Tibetan
རྒྱུད་ལ་འབྱུང་བའི་མཐུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཉེས་པའི་རྩ་བ་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་དྲུངས་ནས་ཕྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདིས་ནི་སློབ་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤངས་པ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པར་བསྟན་ཏེ། ཕྱིར་འོང་དང་ཕྱིར་མི་འོང་དག་ནི་བདག་ལྟ་མ་ལུས་པར་མ་སྤངས་པས་སྤངས་ཟིན་པའི་ཉོན་མོངས་པ་སླར་ཡང་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་ཏེ་རང་གི་འབྲས་བུ་ལས་ཉམས་པ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་མ་ལུས་པར་སྤངས་པ་ནི་སྒོ་གསུམ་གྱི་གནས་ངན་ལེན་མ་ལུས་པར་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རམ། སྒྲིབ་པ་གཉིས་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་མ་ལུས་པར་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིས་ནི་མི་སློབ་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤངས་པ་ལས་ཁྱད་པར་ཞུགས་པར་བསྟན་ཏེ། དེ་དག་ནི་སྒོ་གསུམ་གྱི་གནས་ངན་ལེན་དང་ལྡན་ཞིང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཁྱེན་པའི་ཁྱད་པར་ཡང་གཉིས་ཏེ། ཆགས་པ་མེད་པ་དང་ཐོགས་པ་མེད་པའོ། །དེ་ལ་ཆགས་པ་མེད་པ་ནི་ཆོས་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པས་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐོགས་པ་མེད་པ་ནི། ཆོས་ཅན་ཇི་སྙེད་པ་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པས་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་བཞེད་པ་ཙམ་གྱིས་མཁྱེན་པའི་ཕྱིར་ཆགས་པ་མེད་པ་ཡིན་ལ། ཡེ་ཤེས་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ཐོགས་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་མཁྱེན་པ་དེ་ཡང་ཁྱད་པར་གསུམ་དང་ལྡན་ཏེ། འདི་ལྟར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཁྱེན་པ་དང་། བརྟན་པ་མཁྱེན་པ་དང་། མ་ལུས་པར་མཁྱེན་པའོ། །དེ་ལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཁྱེན་པ་ནི། འདིས་རྟོགས་པའི་བདག་མེད་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ལ་ཚད་མས་གནོད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིས་ནི་ཕྱི་རོལ་པ་ལས་ལྷག་པར་བསྟན་ཏེ། དེ་དག་ལ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པའི་ནུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བརྟན་པ་མཁྱེན་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཁྱེན་པའི་རྟོགས་པ་ནམ་ཡང་གཡོ་བ་མེད་པས་ཐར་ལམ་ལས་བརྩམས་ཏེ་བསྟན་པའི་གསུང་རྣམས་ལ་སྔ་ཕྱི་འགལ་བ་སོགས་ཀྱི་ཉེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིས་ནི་སློབ་པ་རྣམས་ལས་ལྷག་པར་བསྟན་ཏེ། དེ་དག་ནི་སྤང་བྱའི་ལྷག་མ་དང་བཅས་པས་རྟོགས་པ་བརྟན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་ལུས་པ་མཁྱེན་པ་ནི་གདུལ་བྱ་རྣམས་ལ་སྐལ་པ་དང་འཚམ་པར་ཐར་པ་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཐབས་ཆ་ཚང་ཞིང་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིས་ནི་མི་སློབ་པ་དག་ལས་ལྷག་པར་བསྟན་ཏེ། དེ་དག་ནི་རང་གིས་ཇི་ལྟར་རྟོགས་པ་ལྟར་གྱི་དོན་གཞན་ལ་འཆད་པ་ལ་ཡང་བློ་མི་གསལ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཐར་པ་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ལམ་ཆ་ཚང་ཞིང་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་སྟོན་པར་ནུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྲིན་ལས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལ་ཡང་གཉིས་ཏེ། རྒྱུན་མི་ཆད་པ་དང་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའོ། །དེ་དག་ཀྱང་རྩོལ་བ་མེད་ཅེས་པའི་སྒྲས་བསྟན་ཏེ། འབད་རྩོལ་ལ་མི་ལྟོས་པའི་བྱ་བ་རྣམས་ནི་བློའི་གཡོ་བ་སྔོན་དུ་གཏོང་བ་ལ་མི་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་ནོར་བུའི་འོད་དམ་ཆུ་བོའི་རྒྱུན་བཞིན་དུ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུད་མི་འཆད་པ་ནི་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་པར་འཇུག་པས་ཕྱི་མའི་མཐའ་མི་མངོན་པའི་ཕྱིར་དང་། ལ་ལར་མེ་བཞིན་མྱ་ངན་འདའ། །ལ་ལར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་སྟོན། །ནམ་ཡང་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྟག་པའི་སྐུ། །ཞེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་གདུལ་བྱའི་དོན་ལ་སྐད་ཅིག་ཀྱང་གཡེལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ནི། གང་ལ་གང་གིས་གང་གི་ཚེ། ཇི་ལྟར་འདུལ་བ་དེ་ལ་དེ་དང་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་གིས་བློ་སྔོན་དུ་གཏོང་བའི་གཡོ་བ་མེད་པར་རང་གི་ངང་གིས་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འབད་རྩོལ་ལ་མི་ལྟོས་ཤིང་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་འཇུག་པའི་སེམས་ལྡན་གྱི་བྱ་བ་འགའ་ཡང་འཇིག་རྟེན་ན་མ་མཐོང་བས་ཐུབ་པའི་ཕྲིན་ལས་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པ་ནི་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ལས་ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་ཕྱིར་ཕྲིན་ལས་བཟང་པོ་ཞེས་སྨོས་སོ། །སྤངས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་ཁྱད་པར་ཅན་དང་