Tibetan
་ལས་ཕྱི་མ་ལས་ལྟ་བར་གྱུར་པ་ཐམས་ཅད་རྟས་ཤིང་རྒྱས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལྟ་བ་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་པོ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་གྱི་ལྟ་བ་ཡིན་ཏེ། ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་གྱིས་བསླང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་མདོ་དེ་ཉིད་ལས། དེའི་འོག་ཏུ། འདི་དག་ནི་བཅུ་བདུན་ཡིན་ཡང་བཅུར་འགྱུར་རོ། །བཅུ་ཡིན་ཡང་བཅུ་བདུན་དུ་འགྱུར་རོ། །ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་ཡིན་ཡང་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །གཅིག་ཡིན་ཡང་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་དུ་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་སོ།། །། ལྔ་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། དངོས་དང་། དེས་གསུང་གཞན་གྱི་དགོངས་པ་འགྲུབ་པ་དང་། དེ་དག་ངེས་འབྱེད་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། དེ་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དོ་ཅེས་གསུངས་པ་དེ་ལ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་མ་ཡིན་ན་དགོངས་པ་ཅི་ཞེ་ན་གྲངས་ཅན་གྱི་གཙོ་བོ་ལ་སོགས་རྣམ་འགྱུར་སྐྱེ་བ་ལྟར་དངོས་པོ་འདི་རྣམས་རང་གི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་མི་འབྱུང་གི་རྐྱེན་ལ་ལྟོས་པ་དང་འཇིག་པ་ན་ཡང་ཉེ་བར་ཞི་བ་ཙམ་མ་ཡིན་གྱི་རང་གི་བདག་ཉིད་དུ་མེད་པར་འགྱུར་བ་དང་ད་ལྟར་བྱུང་བ་རྣམས་ཀྱང་སྐད་ཅིག་པས་ལྷག་པར་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་མི་གནས་པ་དང་བདེན་པ་མ་མཐོང་བའི་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བདག་དང་ཆོས་སུ་ཇི་ལྟར་བཟུང་བ་བཞིན་དུ་རང་གི་མཚན་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་དགོངས་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་སྟེ་དེ་ལ་ཀུན་བཏགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་རང་གི་མཚན་ཉིད་མེད་ཏེ། བརྟགས་པ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཅེས་བྱའོ། །གཞན་གྱི་དབང་ལ་རང་གི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་འབྱུང་བ་མེད་ཏེ། རྐྱེན་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ལ་ཀུན་བཏགས་པ་དང་གཞན་གྱི་དབང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཏེ། རྣམ་པར་དག་པའི་དམིགས་པ་ཡིན་པས་དོན་དམ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ། ། གཉིས་པ་ནི། ཡང་མ་སྐྱེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པའི་དགོངས་པ་ཅི་ཞེ་ན་ཇི་ལྟར་བཤད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་དེ་ལྟར་མ་སྐྱེས་ཏེ། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ལ་སྐྱེ་བའི་བྱ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་སྐྱེས་པ་དེ་ལྟར་མ་འགགས་ཏེ། འགག་པ་ནི་སྐྱེ་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་སྐྱེས་པ་དང་མ་འགགས་པ་དེ
Chinese
所有从后者产生的观点都将衰退和增长。这二十七种观点都是显现的慢心之观点，因为它们是由非真实的显现慢心所引起的。因此，在同一部经中说：在那之后，这些十七种也会变成十种，十种也会变成十七种，二十七种也会变成一种，一种也会变成二十七种。第五（部分）有三点：正文，由此成就其他言论的意图，以及对它们的确定性解释。第一点是：关于“一切法无自性”的说法，如果不是字面意思，那么意图是什么呢？就像数论派的主体等变异产生一样，这些事物不是由自己的本性产生，而是依赖于因缘，并且在毁灭时也不仅仅是接近寂灭，而是变成没有自己的本性，现在产生的这些事物也因为刹那性而不停留在自己的本性中，并且就像没有见到真理的孩童们如何执着于我和法一样，因为没有自己的体性，所以考虑到这一点，才说一切法无自性。此外，“一切法”是指三种自性，即遍计所执自性没有自己的体性，因为仅仅是假立的。因此，称为无自性自体性。依他起没有由自己的本性产生，因为它依赖于因缘。因此，称为生无自性故无自性。圆成实性没有遍计所执和依他起的体性的自性，因为是完全清净的对境，是胜义谛。因此，因为是胜义谛的无自性，所以称为无自性。第二点是：又，说“不生”等的意图是什么呢？就像所说的那样，以无自性的方式，那样不生，因为无自性没有生的作用。那样不生就不灭，因为灭是生起之前的状态。不生和不灭的
English
