Tibetan
སྐབས་ལྔ་པའི་ངག་དོན་བཤད་པ། སྐབས་ལྔ་པའི་ངག་དོན་བཤད་པ། རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་སོགས་ལ། རྩེ་སྦྱོར་ཆོས་ཅན། རྣམ་ཀུན་གྱི་རྗེས་སུ་འཆད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། རྣམ་ཀུན་མཐར་ཕྱིན་པ་ལས་ཁྱོད་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། རྩེ་སྦྱོར་གྱི་རྟགས་ལ་སོགས་པ་བཞི་ཆོས་ཅན། རྩེ་སྦྱོར་གྱི་དང་པོར་འཆད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། རྩེ་སྦྱོར་རྟོགས་སླ་བའི་ཆེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྨི་ལམ་ན་ཡང་སོགས་ལ། རྨི་ལམ་དུའང་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྨི་ལམ་དང་འདྲ་བར་ལྟ་སོགས་ཆོས་བཅུ་གཉིས་ཆོས་ཅན། རྩེ་མོའི་མངོན་རྟོགས་ཐོབ་པའི་རྟགས་ཡིན་ཏེ། རྩེ་མོའི་མངོན་རྟོགས་ལ་མི་འཁྲུལ་བའི་ཡོན་ཏན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ས་དགུ་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་ཆ་བཞིར་བྱས་པའི་ཆ་དང་པོ་ཆོས་ཅན། རྟགས་ཀྱི་རྩེ་མོ་ཡིན་ཏེ། རྨི་ལམ་ན་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྨི་ལམ་དང་འདྲ་བར་ལྟ་བ་སོགས་རྟགས་བཅུ་གཉིས་ཐོབ་པའི་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འཛམ་བུ་གླིང་གི་སོགས་ལ། ས་དགུ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཆ་གཉིས་པ་ཆོས་ཅན། རྣམ་འཕེལ་གྱི་རྩེ་མོ་ཡིན་ཏེ། སྐབས་འདིར་བསྟན་བསོད་ནམས་རྣམ་པར་འཕེལ་བ་བཅུ་དྲུག་དང་ལྡན་པའི་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཀུན་ཤེས་ཉིད་གསུམ་སོགས་ལ། ས་དགུ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཆ་གསུམ་པ་ཆོས་ཅན། ངེས་པར་བསྟན་པའི་རྩེ་མོ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་རབ་ཀྱིས་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་ཡོན་ཏན་གྱི་རིགས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་ཤིང་སྙིང་རྗེས་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ཡོངས་སུ་མི་བཏོང་བའི་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གླིང་བཞི་སོགས་ལ་ས་དགུ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཆ་བཞི་པ་ཆོས་ཅན། སེམས་ཀུན་ཏུ་གནས་པའི་རྩེ་མོ་ཡིན་ཏེ། སྟོང་གསུམ་སྲང་ལ་གཞལ་བའི་གྲངས་ལས་ཆེས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་བསོད་ནམས་མང་པོ་དང་ལྡན་པའི་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འཕགས་པ་ལྟར་ན། དྲོད་སོགས་སྦྱོར་ལམ་བཞི་ཆོས་ཅན་དུ་བྱས་ནས་རིམ་བཞིན་རྟགས་དང་རྣམ་འཕེལ་དང་། བརྟན་པ་དང་། སེམས་ཀུན་ཏུ་གནས་པའི་རྩེ་མོ་ཡིན་ཏེ། དག་པའི་ཡེ་ཤེས་དོར་ནས་སྔར་གྱི་ས་རྣམས་འགོད་དོ། །འཇུག་པ་དང་ནི་ལྡོག་པ་ལ་སོགས་པ་ལ། བྱང་སེམས་ཀྱི་ལམ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་ལ་བླང་བྱར་ཞེན་པ་དང་། ཉན་ཐོས་ཀྱི་དེ་དག་དོར་བྱར་ཞེན་པའི་བྱང་སེམས་ལྷ་བྱིན་གྱི་རྟོག་པ་ཆོས་ཅན། རིམ་བཞིན་འཇུག་པ་གཟུང་རྟོག་ལྡོག་པའི་གཟུང་རྟོག་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་བུའི་རྟོག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རེ་རེ་ལ་དགུ་དགུར་དབྱེར་ཡོད་དེ། རང་གི་ཞེན་པ་ལྟར་གྱི་ཡུལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཕྱིན་ཅི་ལྡོག་ཏུ་སྣང་བའི་ཕྱིར། དེ
Chinese
