Tibetan
་སྐབས་ལ་ལྟོས་པ་ལས་གཞན་དུ་མ་ལྟོས་ན་དེར་དེ་སྒྲུབ་པའི་ཁྱབ་པ་འཁྲུལ་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་མི་གྲང་བ་སྟེ་གྲང་རེག་མེད་པར་སྒྲུབ་པ་ལ་ཡུལ་དུས་སོགས་ལ་ལྟོས་མེད་ཀྱི་ཐལ་བ་ཙམ་རྟགས་སུ་བཀོད་ན་ཁྱབ་པ་འཁྲུལ་པ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་གཏན་ཚིགས་དེ་ལ་རྣམ་གསུམ་ཉིད་དུ་གྲངས་ངེས་ན། རྒྱུ་ཚོགས་པ་གྲངས་ཚང་ལས་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བར་དཔོག་པའི་རྟགས་དེ་རྟགས་ཡང་དག་མ་ཡིན་པར་ཐལ་ལོ་ཞེ་ན། དེ་འབྲས་བུ་སྐྱེ་རུང་དཔོག་པའི་རྟགས་ཡང་དག་མ་ཡིན་པར་ཐལ་ཟེར་རམ། འབྲས་བུ་སྐྱེ་ངེས་དཔོག་པའི་རྟགས་ཡང་དག་མ་ཡིན་པར་ཐལ་ཟེར། དང་པོ་ལྟར་ན། སྣམ་བུའི་རྒྱུ་ཚོགས་པ་གྲངས་ཚང་ལས་འབྲས་བུ་སྣམ་བུ་སྐྱེ་རུང་བར་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་རྟགས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་རྟགས་ལས་དོན་གཞན་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་སྣམ་བུའི་རྒྱུ་ཚོགས་པ་གྲངས་ཚང་བ་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་འབྲས་བུ་སྣམ་བུ་སྐྱེ་རུང་གི་རང་བཞིན་ཡིན་པར་བརྗོད་དེ། རྒྱུ་ཚོགས་དོན་གཞན་ལ་མི་ལྟོས་པར་ཁྱོད་ཀྱིས་འབྲས་བུ་སྣམ་བུ་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་སྔ་མ་སྔ་མ་ལས་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་རྣམས་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་གྱུར་པས་ཁྱོད་འབྲས་བུ་སྣམ་བུ་བསྐྱེད་ནུས་སུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལྟར་ན། སྣམ་བུའི་རྒྱུ་ཚོགས་པ་གྲངས་ཚང་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱིས་འབྲས་བུ་སྣམ་བུ་བསྐྱེད་པ་ལ་ཁྱབ་པ་མ་ངེས་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱིས་འབྲས་བུ་སྣམ་བུ་བསྐྱེད་པ་དེ་རང་གི་ནུས་པ་སྔ་མ་སྔ་མ་ལས་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་རྣམས་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་འགྱུར་བ་དང་འབྲེལ་བ་སྟེ་འགྱུར་བ་ལ་ལྟོས་དགོས་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། ཁྱོད་ཀྱིས་འབྲས་བུ་སྣམ་བུ་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་སྔ་ཕྱིའི་བར་དུ་འགལ་རྐྱེན་གྱིས་གེགས་བྱེད་པ་དག་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སྐྱེ་རུང་དཔོག་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་རྟགས་ཡིན་ལ། སྐྱེ་ངེས་དཔོག་པ་ནི་མ་ངེས་པའི་རྟགས་ཡིན་པས་རྟགས་ཀྱི་གྲངས་འཇིག་པའི་སྐྱོན་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་རྟགས་གསུམ་དུ་ངེས་ན། རོ་ལས་གཟུགས་སོགས་དཔོག་པའི་རྟགས་མ་ཡིན་པར་ཐལ་ལོ་ཞེ་ན། དངོས་རྒྱུ་ཚོགས་པ་ཚར་གཅིག་ལ་རག་ལུས་ནས་བྱུང་བའི་བུ་རམ་གྱི་གཟུགས་དྲི་མ་ལ་སོགས་པ་བུ་རམ་གྱི་རོ་ལས་རྟོགས་ཤིང་དཔོག་པའི་རྟགས་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་འབྲས་བུའི་རྟགས་ལས་དོན་གཞན་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར། བུ་རམ་གྱི་རོ་ད་ལྟར་བ་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། ཁ་ནང་གི་བུར་རྡོག་ལ་བུ་རམ་གྱི་གཟུགས་ད་ལྟར་བ་དཔོག་པའི་འབྲས་བུ་རྟགས་ལས་སྐྱེས་པ་སྟེ་འབྲས་རྟགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་འོངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཁ་ནང་གི་བུར
Chinese
