Tibetan
བྲེལ་ལུགས་འབྱུང་བསྒོམ་པ་ལས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་དང་། ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པ་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཏེ། ལས་ཉོན་གྱི་རང་བཞིན་གྱིས་མ་རིག་པ་དང་འདུ་བྱེད་གཉིས་སྲིད་པའི་རྩ་བར་རྟོགས་ནས། ཀུན་འབྱུང་ཉེས་དམིགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་སྤང་བྱར་ཤེས་པར་འགྱུར་ཞིང་། སྐྱེ་བ་དང་རྒ་ཤི་དག་ལས་ཉོན་མོངས་ཀྱི་འབྲས་བུ་མཐར་ཐུག་པར་རྟོགས་པ་ན། སྡུག་བདེན་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཤེས་བྱར་རྟོགས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གང་འགགས་པས་རྒ་ཤི་འགག །སྐྱེ་བ་འགགས་པས་རྒ་ཤི་འགག །གང་འགགས་པས་འདུ་བྱེད་འགག །མ་རིག་པ་འགགས་པས་འདུ་བྱེད་འགག །ཅེས་སོགས་རྟེན་འབྲེལ་དེ་ཉིད་ལུགས་བཟློག་དུ་བསྒོམ་པ་ལས་འགོག་པ་དང་ལམ་གྱི་བདེན་པ་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཏེ། རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས་འགགས་པའི་འགོག་པ་དངོས་སུ་བསྟན་ཅིང་། དེ་ཐོབ་བྱེད་ཀྱི་ཐབས་མ་རིག་པའི་གཉེན་པོ་ལམ་བདེན་བསྟེན་བྱར་ཤུགས་ལ་རྟོགས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་འབྲས་བུ་ཐོབ་ཚུལ་ནི། བསམ་གཏན་དང་པོའི་སེམས་ཐོབ་ནས། །ལམ་བཞི་སྟན་ཐོབ་གཅིག་ལ་བསྒྲུབ། །ཅེས་པ་ནོར་པ་སྟེ། མཛོད་དུ། སྟོན་དང་བསེ་རུ་བྱང་ཆུབ་པར། །བསམ་གཏན་མཐའ་བརྟེན་གཅིག་ལ་ཀུན། །ཞེས་པས། སངས་རྒྱས་དང་བསེ་རུ་ལྟ་བུའི་རང་རྒྱལ་རྣམས་བསམ་གཏན་བཞི་པའི་རབ་མཐའ་ལ་བརྟེན་ནས། སྦྱོར་ལམ་ནས་ཟད་མི་སྐྱེ་ཤེས་པའི་བར་ལམ་ཐམས་ཅད་སྟན་ཐོག་གཅིག་ལ་བསྐྱེད་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་བཞི་པའི་རབ་མཐའ་ལ་བརྟེན་ནས། ལམ་བཞི་སྟན་ཐོག་གཅིག་ལ་བསྒྲུབ་ཅེས་བསྒྱུར་ན་ལེགས་སོ། །བཞི་པ་འབྲས་བུའི་དབྱེ་བ་ནི། གྲོགས་གཞན་དང་ལྷན་ཅིག་གནས་པ་ཚོགས་ན་སྤྱོད་པ་དང་། གྲོགས་མེད་པ་གཅིག་པུར་གནས་པ་བསེ་རུ་ལྟ་བུའི་རང་སངས་རྒྱས་སོ། །གཉིས་ཀའང་ཚོགས་ལམ་སྒྲུབ་པའི་དུས་སུ་སློབ་དཔོན་ལ་བརྟེན་ཏོ། །གསུམ་པ་སྙོམས་འཇུག་གཉིས་ཀྱི་སྐྱེ་ཚུལ་ལ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྙོམས་འཇུག་སྐྱེ་ཚུལ་ནི། རྟེན་གྱི་གང་ཟག་བསམ་གཏན་བཞི་པའི་སེམས་ཐོབ་པའི་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་ལོག་པས་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ཚོལ་བ་རྣམས་འདི་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་སྟེ། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི། འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སེམས་ལ་ཐར་པ་དང་། འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྙོམས་འཇུག་ལ་ཐར་ལམ་དུ་འདུ་ཤེས་ནས། འཁོར་བ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་བསམ་པས་ཚོགས་དྲུག་གི་འདུ་ཤེས་འཁོར་དང་བཅས་པ་འགོག་པའོ། །དང་པོ་མ་ཐོབ་པ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་འདོད་པར་སྙོམས་པར་འཇུག་པར་བྱེད་ཅིང་། ཐོབ་ཟིན་གོམས་པར་བྱེད་པ་གཟུ
Chinese
通过逆向观修十二缘起，可以证悟苦谛和集谛。由于业和烦恼的自性，证悟到无明和行是存在的根本。通过集谛的过患，了知其为应断之法。当了知生和老死是烦恼的究竟果报时，则从苦谛的体性方面了知其为应知之法。因为什么灭，老死就灭。生灭，老死就灭。什么灭，行就灭。无明灭，行就灭。等等，从逆向观修这些缘起，可以证悟灭谛和道谛。十二缘起灭尽，真实地显示了灭谛。为了获得灭谛，其方便是无明的对治法，道谛是应修习的，这可以通过暗示来证悟。第三，获得果位的方式是：如果获得了初禅的禅定，那么在同一个座上修成四道。这是错误的。在《俱舍论》中说：佛陀和独觉在菩提树下，依靠一个禅定而成就一切。意思是说，像佛陀和独觉那样的人，依靠第四禅的极顶，从加行道到无学道的尽智和无生智之间的一切道，都在同一个座上生起。因此，如果翻译成依靠第四禅的极顶，在同一个座上修成四道，就更好了。第四，果位的分类是：和其他道友一起安住是僧团行，没有道友独自安住就像独觉佛。这二者在修习资粮道的时候都要依靠上师。第三，两种等持的生起方式，分为两种。第一，无想定等持的生起方式是：作为所依补特伽罗，获得了第四禅禅定的异生凡夫，由于颠倒而寻求梵行的人，会入于此定。作意是：认为无想定的心是解脱，认为无想定是解脱道，以一定要从轮回中出离的想法，止息六识及其所依。首先，为了获得未得之物，而想要入定；已经获得的，为了使其稳固，而修习色
