Tibetan
་དང་། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མི་གཏོང་བའི་ཐབས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་བརྟན་པའི་བཟོད་པ་དང་། སྟོང་གསུམ་སྲང་ལ་གཞལ་བའི་བསོད་ནམས་བས་ཆེས་མང་བའི་བསོད་ནམས་དང་ལྡན་པ་སེམས་ཀུན་ཏུ་གནས་པའི་ཆོས་མཆོག་རྣམས་སོ། །གཉིས་པ་མཐོང་ལམ་རྩེ་མོ་ནི། མཐོང་ཞེས་བྱ་བའི་ལམ། གཟུང་འཛིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞི་ཡི་གཉེན་པོ་རྣམ་བཞི་དང་བཅས་པ་དང་། གསུམ་པ་སྒོམ་ལམ་རྩེ་མོ་ནི། སྒོམ་ཞེས་བྱ་བའི་ལམ་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམ་པ་བཞི་ཡི་གཉེན་པོ་རྣམ་པ་བཞི་དང་བཅས་པ་དང་། བཞི་པ་བར་ཆད་མེད་རྩེ་ལ་དངོས་དང་། སྤང་བྱ་ལོག་སྒྲུབ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་ནི། སངས་རྒྱས་ཐོབ་པ་ལ་སྒྲུབ་པ་གཞན་གྱི་བར་ཆད་མེད་པ་ས་བཅུ་རྒྱུན་མཐའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། གཉིས་པ་ནི། བར་ཆད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་འབྲས་བུ་རྣམ་མཁྱེན་དང་བཅས་པའི་དམིགས་རྣམ་ལ། བདེན་གཉིས་འགལ་བར་བརྩད་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། ཆོས་བརྒྱད་པོ་དེ་དག་གིས་རྩེ་མོའི་མངོན་རྟོགས་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་བསྟན་ཏོ། ། གཉིས་པ་བརྟན་པ་རྒྱུ་འབྲས་ལ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ནི་གོ་རིམ་གྱི་རྣལ་འབྱོར་མཐར་གྱིས་པ་ནི་བསམ་པ་ཕུན་ཚོགས་རྗེས་དྲན་དྲུག །སྦྱོར་བ་ཕུན་ཚོགས་ཕར་ཕྱིན་དྲུག །དེ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་དག་བྱེད་དངོས་མེད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་དང་། ཆོས་བཅུ་གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས། སོ་སོ་དང་བསྡུས་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་དོན་རྣམས་གོ་རིམ་དུ་བཀླགས་ནས་བསྒོམ་པས་ན། མཐར་གྱིས་པ། རྣམ་གསུམ་རྣམ་བཅུ་ཞེས་སོ། ། གཉིས་པ་བློའི་ནུས་པ་མཐར་ཐུག་པ་སྐད་ཅིག་མའི་སྦྱོར་བ་ནི། མཐར་གྱིས་པ་ཤིན་ཏུ་བསྒོམ་པར་བྱས་པའི་མཐུས་གོམས་པ་རབ་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་པ་ན། སྦྱིན་པ་ལྟ་བུ་ཟག་མེད་ཀྱི་ཆོས་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པ་ན། དེ་དང་རིགས་མཐུན་པའི་ཟག་མེད་ཀྱི་ཆོས་ཀུན་འབད་རྩོལ་མེད་པར་མངོན་སུམ་དུ་འགྱུར་བ་ནི། སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་གིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ཞེས་བྱ་ལ། དེ་ཡང་རྒྱུན་མཐའི་ཡེ་ཤེས་གཅིག་ཉིད་ལ་མཚན་ཉིད་མི་འདྲ་བ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་སྨིན་པ་དང་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མ་ཡིན་པ་དང་། མཚན་ཉིད་མེད་པ་དང་། གཉིས་སུ་མེད་པའི་སྐད་ཅིག་མ་རྣམས་ལའོ། །ས་བརྒྱད་པ་ཡན་ཆད་དུ་ཐོབ་པའི་ཟག་མེད་རྣམས་ནི། ཟག་མེད་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འབད་རྩོལ་ལ་མི་ལྟོས་པར་རང་གི་ངང་གིས་ཐོབ་པའི་ཡོན་ཏན་ཡིན་པས་སོ། །མ་དག་ས་མདུན་དུ་ཐོབ་པའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་ནི་ཟག་མེད་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འབད་རྩོལ་གྱིས་བསྒྲུ
Chinese
，以及不舍弃有情之利益的方法，即稳固的大悲心忍辱，以及具备比用三千大千世界衡量还要多的福德，心中常住的殊胜之法。第二是见道顶峰：名为“见”之道，具备断除能取所取之分别念的四种对治。第三是修道顶峰：名为“修”之道，具备断除能取所取之分别念的四种对治。第四是无间道顶峰，分为真实和所断之邪道两种。第一种是：证得佛果没有其他修道的障碍，即十地相续之终际的等持。第二种是：无间道的等持，是对果位一切智及其所缘境，争论二谛相违。第二是：以这八种法，从自性方面开示了顶峰的现观。第二，稳固的因果分为两种，第一种是次第瑜伽，即渐次瑜伽，是圆满的意乐，六随念，圆满的加行，六度。所有这些都是清净的，无实有自性的，以及通过十三种法，个别和总合地了知所证之义，按次第读诵后修习，即渐次，三相，十相。第二，智慧能力达到极致的刹那加行是：通过对渐次瑜伽的精勤修习，达到极度纯熟的程度，如布施等无漏之法现前时，与此同类的所有无漏之法，无需勤作便能现前，这被称为一刹那圆满现证一切法而证菩提。这也就是相续之终际的唯一智慧，以不同之相而成熟与不成熟，以及无相和无二的刹那。八地以上所获得的无漏法，称为无漏成熟，因为是不依赖勤作，自然获得的功德。未清净地之前所获得的功德，称为非无漏成熟，因为是通过勤作而修
English
