Tibetan
ནི། གོང་དུ་བཤད་མ་ཐག་པའི་ཉེས་པ་བཟློག་མི་ནུས་ཤིང་། དངོས་བསྟན་དོར་ནས་ཤུགས་འཕངས་འཛིན་པ་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱི་ལུགས་ལས་འདས་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་འདིར་སྒྲོ་འདོགས་ཟུང་བཅུ་དྲུག་གི་གཉེན་པོར་གྱུར་པའི་དངོས་བསྟན་གྱི་མཐོང་ལམ་ཉིད་འདིར་བཟུང་བ་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་ཉན་ཐོས་དང་སོགས་པས་བྱང་སེམས་ཀྱི་ཡང་མཐོང་ལམ་ཞེས་བྱ་སྟེ། བྱང་སེམས་ཀྱི་མཐོང་ལམ་དངོས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཉན་ཐོས་ཀྱི་མཐོང་ལམ་འཕེན་བྱེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན། དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་མཐོང་ལམ་བཟློག་སྟེ། བསྟན་པར་ཤེས་པའི་ཕྱིར། འདིར་ཉན་ཐོས་ཞེས་པའི་སྒྲ་སྦྱར་བ་ཡིན་ཏེ། འདིར་གཟུགས་རྟག་མ་ཡིན་མི་རྟག་མིན་ཞེས་སོགས་ཀྱི་ལམ་དེ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་མཐོང་ལམ་དུ་བསྟན་པ་ན། དེས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་མཐོང་ལམ་དངོས་མ་ཡིན་པར་རྟོགས་སླ་བས་བཟློག་པའི་སྒོ་ནས་བསྟན་པར་དོན་གྱིས་གོ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་གཞི་ཤེས་ཀྱི་སྐབས་སུ་བྱང་སེམས་ཀྱི་མཐོང་ལམ་དངོས་སུ་བསྟན་པས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལྡོག་པའི་སྒོ་ནས་བསྟན་པར་རྟོགས་པ་ན། སྦྱོར་བ་དང་། མཉམ་ཉིད་དང་། ཤེས་པས་སྲིད་ལ་མི་གནས་ཞེས་སོགས་གང་དུ་བྱང་སེམས་ཀྱི་ལམ་དངོས་སུ་བསྟན་ཅིང་ཉན་ཐོས་ཀྱིས་མ་བསྟན་པ་དེར་ཡང་བཟློག་པའི་སྒོ་ནས་བསྟན་པ་ཤེས་པས། དེའི་ཕྱིར་འགྲེལ་པར། ཀུན་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྐབས་སུ་བཟློག་སྟེ། བསྟན་ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན། ཀུན་ཤེས་པའི་སྐབས་སུ་བཟློག་ཏེ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་བསྟན་པའི་ཤེས་བྱེད་མེད་པས། དེ་སྐད་གསུང་བ་མི་རིགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན། སྐབས་འདིའི་ཉན་ཐོས་ཞེས་པའི་ཚིག་ནི་དོན་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཡང་སྔོན་ཆད་སྒྲ་ཙམ་ཟློས་པར་ཟད་ཀྱི་དོན་རྟོགས་པ་མ་བྱུང་ངོ་། །གཉིས་པ་ནི། འདི་འདྲ་ཀུན་ཤེས་ཉིད་དུ་འདོད། །ཅེས་སོ། །འདི་ལ་སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་ཞབས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས། སྔ་རབས་པ་ཀུན་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་གཞི་ཤེས་གཙོ་བོར་བསྟན་ལ། གཉེན་པོ་གཞི་ཤེས་ཕལ་པའི་ཚུལ་དུ་བསྟན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སྐབས་འདིར་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་ནི་ཕལ་ཆེར་ཤུགས་ལ་བསྟན་ལ། བསྟན་བྱའི་གཙོ་བོ་ཤུགས་ལ་སྟོན་པ་ཡང་བསྟན་བཅོས་རྩོམ་པ་པོ་གང་གི་ཡང་ལུགས་ལ་མི་སྣང་ཞིང་། སྨྲ་བ་པོ་མི་མཁས་པར་ཡང་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་ཉིད་བསྟན་བྱའི་གཙོ་བོ་ཡིན་ན། མདོ་ལས་བྱང་སེམས་ཀྱི་ལམ་དངོས་སུ་བསྟན་ཡང་བསྟན་བཅོས་སུ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་དངོས་སུ་བསྟན་པར་རིགས་
Chinese