English
By meditating on the twelve links of dependent origination in reverse order, one can realize the truth of suffering and the truth of origin. Due to the nature of karma and afflictions, one realizes that ignorance and action are the root of existence. Through the faults of the truth of origin, one knows it as something to be abandoned. When one realizes that birth and death are the ultimate result of afflictions, then one knows it as something to be known from the aspect of the nature of the truth of suffering. Because of the cessation of what, old age and death cease. With the cessation of birth, old age and death cease. With the cessation of what, action ceases. With the cessation of ignorance, action ceases. And so on, from meditating on these dependent originations in reverse order, one can realize the truth of cessation and the truth of the path. The cessation of the twelve links of dependent origination directly shows the truth of cessation. In order to obtain the truth of cessation, its means is the antidote to ignorance, the truth of the path is to be cultivated, which can be realized through implication. Third, the way to obtain the result is: If one obtains the mind of the first dhyana, then one accomplishes the four paths on one seat. This is wrong. In the Treasury of Knowledge it says: Buddhas and Pratyekabuddhas attain enlightenment under the Bodhi tree, relying on one dhyana. This means that people like Buddhas and Pratyekabuddhas, relying on the peak of the fourth dhyana, generate all the paths from the path of accumulation to the knowledge of exhaustion and non-arising on one seat. Therefore, it would be better to translate it as relying on the peak of the fourth dhyana, one accomplishes the four paths on one seat. Fourth, the classification of results is: Staying together with other Dharma friends is Sangha practice, and staying alone without Dharma friends is like a Pratyekabuddha. Both of these rely on a teacher when practicing the path of accumulation. Third, the way the two samadhis arise is divided into two. First, the way the samadhi of non-discrimination arises is: As the basis, an ordinary being who has obtained the fourth dhyana, who seeks pure conduct due to inversion, enters into this samadhi. The attention is: thinking that the mind of non-discrimination is liberation, thinking that the samadhi of non-discrimination is the path to liberation, with the thought of definitely escaping from samsara, stopping the six consciousnesses and their basis. First, in order to obtain what has not been obtained, one wants to enter into samadhi; having already obtained it, in order to stabilize it, one practices the form