, and the method of not abandoning the benefit of sentient beings, which is the stable great compassion patience, and possessing merit that is more than measuring the three thousand great thousand worlds, the supreme Dharma that always abides in the mind. Second is the peak of the path of seeing: the path called "seeing," possessing the four antidotes that sever the conceptual thoughts of grasping subject and object. Third is the peak of the path of meditation: the path called "meditation," possessing the four antidotes that sever the conceptual thoughts of grasping subject and object. Fourth is the peak of the uninterrupted path, divided into reality and the two types of wrong paths to be abandoned. The first is: there is no obstacle to attaining Buddhahood from other practices, which is the samadhi of the continuous end of the ten grounds. The second is: the samadhi of the uninterrupted path is the dispute that the two truths contradict each other in the object of cognition with the fruit of omniscience. Second is: with these eight dharmas, the manifest realization of the peak is shown from the aspect of its essence. Second, the stable cause and effect are divided into two types. The first is the gradual yoga of order, which is the perfect intention, the six recollections, the perfect application, the six perfections. All of these are purified, without real self-nature, and through the thirteen dharmas, individually and collectively, the meanings to be realized are understood, and after reading them in order, they are meditated upon, which is gradual, three aspects, ten aspects. Second, the ultimate instantaneous application of the power of wisdom is: through diligent practice of the gradual yoga, reaching the ultimate degree of familiarity, when the uncontaminated Dharma such as generosity manifests, all uncontaminated Dharmas of the same kind manifest without effort, which is called the complete manifestation of all Dharmas in one instant and the attainment of enlightenment. This is also the single wisdom of the continuous end, which matures and does not mature with different characteristics, as well as the moments of no characteristic and non-duality. The uncontaminated dharmas obtained from the eighth ground and above are called uncontaminated maturation, because they are virtues obtained naturally without relying on effort. The virtues obtained before the impure grounds are called non-uncontaminated maturation, because they are cultivated through effort.
Tibetan
བ་པས་སོ། །དེ་གཉིས་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ལྡོག་པ་ནས་རྣམ་པར་སྨིན་པ་དང་། རྣམ་པར་སྨིན་པ་མ་ཡིན་པའི་སྐད་ཅིག་མར་བཞག་ལ། ཆོས་རྣམས་ཀུན་རྫོབ་དུ་སྒྱུ་མ་ལྟར་རང་བཞིན་མེད་པ་དང་། དོན་དམ་པར་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སུ་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ཆ་ནས་མཚན་ཉིད་མེད་པ་དང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་སྐད་ཅིག་མར་བཞག་གོ །འདིར་སྐད་ཅིག་མ་གང་ཡིན་དུས་མཐའི་འམ། འོན་ཏེ་བྱ་རྫོགས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན་ཧ་ཅང་ཡུན་ཐུང་བའི་ཕྱིར་དེ་ཙམ་ལ་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་གསུམ་དུ་སྒོམ་པའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་མངོན་དུ་བྱེད་མི་ནུས་སོ། །གཉིས་པ་ལྟར་ན། མཐར་གྱིས་པ་དང་ཁྱད་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། དེས་ཀྱང་སྔར་ཐོབ་ཟིན་པའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་གོ་རིམ་བཞིན་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དང་། དེའི་རང་གི་བྱ་བ་མ་རྫོགས་ཀྱི་བར་ཡང་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་པས་སོ་ཞེ་ན། འདི་ནི་མཐར་གྱིས་པའི་བསྒོམ་ཚུལ་ལ་རག་ལས་ཏེ། གལ་ཏེ་མཐར་གྱིས་པ་བསྒོམ་པའི་ཚེ། དྲན་པ་ཉེར་བཞག་ནས་སྒོམ་ལམ་རྩེ་མོའི་བར་སྔར་ཐོབ་ཟིན་གྱི་མངོན་རྟོགས་རྣམས། སྔར་ཇི་ལྟར་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པའི་རིམ་པས་ཡིད་ལ་བཀླགས་ནས་བསྒོམ་ན་ནི་བྱ་རྫོགས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་ཏེ། དུས་མཐའི་སྐད་ཅིག་ལ་སྔར་ཐོབ་ཟིན་ཡོན་ཏན་གྱི་རྫས་རྣམས་མངོན་དུ་བྱེད་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་མཐར་གྱིས་པ་དང་ཁྱད་མེད་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། མཐར་གྱིས་པས་འབད་རྩོལ་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་དང་། འདི་འབད་མེད་དུ་རང་གི་ངང་གིས་མངོན་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དཔེར་ན་གཞུང་གོམས་པས་འདོན་པ་དང་། འབད་པས་འདོན་པའི་ཁྱད་པར་བཞིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་མཐར་གྱིས་པའི་སྒོམ་ཚུལ། སྦྱིན་སོགས་རེ་རེ་ཡང་དཀར་ཆོས་གཞན་དང་འབྲེལ་བར་བྱས་ཤིང་གོ་རིམ་དུ་སྒོམ་པ་ཡིན་ན། གོམས་པ་རབ་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་པ་ན་སྦྱིན་པ་ལྟ་བུའི་ཆོས་གཅིག་ཀྱང་དྲན་པ་ཉེར་བཞག་སོགས་སྔར་ཐོབ་ཟིན་གྱི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པར་སྐྱེ་བས་ཆོས་གཅིག་གི་ནང་དུ་ཡང་ཡོན་ཏན་གཞན་ཐམས་ཅད་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་འདུ་བས་དེའི་ཕྱིར་ཆོས་གཅིག་མངོན་དུ་བྱས་པ་ན་ཡང་ཀུན་མངོན་དུ་བྱས་པར་འགྱུར་བས་དུས་མཐའི་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་པ་ལ་གནོད་པ་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ན་ཇི་ལྟར་སྐྱེས་བུ་ཟོ་ཆུན་རྒྱུད། །བདོག་ཐབས་གཅིག་གིས་བསྐྱོད་པ་ན། །ཞེས་པའི་དཔེ་དང་ཡང་ལེགས་པར་འགྲིག་པར་འགྱུར་རོ། །མཐར་གྱིས་པ་བསྒོམ་ཚུལ་དང་། སྐད་ཅིག་མ་མངོན་དུ་བྱེད་ཚུལ་འདི་ལ་བཤད་པ་བྱེད་པ་གཞན་དག་བྲག་ཆ་དང་ཆོས་མཚུངས་སོ། ། ག
Chinese
如是。彼二者显现之次第，从异熟与非异熟之刹那而安立，诸法于世俗中如幻无自性，于胜义中了悟能取所取二者无别之分，从无相与无二之刹那而安立。此处何者为刹那？为时际之刹那耶？抑或为事业圆满之刹那耶？若如前者，则以极其短暂之故，仅于此刹那间，不能显现于三无数劫中所修之功德。若如后者，则与渐次无有差别，以彼亦次第显现先前已获得之功德之故，且于彼自身之事业未圆满之间亦为刹那之故。若问：此依赖于渐次之修法，若于修习渐次之时，从念住至修道顶峰之间，先前已获得之现证，若如先前于自相续中所生之次第忆念而修，则为事业圆满之刹那，以时际之刹那不能显现先前已获得功德之事物之故。如是，亦不与渐次无别，以渐次需依赖勤作之故，而此无需勤作，自然而然显现之故，譬如串习经文而念诵，与勤作而念诵之差别。若渐次之修法，布施等一一亦与其余白法相联，且按次第修习，则于串习极至圆满时，如布施般之一法，亦生起具足念住等先前已获得之所有功德之体性，故于一法之中，亦以体性之门而摄集所有其他功德，故显现一法之时，亦转变为显现一切，故于非时际之刹那无有损害。如是作，则如云：如人持水桶，以一方便而运转。之譬喻亦极善契合。对于渐次之修法与刹那显现之修法，其他之解说如同山崖之回声与佛法相同。
English
So it is. The order of manifesting these two is established from the moment of maturation and non-maturation. The moment of realizing that all phenomena are like illusions without inherent existence in the conventional sense, and that in the ultimate sense, the grasper and the grasped are inseparable, is established from the moment of signlessness and non-duality. Here, which is the moment? Is it the moment of the end of time? Or is it the moment of the completion of the activity? If it is the former, then because it is extremely short, it is not possible to manifest the merits of meditating for three countless eons in that moment alone. If it is the latter, then it becomes no different from the gradual, because it also manifests the previously attained merits in order, and because even until its own activity is not completed, it is still a moment. If asked, this depends on the gradual method of meditation. If, when practicing the gradual, from mindfulness to the peak of the path of meditation, the previously attained realizations are meditated upon by recalling the order in which they arose in one's own mind, then it is the moment of the completion of the activity, because the moment