第五节 语义解释 第五节 语义解释 “诸相现前”等。顶加行，有理由在诸相之后宣说，因为你从诸相圆满中产生。顶加行的相等等四法，有理由首先宣说顶加行，因为顶加行容易理解。 “梦中亦然”等。梦中亦然，视一切法如梦等十二法，是获得顶峰现观的标志，因为是不迷惑顶峰现观的功德。第九地的智慧分为四部分，第一部分，是相之顶峰，因为是获得梦中亦然，视一切法如梦等十二相的清净智慧。 “赡部洲的”等。第九地的智慧第二部分，是增长之顶峰，因为是具有此时所说的增长福德十六种的清净智慧。 “三遍知性”等。第九地的智慧第三部分，是决定显示之顶峰，因为是智慧圆满了知三的功德种类，慈悲在一切时处都不舍弃利益有情的清净智慧。 “四大部洲”等。第九地的智慧第四部分，是心安住之顶峰，因为是具有胜过以三千大千世界衡量也无法比拟的众多福德的清净智慧。 如圣者所说，将暖等四加行道作为有法，依次是相和增长，稳固和心安住的顶峰，舍弃清净智慧而安立之前的地。 “进入和返回”等。菩萨道的果实和具有应取执着，以及声闻道的应舍执着的菩萨天授的分别念，依次是进入所取分别念，返回所取分别念，因为是那样的分别念。每一个都有九九之分，因为没有如自己执着那样的对境，因为显现颠倒。
English
Fifth Section: Explanation of Meaning Fifth Section: Explanation of Meaning "All aspects manifest," etc. The peak application has a reason to be taught after all aspects, because you arise from the perfection of all aspects. The four dharmas, such as the signs of the peak application, have a reason to be taught first, because the peak application is easy to understand. "Even in dreams," etc. Even in dreams, seeing all dharmas as dreamlike, etc., the twelve dharmas, are signs of attaining the peak of realization, because it is the quality of not being confused about the peak realization. The first part of the wisdom of the ninth ground, divided into four parts, is the peak of signs, because it is the pure wisdom of obtaining the twelve signs, such as seeing all dharmas as dreamlike even in dreams. "Of Jambudvipa," etc. The second part of the wisdom of the ninth ground is the peak of increase, because it is the pure wisdom that possesses the sixteen kinds of increasing merit taught at this time. "Three all-knowing natures," etc. The third part of the wisdom of the ninth ground is the peak of definite teaching, because it is the pure wisdom where wisdom perfects the qualities of the three knowledges, and compassion never abandons the benefit of sentient beings at all times. "Four continents," etc. The fourth part of the wisdom of the ninth ground is the peak of the mind abiding in all, because it is the pure wisdom that possesses much merit, surpassing even the number measured by weighing three thousand worlds. According to the noble ones, taking the four paths of heat, etc., as the subject, they are successively the peaks of signs and increase, stability, and the mind abiding in all, abandoning pure wisdom and establishing the previous grounds. "Entering and returning," etc. The bodhisattva's path, with its fruits, and the bodhisattva's Devadatta-like conceptualization of clinging to what should be taken and abandoning what should be abandoned in the shravaka's path, are successively the conceptualization of grasping in entering and the conceptualization of grasping in returning, because they are such conceptualizations. Each one has ninefold divisions, because there is no object as one clings to, because it appears reversed.
