Tibetan
པའི་བློའི་བྱེ་བྲག་ཡིན། བློའམ་སེམས་ཀྱིས་འཁོར་བར་འཁྱམས་པ་ཡིན། དེ་ལྟར་ཡང༌། སྐྱེ་མེད་ཞེས་དང་སྟོང་ཞེས་དང༌། །བདག་མེད་ཞེས་པ་སྟོང་པ་ཉིད། །དམན་པའི་ཡིད་ཀྱིས་གང་བསྒོམས་པ།། འཇིག་རྟེན་འདི་ན་བདག་བསྒོམ་པའོ། །གསུངས་པས། སྒོམ་བཟང་པོ་རང་ཡོད་ཀྱི་བུ་ལྷག་སྤྱོད་དང་འདྲ་བས། དེས་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་བྱ་བ་ཞི་གནས་ཁ་ཆུ་ན་ལེ་བ་ཞིག་ལ་མི་ཟེར། རྗེ་གོང་མའི་ཞལ་ནས་ཀྱང༌། བློས་བྱས་སྟོང་པ་བསྐལ་པར་བསྒོམས་བྱས་ཀྱང༌། གསེར་གྱི་སྒྲོག་ཏུ་ཆུད་པས་གྲོལ་བའི་དུས་སྐབས་མེད། །བགྱི་བ་གསུངས། བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་མངོན་ཤེས་ལྔ་དང་ལྡན་ཡང༌། སེམས་མ་རྟོགས་ན་འཁོར་བ་ལས་མི་འདའ། མངོན་ཤེས་རྒྱལ་པོ་དཔེ་དཀར་ལ་ཡང་ཡོད་དེ། གོ་མ་ཆོད་པར་གདའ། སྐྱེས་བུ་རྣམས་དེ་བས་ན། འཁོར་བ་སྤོང་བ་ལ་སེམས་རྟོགས་དགོས་པ་ཡིན། སེམས་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ལ་བདག་རྐྱེན་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་དང་མོས་གུས་ལ་འབད་པས། གཞན་རྐྱེན་བླ་མ་གདམས་ངག་དང་ལྡན་པ། བརྒྱུད་པ་བྱིན་རླབས་དང་ལྡན་པ། རྟོགས་པ་ཡོད་པ་ཞིག་དང་མཇལ་ནས་འོང༌། རྟོགས་པ་དང་ལྡན་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་དེ། འཇིག་རྟེན་ན་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས། ཅི་འོ་ན་སངས་རྒྱས་པ་དབུའི་གཙུག་ཏོར་དང༌། ཞབས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་ཀྱིས་བརྒྱན་པ་ཞིག་ཡོད་སྙམ་ན་དེ་མ་ལགས། སངས་རྒྱས་གཙུག་ཏོར་དང་ཞབས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་དང་མཚན་དཔེས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པ་མ་ཡིན། དེ་རྣམས་ཀྱི་ཆ་ཙམ་འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་ལ་ཡང་ཡོད། སངས་རྒྱས་ཆོས་སྐུས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པ་ལགས་མོད། མཚན་དཔེས་སྤྲས་པ་ཙམ་ལ་ཁྱད་པར་དུ་འདོད་ན་ལོག་པར་ལྟ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡང༌། ཆོས་ཉིད་ཞི་བ་འདུ་བྱས་མ་ཡིན་པས། །ཞེས་པ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་དེས་རབ་ཏུ་ཕྱེ། །ཞེས་པ་དང༌། རྡོ་རྗེ་གཅོད་པ་ལས་ཀྱང༌། གང་ཞིག་ང་ལ་སྒྲར་ཤེས་ཤིང༌། །གང་ཞིག་ང་ལ་གཟུགས་སུ་མཐོང༌། །དེ་ནི་ལོག་པར་བརྟགས་པ་སྟེ། །འགྲོ་བ་དེས་ནི་ང་མི་མཐོང༌། །འདྲེན་པ་རྣམས་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །ཆོས་སྐུ་མཐོང་བྱ་མ་ཡིན་ནོ།། ཞེས་གསུངས་སོ། ། ལར་ན་སྐྱེས་བུ་རྣམས་བླ་མ་བཟང་ངན་ཕྱི་རོལ་ན་ཡོད་པ་མ་ཡིན། རང་གི་བསོད་ནམས་བསགས་པའི་མཐུའམ། བསམ་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་དེར་སྣང་བ་ཡིན། བླ་མ་ལ་འགྲོ་འོང་མེད་པ་ཡིན། སྐུ་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་ཀྱིས་བརྒྱན་པར་མ་མཐོང་བ་དེ་ཡང་རང་གིས་བསྐྱེད་རིམ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལ་གོམས་པའི་སྐྱོན་ཡིན། ཚངས་དབྱངས་དྲི་མ་མེད་པར་མ་མཐོང་བ་དེ་ཡང་ཚིག་ངན་གྱི་དུག་
Chinese
是心的差别。心或意识在轮回中流浪。即便如此，如云：生灭与空性，以及无我即是空性。以低劣之心所修持的，在此世间即是修持我。如是说，好的禅修如同自有的儿子过度放纵一样。因此，所谓的禅定并非指止观如克什米尔的红花。至尊上师也曾说过：以分别念所造作的空性，即使修持无数劫，也如同被金锁束缚，没有解脱之时。如是说。即使具有从禅修中产生的五种神通，如果未证悟心性，也无法从轮回中解脱。神通之王如同白经（书名）中也有，只是没有理解。因此，修行者们，为了舍弃轮回，必须证悟心性。为了证悟心性，内因是努力积聚福德资粮和虔诚心，外因是依止具足口诀的上师，具足传承加持，具有证悟的上师。与具有证悟的瑜伽士相遇。那位具有证悟的瑜伽士，在世间就是圆满正等觉的佛陀。如果认为佛陀具有头顶的顶髻，脚底的法轮，以及以妙相和随好庄严，那就错了。佛陀并非以顶髻、法轮、妙相和随好来区分。那些仅仅是转轮王的某些部分。佛陀是以法身来区分的。如果认为仅仅以妙相和随好庄严就足以区分，那就是邪见。即便如此，如云：法性寂静非造作，释迦牟尼已善说。如是说。金刚经中也说：凡以音声求我，凡以色相见我，是人行邪道，不能见如来。导师们是法身，法身不可见。如是说。总的来说，修行者们，上师的好坏不在于外在。而是自己积累福德的力量，或者以思想的差别而显现。上师没有来去。没有见到以妙相和随好庄严的身体，那是自己习惯于颠倒修持生起次第的过失。没有见到清净无染的梵音，那是恶语的毒。
