Tibetan
་པའི་ལྟ་བ་དང་། སྒྲིབ་པ་ ལ་སོགས་པའི་ལྟ་བ་དང་། བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པ་འཕེལ་བའི་ལྟ་བ་དང་། ངེས་འབྱིན་མ་ཡིན་པའི་དང་། འབྲས་བུ་མེད་པའི་ལྟ་བ་དང་། ཆད་པས་བཅད་པའི་ལྟ་བ་དང་། ལྟ་བ་དེ་དག་ ཐམས་ཅད་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་གྱིས་བསྐྱེད་པས་དེའི་ལྟ་བ་ཞེས་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་པ་དེར་སོང་པ་སྟེ། རྒྱས་པར་ནི་མདོ་ཉིད་དམ། འདིའི་འགྲེལ་པའམ། མངོན་པ་ཀུན་ལས་བཏུས་སུ་བལྟའོ། །འོད་སྲུངས་ཀྱིས་ ཞུས་པ་ལས། གང་ཟག་ཏུ་ལྟ་བ་རི་རབ་ཙམ་ནི་སླའི། མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན་སྟོང་ཉིད་དུ་ལྟ་བ་ནི་གསོར་མི་རུང་ཞེས་བཤད་པའང་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་བླང་དོར་གྱི་དོན་དེ་ རྗེས་འཇུག་རྣམས་ཀྱིས་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་པོ་དེ་དག་ནི་བྱམས་པ་དང་། ཐོགས་མེད་དང་། ཀླུ་སྒྲུབ་དང་། དབྱིག་གཉེན་ཏེ་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོས་ལམ་དུ་གསུངས་ཏེ་ལམ་གྱི་རིམ་ པའང་། ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། དང་པོ་ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་མ་དམིགས་པ་དང་། ཇི་ལྟ་བ་ནི་སེམས་ཙམ་དང་། དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་དམིགས་པ་གཉིས་དང་། སྣང་བ་མེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་བཞིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་པ་འཇུག་པར་བཤད་དོ། ། 1-1814 དེ་ལྟར་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་ཐོས་བསམ་གྱིས་ཤེས་ནས་འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཡོངས་གྲུབ་སྒོམ་པས་ཀུན་བརྟགས་དང་། གཞན་དབང་ཟད་ནས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ཡོངས་གྲུབ་ཐོབ་པ་ན་སྐུ་གསུམ་ཐོབ་པར་ འགྱུར་ཏེ། སྐུ་གསུམ་ལ་འཇུག་པ་ལས། ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་ལེགས་རྟོགས་པ། །སྐུ་གསུམ་བརྙེས་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། །མདོར་ན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཉིད་ནི། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་བསྡུས་པ་ཡིན། །རྟོགས་པར་བྱ་དང་ ཐོབ་བྱ་བ། །ཐམས་ཅད་མཐར་ཐུག་གྱུར་པར་བརྗོད། །འདི་ལས་རྟོགས་བྱ་གཞན་མེད་དེ། །འདི་ལས་གོང་ན་ཐོབ་བྱ་མེད། །ཕུང་པོར་བཅས་པའི་མྱ་ངན་འདས། །ཐུབ་སྐུ་གཉིས་ལ་བཞག་པ་ཡིན། །ཕུང་པོ་ ཀུན་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་ཕུང་པོ་མེད། །ཅེས་བཤད་དོ། །གལ་ཏེ་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། བློ་ཡི་རྣམ་པར་ཤིག་ན་ནི། །གཞན་དབང་མེད་ཅིང་ཀུན་བརྟགས་མེད། །གྲུབ་པའི་ངོ་བོའང་ ཡོད་མིན་ན། །བློ་ཡིས་ཇི་ལྟར་རྣམ་པར་བརྟག །ཅེས་བཤད་པ་དེ་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། དེ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཡོངས་གྲུབ་ལ་བཏུགས་ན་ཅིའང་མེད་པ་སྟོན་པ་ཡིན་གྱི། ཐ་ སྙད་ཀུན་རྫོབ་ཏུའང་དེ་དག་མེད་པར་བཤད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་གསུམ་དབུ་མར་གྲུབ་ལ། ཀུན་བརྟགས་བཞིན་གཞན་དབང་དང་། ཡོངས་གྲུབ་ཀྱང་བརྫུན་པ་ཐམས་ཅད་བརྫུན་པའི་དབུ་མ་ནི་དེ་ལྟར་སྣང་དུ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། ། 1-1815 འོ་ན་སེམས་ཙམ་དང་དབུ་མ་གྲུབ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་སོང་པས་སངས་རྒྱས་པ་བཞི་ཇི་ལྟར་བྱེད་ཅེ་ན། ཤེས་པ་རྣམ་པ་མེད་པ་དང་། རྣམ་པ་དང་བཅས་པས་དོན་འཛིན་པ་ནི་བྱེ་བྲག་ ཏུ
