Tibetan
འབད་པ་བྱེད་པའང་རིགས་པ་མིན་པར་ཐལ། ལས་ལུས་ཡན་གར་བ་སྤོང་བའི་གཉེན་པོ་དག་ནི་རྟོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། ཉོན་མོངས་པ་མ་སྤངས་པར་དེ་སྤོང་བའི་ནུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྲེད་པ་ཡོད་ན་དེ་ལས་ལས་དང་དེ་ལས་འབྱུང་བས་སླར་ཡང་ལས་ལུས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ལས་སྲེད་གཉིས་ཀ་ཟད་ན་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཏེ་གཉིས་ཀ་ཟད་པའི་དོན་དུ་གཉེན་པོ་ལ་འབད་པ་བྱེད་དོ་ཞེ་ན། ཡང་དེ་ཆོས་ཅན། སྲེད་པའི་གཉེན་པོ་ལས་མ་གཏོགས་པའི་ལས་ཟད་བྱེད་ཀྱི་གཉེན་པོ་ལ་དུབ་པ་བྱེད་པ་དོན་མེད་པར་ཐལ། སྲེད་པ་སྤངས་ན་ལས་སྤོང་མི་དགོས་ཤིང་སྲེད་པ་མ་སྤངས་པར་ལས་སྤོང་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར། འཕེལ་བྱེད་ལ་སོགས་པ་ནམ་མཁའི་གོས་ཅན་པ་དག་ན་རེ། ལས་ལུས་སྤོང་བའི་གཉེན་པོ་མེད་པ་མ་གྲུབ་སྟེ། དཀའ་ཐུབ་ཀྱིས་སྔོན་སྤྱད་པའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ལོངས་སྤྱད་པ་ཟད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང་ལས་གསར་པ་མ་བསགས་པས་ལས་ཟད་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། སྐྱེས་བུའི་རྒྱུད་ཀྱི་ལས་རྣམས་ཆོས་ཅན། སྐྲ་འབལ་བ་ལ་སོགས་པའི་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་སྟེ་གདུང་བའི་དངོས་པོ་གཅིག་གིས་ཁྱོད་ཀྱི་འབྲས་བུ་མྱོང་བར་བྱས་པའི་སྒོ་ནས་མི་འཛད་པར་ཐལ། འབྲས་བུ་ཐ་དད་སྐྱེད་པའི་ནུས་པ་དུ་མ་ཅན་དུ་རྗེས་སུ་དཔོག་པར་ནུས་པ་དེས་ནའོ། །དེར་ཐལ། ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་ཆུང་ནད་ཡོད་མེད་གཟུགས་བཟང་ངན་སོགས་ཀྱི་འབྲས་བུ་སྣ་ཚོགས་འབྱུང་བར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྔ་མ་ལ་ཁྱབ་པ་ཡོད་དེ། སྐྲ་འབལ་བ་ལ་སོགས་པའི་གདུང་བའི་རྣམ་པ་འགས་དེ་ལྟ་བུའི་སྡུག་བསྔལ་དེ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་མི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ནི་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཆུང་བར་འགྱུར་སྲིད་ན་ཡང་མི་དགེ་བ་དང་རིགས་མཐུན་པ་ཅན་གྱི་དགེ་བའི་ལས་འབྲས་བུ་ཡིད་དུ་འོང་བ་འབྱུང་བ་ཟད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཅི་སྟེ་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་ནུས་པ་ཡིས་ལས་ཀྱི་ཐམས་ཅད་འབྲས་བུ་འབྱིན་ནུས་སུ་ནུས་པ་འདྲེས་པར་བྱས་ཏེ་འབྲས་བུ་གཅིག་པོ་དེས་ཕྱིས་སྐྲ་འབལ་བ་ལ་སོགས་པའི་གདུང་བས་ལོངས་སྤྱད་པས་གྲོལ་བར་འགྱུར་བའམ། ཡང་ན་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་ནུས་པ་ཡིས་ནུས་པ་འདྲེན་མ་སྟེ་སྣ་ཚོགས་པ་ཅན་གྱི་ལས་ཀྱི་ནུས་པ་རགས་པ་ཟད་པར་བྱས་ནས་འབྲས་བུ་ཅུང་ཟད་འབྱིན་ནུས་པའི་ལས་འབྲས་ལྷག་མ་ཕྱིས་སྐྲ་འབལ་བ་ལ་སོགས་པའི་གདུང་བས་ལོངས་སྤྱད་པས་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། རེ་ཤིག་ནུས་པ་འདྲེས་པར་འདོད་པའི་ཕྱོགས་ལ་སྐྱོན་འདི་འགྱུར་ཏེ། དཀའ་ཐུབ་ཅན་གྱི་སྐྱེས་བུ་ཆོས་ཅན། དཀའ་ཐུབ་ཀྱི
Chinese