Tibetan
གས་ཀྱི་ཁམས་སུ་ཡང་མངོན་དུ་བྱེད་དོ། །ཞེས་འདོད་པར་སྣང་། གཉིས་པ་འགོག་པའི་སྙོམས་འཇུག་སྐྱེ་ཚུལ་ལ། གང་ཟག་ནི་སྲིད་རྩེའི་སེམས་ཐོབ་པའི་འཕགས་པ་གསུམ་འགོག་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་སྟེ། འདི་ལྟར། ཐེག་ཆེན་པ་ནི་ས་དྲུག་པ་ལ་གནས་པའི་འཕགས་པ་འགོག་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་སྟེ། དབུ་མ་འཇུག་པར། མངོན་དུ་གྱུར་པ་མཉམ་གཞག་སེམས་གནས་ཏེ། །རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཆོས་ལ་མངོན་ཕྱོགས་ཞིང་། །རྐྱེན་ཉིད་འདི་པའི་དེ་ཉིད་མཐོང་བ་དེ། །ཤེས་རབ་གནས་པ་འགོག་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཐེག་པ་དམན་པ་ནི། ཕྱིར་མི་འོང་ལུས་མངོན་བྱེད། དགྲ་བཅོམ་པ་གཉིས་ཀའི་ཆ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་རྣམས་འགོག་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་གོ །གང་ཟག་དེ་དག་ཚུལ་ཇི་ལྟར་སྙོམས་པར་འཇུག་ཅེ་ན། དགག་གཞི་ཀུན་གཞིའི་སྟེང་དུ་དགག་བྱ་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་དྲུག་དང་ཉོན་ཡིད་དེ་ཚོགས་བདུན་འཁོར་དང་བཅས་པ་འགོག་ཅིང་། ཡིད་བྱེད་ནི། འཕགས་པ་རྣམས་ཚོར་འདུ་རགས་པས་སྐྱོ་བ་ན། ཞི་བ་མྱང་འདས་འདྲ་བའི་འགག་པ་མངོན་དུ་བྱའོ་སྙམ་པས། འདི་ལ་འཇུག་པས་ཞི་བར་གནས་པ་ཡི་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་སྙོམས་པར་འཇུག་གོ །འབྲས་བུ་ནི་འདུ་ཤེས་དང་ཚོར་བ་རགས་པ་འགོག་པའོ། །ངོ་བོ་ནི། ཀུན་གཞི་ལ་ཚོགས་བདུན་འཁོར་བཅས་བཀག་པའི་ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་དོ། །སྐྱེ་བ་ནི། དང་པོ་མ་ཐོབ་པ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་མིའི་ནང་དུ་སྙོམས་པར་འཇུག་ཅིང་། ཐོབ་ཟིན་གོམས་པར་བྱེད་པ་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་སུ་ཡང་མངོན་དུ་བྱེད་དོ། །གཟུགས་མེད་ཁམས་སུ་ནི་འདི་མངོན་དུ་བྱེད་པ་མེད་དེ། ཚོར་འདུ་རགས་པས་སྐྱོ་བ་རྣམས་འདི་ལ་མངོན་པར་འཇུག་པ་ཡིན་ལ། གཟུགས་མེད་པ་རྣམས་ནི་ཞི་བའི་རྣམ་པར་ཐར་པ་ལ་གནས་པས་འདི་ལ་གནས་པའི་འབད་རྩོལ་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལམ་དེ་སྒྲུབ་བྱེད་དབང་པོའི་རིམ་པ་ལ། མདོར་བསྟན། རྒྱས་བཤད་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ལ། མིག་སོགས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་ཀྱི་དབང་པོ་བཅུ་བཞི་དང་། དད་སོགས་རྣམ་བྱང་གི་དབང་པོ་བརྒྱད་དེ། དབང་པོ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་བཅུ་བཞིས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་དབང་བྱེད་ལ། ཐ་མ་བརྒྱད་ཀྱིས་རྣམ་བྱང་གི་ཕྱོགས་ལ་དབང་བྱེད་དེ། འདི་ལྟར། ཟ་བ་པོ་སེམས་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་ཡོངས་སུ་བསྟན་པ་ལ་དབང་བྱེད་པའི་དོན་གྱིས་མིག་སོགས་དབང་པོ་དྲུག་རྣམ་པར་བཞག་སྟེ། ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་པོ་ཉིད་ལ་སེམས་ཅན་གྱི་དངོས་པོར་ཐ་སྙད་འདོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་མ་སྐྱེས་པ་བསྐྱེད་པ་ལ
Chinese
也于色界中现证。如是想。第二，止灭等至生起之方式，补特伽罗是获得有顶心之三圣者等至止灭，如是，大乘者是安住于六地之圣者等至止灭，于《入中论》云：现证已成等持心安住，圆满菩提法上现向田，此等之因彼性见者彼，智慧安住止灭得成就。如是说。小乘者，不还者身现证，阿罗汉二者分位中解脱者等至止灭。彼等补特伽罗如何等至耶？于应遮遣之阿赖耶上，遮遣应遮遣之六识聚与染污意即七聚连同眷属，作意是，圣者等粗重之感受与想厌患时，欲现证寂灭涅槃般之止灭，以此入定，以安住寂灭之作意而等至。果是遮止粗重之想与感受。体性是，于阿赖耶上遮止七聚连同眷属之不相应行。生起是，初未获得令获得者于人中等至，已获得令串习者亦于色界中现证。于无色界中则无现证此者，以厌患粗重之感受与想者乃现证此，然无色者乃安住于寂灭之解脱相，故不作安住于此之勤作。第二，彼道成办根之次第，总说、广说二者之第一，眼等一切染污之十四根，与信等清净之八根，二十二根中，初十四者于一切染污之品分中自在，最后八者于清净之品分中自在，如是，食者于有情之事物圆满显示而自在之义，安立眼等六根，以于内之六处自性上施设为有情事物之名言故。于未生之有情事物生起时