Chinese
以及宗派的观点，如障碍（藏文：སྒྲིབ་པ་）等观点，增长非福德的观点，非解脱的观点，无果的观点，断灭论的观点。所有这些观点都是由傲慢所产生的，因此被归结为‘宗派的观点’。详细内容可参考经部本身，或其注释，或《摄大乘论》。《致光尊者经》中说：‘视人如须弥山容易，但傲慢者视空性则无法挽救。’因此，后学者应理解这种取舍之义。慈氏（梵文：Maitreya，弥勒）、无著（梵文：Asaṅga）、龙树（梵文：Nāgārjuna）和世亲（梵文：Vasubandhu）等大车论师已将这三种自性阐述为道路，而道路的次第在《楞伽经》中也有记载：‘首先，不执著于五蕴、十二处和十八界；其次，如实地观照唯识；再次，观照真如。四种无相瑜伽士进入菩提心。’ 如此，通过闻思了解三种自性后，通过修持不变的圆成实性，当遍计所执和依他起性灭尽时，便能证得不颠倒的圆成实性，从而获得三身。如《入三身品》所说：‘善解三种自性，即是证得三身。总之，一切智智，可归纳为因与果。应证悟与应获得，皆称为究竟。除此之外无所证，除此之外无所获。’有余涅槃与无余涅槃，分别对应于佛陀的色身和报身。因为远离一切蕴，法身无蕴。’如果《楞伽经》中说：‘若识之变异，则无依他起，亦无遍计所执。若无成事之自性，识又如何分别？’这又该如何解释呢？这是指如果从不变的法界圆成实性来看，则一无所有。但这并不是说在世俗谛中也不存在这些。因此，三种自性在自性空中成立，如同遍计所执一样，依他起和圆成实也是虚假的，一切虚假之物的自性空性就是如此显现的。 那么，如果唯识宗和中观宗成为一个宗派，那四种成佛方式又该如何区分呢？了知无相和有相的识是不同的。
English
And the views of sects, such as the view of obscurations (Tibetan: སྒྲིབ་པ་), the view of increasing non-virtue, the view of non-liberation, the view of fruitlessness, and the view of annihilationism. All these views are generated by pride, so they are summarized as 'the views of sects.' For details, refer to the Sutra itself, or its commentary, or the *Compendium of Abhidharma*. The *Requested by Light Protector Sutra* says: 'It is easy to see a person as Mount Sumeru, but it is impossible to save an arrogant person who sees emptiness.' Therefore, followers should understand the meaning of this acceptance and rejection. Maitreya (梵文：Maitreya), Asaṅga (梵文：Asaṅga), Nāgārjuna (梵文：Nāgārjuna), and Vasubandhu (梵文：Vasubandhu), the great chariot masters, have explained these three natures as the path, and the order of the path is also recorded in the *Laṅkāvatāra Sūtra*: 'First, not clinging to the five aggregates, twelve sense bases, and eighteen realms; second, truly contemplating only consciousness; third, contemplating Suchness. Four kinds of formless yogis enter the Bodhicitta.' Thus, after understanding the three natures through hearing and thinking, by practicing the unchanging perfected nature, when the completely imputed and dependent nature are exhausted, one can attain the non-inverted perfected nature, thereby attaining the three bodies. As the *Entering the Three Bodies* says: 'Well understanding the three natures, is the attainment of the three bodies. In short, all-knowing