Tibetan
་བ་དང་། སྡུག་བསྔལ་དང་། བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་གནས་དང་མཐུན་པ་དག་ལ། རང་གི་མཚན་ཉིད་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ལ་རྣམ་པར་བཞག་ལ། །དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་དུ་རོ་གཅིག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་བཞག་པར་ལྟ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། ། དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ། གང་ཞིག་བདེ་བ་འབྱུང་བའི་གནས་སུ་གྱུར་པ་དེ་ནི་བདེ་བ་ཡིན་ཞེས་བརྗོད། སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་བའི་གནས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་དང་། བཏང་སྙོམས་འབྱུང་བའི་གནས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བཏང་སྙོམས་ཞེས་བྱ་བར་འཇིག་རྟེན་ན་གྲགས་པ་ཡིན་གྱི། ཀུན་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་དུ་འཇིག་རྟེན་ན་གྲགས་པ་ནི་འགའ་ཡང་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་བདེ་བ་དང་། སྡུག་བསྔལ་དང་། གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པ་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་གནས་གསུམ་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པ་འདི་ནི། མ་རིག་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་འཇིག་རྟེན་པ་དག་གིས་རྣམ་པར་གཞག་པས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ཡང་འཇིག་རྟེན་པ་དག་ལ་བདེ་བ་དང་བཏང་སྙོམས་སུ་གྲགས་པའི་ཆོས་གང་ཇི་སྙེད་པ་དེ་དག་ཀྱང་ཡང་དག་པར་ཚུལ་བཞིན་དུ་སྤྱད་ན་སྡུག་བསྔལ་དུ་གྲགས་པའི་ཆོས་རྣམས་དང་མཚུངས་པར་རོ་གཅིག་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་བ་མི་མཐུན་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་གྱི། འདི་ལ་བདེ་བའི་རོ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་མ་ལུས་པ་སྡུག་བསྔལ་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དོན་དམ་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་པས། སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་དོན་དམ་པའོ་ཞེས་བྱ་བར་འཐད་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ཡང་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་མ་ལུས་པ་སྡུག་བསྔལ་དུ་གནས་པ་ན་དེ་དག་འབྱིན་པར་བྱེད་པའི་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་རྣམས་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་བ་ཉིད་དུ་དོན་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པ་ཡང་དོན་དམ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་དེ་དག་ཉེ་བར་ཞི་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་མ་ལུས་པ་འགགས་པ་དང་། ཀུན་འབྱུང་གི་གཉེན་པོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་སྡུག་བསྔལ་མ་ལུས་པ་འགགས་པའི་ཐར་པར་བགྲོད་པར་བྱེད་པའི་ལམ་དུ་དོན་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་འགོག་པའི་བདེན་པ་དང་། ལམ་གྱི་བདེན་པ་ཡང་དོན་དམ་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་ན་བདེན་པ་བཞི་པོ་འདི་དག་ནི་རྣམ་པར་དག་པའི་དམིགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པ་ཡིན་ནོ། ། ཇི་སྐད་དུ། རྣམ་པར་དག་པར་འགྱུར་བའི་དམིགས་པ་ནི་དོན་དམ་པ
Chinese
以及痛苦，以及与非快乐亦非痛苦之境相符者，对各自的自性圆满成立进行安立。胜义谛是因为以痛苦为一味的自性，所以为了观察以总相进行安立。如是所说。 意义是这样的：在世俗中，对于有漏法，凡是成为产生快乐之处的，就说是快乐；凡是产生痛苦之处的，就是痛苦；凡是产生舍受之处的，世间就称之为舍受。然而，世间上没有称一切皆为痛苦的。因此，对于有漏法，安立为快乐、痛苦和非二者的舍受这三种境，这是随顺无明的世间人所安立的，所以是世俗谛。凡是世间人所认为的快乐和舍受的法，如果如实地正确行持，也和被认为是痛苦的法一样，成为同一味道的痛苦，具有不相同的自性，其中没有丝毫快乐的味道。因此，凡是将一切有漏法都安立为痛苦，这是从胜义的角度来说的，所以将痛苦的真谛称为胜义谛是合理的。凡是一切有漏法都安住在痛苦中，那么产生这些痛苦的业和烦恼，也安住在痛苦的生起中，因此生起的真谛也是胜义谛。这样一来，这些痛苦的寂灭就是一切痛苦的止息，而生起的对治，也就是引导至一切痛苦止息的解脱之道，因此灭谛和道谛也是胜义谛。另一方面，这四种真谛是因为是清净的对境，所以是胜义谛。 如是所说：成为清净的对境是胜义谛。
English
and suffering, and those that correspond to the state of neither pleasure nor pain, are established as having their own characteristics fully accomplished. The ultimate truth is to be regarded as being established by the general characteristic because of the nature of being of one taste in suffering. That is what was said. The meaning is this: In the conventional, for the phenomena with outflows, whatever becomes the place of arising of pleasure is said to be pleasure. Whatever is the place of arising of suffering is suffering, and whatever is the place of arising of equanimity is called equanimity in the world. However, there is no one in the world who calls everything suffering. Therefore, this establishment of the three states of pleasure, suffering, and equanimity, which is neither of the two, for the phenomena with outflows, is the conventional truth because it is established by worldly people who follow ignorance. Whatever phenomena are known as pleasure and equanimity to worldly people, if they are practiced correctly and properly, they are of the same taste of suffering as the phenomena that are known as suffering, and they have a different nature. There is not even a little taste of pleasure in this. Therefore, whatever establishes all phenomena with outflows as suffering is done from the point of view of the ultimate, so it is reasonable to call the truth of suffering the ultimate truth. Furthermore, when all phenomena with outflows abide in suffering, then the actions and afflictions that produce them also abide in the origin of suffering, so the truth of origin is also the ultimate truth. In this way, their pacification is the cessation of all suffering, and whatever is the antidote to the origin is also the path that leads to the liberation of the cessation of all suffering, so the truth of cessation and the truth of the path are also the ultimate truth. In another way, these four truths are the ultimate truth because they are the objects of purification. As it is said: The object that becomes purified is the ultimate truth.