English
It is a distinction of mind. The mind or consciousness wanders in samsara. Even so, it is said: 'Unborn' and 'empty,' and 'selflessness' are emptiness itself. Whatever is meditated upon with an inferior mind, in this world, is meditating on self. As it is said, good meditation is like an overly indulgent son of one's own. Therefore, the so-called samadhi does not refer to shamatha like the saffron of Kashmir. The supreme lord also said: Even if emptiness created by the mind is meditated upon for eons, it is like being trapped in a golden fetter, with no time for liberation. It is said. Even if one possesses the five clairvoyances arising from meditation, if one does not realize the mind, one will not transcend samsara. The king of clairvoyance is also present in Dpe Kar (a book), but it is not understood. Therefore, individuals, in order to abandon samsara, must realize the mind. To realize the mind, the internal cause is to strive for the accumulation of merit and devotion, and the external cause is to rely on a lama who possesses the oral instructions, who possesses the blessings of the lineage, and who has realization. One will meet a yogi who possesses realization. That yogi who possesses realization is the perfectly complete Buddha in this world. If one thinks that a Buddha has a crown protuberance on the head, a wheel on the sole of the foot, and is adorned with marks and signs, that is not correct. The Buddha is not distinguished by the crown protuberance, the wheel on the sole of the foot, and the marks and signs. Those are only some aspects of a universal monarch. The Buddha is distinguished by the Dharmakaya. If one thinks that merely being adorned with marks and signs is sufficient to distinguish, that is a wrong view. Even so, it is said: The nature of reality is peaceful and uncompounded, Shakyamuni has clearly explained. It is said. Also, in the Vajra Cutter Sutra, it is said: Whoever knows me by sound, whoever sees me by form, that person has wrong thoughts, and that being will not see me. The guides are the Dharmakaya, the Dharmakaya is not to be seen. It is said. In general, individuals, the goodness or badness of the lama is not external. It appears as such due to the power of one's own accumulated merit, or due to the difference in thought. The lama has no coming or going. Not seeing the body adorned with marks and signs is a fault of one's own habituation to the reversed practice of the generation stage. Not seeing the pure and stainless Brahma sound is the poison of bad words.