wisdom, can be summarized as cause and effect. What should be realized and what should be attained, are all called ultimate. There is nothing else to be realized beyond this, there is nothing to be attained above this.' The Nirvana with remainder and the Nirvana without remainder, correspond to the Buddha's Rupakaya and Sambhogakaya respectively. Because it is away from all aggregates, the Dharmakaya has no aggregates.' If the *Laṅkāvatāra Sūtra* says: 'If the transformation of consciousness, then there is no dependent nature, nor is there completely imputed. If there is no nature of accomplishment, how does consciousness distinguish?' How should this be explained? This means that if viewed from the unchanging Dharmadhatu perfected nature, there is nothing. But this does not mean that these do not exist in conventional truth. Therefore, the three natures are established in emptiness, just like the completely imputed, the dependent and the perfected are also false, the emptiness of all false things is thus manifested. Then, if the Yogacara and Madhyamaka schools become one school, how should the four ways of becoming a Buddha be distinguished? Knowing that the consciousness without form and with form are different. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
་སྨྲ་བ་དང་། མདོ་སྡེ་པའོ། །དོན་བེམས་པོ་མི་འདོད་ཀྱི་ཐོག་མ་མེད་པའི་དོན་དུ་རྟོགས་པའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་ཤེས་པ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་དོན་གྱི་རྣམ་པར་སྐྱེས་པ་སྨྲ་བ་ནི་སེམས་ ཙམ་པའོ། །ཤེས་བྱའི་གནས་ཚུལ་རང་བཞིན་གསུམ་དུ་སྨྲ་བ་ནི་དབུ་མ་པའོ། །ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་བརྫུན་པར་སྨྲ་བ་ནི་དབུ་མ་ལྟར་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་རང་འགྲེལ་ལས་བཤད་དོ། །འདི་ལྟར་ རང་བཞིན་གསུམ་ནི་བཀའ་འཁོར་ལོ་རིམ་པ་གསུམ་ཀའི་དགོངས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཤེས་བྱའི་གནས་ཚུལ་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་དང་མི་མཐུན་པ་གྲུབ་མཐའ་བཞི་གང་ལ་བྱུང་ཡང་ནོར་པར་ཤེས་པར་ བྱའོ། །བཀའ་དང་པོའི་དགོངས་པ་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་ཡིན་ཚུལ་ནི་ཕྱི་རོལ་དོན་གྲུབ་ཏུ་སློབ་དཔོན་དགེ་སྲུང་གིས་བཤད་དེ་དེར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཀུན་རྫོབ་ལ་བདེན་བརྫུན་ལེགས་པར་འབྱེད་ཤེས་པའི་གྲུབ་ མཐའ་གང་ལ་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་དང་འགལ་བའི་སྐྱོན་མེད་དོ། ། ༄། །རྩ་བའི་དོན་ལྔ་པ་ལུགས་དེ་དག་ལ་སྐྱེ་བ་གཅིག་ན་སངས་རྒྱས་རྒྱལ་བ་བྱམས་པ་ཚད་མར་བསྟན་པ། རྩ་བའི་དོན་ལྔ་པ་ལུགས་དེ་དག་ལ་སྐྱེ་བ་གཅིག་ན་སངས་རྒྱས་རྒྱལ་བ་བྱམས་པ་ཚད་མར་བསྟན་པ་ནི། མ་འཁྲུལ་བའི་བློ་ཚད་མ་མངོན་སུམ་རྗེས་དཔག་གཉིས་དང་། 1-1816 སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལུང་དང་། བྱམས་པ་ལ་སོགས་པའི་བསྟན་བཅོས་ཀྱིས་སྦྱར་ཞིང་བསྒྲུབས་པས་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་རྟོགས་པ་དེ་འདིར་དབུ་མའི་ལམ་ཡིན་ཏེ། ཡོད་མེད་ཀྱི་མཐའ་དང་བྲལ་བའི་དོན་རྟོགས་པའི་ ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་འདི་ལ་སཾསྐྲྀ་ཏའི་སྐད་དུ་མ་དྷྱ་པྲ་ཏི་པ་ཏ་སིདྡྷི་ཟེར་ལ། བོད་སྐད་དུ་དབུ་མའི་ལམ་གྲུབ་པའམ་རྟོགས་པ་གྲུབ་པ་ཅེས་ཟེར་རོ། །དེ་དབུ་མ་ཡིན་པ་ཅིས་ གྲུབ་ཅེ་ན། རང་བཞིན་གསུམ་གང་ཞིག་རྒྱལ་བ་ཡིས་ནི་གསུངས་པའི་དོན་ལ་མི་ཕམ་མགོན་པོ་ཇི་ལྟར་ཚད་མ་ཡིན། དྲང་པོ་མ་ཡིན་པའི་དྲི་བས་ཚད་མ་མིན་པ་འགོག་པ་སྟེ་ཚད་ མར་གྱུར་པའི་བྱམས་པས་དབུས་མཐའ་ལས་དབུས་རྣམ་འབྱེད་པའི་བསྟན་བཅོས་ཏེ་ཞེས་གསུམ་པོ་དེ་དབུ་མར་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་ནི་དགོངས་འགྲེལ་ལ་སོགས་པའི་དོན་བཤད་པ་ཡིན་གྱི། ཤེས་ རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དོན་ནི་ཐམས་ཅད་བརྫུན་པའི་དབུ་མ་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཆོས་སྐུའི་ཕྲིན་ལས་གང་ཡིན་པར་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་དུ་བསྟན་ཏེ། ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་གྱི་ཉི་ ཤུ་རྩ་གཉིས་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ལ་འཇུག་པའམ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་སྤངས་པ་ལ་འགོད་པ་ལས། བྱམས་པས་ཡུམ་ལ་སྤྱོད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་པས་གཟུགས་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བར་ལ་ཇི་ལྟར་བསླབ་པར་བགྱི་ཞེས་ཞུས་པས། 1-1817 ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས་སློབ་པ་གསུངས་ཏེ་དེར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱམས་པ་ལ་ཀུན་བརྟགས་པའི་གཟུགས་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བར་ནི་རྫས་སུ་མེད་ལ། གཞན་དབང་གི་དེ་དག་
Chinese
说一切有部（梵文：Sarvāstivāda，汉语字面意思：一切存在论者）和经部（梵文：Sautrāntika，汉语字面意思：依据经文者）。主张外境不存在，认为由无始以来的习气所产生的认知，显现为蓝色等外境的形象，这是唯识宗（梵文：Cittamātra，汉语字面意思：唯有心）。宣说所知的事物具有三种自性的是中观宗（梵文：Madhyamaka，汉语字面意思：中道）。声称一切所知皆是虚假的，则是相似中观派。正如自释中所说。因此，三种自性是佛陀在三次法轮中，对所知事物状态的阐释。无论四种宗派中的哪一种，如果与此不符，都应知是错误的。第一法轮的意旨是三种自性，此观点由善护论师在《成外境论》中阐述，应于其中了解。无论哪个宗派，只要能正确区分世俗谛的真假，就不会有与三种自性相违背的过失。 第五个根本要点是，在这些宗派中，弥勒（梵文：Maitreya，汉语字面意思：慈氏）被视为一生补处菩萨的量士夫。 第五个根本要点是，在这些宗派中，弥勒被视为一生补处菩萨的量士夫：通过无误的量士夫——现量和比量，以及佛陀的教言，以及弥勒等所著的论典，结合并证实了三种自性，这便是此处的中观之道。因为它证悟了远离有无二边的意义。因此，在梵语中，它被称为Madhyapratipadāsiddhi，在藏语中，被称为‘中观之道成就’或‘证悟成就’。如果问，如何证明它是中观呢？三种自性，是胜者（梵文：Jina，汉语字面意思：胜利者，指佛陀）所说，弥勒怙主（梵文：Nātha，汉语字面意思：怙主）如何成为量士夫？以非正直的提问来否定量士夫，是不可能的。成为量士夫的弥勒，从中边（梵文：Madhyānta-vibhāga，汉语字面意思：中边分别论）中辨别出中观，因为这三者被阐释为中观。如果有人说，那是对《解深密经》等经的解释，而般若波罗蜜多的意义是，一切皆是虚假的这种中观。那么，法身的利他是通过三种自性来展示的。在二十七品中的第二十二品，进入不颠倒或舍弃颠倒中，弥勒向修习瑜伽的菩萨请教，‘从色蕴乃至佛果，应如何修学？’ 佛陀通过三种自性来开示修学方法，其中，对于佛陀和弥勒，在遍计所执（梵文：Parikalpita，汉语字面意思：分别假立）的色蕴乃至佛果，实际上并不存在。而依他起（梵文：Paratantra，汉语字面意思：依他起）的那些...