即，无法避免上述的过失，舍弃直接指明而执着于间接暗示，这是超越智者们的方式的。因此，此处所取的是作为断除十六种增益和损减之对治的直接指明的见道。而这见道，声闻等也称为菩萨的见道，因为是菩萨的真实见道，并且是声闻的见道之能引之因。因此，它能遮遣声闻的见道，因为是所应宣说的。此处附加“声闻”之语，是因为在此处将“色非常非无常”等道显示为声闻的见道时，由此容易了知声闻的见道并非真实，从而以遮遣的方式来显示，在意义上会变得容易理解。因此，在基智之时，由于真实显示了菩萨的见道，从而了知是以声闻的遮遣方式来显示，那么在加行和，等性以及，以智慧不住于有等任何地方，凡是真实显示了菩萨的道而声闻未显示的地方，也应知是以遮遣的方式来显示。因此，在注释中说：“在一切智性之时，以遮遣的方式来显示。”如果不是这样，在一切智性之时，由于没有显示声闻之道的能知，那么说那样的话就不合理了。因此，此时的“声闻”一词具有重大的意义，但以前只是重复了声音，而没有理解其意义。第二是，像这样认为是“一切智性”。对于此，追随佛陀智慧足的说法，以前的学者们说，主要显示了不顺品之基智，而对治品之基智则以次要的方式来显示。那是不对的，因为在此处，声闻的道大多是以暗示的方式来显示，而将所应显示的重点以暗示的方式来显示，在任何论典作者的方式中都不常见，并且也会变成不善于言说者。如果声闻的道是所应显示的重点，那么，虽然经中真实显示了菩萨的道，但在论典中也应该真实显示声闻的道。
English
That is, it is impossible to avoid the aforementioned faults, and abandoning direct indication and clinging to indirect suggestion is beyond the manner of the wise. Therefore, here, what is taken is the direct indication of the path of seeing, which is the antidote to the sixteen augmentations and diminutions. And this path of seeing is also called the path of seeing of the Bodhisattva by the Hearers and others, because it is the real path of seeing of the Bodhisattva, and because it is the cause that leads to the path of seeing of the Hearers. Therefore, it can refute the path of seeing of the Hearers, because it is what should be declared. The word "Hearer" is added here because when the path of "form is not permanent, not impermanent," etc., is shown as the path of seeing of the Hearers, it is easy to understand that the path of seeing of the Hearers is not real, and thus it is shown in a way that refutes it, and it becomes easy to understand in meaning. Therefore, at the time of the basis of knowledge, since the path of seeing of the Bodhisattva is actually shown, it is understood that it is shown in the way of refuting the Hearers, then in the practice and, equality and, with wisdom not abiding in existence, etc., wherever the path of the Bodhisattva is actually shown and the Hearers are not shown, it should also be known that it is shown in the way of refuting. Therefore, in the commentary it is said, "At the time of all-knowingness, it is shown in the way of refuting." If it were not so, at the time of all-knowingness, since there is no knower that shows the path of the Hearers, it would be unreasonable to say that. Therefore, the word "Hearer" at this time has great significance, but in the past it was only a repetition of sound, and its meaning was not understood. The second is, "Like this, it is considered to be all-knowingness." For this, following the words of Buddha Yeshe Shab, the former scholars said that the basis of knowledge of the unfavorable side is mainly shown, and the basis of knowledge of the antidote is shown in a secondary way. That is not right, because here, the path of the Hearers is mostly shown in an implied way, and showing the main point to be shown in an implied way is not common in the manner of any author of treatises, and it would also become an unskilled speaker. If the path of the Hearers is the main point to be shown, then, although the path of the Bodhisattva is actually shown in the sutras, the path of the Hearers should also be actually shown in the treatises.