Tibetan
མདའ་མངའ་བས་ལན་པ་ཡིན། ཐུགས་ཆོས་སྐུ་ཡེ་ཤེས་སུ་མ་མཐོང་བ་དེ་ཡང་རྟོག་ངན་དང་ཆགས་སྡང་བསམས་པས་ལན་པ་ཡིན། ཁབ་རྩེ་གཉིས། ལམ་ཁ་བྲག མོས་གུས་ལྟེམ་རྐྱང་ཚུལ་དེ་ལ་ཡོན་ཏན་རེ་ན་ཁོ་ཐག་ཆོད་ག་ལ་ཐོབ། དེ་ལྟར་མ་མཛད་པར། ནོར་བུ་ལྟ་བུའི་བླ་མ་རྟོགས་ལྡན་དེ་ལ་བྱི་དོར་ལྟ་བུའི་མོས་གུས་གྱིས་དང༌། ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་རྒྱ་དང་འབུར་གྱི་ཚུལ་དུ་འབྱུང་གིས། དེ་ལྟར་ཡང༌། བདེ་མཆོག་ལས། གང་གི་དྲིན་གྱིས་བདེ་ཆེན་ཉིད། །སྐད་ཅིག་ཉིད་ལ་འཆར་བ་གང༌།། བླ་མ་རིན་ཆེན་ལྟ་བུ་ཡི། །རྡོ་རྗེ་འཆང་ཞབས་པད་ལ་འདུད། །བགྱི་བ་གསུངས། དེ་ཡང་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པས་མི་ཆོག མཉམ་པར་འཇོག་དགོས་པ་ཡིན། འདིའི་སྐབས་སུ་ཆོས་རྗེའི་ཞལ་ནས། མཉམ་གཞག་གི་དུས་སུ། དུག་གསུམ་ལ་སོགས་པའི་རྟོག་པ་མི་སྐྱེ་བ་ཡིན། ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ཉིད་ལས་ལངས་པའི་དུས་སུ། མཉམ་གཞག་དེ་ཉིད་ལས་རྗེས་སུ་འོང་བ་ཡིན། ལར་མཉམ་པར་བཞག་པའི་དུས་སུ་རྗེས་ཀྱི་ཤེས་པ་དེ་ཉིད་མཉམ་གཞག་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་ལྷན་གྱིས་འགྲོ་བ་ཞིག་དགོས། མཉམ་གཞག་བར་མཚམས་མེད་པ་ཡོད་ན་རྗེས་ཤེས་ཉོན་མོངས་པ་དུག་གསུམ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་རྟོག་མི་སྐྱེ་བ་ལགས་མོད། སྲིད་པའི་བར་དོ་སྤངས། བར་མཚམས་མི་འོང་ཞིང་འོད་གསལ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ངང་ནས་སངས་རྒྱས་ནས། གཞན་དོན་གཟུགས་སྐུའི་སྣང་བ་འབྱུང་བ་ཡིན། དེ་ལྟར་ཡང་རྗེ་བཙུན་མི་ལའི་ཞལ་ནས། འོད་གསལ་བ་ལ་རྒྱུན་པར་གནས། །བར་དོའི་གྲོང་ཁྱེར་དེས་མི་མཐོང༌། །གཞན་དོན་གཟུགས་སྐུའི་སྣང་བ་འབྱུང༌། །ཞེས་གསུངས་པས། དེས་ན་མཉམ་གཞག་དེ་ཉིད་རྗེས་ཤེས། རྗེས་ཤེས་དེ་ཉིད་མཉམ་གཞག་ཏུ་འོང་བ་ལགས་མོད། འདིའི་སྐབས་སུ་ང་འབུས་རྗེ་རིན་པོ་ཆེ་ལ་མཉམ་གཞག་ལ་སེམས་བརྟན་པའི་དུས་སུ་རྗེས་ཀྱི་ཤེས་པ་གང་དུ་གནས། རྗེས་སུ་ལྡང་ན་གང་དུ་ལྡང་བྱ་བ་དང་གཅིག བར་དོ་དང་པོའི་འོད་གསལ་གནས་པའི་དུས་སྔོན་བྱུང་སྲིད་པའི་ཤ་གཟུགས་ཅན་གྱི་རྟོག་པ་དེ་གང་དུ་གནས། རྡོ་རྗེ་གདན་དང་མའི་མངལ་མ་གཏོགས་པའི་ཐོགས་མེད་དུ་འགྲོ་རྒྱུ་དེ་གང་ནས་ལྡང་བྱ་བ་གཉིས་པོ་དེ་ཞུས་པས། གསེར་ཕུལ་གསུངས་པས། གསེར་ཕུལ་ནས་ཞུས་པས། བཀའ་བཀྱོན་ཏེ་འདི་གཞན་ཞུ་བ་བྱུང་ན་ཁུར་བ་བཅག་པ་ཡིན་ཏེ་ཁྱོད་ལ་བསྟན་གྱིས་གསུངས་ནས། མཉམ་པར་བཞག་པའི་དུས་ན་མེ་ལོང་ལ་གཟུགས་ཡལ་བའམ། ནམ་མཁའ་ལ་སྤྲིན་ཡལ་བ་བཞིན་དུ་རྗེས་ཀྱི་རྟོག་པ་དེ་མཉམ་གཞག་དེ་ཉིད་ཀྱི་ངང་དུ་རོ་གཅིག་པ་ཡིན། རྗེས་ཤེས་སུ་ལྡང་ན་ནམ་མཁའ་ལ་སྤྲིན
Chinese
这是因为被箭射中了。没有将您的心识视为法身智慧，也是因为思虑恶念和贪嗔所致。针尖有两头，路途崎岖。以敷衍塞责的态度去信奉，想要获得功德，怎么可能最终获得呢？不要那样做，要像对待珍宝般的上师智者那样，像擦拭灰尘般地去信奉，所有的功德就会像水面的波纹一样涌现。就像《胜乐金刚》中所说：以谁之恩德，大乐之自性，刹那顷刻间，得以显现者，如珍宝上师，金刚持足莲，我顶礼膜拜。如是说。仅仅在相续中生起是不够的，必须安住于平等之中。此时，法主的开示是：在入定的时刻，不会生起诸如三毒之类的分别念。从禅定中出定时，是从入定中产生的。通常，在入定的时候，后得的智慧必须与入定的禅定融为一体。如果入定没有间断，那么后得的意识、烦恼、三毒等分别念就不会产生。舍弃有之间的中阴，没有间断，从光明自性中成佛，然后为了利益他人，显现色身的景象。正如至尊米拉所说：常住于光明之中，不会见到中阴的城市，为了利益他人，显现色身的景象。如是说。因此，入定即是后得，后得即是入定。此时，我阿布问热仁波切，在入定心稳定的时候，后得的智慧在哪里？出定的时候又在哪里生起？这是第一个问题。第一个中阴的光明安住的时候，先前有之间的血肉之躯的分别念在哪里？除了金刚座和母亲的子宫之外，可以无碍游走的地方是从哪里生起的？我问了这两个问题。尊者说要献上黄金。献上黄金之后，尊者呵斥说，如果再问这样的问题，就像折断了扁担一样，我会教你的。尊者说，在入定的时候，就像镜子里的影像消失，或者天空中的云彩消失一样，后得的分别念与入定融为一体。如果生起后得的智慧，就像天空中的云彩。