English
The Sarvāstivāda (Sanskrit, literally 'those who assert everything exists') and the Sautrāntika (Sanskrit, literally 'those who rely on the sutras'). Those who assert that external objects do not exist, and that cognition arises from beginningless habitual tendencies, appearing as the forms of external objects such as blue, are the Cittamātra (Sanskrit, literally 'mind-only'). Those who proclaim that knowable things have three natures are the Madhyamaka (Sanskrit, literally 'the middle way'). Those who claim that all knowable things are false are the seeming Madhyamikas. As stated in the self-commentary. Thus, the three natures are the Buddha's explanation of the state of knowable things in all three turnings of the wheel of Dharma. Whichever of the four tenets disagrees with this should be understood as incorrect. The intention of the first turning of the wheel is the three natures, as explained by the teacher Guṇamati in the 'Treatise on Establishing External Objects,' which should be understood there. In whichever tenet one can properly distinguish between truth and falsehood in conventional truth, there is no fault of contradicting the three natures. The fifth fundamental point is that in these tenets, Maitreya (Sanskrit, literally 'the loving one') is shown to be the measure of a Buddha in one lifetime. The fifth fundamental point is that in these tenets, Maitreya is shown to be the measure of a Buddha in one lifetime: Through the unerring measure of valid cognition—direct perception and inference—and the Buddha's words, and the treatises composed by Maitreya and others, the three natures are combined and proven, which is the Madhyamaka path here. Because it realizes the meaning of being free from the extremes of existence and non-existence. Therefore, in Sanskrit, it is called Madhyapratipadāsiddhi, and in Tibetan, it is called 'the accomplishment of the Madhyamaka path' or 'the accomplishment of realization.' If asked, how is it proven to be Madhyamaka? The three natures, spoken by the Victorious One (Sanskrit: Jina, literally 'the victorious one', referring to the Buddha), how can Maitreya, the Protector (Sanskrit: Nātha, literally 'protector'), be a measure? It is impossible to negate a measure with a dishonest question. Maitreya, who has become a measure, distinguishes the middle way from the Middle Beyond (Sanskrit: Madhyānta-vibhāga, literally 'distinguishing the middle and the extremes'), because these three are explained as the Madhyamaka. If someone says that it is an explanation of the meaning of the Saṃdhinirmocana Sūtra and others, and the meaning of the Prajñāpāramitā is this Madhyamaka where everything is false. Then, the activity of the Dharmakāya is shown through the three natures. In the twenty-second of the twenty-seven chapters, entering into the non-perverted or abandoning the perverted, Maitreya asked the Bodhisattva who practices yoga, 'How should one train from form to Buddhahood?' The Buddha taught the method of training through the three natures, in which, for the Buddha and Maitreya, in the imputed (Sanskrit: Parikalpita, literally 'to be completely conceptualized') form to Buddhahood, there is actually no substance. While the dependent (Sanskrit: Paratantra, literally 'dependent on others') those... -------------------------------------------------------------------------------- ནི་རྫས་སུ་