努力也是不合理的，因为舍弃业和身的对治法没有证悟，没有舍弃烦恼就没有能力舍弃它。如果存在贪欲，就会由此产生业，并由此产生（果报），从而再次产生业和身。如果业和贪欲都灭尽，就不会再有生，为了灭尽二者而努力对治，那么，这个（观点）也是有问题的。除了贪欲的对治法之外，努力于灭尽业的对治法是没有意义的，因为舍弃贪欲就不需要舍弃业，没有舍弃贪欲就不能舍弃业。外道增广派等认为，舍弃业和身的对治法并非不存在，因为通过苦行，先前所造业的果报在享受后会耗尽，并且由于没有积累新的业，业尽则解脱。那么，众生相续中的诸业，通过拔头发等苦行的烦恼，即一种痛苦的体验，来感受你的果报，也不会穷尽，因为能够推断出它具有产生不同果报的多种能力。这是因为，可以看到产生享用大小、有无疾病、相貌好坏等各种果报。前者具有普遍性，因为即使拔头发等痛苦的形式稍微减少了产生这种痛苦的不善业的果报，但与不善业同类的善业果报，即令人满意的果报的产生，也不会耗尽。如果苦行的力量能够将所有业的力量混合在一起，并通过一个果报，即后来通过拔头发等痛苦来享受而获得解脱，或者苦行的力量不混合力量，而是耗尽了多种业的粗大力量，从而通过拔头发等痛苦来享受剩余的能够产生少量果报的业果，而获得解脱吗？暂且，对于认为力量混合的观点，存在这个过失，即苦行者。
English
It is also unreasonable to make effort, because the antidotes for abandoning karma and body are without realization, and without abandoning afflictions, there is no ability to abandon them. If craving exists, karma will arise from it, and from that, (results) will arise, so karma and body will arise again. If both karma and craving are exhausted, there will be no more birth, and if effort is made in the antidotes to exhaust both, then, that (view) is also problematic. It is meaningless to exhaust oneself in the antidotes that exhaust karma other than the antidotes to craving, because if craving is abandoned, there is no need to abandon karma, and without abandoning craving, one cannot abandon karma. The Tirthikas, such as the Increasers, say that it is not established that there are no antidotes for abandoning karma and body, because the fruits of karma previously accumulated through asceticism will be exhausted after being enjoyed, and since no new karma is accumulated, liberation will occur when karma is exhausted. Then, the karmas in the continuum of beings, through the afflictions of asceticism such as pulling hair, that is, through experiencing a single suffering, will not be exhausted by experiencing your fruits, because it can be inferred that it has many abilities to produce different fruits. This is because it can be seen that various fruits such as the size of enjoyment, the presence or absence of disease, and the goodness or badness of appearance arise. The former has universality, because even if the forms of suffering such as pulling hair slightly reduce the fruits of non-virtuous karma that produce such suffering, the arising of the fruits of virtuous karma of the same kind as non-virtuous karma, that is, the arising of pleasing fruits, will not be exhausted. If the power of asceticism can mix all the powers of karma together and be liberated by enjoying through a single fruit, that is, later through suffering such as pulling hair, or does the power of asceticism not mix the powers, but exhaust the gross powers of various karmas, and then be liberated by enjoying the remaining karmic fruits that can produce a small amount of fruit through suffering such as pulling hair? For the time being, for the view that powers are mixed, this fault occurs, that is, the ascetic.
