Tibetan
ང་། བགྲོལ་བའི་ངེས་པ་ཡིན་ཏེ། ཐེག་ཆེན་གྱི་ལམ་ལ་རྨོངས་པའི་མ་རིག་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར། འབྲས་བུ་མྱང་འདས་དམན་པ་ཡིན་ཏེ། རང་ལུགས་ཀྱི་མྱང་འདས་ཐོབ་པའི་རྗེས་སུ་རྣམ་མཁྱེན་ཐོབ་པར་བྱེད་དགོས་པའི་ཕྱིར། རྟོགས་པ་དམན་པ་སོགས་ཡུལ་དགུ་ལ་ལྡོག་པར་ཞེན་པའི་རྟོག་པ་ཆོས་ཅན། མཐོང་སྤང་རྟོག་པ་གཟུང་རྟོག་ཡིན་ཏེ། མཐོང་ལམ་རྩེ་མོ་བར་ཆད་མེད་ལམ་གྱི་སྤང་བྱར་གྱུར་པའི་གཟུང་རྟོག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འཛིན་པ་དང་ནི་འདོར་བ་སོགས་ལ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་ཡོན་ཏན་འཛིན་ཞིང་སྐྱོན་འདོར་བར་བྱེད་པའི་བློ་ཆོས་ཅན། སྐབས་འདིའི་མཐོང་སྤང་རྫས་འཛིན་རྟོག་པ་ཡིན་ཏེ། མཐོང་ལམ་རྩེ་མོའི་སྦྱོར་བ་ཉེར་སྟོགས་ཀྱི་སྤང་བྱར་གྱུར་པའི་འཛིན་རྟོག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཤེར་ཕྱིན་ཡང་དག་པར་གང་ལ་ཡང་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་ཅིང་ཀུན་རྫོབ་དུ་གནས་ལུགས་ཡིད་ལ་བྱེད་པར་འཛིན་པ་དང་། ཁམས་གསུམ་བདེན་མེད་དུ་རྟོགས་པས་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་རང་བཞིན་གྱི་ཁམས་གསུམ་དང་འབྲེལ་བར་འཛིན་པ་དང་། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་མི་གནས་པའི་ཚུལ་གྱིས་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཚུལ་གྱིས་མངོན་པར་ཞེན་པ་འཛིན་པ་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་བརྡར་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་རྟོག་པར་འཛིན་པ་དང་། གང་ལ་ཡང་མངོན་པར་མ་ཞེན་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཆགས་པར་འཛིན་པ་དང་། འཁོར་འདས་ཐ་དད་དུ་ཞེན་པ་སོགས་ཀྱི་གཉེན་པོར་འཛིན་པ་དང་། ཤེར་ཕྱིན་གྱིས་མ་ཟིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་གཞན་ལྔས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་སར་འགྲོ་བ་ཐོགས་པར་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་ཆོས་ཅན་དུ་བྱས་ནས་རྟགས་དང་སྒྲུབ་བྱ་སྔ་མ་ལྟར། ཆེད་བཞིན་ངེས་པར་མི་འབྱུང་སོགས་ལ། ཉན་རང་གི་ལམ་ཆོས་ཅན། ཆེད་དུ་བྱ་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ངེས་པར་མི་འབྱུང་སྟེ། ཉན་རང་གི་བྱང་ཆུབ་དུ་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། བྱང་སེམས་ཆོས་ཅན། ཉན་རང་གི་ལམ་ལ་རང་གི་འཇུག་བྱའི་ལམ་མ་ཡིན་པར་འཛིན་ཏེ། ཉན་རང་གི་ལམ་དེས་རང་གི་མངོན་པར་འདོད་པའི་དོན་སྒྲུབ་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར། ཐེག་ཆེན་གྱི་ལམ་ཆོས་ཅན། དོན་དམ་པར་སྐྱེ་འགག་མེད་ཀྱང་སྐྱེ་འགག་མི་བྱེད་པའི་སྐྱོན་མེད་དེ། ཀུན་རྫོབ་དུ་རྒྱུ་འབྲས་སྐྱེ་འགག་བྱེད་པའི་ཕྱིར། དངོས་པོ་རྣམས་ལྡན་པ་དང་མི་ལྡན་པར་སྣང་སྟེ། གཅིག་དང་ཐ་དད་དུ་སྣང་བའི་ཕྱིར། གཟུགས་སོགས་ཡུལ་ལ་མི་གནས་པའི་ཚུལ་གྱིས་གནས་ཏེ། དེ་རྣམས་སྟོང་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་གནས་པའི་ཕྱིར། ཉན་རང་གི་རིགས་འཇིག་པར་བྱེད་དེ། བྱང་ཆུབ་དུ་སེམས་བསྐྱེད་ཅིང་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་ལ་སློབ་པའི་ཕྱིར། དོན་དམ་
Chinese
我。（这是）解脱的决定，因为具有对大乘道愚昧的无明。果涅槃是低劣的，因为在获得自宗的涅槃之后，必须获得遍知。对下劣的证悟等九境，执着于颠倒的分别念法相，见断分别念是所取分别念，因为是见道顶位无间道所断的所取分别念的缘故。对于执取和舍弃等，在世俗中执取般若波罗蜜多的功德并且舍弃过患的心，法相，是此时的见断实执分别念，因为是见道顶位加行近得所断的执取分别念的缘故。般若波罗蜜多如实地对任何事物都不作意，并且在世俗中执着于作意实相，以及以通达三界无实的方式，以法性执着于与自性三界相关联，以及以不住于空性的方式，以显现执着的方式执着于显现，以及执着于通达一切法仅仅是假立，以及以不对任何事物显现执着的方式执着于贪着，以及执着于作为轮回和涅槃差别执着等的对治，以及执着于未被般若波罗蜜多所摄持的其他五度阻碍前往遍知之地的分别念，作为法相之后，如同之前的理由和所立。特意决定不会产生等，声闻缘觉之道，法相，特意之事不会如是决定产生，因为必定会产生声闻缘觉的菩提的缘故。菩萨，法相，执着于声闻缘觉之道不是自己所入之道，因为声闻缘觉之道不能成办自己所欲求之义的缘故。大乘道，法相，胜义中无生灭，却没有不生灭的过失，因为世俗中作因果生灭的缘故。诸事物显现为具有和不具有，因为显现为一和异的缘故。色等安住于不安住于境的方式，因为以通达彼等为空性的方式安住的缘故。摧毁声闻缘觉的种姓，因为发起菩提心并且修学六度的缘故。胜义