Tibetan
ར་ཐལ། ཞེན་ཡུལ་གྱི་དངོས་པོ་དང་མ་འབྲེལ་བར་འཇུག་པའི་ཕྱིར། སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་འཕགས་དབྱེ་སོགས་ལ། སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་རྒྱུད་ཀྱི་གང་ཟག་རྫས་ཡོད་འཛིན་པ་ཆོས་ཅན། རྫས་འཛིན་རྟོག་པ་ཡིན་ཏེ། ལོངས་སྤྱོད་པ་པོ་ལ་རྫས་ཡོད་དུ་ཞེན་པའི་རྟོག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འཕགས་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་སྐྱེས་བུ་བཏགས་ཡོད་དུ་འཛིན་པ་ཆོས་ཅན། རྟག་འཛིན་རྟོག་པ་ཡིན་ཏེ། ལོངས་སྤྱོད་པ་པོ་བཏགས་ཡོད་ཙམ་དུ་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རེ་རེ་ལ་དགུ་དགུར་དབྱེར་ཡོད་དེ། ཡུལ་དགུ་དགུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། འཛིན་པ་བདེན་པ་བ་མ་གྲུབ་སྟེ། རང་གི་གཟུང་བ་ལྟར་གྱི་དོན་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། ངོ་བོ་ཉིད་སོགས་ལ། ཕྱིན་དྲུག་བྱང་སེམས་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ཡིན་པས་བླང་བྱར་ཞེན་པའི་རྟོག་པ་ཆོས་ཅན། སྐབས་འདིའི་མཐོང་སྤང་འཇུག་པ་གཟུང་རྟོག་ཡིན་ཏེ། མཐོང་ལམ་རྩེ་མོའི་སྦྱོར་བའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་སྤང་བྱར་གྱུར་པའི་གཟུང་རྟོག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དག་པ་ས་གསུམ་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་སུ་ངེས་པས་བླང་བྱར་འཛིན་པ་དང་། རྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་བསྒོམས་པས་ཐེག་ཆེན་གྱི་ལམ་སྒྲུབ་པ་ལ་བླང་བྱར་ཞེན་པ་དང་། ཐེག་ཆེན་གྱི་རྟོགས་པ་དམིགས་པ་མ་འཁྲུལ་བས་བླང་བྱར་ཞེན་པ་དང་། ཐེག་ཆེན་གྱི་སྤང་གཉེན་ལ་བླང་དོར་དུ་ཞེན་པ་དང་། གཞི་ལམ་སྐྱེ་མེད་དུ་རྟོགས་པའི་བླང་བྱར་འཛིན་པ་དང་། ཉན་རང་གིས་ཐག་སྲིད་པས་ཡིད་བྱེད་ལ་བླང་བྱར་འཛིན་པ་དང་། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པའི་ལས་ལ་བླང་བྱར་འཛིན་པ་དང་། སེམས་ཅན་མ་ལུས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ལ་འགོད་པ་ལ་བླང་བྱར་འཛིན་པ་རྣམས་ཆོས་ཅན་དུ་བྱས་ནས། རྟགས་དང་སྒྲུབ་བྱ་སྔ་མ་ལྟར་འགོད་དོ། ། སྲིད་དང་ཞི་བར་ལྟུང་པའི་ཕྱིར་སོགས་ལ། ཉན་རང་གི་ལམ་ཆོས་ཅན། རྟོགས་པ་དམན་པ་ཡིན་ཏེ། སྲིད་ཞི་གང་རུང་དུ་ལྟུང་བའི་ཕྱིར། ཡོངས་འཛིན་དམ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཕྱི་ནང་གི་ཐབས་མཁས་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར། སྒྲུབ་པའི་ལམ་མ་ཚང་བ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་སྒྲིབ་མཐའ་དག་གི་གཉེན་པོ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཞན་གྱི་རྐྱེན་གྱིས་འགྲོ་བ་ཡིན་ཏེ། ལམ་བགྲོད་པ་སློབ་དཔོན་གཞན་གྱི་གདམས་ངག་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར། ཆེད་དུ་བྱ་བ་དམན་པ་ཡིན་ཏེ། ཆེན་པོ་གསུམ་གྱི་ཆེད་དུ་མི་འཇུག་པའི་ཕྱིར། ཉེ་ཚེ་བའི་ལམ་གྱི་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། ཉོན་སྒྲིབ་ཙམ་གྱི་གཉེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འབྲས་བུ་བཞིའི་རྟོགས་པ་ཐ་དད་པ་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་སོགས་དངོས་པོ་བ་ལ་དམིགས་ནས་མི་རྟག་སོགས་སུ་མཚན་མར་འཛིན་པའི་ཕྱིར། ཐེག་ཆེན་གྱི་ལམ་ལ་གནས་པ་ད
Chinese
遮破。因为与所执的对境事物不相关联的缘故。对于异生和圣者等的区分上。异生相续中的有补特伽罗执著实有者，是实执分别，因为对于受用者执著实有的分别的缘故。圣者相续中的士夫执著假有者，是常执分别，因为对于受用者执著唯是假有的分别的缘故。每一个都有九九之别，因为有九九境的缘故。执著真实者不成立，因为不成立如自己所取的义的缘故。自性等上。因为六度是菩萨道的自性，所以对于应取处执著的分别，是此处的见断所摄的所取分别，因为是见道顶位的加行位的所断的所取分别的缘故。清净地三地因为确定是佛种性，所以执著应取，如修习幻化，所以对于成办大乘道执著应取，大乘的证悟不错乱对境，所以执著应取，对于大乘的断证执著应取舍，基道无生中证悟的应取，声缘以断绝有边，所以对于作意执著应取，作利益有情的事业执著应取，对于安置一切有情的果位执著应取等作为法，如前安立宗和立宗。因为堕入有寂等上。声缘道，是低劣的证悟，因为堕入有寂任何一方的缘故。不是圆满的上师，因为缺少内外方便善巧的缘故。不是圆满的修道，因为不是一切烦恼障和所知障的对治的缘故。是由他缘而行的，因为行道依赖于其他上师的教言的缘故。所为之事是低劣的，因为不趣入三大目的的缘故。是细微道的行相，因为唯是烦恼障的对治的缘故。四果的证悟是各别的，因为缘于色等实事，而执著无常等的相的缘故。安住于大乘道者