English
It is because of being hit by an arrow. Not seeing your mind as the wisdom of the Dharmakaya is also due to thinking of evil thoughts and attachment and hatred. The needle has two points, and the road is rugged. With a perfunctory attitude to believe, wanting to obtain merit, how can you finally obtain it? Do not do that, but treat the wise guru like a treasure, and believe in him like wiping away dust, and all the merits will emerge like ripples on the water. Just as it is said in the Chakrasamvara: By whose kindness, the nature of great bliss, in an instant, is revealed, like a precious guru, I bow to the lotus feet of Vajradhara. So it is said. It is not enough to just arise in the continuum, it is necessary to abide in equality. At this time, the Dharma Lord's instruction is: At the time of entering Samadhi, thoughts such as the three poisons will not arise. When arising from Samadhi, it arises from entering Samadhi. Usually, at the time of entering Samadhi, the subsequent wisdom must be integrated with the Samadhi of entering Samadhi. If there is no interruption in entering Samadhi, then the subsequent consciousness, afflictions, the three poisons, and other conceptual thoughts will not arise. Abandoning the intermediate state between existence, without interruption, becoming a Buddha from the nature of luminosity, and then manifesting the appearance of the Rupakaya for the benefit of others. Just as the venerable Mila said: Constantly abiding in the light, one will not see the city of the Bardo, and for the benefit of others, the appearance of the Rupakaya will manifest. So it is said. Therefore, entering Samadhi is subsequent attainment, and subsequent attainment is entering Samadhi. At this time, I Abu asked Rinpoche, when the mind is stable in Samadhi, where is the subsequent wisdom? Where does it arise when coming out of Samadhi? This is the first question. When the luminosity of the first Bardo abides, where is the conceptual thought of the fleshly body of the previous existence? Where does the place that can move unhindered, except for Vajrasana and the mother's womb, arise from? I asked these two questions. The venerable said to offer gold. After offering gold, the venerable scolded, saying that if you ask such questions again, it is like breaking the carrying pole, I will teach you. The venerable said that at the time of entering Samadhi, just like the image in a mirror disappears, or the clouds in the sky disappear, the subsequent conceptual thought is integrated with the Samadhi. If subsequent wisdom arises, it is like the clouds in the sky.