Tibetan
བའི་དབང་གིས་དགེ་འདུན་གྱི་དབྱེན་ཆེན་པོར་གྱུར་ཏོ། །དེས་རེ་ཤིག་སྡེ་གཉིས་སུ་ཆད་ནས་གནས་ཏེ། དགེ་འདུན་ཕལ་ཆེན་པ་དང་། གནས་བརྟན་པའོ། །དེ་ལ་དགེ་འདུན་ཕལ་ཆེན་པའི་སྡེ་པ་ཡང་རིམ་གྱིས་བྱེ་བར་གྱུར་པ་ན། རྣམ་པ་བརྒྱད་དུ་གནས་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། དགེ་འདུན་ཕལ་ཆེར་པའི་སྡེ་པ་དང་ཐ་སྙད་གཅིག་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པར་སྨྲ་བ་དང་། མང་དུ་ཐོས་པ་དང་། རྟག་པར་སྨྲ་བ་དང་། མཆོད་རྟེན་པ་དང་། ཤར་གྱི་རི་བོ་པ་དང་། ནུབ་ཀྱི་རི་བོ་པ་རྣམས་སོ། །གནས་བརྟན་པ་ཡང་རིམ་གྱིས་བྱེ་བར་གྱུར་ནས་རྣམ་པ་བཅུར་གནས་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། གནས་བརྟན་པ་དང་། ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་དང་། གནས་མའི་བུ་པ་དང་། ཆོས་མཆོག་པ་དང་། བཟང་པོའི་ལམ་པ་དང་། ཀུན་གྱིས་བཀུར་བ་དང་། མང་སྟོན་པ་དང་། ཆོས་སྦས་པ་དང་། ཆར་བཟང་འབེབ་པ་དང་། བླ་མ་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྣམས་སོ། །དེ་ལ་གནས་བརྟན་པའི་མིང་གཉིས་པ་ནི། གངས་རི་པ་ཞེས་ཀྱང་བྱའོ། །ཡོད་སྨྲ་བའི་མིང་གཞན་ཡང་རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ་སྨྲ་བ་དང་། རྒྱུར་སྨྲ་བ་དང་། ཁ་ཅིག་མུ་རྒྱུས་ཏ་ཀ་པ་ཞེས་ཀྱང་ཟེར་རོ། །ཀུན་གྱི་བཀུར་བའི་མིང་གཞན་ནི། ཨ་སན་ཏ་ཀ་ལ་དང་། ཀུ་རུ་ཀུ་ལ་བ་ཞེས་ཀྱང་ཟེར་རོ། །ཆར་བཟང་འབེབས་པའི་མིང་གཉིས་པ་འོད་སྲུང་པ་ཞེས་ཀྱང་ཟེར་རོ། །བླ་མ་པ་ལ་ཡང་། ཁ་ཅིག་འཕོ་བར་སྨྲ་བ་ཞེས་ཀྱང་ཟེར་རོ། །ལུགས་གཉིས་པ་ནི་དབྱེ་བའི་དུས་དང་། གནས་དང་། རྒྱུ་མཚན་སྔ་མ་དང་འདྲ་བ་ལ། རྩ་བའི་དབྱེ་བ་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། འདི་ལྟར། གནས་བརྟན་པ་དང་། དགེ་འདུན་ཕལ་ཆེན་པ་དང་། རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ་སྨྲ་བའོ། །གནས་བརྟན་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་དང་། གནས་མའི་སྡེ་པའོ། །ཡོད་སྨྲ་བ་ཡང་གཉིས་ཏེ། དེ་ཉིད་དང་མདོ་སྡེ་སྨྲ་བའོ། །གནས་མའི་བུ་པ་ཡང་བཞི་སྟེ། མང་པོས་བཀུར་བ་དང་། ཆོས་མཆོག་པ་དང་། བཟང་པོའི་ལམ་པ་དང་། གྲོང་ཁྱེར་དྲུག་པ་རྣམས་སོ། །དེ་ལྟར་གནས་བརྟན་པ་ནི་དྲུག་ཏུ་གནས་སོ། །དགེ་འདུན་ཕལ་ཆེན་པ་ཡང་རྣམ་པ་བརྒྱད་དེ། འདི་ལྟར། དེ་ཉིད་དང་། ཤར་གྱི་རི་བོ་པ་དང་། ནུབ་ཀྱི་རི་བོ་པ་དང་། རྒྱལ་པོའི་རི་པ་དང་། གངས་རི་པ་དང་། དོན་གྲུབ་པ་དང་། མཆོད་རྟེན་པ་དང་། བ་ལང་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྣམས་སོ། །རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ་སྨྲ་བ་ཡང་བཞི་སྟེ། ས་སྟོན་པ་དང་། འོད་སྲུང་པ་དང་། ཆོས་སྦས་པ་དང་། གོས་དམར་བ་ཞེས་བྱ་བ་རྣམས་སོ། །ལུགས་གསུམ་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་ལོ་བརྒྱ་དང་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་
Chinese
由于（宗派）的影响，导致僧团的大分裂。因此，暂时分裂成两个部派而住立，即大众部和上座部。其中，大众部的宗派也逐渐分裂，演变成八个派别，即：与大众部宗派同名者，说出世间者，多闻者，说常住者，支提迦派，东山部，西山部。上座部也逐渐分裂，演变成十个派别，即：上座部，说一切有部，说出世部，法上部，贤道部，一切恭敬部，多闻部，法藏部，饮光部，迦叶维部。其中，上座部的第二个名称也叫雪山部。有部，其他的名称也叫分别说部，因缘部，有些人也说是Mūlasarvāstivāda。一切恭敬部的其他名称是桑提迦和鸠楼鸠楼提。饮光部的第二个名称是迦叶波部。迦叶维部，有些人也说是转部。第二种说法是，分裂的时间、地点和原因与之前相同，但根本的分裂有三种，即：上座部，大众部，分别说部。上座部有两个：说一切有部和说出世部。有部也有两个：自部和经部。说出世部也有四个：一切恭敬部，法上部，贤道部，六城部。这样，上座部就分为六个。大众部也有八个：自部，东山部，西山部，王山部，雪山部，义成部，支提迦派，牛住部。分别说部也有四个：地论部，饮光部，法藏部，赤衣部。第三种说法是，世尊涅槃后一百三十七年
English
Due to the influence (of sectarianism), it led to a great schism in the Sangha. Therefore, it temporarily split into two groups and remained: the Mahasanghika and the Sthavira. Among them, the Mahasanghika sect also gradually split, evolving into eight factions, namely: those with the same name as the Mahasanghika sect, those who speak of transcendence, the polymaths, those who speak of permanence, the Chaityakas, the Eastern Mountain School, and the Western Mountain School. The Sthavira also gradually split, evolving into ten factions, namely: the Sthavira, the Sarvastivada, the Vatsiputriya, the Dharmottariya, the Bhadrayaniya, the Sammatīya, the Bahuśrutīya, the Dharmaguptaka, the Kāśyapīya, and the Uttarapathaka. Among them, the second name of the Sthavira is also called the Himavata. The other names of the Sarvastivada are also called the Vibhajyavāda, the Hetuvada, and some also say Mūlasarvāstivāda. The other names of the Sammatīya are Santika and Kaurukullaka. The second name of the Kāśyapīya is also called the Kāśyapīya. Some also say that the Uttarapathaka is the Transference School. The second version is that the time, place, and reasons for the split are the same as before, but the fundamental divisions are three: the Sthavira, the Mahasanghika, and the Vibhajyavāda. The Sthavira has two: the Sarvastivada and the Vatsiputriya. The Sarvastivada also has two: the Self-School and the Sutra School. The Vatsiputriya also has four: the Sammatīya, the Dharmottariya, the Bhadrayaniya, and the Six Cities School. Thus, the Sthavira is divided into six. The Mahasanghika also has eight: the Self-School, the Eastern Mountain School, the Western Mountain School, the Royal Mountain School, the Snow Mountain School, the Meaning Accomplished School, the Chaityakas, and the Cowherd School. The Vibhajyavāda also has four: the Earth Theory School, the Kāśyapīya, the Dharmaguptaka, and the Red Robe School. The third version is that one hundred and thirty-seven years after the Blessed One passed into Nirvana.