Tibetan
ས་ནུས་པ་འདྲེས་པར་བྱས་པའི་ལས་འབྲས་གཅིག་པོ་དེ་སྤོང་བ་ལ་སྐྲ་འབལ་བ་ལ་སོགས་པའི་གདུང་བ་དྲག་པོ་རྩོམ་པ་དོན་མེད་པར་ཐལ། བ་སྤུ་གཅིག་རྟོག་པ་ལྟ་བུའི་ཉོན་མོངས་པ་སྟེ་གདུང་བའི་ཆ་འགས་དེ་སྤང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དཀའ་ཐུབ་དེས་ལས་ཐམས་ཅད་འབྲས་བུ་དེ་ཙམ་སྐྱེད་ནུས་སུ་ནུས་པ་འདྲེས་པར་བྱས་པའི་ཕྱིར། ནུས་པ་ཟད་པའམ་འདྲེས་མར་བྱས་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡང་སྐྱོན་ཡོད་དེ། དཀའ་ཐུབ་དེ་ལས་ངན་གྱི་འབྲས་བུར་གྱུར་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཡིན་ནམ་འོན་ཏེ་མ་ཡིན། གལ་ཏེ་དཀའ་ཐུབ་དེ་ལས་ངན་གྱི་འབྲས་བུར་གྱུར་པའི་ཉོན་མོངས་པ་སྟེ་སྡུག་བསྔལ་ལས་གཞན་དགེ་བར་འདོད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ཆོས་ཅན། དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་ལས་ཀྱིས་ནུས་པ་རགས་པ་ཟད་པར་བྱས་ནས་ལས་འབྲས་ལྷག་མ་ཅུང་ཟད་སྤོང་བ་ལ་སྐྲ་འབལ་བ་ལ་སོགས་པ་གདུང་བ་དྲག་པོ་རྩོམ་པ་དོན་མེད་པར་ཐལ། སྐྲ་འབལ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་སྟེ་གདུང་བ་མེད་པར་དཀའ་ཐུབ་ཀྱིས་ལས་འབྲས་ཀུན་སྤོང་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དཀའ་ཐུབ་དེས་དམྱལ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྲས་བུ་མི་ཟད་པ་མྱོང་འགྱུར་གྱི་ལས་རྣམས་ཀྱང་ཟད་པར་བྱས་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་དཀའ་ཐུབ་དེ་ལས་ངན་གྱི་འབྲས་བུར་གྱུར་པའི་ཉོན་མོངས་པ་སྟེ་ཚོར་བ་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དཀའ་ཐུབ་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། འདིས་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱི་ལས་རྣམས་ཀྱི་ནུས་པ་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་པར་བྱེད་པ་དང་ལས་ཀྱི་ནུས་པ་རགས་པ་ཟད་བྱེད་སོགས་སུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། མི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་གླང་གི་ལས་འབྲས་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་བདག་མེད་མཐོང་བའི་ལམ་ཆོས་ཅན། ལས་ཀྱི་གཉེན་པོར་ཐལ། དེའི་རྒྱུ་ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་ལས་ལུས་སྤོང་བའི་གཉེན་པོ་མེད་ཅེས་པ་ཁས་བླངས་ནང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། མ་འོངས་པའི་ལས་ཀྱི་གཉེན་པོར་སྒྲུབ་ན་གྲུབ་ཟིན་པ་ལ་སྒྲུབ་སྟེ། གང་ཡང་བདག་མེད་མཐོང་བའི་ལམ་ཆོས་ཅན། མ་འོངས་པའི་སྐྱོན་ཆགས་སོགས་རྣམས་འགོག་པར་བྱེད་ནུས་ཏེ། མ་འོངས་པ་ན་སྐྱེ་བར་འདོད་པའི་ཉེས་པ་ཆགས་སོགས་ཀྱི་ས་བོན་བཅོམ་པའི་ཕྱིར། ཡང་དེ་ཆོས་ཅན། མ་འོངས་པའི་སྐྱོན་ཆགས་སོགས་དེས་བསྐྱེད་པའི་ལས་རྣམས་སྤོང་ནུས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་རྒྱུ་ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདས་པའི་ལས་ཀྱི་གཉེན་པོར་སྒྲུབ་ན། རྟགས་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཆོས་ཅན། ཇི་ལྟར་སྔར་བྱས་ཟིན་པའི་ལས་ཀྱི་རྒྱུ་ཉོན་མོངས་པ་ཉམས་བྱེད་དུ་འགྱུར་ཏེ་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། དེ་ཁྱོད་ཀྱི་སྔར་ནས་
Chinese
