་ཚེ་འདི་མི་རྟག་རི་གཟར་གྱི་ཆུ་དང་འདྲ་སྟེ། འདུས་པ་ཆེན་པོའི་ཏོག་ལས། གྲོགས་དག་ཚེ་འདི་མྱུར་དུ་འགྲོ་བ་སྟེ། །རི་གཟར་ཆུ་དྲག་མགྱོགས་འདྲ་ན།། བྱིས་པའི་སྐྱེ་བོས་མ་རྟོགས་ནས། །མི་མཁས་འདོད་པའི་དྲེགས་པས་མྱོས། །ཞེས་པ་དང༌། འདུས་བྱས་གཡོ་བའི་རང་བཞིན
Chinese
想着会有很大的赞扬而来，为了那个目的而做那些事，被赞扬就高兴，这是世间八法之一。想着如果不做布施等，就会有人诽谤我，为了不被诽谤而做布施等，被诽谤就不高兴，这是世间八法之一。像这样，世间八法中，得到就高兴，出名就高兴，快乐就高兴，被赞扬就高兴这四种被贪欲所摄。得不到就不高兴，不出名就不高兴，不快乐就不高兴，被诽谤就不高兴这四种被嗔恨所摄。愚痴自然遍及。世间八法如果简而言之，也超不出贪欲、嗔恨、愚痴这三种。以世间八法完全摄取的行为，所做的任何事都是不善的行为。正如导师龙树所说：具有贪欲嗔恨和愚痴，由此产生的行为是不善的。没有贪欲嗔恨和愚痴，由此产生的行为是善的。又如导师圣天在《亲友书》中所说：世间智者啊，得到和得不到，出名和不出名，快乐和不快乐，赞扬和诽谤，这世间八法，不要让它们成为你意念的对象，请平静对待。这样说，法是否成为法，取决于自己的想法。如果根是药，那么树干、树枝、树叶和果实都是药。如果根是毒，那么树干、树枝、树叶和果实都是毒一样。以菩提心完全摄取的身语意三门所做的任何事都是善的。那是因为菩提心在初始、中间和最后都是善的缘故。薄伽梵也说：初始、中间和最后都是善的，过去的诸佛已经说过，未来的诸佛也将要说，现在出现的圆满正等觉佛，也一再地说。像这样，法不能成为法，是因为仅仅通过世间八法来追求今生。因此，为了对治它，要思维死亡和无常。而且，我们不会长久地留在这个世间，一定会死亡。
English
Thinking that great praise will come, and doing those things for that purpose, being happy when praised, this is one of the eight worldly dharmas. Thinking that if I don't give alms, etc., I will be slandered, and doing alms, etc., in order not to be slandered, and being unhappy when slandered, this is one of the eight worldly dharmas. Like this, among the eight worldly dharmas, being happy when gaining, being happy when famous, being happy when comfortable, and being happy when praised, these four are gathered by attachment. Being unhappy when not gaining, being unhappy when not famous, being unhappy when not comfortable, and being unhappy when slandered, these four are gathered by hatred. Ignorance naturally pervades. The eight worldly dharmas, if summarized, do not go beyond the three: attachment, hatred, and ignorance. Any action taken completely by the eight worldly dharmas is solely an action of non-virtue. As the teacher Nagarjuna said: With attachment, hatred, and ignorance, the actions produced by them are non-virtuous. Without attachment, hatred, and ignorance, the actions produced by them are virtuous. Also, as the teacher Aryadeva said in the "Letter to a Friend": O worldly wise one, gain and no gain, fame and no fame, comfort and discomfort, praise and blame, these eight worldly dharmas, do not let them be the object of your mind, please be equanimous. Thus, whether dharma becomes dharma depends on one's own thoughts. If the root is medicine, then the trunk, branches, leaves, and fruits are all medicine. If the root is poison, then the trunk, branches, leaves, and fruits are all poison. Any action done by the body, speech, and mind, completely taken by the mind of enlightenment, is virtuous. The reason for this is that the mind of enlightenment is virtuous in the beginning, middle, and end. The Bhagavan also said: Virtuous in the beginning, middle, and end, the Buddhas of the past have spoken, the Buddhas of the future will also speak, and the perfectly enlightened Buddhas who appear now also repeatedly say. Like this, dharma does not become dharma because it is only through the eight worldly dharmas that one pursues only this life. Therefore, to counteract it, one should contemplate death and impermanence. Moreover, we will not stay in this world for long, we must die.