Tibetan
ལོན་པ་ན། རྒྱལ་པོ་དགའ་བོ་དང་། པད་མ་ཆེན་པོ་བྱ་བས། གྲོང་ཁྱེར་པ་ཏ་ལ་པུ་ཏྲའི་ནང་དུ་སྡུད་པར་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་འཕགས་པ་ཕལ་ཆེ་བ་ནི་ཡང་སྲིད་ལེན་པ་མེད་པར་བསིལ་བའི་དངོས་པོ་ཐོབ་པར་གྱུར་པ་ན། འཕགས་པ་འོད་སྲུང་ཆེན་པོ་དང་། འཕགས་པ་སྤུ་ཆེན་པོ་དང་། གཏོང་བ་ཆེན་པོ་དང་། བླ་མ་པ་དང་། ར་བ་ཏ་ལ་སོགས་པ་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ཐོབ་པའི་དགྲ་བཅོམ་པའི་དགེ་འདུན་དེ་ལྟར་བཞུགས་པ་ན། བདུད་སྡིག་ཅན་བཟང་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མི་ཐུབ་པའི་ཕྱོགས་སུ་གྱུར་པ་དགེ་སློང་གི་ཆ་བྱད་འཛིན་པས་རྫུ་འཕྲུལ་སྣ་ཚོགས་བསྟན་ཏེ། གཞི་ལྔས་དགེ་འདུན་གྱི་དབྱེན་ཆེན་པོ་བསྐྱེད་དེ། གནས་བརྟན་ཀླུ་ཞེས་པ་དང་། ཡིད་བརྟན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་མང་དུ་ཐོས་པ་དག་གིས་གཞི་ལྔ་བསྔགས་པར་བྱེད་དོ། །གཞི་ལྔ་ནི། རྗེས་སུ་སྟོན་པར་བྱེད་ཅིང་དེས་གཞན་ལ་ལན་བཏབ་པ་དང་། མི་ཤེས་པ་དང་། ཡིད་གཉིས་དང་། ཡོངས་སུ་བརྟག་པ་དང་། བདག་ཉིད་གསོད་པར་བྱེད་པ་ནི་ལམ་ཡིན་ཏེ། འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ནས་དགེ་འདུན་སྡེ་གཉིས་སུ་ཆད་ནས་གནས་ཏེ། གནས་བརྟན་པ་དང་། ཕལ་ཆེན་སྡེ་པའོ། །དེ་ལྟར་ལོ་དྲུག་ཅུ་རྩ་གསུམ་བར་དུ་དགེ་འདུན་བྱེ་ནས་འཁྲུག་ལོང་གི་གནས་སོ། །དེ་ནས་སྟོན་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་ལོ་བརྒྱ་ཕྲག་གཉིས་འདས་པ་ན། གནས་བརྟན་གནས་མའི་བུས་བསྟན་པ་ཡང་དག་པར་བསྡུས་སོ། །དེས་ཡང་དག་པར་བསྡུས་པའི་རྗེས་ལ། དགེ་འདུན་ཕལ་ཆེན་པ་ནི། རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་གྱེས་ལ། གནས་བརྟན་པ་ནི་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་སུ་གྱེས་ཏེ་གནས་པར་བཤད་དོ། །སློབ་དཔོན་ཤཱཀྱ་འོད་ནི། གཞི་ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་ཉིད་ལས་གཞན་བཅུ་བདུན་གྱེས་པར་བཞེད་དོ། །རྒྱའི་མཁན་པོས་དགོངས་འགྲེལ་གྱི་འགྲེལ་པར། ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་དང་། ཕལ་ཆེན་པ་གཉིས་ལ་རེ་རེ་ཞིང་བཅུ་བཅུ་གྱེས་པར་སྡེ་པ་ཉི་ཤུར་བཤད་དོ། །ལྔ་པ་ནི། སངས་རྒྱས་ཉན་ཐོས་ཚུལ་བཟུང་ནས། །འགྲོ་བའི་དོན་ཆེན་མཛད་པར་འགྱུར། །ཅེས་སོ། ། སྡེ་པ་བཅོ་བརྒྱད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྲུལ་པར་འདོད་པར་སྣང་སྟེ། ཕོ་ཚོད་ཙམ་དུ་ཟད་ཀྱི་ཤེས་བྱེད་ཀྱི་ལུང་རིགས་ཅི་ཡང་མེད་དེ། སྡེ་པའི་གྲུབ་མཐའ་འཛིན་པ་ཐམས་ཅད་དངོས་པོར་སྨྲ་བའི་སོ་སྐྱེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ཁྱད་པར་སེམས་བསྐྱེད་སྦྱིན་པ་ལ་བཞི། སྡོམ་གསུམ་མཚུངས་ལྡན་གྱི་ཁྱད་པར་འཕགས་ཚུལ། སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་རྩ་བ་ཀུན་སློང་སྙིང་རྗེ་ངོས་བཟུང་བ། བསླབ་བྱ་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་ཉམས་སུ་བླང་བ།
Chinese