of the end of time cannot manifest the substances of the previously attained merits. Even so, it is not different from the gradual, because the gradual depends on effort, while this manifests effortlessly and naturally, like the difference between reciting a text fluently through familiarity and reciting it with effort. If the gradual method of meditation, each of generosity, etc., is also connected with other white dharmas and meditated upon in order, then when the habit is perfected to the extreme, even a single dharma like generosity arises with the nature of all the previously attained merits such as mindfulness, etc. Therefore, within a single dharma, all other merits are also included through the gate of nature, so when one dharma is manifested, it also transforms into manifesting everything, so there is no harm to the moment that is not the end of time. If done in this way, then the example of: Just as a person holds a bucket, and it is turned by a single means, will also fit very well. Other explanations of the gradual method of meditation and the method of manifesting the moment are like the echo of a cliff and the Dharma.
Tibetan
སུམ་པ་ཆོས་སྐུ་ནི། འཕགས་པ་སོགས་སྐུ་གསུམ་དུ་འདོད་པ་དག་གིས་ལྟར་ན། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་དབྱེ་གཞི། དབྱེ་གྲངས་རྣམ་པ་བཞིར་ནི་ཡང་དག་བརྗོད། །དབྱེ་བའི་ངོ་བོ་ཟག་མེད་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་གདོད་མ་ནས་མ་བཅོས་པའི་རང་བཞིན་ངོ་བོ་ཉིད་དང་། མཐར་ཕྱིན་པའི་བྱང་སེམས་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཁོ་ན་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པ་ལ་རྫོགས་པར་ལོངས་སྤྱོད་པས་ན་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་སྐུ་བཞི་ནི་མ་དག་པ་དང་དག་པའི་ཞིང་རྣམས་སུ་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་མ་སྟོངས་ཀྱི་བར་དུ་མཛད་པ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་འགྲོ་བའི་དོན་མཛད་པ་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་དང་། མཛད་པ་ཕྲིན་ལས་དང་བཅས་པ་རྣམས་སོ། །སློབ་དཔོན་ལྟར་ན། ཆོས་སྐུ་མཛད་པ་དང་བཅས་པ་གཅིག་དུ་བྱས་ནས་རྣམ་པ་བཞིར་ནི་ཡང་དག་བརྗོད་ཅེས་སོ། །སོ་སོའི་ངོ་བོ་རྒལ་ལན་དང་བཅས་རྒྱས་པ་འོག་ཏུ་འཆད་པས་འདིར་མ་སྤྲོས་སོ། ། དངོས་བརྒྱད་སོ་སོའི་རང་བཞིན་བཤད་པ།
Chinese
松巴·法身：按照圣者等认为有三身的观点，法身是分类的基础，分类的数量确实是四种。分类的自性是无漏之法的原始未造作的自性，即自性身；与究竟的菩萨们一起，唯有大乘之法毫无过患地圆满受用，故为报身；同样，四身是在不清净和清净的刹土中，直至轮回未空之际，通过十二事业之门利益众生的化身，以及事业和事业活动。按照论师的观点，法身与事业合为一体，确实是四种。各自的自性以及辩论问答等将在下文详细阐述，故此处不再赘述。 宣说八事各自的自性。
English
The Dharmakaya according to Sumpa: According to those who consider the three kayas, such as the noble ones, the Dharmakaya is the basis of classification, and the number of classifications is indeed four. The nature of the classification is the unconditioned nature of the uncontaminated dharmas from the very beginning, which is the Svabhavikakaya (nature body); together with the ultimate Bodhisattvas, only the Mahayana Dharma is perfectly enjoyed without any fault, hence the Sambhogakaya (enjoyment body); similarly, the four kayas are the Nirmanakaya (emanation body) that benefits beings in impure and pure realms through the twelve deeds until samsara is empty, as well as the activities and deeds. According to the teachers, the Dharmakaya and activities are combined into one, and it is indeed four types. The individual natures and debates will be explained in detail below, so I will not elaborate here. Explanation of the individual nature of the eight realities.