Tibetan
ཏེ། དཔེར་ན། སྐབས་ལྔ་པའི་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྟོག་པ་རྣམས་མདོ་ལས། གཉེན་པོ་དངོས་སུ་བསྟན་པའི་སྒོ་ནས་ཤུགས་སུ་འཕངས་པ་ན། བསྟན་བཅོས་སུ་ཤུགས་འཕངས་རྟོགས་པ་ཉིད་དངོས་སུ་བསྟན་པ་ལྟ་བུའོ། །དེས་ན། གཞི་ལེགས་པར་མ་ཤེས་པར་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ལམ་ལེགས་པར་ཤེས་པ་མེད་པས། དེའི་ཕྱིར་ལམ་ཤེས་རྣམ་པར་དག་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་སྐབས་འདིར་གཉེན་པོ་གཞི་ཤེས་ཉིད་གཙོ་བོར་གཏན་ལ་འབེབས་པ་ཡིན་ལ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་ནི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཤུགས་ལ་བསྟན་པ་ཙམ་ཡིན་ནོ། ། ག །ཉིས་པ་སྦྱོར་བ་ལ་གཉིས། དབང་དུ་བྱ་བ་རྒྱུ་འབྲས་དང་། བརྟན་པ་རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ལ་ཡང་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ། རྣམ་ཀུན་ལ་ཆོས་བཅུ་གཅིག་པོ་སོ་སོའི་རང་བཞིན་དེས་རྣམ་ཀུན་བསྟན་ཚུལ་ལ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ལ། རྣམ་ཀུན་ཙམ་པོ་དང་། ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་སྒོམ་རིམ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ལ་བསྒོམ་བྱ། སྒོམ་ཚུལ། སྒོམ་པའི་མངོན་༼སྔོན་༽དུ་འགྲོ་བའི་ཆོས་གསུམ་གྱི། དང་པོ་གཉིས་ནི་གོང་རིམ་བཞིན་དུ། རྣམ་པ་སྦྱོར་བ་བཅས་རྣམས་དང་ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ལ་བླང་བྱ་དོར་བྱ་ཤེས་བྱ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པར་བྱ་བ་བཞི་སྟེ། དེ་དག་ཀྱང་གོ་རིམ་བཞིན་དུ། ཡོན་ཏན་སྐྱོན་གཉིས་མཚན་ཉིད་བཅས། །ཐར་དང་ཞེས་པའོ། །གཉིས་པ་སྦྱོར་བ་སྐྱེ་བའི་གནས་སྐབས་རྟེན་གྱི་གང་ཟག །གང་ཟག་དེའི་སྒོམ་རིམ་གསུམ་གྱི། དང་པོ་གཉིས་ནི། གོ་རིམ་བཞིན་དུ། ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་དང་། སློབ་མ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ཚོགས་ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ལ་ཆོས་སྐུའི་རྒྱུ་སྲིད་ཞི་མཉམ་ཉིད། གཟུགས་སྐུའི་རྒྱུ་ཞིང་དག་པ། ཕྲིན་ལས་ཀྱི་རྒྱུ་ཐབས་མཁས་དང་གསུམ་སྟེ། གོ་རིམ་བཞིན་དུ། སྲིད་དང་ཞི་བས་མཉམ་ཉིད་དང་། །ཞིང་དག་བླ་ན་མེད་པ་ནི། །ཞེས་དང་། འདི་ནི་ཐབས་མཁས་བཅས་པ་ཡིན་ཅེས་པ་རྣམས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ཆོས་བཅུ་གཅིག་པོ་འདི་དག་ལ་བརྟེན་པ་རྣམ་པ་བརྒྱ་བདུན་ཅུ་རྩ་གསུམ་པོ་ཀུན་རྟོགས་པས་ན་རྣམ་ཀུན་མངོན་རྫོགས་རྟོགས་པ་སྟེ་ཞེས་སོ། ། གཉིས་པ་རྟོག་པ་ལྷུན་གྲུབ་རྩེ་མོའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་ཆོས་བརྒྱད་ཀྱི་རང་བཞིན། དེས་རྩེ་མོ་བསྟན་ཚུལ་དང་པོ་ལ་བཞིའི་དང་པོ་སྦྱོར་ལམ་རྩེ་མོ་ནི། རྩེ་མོའི་རྣལ་འབྱོར་སྔར་མ་ཐོབ་པ་ཐོབ་པ་མཚོན་བྱེད་རྩེ་མོ། དེའི་རྟགས་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་བསྟན་པ་དྲོད། སྔ་མ་སྔ་མ་ལས་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་བསོད་ནམས་རྣམ་པར་འཕེལ་བ་བཅུ་དྲུག་གིས་བསྟན་པ་རྩེ་མོ་དང་། མཁྱེན་གསུམ་གྱི་ཆོས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཤེས་རབ
Chinese
例如，第五品中关于能取所取的分别念，经部中，以直接显示对治的方式间接表达，就像论典中直接显示间接表达的证悟一样。因此，如果不很好地了解基础，就不可能很好地了解三乘的道。因此，为了使道智完全清净，这里主要确定对治的基础智，而声闻道只是为了了解不相顺品而间接显示而已。 二、加行分二：自在因果和稳固因果。第一个又分二，第一个是，在一切方面，以十一种法各自的自性来显示一切方面的方式，又分二，第一个是，仅仅是一切方面，以及特殊的修法次第。第一个是，所修、修法、修行的先决条件三种法。前两个依次是，形象和加行等。第三个是，应取、应舍、应知、应于相续中生起四种，这些也依次是，功德、过失二者及体性，解脱等。第二，加行生起之时，所依补特伽罗。该补特伽罗的修法次第三种。前两个是，依次是，决择分和顺品，以及不退转的学众等。第三个是，法身的因是轮回寂灭平等性，色身的因是清净刹土，事业的因是善巧方便三种。依次是，以轮回和寂灭的平等性，清净刹土无上，以及这是善巧方便等。第二是，依靠这十一种法，证悟一百七十三种形象，因此是一切种圆满证悟等。 二、证悟任运顶瑜伽的八法自性。以其显示顶的方式，第一个是四者的第一个，加行道顶是，顶瑜伽未获得而获得所象征的顶。其相是十二种形象所显示的暖位。以前者比前者，后者比后者福德增上的十六种形象所显示的顶位，以及圆满了知三的法的智慧。