English
It is also manifested in the realm of form. It seems to be desired as such. Secondly, regarding how the attainment of cessation arises: The individuals who attain the mind of the peak of existence, the three noble ones, attain cessation. Thus, the Mahayanists, the noble ones abiding on the sixth ground, attain cessation. In the Madhyamakavatara, it is said: 'Having become manifest, the mind of meditative equipoise abides, towards the field of perfect enlightenment dharma. The cause of this very suchness, seeing that, abiding in wisdom, the attainment of cessation will be achieved.' Thus it is said. The Hinayanists are those who manifest the body of the non-returner. Those who are completely liberated from both aspects of the Arhat attain cessation. How do those individuals attain it? On the basis of what is to be negated, the alaya, they negate the six aggregates of consciousness to be negated and the afflicted mind, that is, the seven aggregates together with their retinue. The attention is: When the noble ones are weary of coarse feelings and perceptions, thinking, 'I shall manifest a cessation like peaceful nirvana,' they enter into this, and they attain it through attention that abides in peace. The result is the cessation of coarse perceptions and feelings. The essence is the non-associated compositional factor of having blocked the seven aggregates together with their retinue on the alaya. The arising is: Initially, causing the unobtained to be obtained, one attains it among humans, and causing the obtained to become familiar, one also manifests it in the realm of form. In the formless realm, there is no manifestation of this, because those who are weary of coarse feelings and perceptions manifest this, but the formless ones abide in the aspect of peaceful liberation, so they do not make the effort to abide in this. Secondly, regarding the order of the faculties that accomplish that path: Briefly stated, the first of the two, the detailed explanation, is that the fourteen faculties of all defilements, such as the eye, and the eight faculties of purification, such as faith, of the twenty-two faculties, the first fourteen have power over the side of all defilements, and the last eight have power over the side of purification. Thus, the six faculties, such as the eye, are established in the sense of the eater having power to fully show the object of sentient beings, because the term 'object of sentient beings' is applied to the six internal sense bases themselves. When the object of sentient beings that has not arisen arises,