ལྡན་པ་དེ་གང་ཞེ་ན། ཐུབ་པ་ཞེས་སྨྲོས་ཏེ། སྒོ་གསུམ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལས་ཡང་དག་པར་བསྡམས་པའི་ཕྱིར་ཐུབ་པའོ། །དེ་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་ལས་ནི་བསྟན་བཅོས་རྩོམ་མོ་ཞེས་དམ་བཅས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་དགོས་པ་ཅིའི་ཕྱིར་བརྗོད་བྱ་ཅི་ལས་འདི་བརྩམས་ཞེ་ན། རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་གྱི་ཚུལ་ལས་བརྩམས་ཏེ་དབུ་མའི་ལམ་ལ་མཁས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་མཁས་པ་ལས་ཀྱང་འཁོར་བའི་འབྲོག་དགོན་པ་ཉམ་ང་བ་ལས་བརྒལ་ཏེ་ཐར་པ་བླ་ན་མེད་པའི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་བདེ་བླག་ཏུ་འགྲོ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་རྟག་ཆད་སྤངས་པ་དབུ་མའི་ལམ་ནི་ཐར་པ་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་འདོད་པར་བྱ་བ་དམ་པ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་འདི་བརྩམ་མོ། །དབུ་མའི་ལམ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་གང་ཞིག །ཅིའི་ཕྱིར་དབུ་མའི་ལམ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། བདག་དང་ཆོས་སུ་བཏགས་པ་མེད། །ཡང་དག་མ་ཡིན་ཀུན་རྟོག་ཡོད། །རྟག་དང་ཆད་པ་སྤངས་པ་ཡི། །རྣམ་རིག་ཚུལ་འདི་དབུ་མའི་ལམ། །ཞེས་སྨོས་ཏེ། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདིས་ནི་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་སྐུར་བ་འདེབས་པ
Chinese
因为没有在相续中产生的力量，因为从根源上拔除了罪过的根本——我执。这显示了比有学者的断除更为殊胜，因为有来和不来者没有完全断除我执，已经断除的烦恼再次在相续中产生，所以可能会从自己的果位中退失。第三，完全断除是指完全断除了身语意三门的不善行吗？还是指连同习气一起完全断除了二障？这显示了比无学者阿罗汉和独觉的断除更为殊胜，因为他们具有身语意三门的不善行，并且具有所知障。智慧的差别也有两种：无著和无碍。其中，无著是指如实现证了法性，因此断除了烦恼障。无碍是指如量现证了法，因此远离了所知障。或者说，仅仅是想知道就能知道，因此是无著的；因为智慧能进入一切所知，因此是无碍的。像那样的智慧也具有三种特点：即如实知、恒常知和无余知。其中，如实知是指以其所证悟的二种无我，不会被正量所损害。这显示了比外道更为殊胜，因为他们没有证悟如实的能力。恒常知是指证悟如实的智慧永不改变，因此从解脱道开始所宣说的言教，没有前后矛盾等过失。这显示了比有学者更为殊胜，因为他们具有应断的余习，所以证悟并不恒常。无余知是指为了应调伏的众生，完整且无颠倒地宣说与根器相应的解脱和一切智的方便。这显示了比无学者更为殊胜，因为他们即使是按照自己所证悟的那样向他人讲述意义，也因为智慧不够清晰，所以无法完整地宣说解脱和一切智的方
English
Because there is no power to arise in the continuum, because the root of faults, the view of self, has been uprooted. This shows that it is more excellent than the abandonment of the learners, because the once-returners and non-returners have not completely abandoned the view of self, and the afflictions that have already been abandoned arise again in the continuum, so it is possible to fall from their own fruit. Third, complete abandonment means completely abandoning the negative actions of the three doors of body, speech, and mind? Or does it mean completely abandoning the two obscurations together with their imprints? This shows that it is more excellent than the abandonment of the non-learners, Arhats, and Pratyekabuddhas, because they possess the negative actions of the three doors and are accompanied by the obscuration of knowledge. There are also two kinds of distinctions in wisdom: unattached and unobstructed. Among them, unattached means that one has directly realized the suchness of phenomena, and therefore has abandoned the obscuration of afflictions. Unobstructed means that one has directly realized the extent of phenomena, and therefore is free from the obscuration of knowledge. Alternatively, one knows simply by wishing to know, therefore it is unattached; because wisdom enters into all objects of knowledge, therefore it is unobstructed. Such wisdom also possesses three characteristics: namely, knowing the reality, knowing constantly, and knowing completely. Among them, knowing the reality means that the two kinds of selflessness realized by it are not harmed by valid cognition. This shows that it is more excellent than the non-Buddhists, because they do not have the ability to realize the reality. Knowing constantly means that the realization of knowing the reality never wavers, therefore the teachings expounded starting from the path of liberation do not have faults such as contradictions. This shows that it is more excellent than the learners, because they possess the remaining habits to be abandoned, so their realization is not constant. Knowing completely means that for the beings to be tamed, one teaches completely and without inversion the means of liberation and omniscience that are appropriate to their capacity. This shows that it is more excellent than the non-learners, because even when they explain the meaning to others according to what they have realized themselves, they are not clear in their minds, so they cannot completely explain the means of liberation and omniscience.