English
For example, in the fifth chapter concerning the conceptualizations of grasper and grasped, in the Sutra Pitaka, it is indirectly expressed by directly showing the antidote, just like in the treatises where the realization of indirect expression is directly shown. Therefore, if the basis is not well understood, it is impossible to understand the path of the three vehicles well. Therefore, in order to completely purify the path wisdom, here the antidote, the wisdom of the basis, is mainly determined, while the path of the Hearers is only indirectly shown in order to understand the dissimilar aspects. Second, the application is divided into two: the cause and effect of empowerment and the cause and effect of stability. The first is further divided into two, the first of which is: in all aspects, the way to show all aspects with the respective nature of the eleven dharmas is divided into two, the first of which is: merely all aspects, and the special stages of meditation. The first is: what to meditate on, how to meditate, and the three dharmas that precede meditation. The first two are, in order, the appearance and the application, etc. The third is the four things to be taken, abandoned, known, and generated in the continuum, which are also, in order, the qualities, the two faults, and the characteristics, liberation, etc. Second, the time of the arising of application, the basis of the individual. The three stages of meditation of that individual. The first two are: in order, the decisive part and the conforming qualities, and the assembly of non-returning students, etc. The third is the cause of the Dharmakaya, the equality of samsara and nirvana, the cause of the Rupakaya, the pure land, and the cause of the activity, the skillful means, three in total. In order, the equality of samsara and nirvana, the pure land is supreme, and this is with skillful means, etc. The second is: relying on these eleven dharmas, realizing all one hundred and seventy-three aspects, therefore it is complete realization of all aspects, etc. Second, the nature of the eight dharmas of the Yoga of Spontaneous Peak Realization. The way to show the peak with it, the first is the first of the four, the peak of the application path is, the peak that symbolizes the attainment of the peak yoga that was not previously attained. Its sign is the heat shown by the twelve aspects. The peak position shown by the sixteen aspects in which the latter increases merit more than the former, and the wisdom that perfects the dharma of the three knowledges.