如果不是依赖于某种情况，而是不依赖于其他情况，那么在那里成立它的周遍就会变成错误。例如，为了成立没有寒冷感觉的无寒冷者，如果仅仅把不依赖于处所、时间等的灰尘作为理由，那么周遍就会像错误一样。如果确定了那个理由一定是三种，那么，从圆满的因集合产生果的理由就成了不是正确的理由的过失。那么，是说成为推测能够产生果的理由不是正确的理由的过失呢？还是说成为推测一定产生果的理由不是正确的理由的过失呢？如果按照第一种说法，那么，从氆氇的圆满因集合能够产生氆氇果的那个随同推测的理由，就不是与自性理由不同的其他，像这样，氆氇的圆满因集合是法，你被说是能够产生氆氇果的自性，因为因集合不依赖于其他事物，你产生氆氇果的能力，从最初到最后都变得特殊，所以你变成了能够产生氆氇果。如果按照第二种说法，那么，氆氇的圆满因集合是法，你产生氆氇果是不确定的周遍，因为你产生氆氇果与自己的能力从最初到最后都变得特殊有关联，也就是必须依赖于变化。周遍是，你产生氆氇果的能力在前后之间存在被违缘阻碍的可能性。因此，推测能够产生是自性理由，推测一定产生是不确定的理由，所以没有理由的数量被破坏的过失。如果确定理由是三种，那么，从味道推测颜色等的理由就成了不是理由的过失。如果这样，依赖于一个实际因集合而产生的红糖的颜色、气味等，从红糖的味道中认识和推测的那个理由，也不是与果理由不同的其他，像这样，现在的红糖味道是法，在口中的糖块上，推测现在的红糖颜色的果，是从理由产生的，也就是从果理由的方面而来的，口中的糖
English
If it does not depend on a certain situation, but does not depend on other situations, then the pervasion that establishes it there will become an error. For example, in order to establish a non-cold person who has no cold feeling, if only dust that does not depend on place, time, etc. is used as a reason, then the pervasion will be like an error. If it is determined that that reason must be three kinds, then the reason for inferring the production of a result from a complete collection of causes becomes the fault of not being a correct reason. Then, is it said that it becomes the fault of the reason for inferring that it can produce a result is not a correct reason? Or is it said that it becomes the fault of the reason for inferring that it will definitely produce a result is not a correct reason? According to the first statement, the reason for inferring that the complete collection of causes of phelts can produce the result of phelts is not different from the reason of nature, like this, the complete collection of causes of phelts is the dharma, you are said to be the nature that can produce the result of phelts, because the collection of causes does not depend on other things, your ability to produce the result of phelts, from the beginning to the end, becomes special, so you become able to produce the result of phelts. According to the second statement, the complete collection of causes of phelts is the dharma, your production of the result of phelts is an uncertain pervasion, because your production of the result of phelts is related to the fact that your ability from the beginning to the end becomes special, that is, it must depend on change. The pervasion is that there is a possibility that your ability to produce the result of phelts will be hindered by adverse conditions between the beginning and the end. Therefore, inferring that it can be produced is the reason of nature, and inferring that it will definitely be produced is an uncertain reason, so there is no fault that the number of reasons is destroyed. If it is determined that there are three reasons, then the reason for inferring color etc. from taste becomes the fault of not being a reason. If so, the color, smell, etc. of brown sugar produced depending on one actual collection of causes, the reason for recognizing and inferring from the taste of brown sugar is not different from the reason of the result, like this, the current taste of brown sugar is the dharma, on the sugar cube in the mouth, the result of inferring the current color of brown sugar is produced from the reason, that is, it comes from the aspect of the result reason, the sugar in the mouth