English
I. (This is) the certainty of liberation, because it possesses the ignorance of being ignorant of the Mahayana path. The fruit of nirvana is inferior, because after attaining the nirvana of one's own system, one must attain omniscience. Conceptualizations that cling to the nine objects such as inferior realization in a reversed manner, the characteristic of the conceptualization of what is to be abandoned by seeing is the conceptualization of what is to be grasped, because it is the conceptualization of what is to be grasped that is abandoned by the uninterrupted path of the peak of the path of seeing. Regarding grasping and abandoning, etc., the mind that grasps the qualities of the Perfection of Wisdom and abandons faults in conventional truth, the characteristic, is the conceptualization of grasping at substance that is abandoned by seeing at this time, because it is the conceptualization of grasping that is abandoned by the approximation of the peak of the path of seeing. The Perfection of Wisdom does not truly attend to anything, and in conventional truth, it grasps at attending to reality, and by realizing the three realms as unreal, it grasps at being connected to the three realms of self-nature by the nature of phenomena, and by not abiding in emptiness, it grasps at manifestation by way of manifest clinging, and it grasps at realizing that all phenomena are merely imputed, and it grasps at attachment by way of not manifestly clinging to anything, and it grasps at the antidote to clinging to the difference between samsara and nirvana, etc., and it grasps at the conceptualization that the other five perfections that are not encompassed by the Perfection of Wisdom obstruct going to the place of omniscience, after making it a characteristic, like the previous reason and thesis. Intentionally, it is not certain to arise, etc., the path of the Hearers and Solitary Realizers, the characteristic, the intentional thing is not certain to arise as it is, because it is certain to arise in the bodhi of the Hearers and Solitary Realizers. Bodhisattva, the characteristic, clings to the path of the Hearers and Solitary Realizers as not being the path to be entered by oneself, because the path of the Hearers and Solitary Realizers cannot accomplish the meaning desired by oneself. The Mahayana path, the characteristic, in ultimate truth, there is no arising or ceasing, but there is no fault of not arising or ceasing, because in conventional truth, it causes the arising and ceasing of cause and effect. Things appear as having and not having, because they appear as one and different. Form, etc., abides in the way of not abiding in objects, because it abides in the way of realizing them as emptiness. Destroys the lineage of Hearers and Solitary Realizers, because it generates the mind of bodhi and studies the six perfections. Ultimate truth.