后来，国王悦喜和莲花大士等在巴达拉普特拉城中聚集，大多数圣者都获得了无须再生的寂灭之果。当时，圣者大迦叶、圣者毛发大、大施主、喇嘛巴、拉瓦达等各自获得了正见的阿罗汉僧团如是安住。恶魔罪恶者变成了所有善良者都无法战胜的一方，他们身着比丘的装束，展示各种神通，以五事为由制造了僧团的大分裂。持住者名为龙，以及名为意持者的多闻者都赞扬这五事。这五事是：随顺地宣说，并且以此答复他人，无知，犹豫，完全寻伺，以及认为自我毁灭是道，说：‘这是佛陀的教法。’于是僧团分裂成两派而住：持住者和大众部。就这样，六十三年间，僧团分裂，成了争论之地。后来，导师入灭二百年后，持住者的后裔正确地汇集了教法。在他正确汇集之后，大众部僧团分裂成六个部分，持住者分裂成十二个部分而住。导师释迦光认为，从一切有部本身分裂出其他十七部。汉地的堪布在《分别论》的注释中说，一切有部和大众部各自又分裂出十部，总共分为二十部。第五是：受持佛陀声闻之行，将成办众生之大利益。如是说。十八部似乎被认为是佛陀的化身，但这仅仅是猜测，没有任何知识性的教理和理证。因为所有持有部派宗义的人都是执着实有的凡夫。特别是发心布施有四种，三律仪相应的殊胜之处，发心的根本是认定动机为慈悲，所学是修持六度。
English
Later, King Delight and the Lotus Great One, etc., gathered in the city of Pataliputra, and most of the noble ones attained the fruit of nirvana without rebirth. At that time, the venerable Mahakashyapa, the venerable Great Hairs, the Great Giver, Lama Pa, Ravata, and others, each having attained correct view, the Sangha of Arhats dwelt thus. The evil demon became an invincible force to all good ones, and wearing the guise of a bhikshu, displayed various magical powers, creating a great schism in the Sangha on the basis of five points. The upholders, named Naga, and the learned ones named Intent Holder, praised these five points. These five points are: to teach accordingly, and to answer others in this way, ignorance, doubt, complete investigation, and the belief that self-destruction is the path, saying, 'This is the teaching of the Buddha.' Thus, the Sangha split into two factions and remained: the Sthaviras and the Mahasanghikas. In this way, for sixty-three years, the Sangha was divided and became a place of contention. Later, two hundred years after the Teacher's passing into nirvana, the descendants of the Sthaviras correctly compiled the Dharma. After his correct compilation, the Mahasanghika Sangha split into six parts, and it is said that the Sthaviras split into twelve parts and remained. Master Shakya Light believes that seventeen other schools split off from the Sarvastivada itself. The Chinese abbot, in the commentary on the Differentiation Treatise, says that the Sarvastivadins and the Mahasanghikas each split into ten schools, totaling twenty schools. The fifth is: Having taken the conduct of the Buddha's Shravakas, one will accomplish great benefit for beings. Thus it is said. The eighteen schools seem to be regarded as emanations of the Buddha, but this is merely speculation, without any knowledgeable doctrine or reasoning. Because all those who hold the tenets of the schools are ordinary beings who cling to reality. In particular, there are four aspects to generating bodhicitta and giving: the special qualities of being in accordance with the three vows, identifying the root of bodhicitta as the motivation of compassion, and practicing the six perfections as the object of learning.