Tibetan
་རྡོག་ལ་རང་གི་རྒྱུ་ཆོས་ཏེ་ཉེར་ལེན་གྱི་ནུས་པ་རྗེས་སུ་དཔག་སྟོབས་ཀྱིས་ཁ་ནང་གི་བུར་རྡོག་ལ་བུ་རམ་གྱི་གཟུགས་ད་ལྟ་བ་དཔོག་པའི་རྟགས་སུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེར་ན་དུ་བས་མེ་བུད་ཤིང་གི་འགྱུར་བ་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་དངོས་སུ་དཔག་སྟོབས་ཀྱིས་བུད་ཤིང་གི་འགྱུར་བ་དཔོག་པ་བཞིན་ནོ། །འོ་ན་རོ་ད་ལྟ་བ་དེ་གཟུགས་ད་ལྟ་བ་དཔོག་པའི་རྟགས་སུ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། བུ་རམ་གྱི་རོ་ད་ལྟ་བ་ཆོས་ཅན། ཁ་ནང་གི་བུ་རམ་གོང་བུའི་སྟེང་དུ་འདས་པའི་རང་གི་ཉེར་ལེན་གྱི་ནུས་པ་དངོས་སུ་དཔག་སྟོབས་ཀྱིས་རང་དང་དུས་གཅིག་པའི་བུ་རམ་གྱི་གཟུགས་རྣམས་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཁྱོད་ཁ་ནང་གི་བུ་རམ་གོང་བུའི་སྟེང་དུ་བུ་རམ་གྱི་གཟུགས་ད་ལྟ་བ་དཔོག་པའི་ཕྱོགས་ཆོས་གང་ཞིག །རང་གི་ཉེར་ལེན་གྱི་ནུས་པ་དངོས་སུ་འཇུག་པ་མེད་པར་ནི་ཁྱོད་སྐྱེ་བ་མེད་ཅིང་། ཁྱོད་ཀྱི་ཉེར་ལེན་གྱི་ནུས་པ་དེ་ཉིད་གཞན་བུ་རམ་གྱི་གཟུགས་སོགས་ཀྱི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ཏེ་དེའི་ཕྱིར། ད་གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་ཞེས་པར་གཞན་གྱིས་བརྟགས་པའི་རྟགས་ཐམས་ཅད་ལྟར་སྣང་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱོགས་ཙམ་སྟོན་པ་ལ། ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། རྒྱུ་མ་ཚོགས་པ་ཁ་ཡར་བ་ལས་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བར་རྗེས་སུ་དཔོག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལྷག་མ་དང་ལྡན་པའི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་ཁ་ཡར་བ་ལ་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བའི་ནུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་དཔྱོད་པ་པས་ལུས་སོགས་དེ་ཆགས་སོགས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པར་བསམས་ནས་ལུས་ལས་འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་སོགས་རྗེས་སུ་དཔོག་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་རྒྱུའི་འབྲས་བུ་དཔོག་པའི་རྟགས་འཁྲུལ་པ་ཅན་དུ་བསྟན་ནས་འབྲས་བུ་ལས་རྒྱུའི་ཁྱད་པར་དཔོག་པའི་རྟགས་འཁྲུལ་པ་ཅན་སྟོན་པ་དེ། ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། རྟགས་ཆོས་འབྲེལ་བ་མེད་པར་རྟགས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་མ་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་འབྲས་བུའི་སྤྱི་ཙམ་ཆོས་ཅན་གྱི་སྟེང་དུ་མཐོང་བ་ལ་རྒྱུའི་ཁྱད་པར་དཔོག་པའི་གཏན་ཚིགས་སུ་ཤེས་པ་སྟེ་འདོད་པའི་རྟགས་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་ཚད་མ་སྟེ་རྟགས་ལྟར་སྣང་ཡིན་ཏེ། དེ་འདྲ་དེ་བསྒྲུབ་བྱ་ལ་འཁྲུལ་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་དཔྱོད་པ་པས་ཚིག་སྟེ་ཆགས་སོགས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཡིན་པར་བསམས་ནས་ཚིག་ལས་འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་ཅན་ལ་སོགས་རྗེས་སུ་དཔོགས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་འདྲའི་རྟགས་དེ་གཉིས་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་མཚན་དཔེ་དང་བཅས་པ་སྟོན་པ་ནི། ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། རྟགས་ཆོས་འབྲེལ་བ་མེད་པར་རྟགས་རང་གི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་མ་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་རྟགས་
Chinese