Chinese
哦！必定会死，无法避免地会死，迅速地会死，不会停留地会死。时间不会等待，感官不会停止。今天没有不死的把握，明天没有不死的确定。寂天菩萨说：谁知明日将死去，应于今日勤修行。死主大军实非友，吾等切莫与之亲。如是说。饮食二者是生存的条件，但也有因食物过量而死，或食物不消化，或食物中毒而死的情况，不可胜数。也有因衣服覆盖而死的情况，不可胜数。为了获得饮食二者而奔波劳碌而死，或在经商途中死去的情况，也不可胜数。这个身体，即使出现针尖大小的伤口也会死，即使像马尾一样粗的血管断裂也会死。没有什么不是死亡的因素。因此，没有人有把握能长久地留在这个世界上。龙树菩萨说：此生多难如风中烛，较水泡尤为脆弱。一呼一吸入睡醒，得此空闲实为奇。如是说。死亡是没有定期的。圣天菩萨说：有的年老，有的年轻，有的正值壮年，有的刚出生就死去，甚至有的在胎中就死去。既然他们依次都会死去，那么谁有活着的把握呢？如是说。此外，《贤愚经》中说：生者必死，聚者必散，积者必尽，立者必倒。此为四种自然规律。死亡之时，享用的，亲戚，朋友，财富，青春，敌人等等一切都要放下。甚至连自己的身体都无法忍受。无法忍受热，无法忍受冷，无法忍受饥饿，这些也要放下。即使是没有明天，毫无空闲的时候，尸体也要压着财物，不到出门就火化。没有人见过有谁能永远活下去，所以应该明白死亡和无常的道理。即使今生片刻快乐地活着，但今生无常，如同悬崖上的水一样。大集经中说：朋友们，此生迅速流逝，如同悬崖上的急流。愚昧的孩童不明白，沉溺于无知的傲慢中。如是说。一切和合之法皆是变动的自性。
English
O! Death is certain, inevitable, swift, and unyielding. Time does not wait, and the senses do not cease. There is no assurance of not dying today, no certainty of not dying tomorrow. As Shantideva said: 'Who knows when tomorrow will bring death? One should practice diligently today. The great army of the Lord of Death is not a friend; we should not be intimate with it.' So it is said. Food and clothing are the means of survival, yet there are countless instances of people dying from overeating, indigestion, or food poisoning. There are also countless instances of people dying from being smothered by clothing. There are also countless instances of people dying from the toil of acquiring food and clothing, or dying on trade routes. This body can die even from a wound the size of a needle's eye, or from the rupture of a blood vessel as thick as a horse's tail. There is nothing that cannot become a cause of death. Therefore, no one has the assurance of staying in this world for long. As Nagarjuna said: 'This life, fraught with dangers, is like a flame in the wind, even more impermanent than a bubble on water. What a wonder it is to have the leisure to awaken from the sleep of breathing in and breathing out!' So it is said. Death is without certainty. As Aryadeva said: 'Some are old, some are young, some are in their prime, some die immediately after birth, and some are even seen to die in the womb. Since they will all die in turn, who has the assurance of being alive?' So it is said. Furthermore, in the Sutra of the Wise and the Foolish, it is said: 'What is born will die, what gathers will disperse, what accumulates will be exhausted, what rises will fall.' These are the four natural laws. At the time of death, all possessions, relatives, friends, wealth, youth, enemies, and everything else must be left behind. Even one's own body cannot be endured. The inability to endure heat, cold, and hunger must also be left behind. Even when there is no tomorrow, with no time to spare, the corpse is still weighed down by possessions, and it is cremated before it even leaves the house. No one has ever seen anyone live forever, so one should understand the truth of death and impermanence. Even if one lives happily for a moment in this life, this life is impermanent, like water cascading down a steep cliff. In the Garland of Great Assemblies, it is said: 'Friends, this life passes swiftly, like a torrent rushing down a steep cliff. Ignorant children do not understand this, and they are intoxicated by the pride of foolish desires.' So it is said. All compounded things are by nature mutable.