Chinese
因为没有能力完整且正确地展示正道。事业的差别也有两种： непрерывность и спонтанность。这些也用“无勤”一词表示，因为不依赖努力的行为，不依赖于先行的心识活动，所以像宝珠的光芒或河流的 निरंतर प्रवाह一样， непрерывность地产生。 непрерывность是指持续到轮回存在，因为看不到尽头。有时像火一样涅槃，有时圆满地示现菩提。决不会不存在，如《如来常身》中所说，因为对于所化众生的利益，片刻也不懈怠。 спонтанность是：在何时、以何物、以何方式调伏，就以 उस 和 उस 以前的愿力，不经心识的先行活动，自然而然地进行。因为世间没有见到任何不依赖努力且 непрерывность地进行的心识活动，所以能仁的事业具有如上所说的特点，是所有行为中最殊胜的，因此被称为善妙事业。那么，具有断证等殊胜功德的是谁呢？说是能仁，因为 он 完全约束了身语意三门的不协调之处，所以是能仁。因此，发誓说从礼敬薄伽梵开始，就要撰写论著。那么，为什么需要说这些呢？从什么主题开始撰写呢？从唯识的观点开始撰写，为了精通中观之道。精通中观之道后，就能超越轮回的荒凉 जंगल，轻松地到达无上解脱的城市。这样，远离常断二边的中观之道，是 желающий 解脱者所 желающий 的殊胜之道，因此撰写此论。这个被称为中观之道的是什么？为什么称为中观之道呢？因此说：无我与法之假立，非真唯有遍计执，远离常断二边故，此唯识理即中观。这首偈颂说明了增益和诽谤
English
Because it is not possible to show the complete and unerring path. There are also two distinctions in activity: continuity and spontaneity. These are also indicated by the word "effortless," because actions that do not depend on effort, do not depend on the preceding mental activity, so like the light of a jewel or the continuous flow of a river, they arise continuously. Continuity means continuing as long as samsara exists, because the end is not visible. Sometimes they pass into nirvana like fire, sometimes they perfectly show enlightenment. They are never non-existent, as it says in "The Tathagata's Constant Body," because they are never negligent for even a moment for the benefit of those to be tamed. Spontaneity is: when, with what, and how to tame, then with that and the power of previous aspirations, without the movement of preceding mind, it proceeds naturally. Because no mental activity that does not depend on effort and proceeds continuously has been seen in the world, the activity of the Thubpa (Buddha), which has the characteristics mentioned above, is the most excellent of all activities, therefore it is called good activity. So, who is it that possesses the special qualities of abandonment and so on? It is said to be Thubpa (Buddha), because he has completely restrained the discordant aspects of the three doors (body, speech, and mind), therefore he is Thubpa (Buddha). Thus, it is vowed that from paying homage to the Bhagavan, the treatise will be composed. So, why is it necessary to say this? From what subject is this composed? It is composed from the perspective of Mind-Only, in order to become proficient in the Middle Way. From being proficient in that, one will also transcend the frightening wilderness of samsara and easily go to the supreme city of liberation. Thus, the Middle Way, which abandons permanence and annihilation, is the supreme object desired by those who desire liberation; therefore, this is composed. What is this called the Middle Way? Why is it called the Middle Way? Therefore, it is said: There is no imputation of self and phenomena, there is only false conceptualization, because it abandons permanence and annihilation, this Mind-Only principle is the Middle Way. This verse explains addition and defamation.