因为凭借推测之力，可以根据糖块自身的因性，即近取的能力，来推断口中糖块的糖的形状是现在的形状。例如，凭借推测之力，可以根据烟产生火柴木头变化的实际能力，来推断木头的变化。那么，现在的味道如何成为推断现在的形状的标志呢？具有糖的现在的味道的法，凭借实际推测口中糖块上过去自身的近取能力，可以领悟到与自身同时的糖的形状。你作为口中糖块上推断糖的现在的形状的同品法性是什么呢？如果没有实际投入自身的近取能力，你就不会产生。而你的近取能力本身就是与糖的形状等一同作用的因，因此。现在，在所谓的似是而非的理由中，仅仅显示了将他人考察的所有标志都显示为似是而非的一面。所知法，从原因集合向上产生结果的任何推测，都是具有剩余的理由，因为原因向上没有产生结果的能力。例如，外道认为身体等是贪等的原因，从而从身体推测贪嗔等。由此显示了推测原因的结果的错误标志，从而显示了从结果推测原因差异的错误标志。所知法，在标志与法没有关联的情况下，仅仅因为在标志的异品上没有看到，就在法性上看到结果的总体，从而知道推测原因差异的理由，即所希望的标志，也是量，即似是而非的标志，因为那样的标志在所证上是错误的。例如，外道认为语言是贪等的结果，从而从语言推测具有贪嗔等。显示这两种标志的错误原因和例子是：所知法，在标志与法没有关联的情况下，仅仅因为标志在自身的异品上没有看到，标志
English
Because by the power of inference, one can infer that the shape of sugar in the mouth is the present shape based on the inherent causal property of the sugar lump, i.e., its capacity for proximate acquisition. For example, by the power of inference, one can infer the transformation of firewood based on the actual capacity of smoke to produce the transformation of firewood. How then does the present taste become a sign for inferring the present shape? The object possessing the present taste of sugar, by actually inferring the past capacity of its own proximate acquisition on the sugar lump in the mouth, one can realize the forms of sugar that are simultaneous with itself. What is your property of being a co-existent phenomenon that infers the present form of sugar on the sugar lump in the mouth? Without the actual engagement of your own proximate acquisition capacity, you would not arise. And that very capacity of your proximate acquisition is the cause that acts together with the form of sugar, etc., and therefore. Now, in what is called fallacious reasoning, it merely shows the aspect of demonstrating all the signs examined by others as fallacious. The knowable phenomenon, any inference that an effect arises from a collection of causes that are facing upwards is a reason that possesses remainder, because a cause facing upwards does not have the capacity to produce an effect. For example, an outsider thinks that the body, etc., is the cause of attachment, etc., and thus infers attachment, hatred, etc., from the body. By showing the erroneous sign of inferring the effect of a cause, it then shows the erroneous sign of inferring the difference of a cause from an effect. The knowable phenomenon, in the absence of a connection between the sign and the object, merely because the sign is not seen in the dissimilar class, the mere seeing of the general effect on the object of the phenomenon, and thus knowing it as a reason for inferring the difference of the cause, that is, the desired sign, is also a valid cognition, that is, a fallacious sign, because such a sign is mistaken about what is to be proven. For example, an outsider thinks that speech is the result of attachment, etc., and thus infers attachment, hatred, etc., from speech. Showing the reasons and examples for the error of these two types of signs is: The knowable phenomenon, in the absence of a connection between the sign and the object, merely because the sign is not seen in its own dissimilar class, the sign