English
Refutation. Because it is not related to the object of attachment. Regarding the distinction between ordinary beings and noble ones, etc. The person in the continuum of an ordinary being who grasps the existent as real is a conceptualization of grasping at reality, because it is a conceptualization that clings to the enjoyer as real. The person in the continuum of a noble one who grasps the imputed as existent is a conceptualization of grasping at permanence, because it is a conceptualization that grasps the enjoyer as merely imputed. Each one has ninety-nine distinctions, because there are ninety-nine objects. Grasping at truth is not established, because the meaning as it is apprehended by oneself is not established. Regarding essence, etc. Because the six perfections are the essence of the Bodhisattva path, the conceptualization that clings to what should be adopted is the apprehended conceptualization included in what is to be abandoned by seeing in this context, because it is the apprehended conceptualization to be abandoned during the stage of the peak of the path of seeing. Because the three pure grounds are determined to be the Buddha-nature, grasping at what should be adopted, and because practicing like illusion, clinging to what should be adopted for accomplishing the Mahayana path, and because the realization of the Mahayana does not confuse the object, clinging to what should be adopted, and clinging to what should be adopted and abandoned in relation to the antidotes to be abandoned of the Mahayana, and grasping at what should be adopted in the realization of the unborn ground and path, and because the Hearers and Solitary Realizers have cut off the extreme of existence, clinging to what should be adopted in attention, and clinging to what should be adopted in the activity of benefiting sentient beings, and clinging to what should be adopted in establishing the result for all sentient beings, etc., are made into subjects, and the sign and the predicate are established as before. Because of falling into existence and peace, etc. The path of Hearers and Solitary Realizers is an inferior realization, because it falls into either existence or peace. It is not a perfect spiritual friend, because it lacks skillful means of outer and inner. It is not a complete path of practice, because it is not the antidote to all afflictive and cognitive obscurations. It proceeds by means of other conditions, because traversing the path depends on the instructions of other teachers. The purpose is inferior, because it does not engage in the sake of the three great purposes. It is the activity of a narrow path, because it is only the antidote to afflictive obscurations. The realizations of the four fruits are different, because they focus on phenomena such as form and grasp at characteristics such as impermanence. One who abides in the Mahayana path