All views that arise from the latter will decline and increase. All these twenty-seven views are views of manifest pride, because they are aroused by non-veridical manifest pride. Therefore, in that very sutra it says: After that, these seventeen will become ten, and ten will become seventeen, twenty-seven will become one, and one will become twenty-seven. The fifth (part) has three points: the text, the accomplishment of the intention of other statements by it, and the explanation of their ascertainment. The first point is: Regarding the statement that "all phenomena are without intrinsic nature," if it is not literal, then what is the intention? Just as the transformations of the Samkhya's Pradhana and so on arise, these things do not arise by their own nature, but depend on conditions, and when they are destroyed, they are not merely close to pacification, but become without their own nature, and those that arise now also do not remain in their own essence due to momentariness, and just as children who have not seen the truth grasp at self and phenomena, because they have no own characteristics, therefore, considering this, it is said that all phenomena are without intrinsic nature. Furthermore, "all phenomena" refers to the three natures, namely, the imputed nature has no own characteristics, because it is merely imputed. Therefore, it is called without intrinsic nature by its own characteristics. The dependent nature does not arise by its own nature, because it depends on conditions. Therefore, it is called without intrinsic nature because of the absence of arising. The thoroughly established nature does not have the nature of the imputed and dependent natures, because it is a completely pure object and is the ultimate truth. Therefore, because it is without intrinsic nature of the ultimate truth, it is called without intrinsic nature. The second point is: Again, what is the intention of saying "unborn" and so on? Just as it is said, in the manner of being without intrinsic nature, it is thus unborn, because there is no action of arising for what is without intrinsic nature. That which is unborn is thus unceasing, because cessation is that which precedes arising. That which is unborn and unceasing
Tibetan
་ལྟར་བཟོད་མ་ནས་ཞི་བ་ཡིན་ཏེ། ལྟོས་པའི་མཚན་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་རང་བཞིན་གྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱའོ། ། གསུམ་པ་ནི་ཡང་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དགོངས་པ་ཐམས་ཅད་བཞིར་འགྱུར་ཏེ་འདི་ལྟར་མཉམ་པ་ཉིད་ལ་དགོངས་པ་ནི། སངས་རྒྱས་ལ་བརྙས་པའི་གཉེན་པོར་རང་ཉིད་དེའི་ཚེ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམ་པར་གཟིགས་སུ་གྱུར་ཏོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བྱེ་བྲག་མེད་པ་ལ་དགོངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དུས་གཞན་ལ་དགོངས་པ་ནི་ལེ་ལོའི་གཉེན་པོར་གང་དག་བདེ་བ་ཅན་གྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་སུ་སྨོན་ལམ་འདེབས་པ་དེ་དག་དེར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དྲི་མེད་ཟླ་འོད་ཀྱི་མཚན་བཟུང་བས་ངེས་པར་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་བོ་ཞེས་གསུངས་པ་སྟེ། སྨོན་ལམ་བཏབ་པས་ཚོགས་རྫོགས་ལ་རྒྱལ་བའི་མཚན་བཟུང་བས་ས་བོན་བསྐྲུན་ཏེ། རིམ་གྱི་དུས་གཞན་དུ་དེ་དང་དེར་འགྱུར་བ་ལ་དགོངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་གཞན་ལ་དགོངས་པ་ནི་ཆོས་ལ་བརྙས་པའི་གཉེན་པོར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའོ་མ་སྐྱེས་པའོ་ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་སྟེ། སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཟག་གི་བསམ་པ་ལ་དགོངས་པ་ནི་གདུལ་བྱ་ཉེ་བའི་བློ་ལ་ལྟོས་ནས་འདི་ལྟར་བསྟན་ན་འཕྲལ་དང་ཡུན་དུ་ཕན་པ་དང་བདེ་བར་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་དགོངས་ནས་གསུངས་པ་སྟེ། ཅུང་ཟད་ཙམ་གྱིས་ཆོག་པར་འཛིན་པའི་གཉེན་པོར་གང་གིས་ཚིམ་པའི་དགེ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་སྨད་པ་དང་། འདོད་ཆགས་ལ་སྤྱོད་པའི་གཉེན་པོར་བདེ་བ་ཅན་སོགས་ཞིང་གི་འབྱོར་པ་བསྔགས་པ་དང་རང་གི་དབང་ཕྱུག་གི་ང་རྒྱལ་བའི་གཉེན་པོར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཕུན་ཚོགས་ལ་བསྔགས་པ་དང་། འགྱོད་པས་དགེ་བ་ལ་མི་སྦྱོར་བའི་གཉེན་པོར་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པ་དག་ཀྱང་མཐོ་རིས་སུ་འགྲོའོ་ཞེས་པ་དང་། མ་ངེས་པའི་རིགས་ཅན་རྣམས་ལ་ཉོན་ཐོས་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་སུ་ལུང་སྟོན་ཅིང་ཐེག་པ་ནི་གཅིག་སྟེ་གཉིས་པ་མེད་དོ། །ཅེས་གསུངས་པའོ། ། ཡང་དེ་རྣམས་ཀྱི་ལྡེམ་པོར་དགོངས་པ་བཞི་ནི་རྒྱན་དུ། ཉན་ཐོས་དང་ནི་ངོ་བོ་ཉིད། །དེ་བཞིན་ཉེས་པ་གདུལ་བ་དང་། །བརྗོད་པ་ཟབ་པ་ཉིད་ལ་ནི། །ལྡེམ་པོར་དགོངས་པ་རྣམ་པ་བཞི། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་བཞུག་པ་ལ་ལྡེམ་པོར་དགོངས་པ་ནི་ཉན་ཐོས་རྣམས་བསྟན་པ་ལ་རིམ་གྱིས་གཞུག་པའི་ཆེད་དུ་གཟུགས་སོགས་ཡོད་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཚན་ཉི
Chinese
如是安忍即是寂灭，因无所待之相故。如是则名自性涅槃。三者，复于大乘中，如来之意趣一切有四，谓于平等性意趣者：谓为于佛不敬之对治，自身于彼时亦得见圆满正觉佛也。谓是说于法之真如无差别性而立意趣故。于异时意趣者：谓为懈怠之对治，凡于安乐世界祈愿者，彼等将生于彼也。又如来说，执持无垢月光如来之名号者，决定获得无上圆满正觉菩提也。谓是说由祈愿故圆满资粮，执持佛名故生种子，于次第异时转成彼彼而立意趣故。于异义意趣者：谓为于法不敬之对治，一切法无自性、不生等是说也。谓不如言而立意趣故。于有情之意乐而立意趣者：谓观待所化有情之亲近意乐，作如是开示则暂时与究竟皆成利益安乐而立意趣故。谓为少分即足之对治，凡于知足之善等是呵责，及于贪欲而行之对治，赞叹极乐世界等之功德，及为对治自之自在慢，赞叹佛之功德，及为对治以追悔故不行善，谓损害佛与菩萨者亦往生天界也。又于不定种姓者，授记大声闻等亦成佛，且说乘是一，无有二也。又彼等之隐密意趣四者，如庄严经云：声闻与自性，如是过失调伏与，所说甚深性者，隐密意趣有四种。如是安住，于隐密意趣者，谓为声闻众开示，为令渐次趣入之故，说色等为有也。相
English
Thus, endurance is peace, because there is no dependent characteristic. Thus, it is called self-nature nirvana. Thirdly, in the Great Vehicle, the Tathagata's intentions are all fourfold, namely, the intention of equality: as an antidote to disrespecting the Buddha, one will see the perfectly complete Buddha at that time. It is said that this is because the true nature of Dharma is intended to be without distinction. The intention of another time is: as an antidote to laziness, those who make aspirations in the world of Sukhavati will be born there. Also, it is said that by holding the name of the Tathagata Immaculate Moonlight, one will surely attain the unsurpassed, perfectly complete enlightenment. It is said that by making aspirations, one completes the accumulation of merit, and by holding the name of the Buddha, one creates the seed, and in due course, it will transform into that and that. The intention of another meaning is: as an antidote to disrespecting the Dharma, it is said that all Dharmas are without self-nature, unborn, and so on. It is said that this is because the intention is not according to the words. The intention of sentient beings' intentions is: depending on the close intentions of the sentient beings to be tamed, it is said that such teachings will bring benefit and happiness in the short and long term. As an antidote to being content with a small amount, one criticizes the virtues of contentment, and as an antidote to indulging in desire, one praises the virtues of the fields such as Sukhavati, and as an antidote to pride in one's own power, one praises the virtues of the Buddha, and as an antidote to not engaging in virtue due to regret, it is said that those who harm the Buddha and Bodhisattvas will also go to heaven. Moreover, for those of uncertain lineage, the great Shravakas are also prophesied to become Buddhas, and it is said that the vehicle is one, and there is no second. Furthermore, the four hidden intentions of these are: as the Ornament Sutra says: "The Shravakas and self-nature, likewise, the faults, taming, and the profound nature of what is said, are the four kinds of hidden intentions." Thus, dwelling in the hidden intention means that for the sake of gradually leading the Shravakas into the teachings, it is said that form and so on exist. Characteristic