因此，为了舍弃那唯一一个将能力混合在一起的业果，进行拔头发等剧烈痛苦的苦行是无意义的，因为要舍弃像一根毛发的分别念一样的烦恼，即痛苦的一部分。因为那苦行能够产生所有业的果报，并将能力混合在一起。对于能力耗尽或混合在一起的方面也有过失，即那苦行是恶业的果报所导致的痛苦，还是不是？如果认为那苦行是恶业的果报所导致的烦恼，即痛苦之外的善，那么，那法，由于苦行的业耗尽了粗大的能力，为了舍弃剩余的少许业果，进行拔头发等剧烈痛苦是无意义的，因为没有拔头发等烦恼，即痛苦，苦行将会舍弃所有业果，因为那苦行也耗尽了地狱等不会穷尽果报的将要感受的业。如果认为那苦行是恶业的果报所导致的烦恼，即感受痛苦本身，那么，那苦行，由于这是使你的所有业的能力混合在一起，并且不是使业的能力粗大耗尽等，因为是不善业的果报。例如像牛的业果一样。如果认为无我见道是业的对治，因为它的因是烦恼的对治。因此，如果说没有舍弃业身的对治，那么就与承诺相违背。如果成立为未来的业的对治，那么就是在已成立的基础上成立，即任何无我见道，能够阻止未来的过失贪执等，因为摧毁了未来想要产生的过患贪执等的种子。并且，那法，将会能够舍弃未来的过失贪执等由它所产生的业，因为它的因是烦恼的对治。如果成立为过去的业的对治，那么，因不成，即那法，如何成为先前已做的业的因烦恼的消灭者，即不会成为消灭者，因为那是你先前就
English
Therefore, in order to abandon that one single karmic result that has the ability mixed together, it is meaningless to engage in severe suffering such as pulling out hair, because one wants to abandon afflictions like the conceptualization of a single hair, which is a part of suffering. Because that asceticism is able to produce all karmas as that result, and mixes the abilities together. There is also fault with regard to the aspect of exhausting or mixing abilities, namely, is that asceticism suffering resulting from the fruit of bad karma, or is it not? If it is thought that that asceticism is an affliction resulting from the fruit of bad karma, that is, something good other than suffering, then, that dharma, because the karma of asceticism exhausts the gross abilities, it is meaningless to engage in severe suffering such as pulling out hair in order to abandon the remaining slight karmic results, because without afflictions such as pulling out hair, that is, suffering, asceticism will abandon all karmic results, because that asceticism also exhausts the karmas of experiencing inexhaustible results such as hell. If it is thought that that asceticism is an affliction resulting from the fruit of bad karma, that is, feeling suffering itself, then, that asceticism, because this is what mixes together the abilities of all your karmas, and is not what exhausts the gross abilities of karma, etc., because it is the fruit of non-virtuous karma. For example, like the karmic result of a cow. If it is thought that the path of seeing selflessness is the antidote to karma, because its cause is the antidote to afflictions. Therefore, if it is said that there is no antidote to abandoning the karmic body, then it contradicts the commitment. If it is established as the antidote to future karma, then it is establishing on the basis of what has already been established, that is, any path of seeing selflessness, is able to prevent future faults, attachments, etc., because it destroys the seeds of faults, attachments, etc., that are desired to arise in the future. And, that dharma, will be able to abandon the karmas produced by future faults, attachments, etc., because its cause is the antidote to afflictions. If it is established as the antidote to past karma, then the sign is unestablished, that is, that dharma, how does it become the destroyer of the afflictions that are the cause of the karma that was done earlier, that is, it will not become the destroyer, because that is what you previously