Tibetan
ང་ཚེ་དངོས་དང་དངོས་མེད་དག །བློའི་མདུན་ན་མི་གནས་པ། །དེ་ཚེ་རྣམ་པ་གཞན་མེད་པས། །དམིགས་པ་མེད་པར་རབ་ཏུ་ཞི། །ཞེས་པས། སངས་རྒྱས་ལ་ཡེ་ཤེས་མེད་པར་བསྟན་སྙམ་དུ་བསམས་ནས། སྤྱོད་འཇུག་དབུ་མ་འཇུག་པ་ལས། །སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་མེད་པར་བསྟན། །ཅེས་བཤད་པར་སྣང་སྟེ། གཞུང་དེ་དག་གིས་སངས་རྒྱས་ལ་ཡེ་ཤེས་མེད་པར་བསྟན་པ་མ་ཡིན་གྱི། སློབ་དཔོན་དེ་དག་ཐ་སྙད་དུ་སངས་རྒྱས་ལ་ཡེ་ཤེས་མེད་པར་ཡང་མི་བཞེད་ལ། གཞན་གྱི་འདོད་པ་ལྟར་གྱི་ཡེ་ཤེས་རྫས་གྲུབ་ཀྱང་མི་བཞེད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་ཡང་མཐའ་བཞི་དང་བྲལ་བའི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་རང་བཞིན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཁས་ལེན་མོད། དེ་ལྟར་ན་ཡང་ཚུལ་དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཟབ་པའི་ཕྱིར་གཞན་གྱིས་མི་རྟོགས་པས་སློབ་དཔོན་དེ་དག་གིས་དགོངས་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པར་རྟོགས་པར་ཟད་དོ། །དབུ་མ་ཐལ་འགྱུར་པ་དག་རང་ལུགས་ལ་སྒྲུབ་བྱ་མེད་པས། རང་རྒྱུད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་ཁས་མི་ལེན་ལ། མཐར་ལྷུང་གི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་རིགས་པ་བཞིས་འགོག་སྟེ། དེ་ལ་རྒོལ་བ་གཞན་ལ་གྲགས་པའི་རྗེས་དཔག་ནི། དངོས་པོར་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཁས་བླངས་པའི་རྟགས་ཀྱིས་བདེན་དངོས་འགོག་པ་སྟེ། དཔེར་ན་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བས་མིག་དབང་གཟུགས་ལ་དོན་དམ་པར་ལྟ་བྱེད་དུ་ཁས་བླངས་ཤིང་། རང་གི་བདག་ཉིད་ལ་མི་ལྟ་བར་འདོད་པ་ན། གང་རང་ལ་མི་ལྟ་བ་དེ་ནི་གཞན་ལ་ལྟ་བྱེད་མ་ཡིན་ཏེ། བུམ་པ་བཞིན། མིག་ཀྱང་རང་ལ་མི་ལྟའོ། །ཞེས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། དབུ་མ་རྩ་བར། གལ་ཏེ་རང་གི་བདག་ཉིད་ནི། །ལྟ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་ཞིག་བདག་ལ་མི་ལྟ་ན། །དེ་གཞན་དག་ལ་ཅི་ལྟར་ལྟ། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟར་རོ། །ལྡོག་པ་གཅིག་པའི་དཔུང་ཕུལ་བའམ། འགལ་བ་བརྗོད་པའི་ཐལ་འགྱུར་ནི། གཞན་གྱི་ཁས་བླངས་རྟགས་སུ་བཀོད་ནས། བྱ་བྱེད་དུ་མི་རུང་ཞིང་། མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྔར་གྲུབ་ན་མཚན་ཉིད་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཅེས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། ནམ་མཁའི་མཚན་ཉིད་སྔ་རོལ་ན། །ནམ་མཁའ་ཅུང་ཟད་ཡོད་མ་ཡིན། །གལ་ཏེ་མཚན་ལ་སྔར་གྱུར་ན། །མཚན་ཉིད་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར། །ཅེས་གསུངས་སོ། །རྒྱུ་མཚན་མཚུངས་པའི་མགོ་སྙོམས་ནི། རྒྱུ་འབྲས་དོན་གཞན་དུ་ཁས་བླང་པ་ལས། འོ་ན་མུན་པ་ལས་ཀྱང་མེ་ལྕེ་འཐུག་པོ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཅེས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ་འཇུག་པར། གཞན་ལ་བརྟེན་ནས་གཞན་ཞིག་འབྱུང་བར་འགྱུར་ན་ནི། །མེ་ལྕེ་ལས་ཀྱང་མུན་པ་འཐུག་པོ་འབྱུང་བར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །སྒྲུབ་བྱེད་བསྒྲུབ་བྱ་དང་མཚུངས་པའི་མ་གྲུབ་པ་ནི། གཟུགས་རང་བཞིན་མེད་པར་སྨྲས་པ་ནི། དེ་ལྟ་ན་ཕུང་པོ་ལྔ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་རང་བཞིན་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་ཟེར་བ་ལ་དབུ་མ་པ་ནི་ཇི་ལྟར་ཆོས་གཅིག་རང་བཞིན་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཀུན་ཀྱང་རང་བཞིན་མེད་པར་བསྒྲུབ་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་ཐལ་བར་འདོད་པའམ། བཟློག་པའི་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་བོ། །ཞེས་སྟོན་པ་སྟེ། དབུ་མ་རྩ་བར། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་བརྩད་བྱས་ཚེ། །གང་ཞིག་ལན་འདེབས་སྨྲ་བྱེད་པ། །དེ་ཡིས་ཐམས་ཅད་ལན་བཏབ་མིན། །བསྒྲུབ་པར་བྱ་དང་མཚུངས་པར་འགྱུར། །སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་བཤད་བྱས་ཚེ། །གང་ཞིག་སྐྱོན་འདོགས་སྨྲ་བྱེད་པ། །དེ་ཡིས་ཐམས་ཅད་སྐྱོན་བཏགས་མིན། །བསྒྲུབ་པར་བྱ་དང་མཚུངས་པར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །དེ་དག་ནི། དབུ་མ་ཐལ་འགྱུར་བའི་གཞན་གྱི་བདེན་དངོས་འགོག་པའི་རིགས་པ་བཞི་ཞེས་སྔ་རབས་པ་རྣམས་ལ་གྲགས་སོ། ། འོན་ཀྱང་དབུ་ལ་ཐལ་འགྱུར་བ་རྣམས་ལ་རང་ལུགས་ཀྱི་དམ་བཅའ་མེད་པ་བཞིན་དུ་རང་ལུགས་ཀྱི་རིགས་པ་ཡང་མེད་དོ། །རང་རྒྱུད་པའི་སྟོང་ཉིད་སྒྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་བཞི་ནི། ཕྱི་དང་ནང་གི་དངོས་པོ་ཀུན་ཆོས་ཅན། དོན་དམ་པར་བདེན་པར་གྲུབ་པ་མེད་དེ། དོན་དམ་པར་གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་གཟུགས་ཅན་བཞིན། ཅེས་པ་ངོ་བོ་ལ་དཔྱད་པ་གཅིག་དང་དུ་བྲལ་ཞེས་སོ། །རྟགས་སྒྲུབ་པ་ནི། ཕྱིའི་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་ཡན་ལག་ཅན་གཅིག་ཏུ་མེད་དེ། ཆ་གཅིག་སྒྲིབ་ན་ཀུན་སྒྲིབ་པ་དང་། གཅིག་ཚོན་གྱིས་བསྒྱུར་ན་ཀུན་ཚོན་གྱིས་ཁ་བསྒྱུར་བ་ལ་སོགས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཆ་མེད་དུ་ཡང་མ་གྲུབ་སྟེ། དབུས་ཀྱི་རྡུལ་ལ་ཕྱོགས་དྲུག་གི་རྡུལ་གྱིས་བསྐོར་བ་ན། དབུས་རྡུལ་གྱི་ཕྱོགས་གང་གིས་ཤར་རྡུལ་ལ་རེག་པའི་ངོས་དེར་ཕྱོགས་གཞན་གྱི་རྡུལ་ལ་ཡང་རེག་ན་རྡུལ་དུ་མ་བསགས་པའི་གོང་བུ་དང་རྡུལ་ཕྲན་གཅིག་བོངས་ཚོད་མཚུངས་པར་འགྱུར་ཞིང་། ངོས་གཞན་གྱི་ཕྱོགས་གཞན་གྱིས་རྡུལ་ལ་རེག་ན་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཆ་དྲུག་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་སྐད་དུ་ཡང་། ཉི་ཤུ་པར། དྲུག་གི་ཅིག་ཅར་བསྐོར་བ་ན། །ཕྲ་རབ་རྡུལ་ཆ་དྲུག་ཏུ་འགྱུར། །དྲུག་པོ་དག་ཀྱང་གོ་གཅིག་ན། །གོང་བུའང་རྡུལ་ཕྲན་ཙམ་དུ་འགྱུར། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟར་རོ། །ནང་ཤེས་པ་ཡང་སྐད་ཅིག་ཆ་མེད་དུ་བདེན་པར་ཡང་མེད་དེ། ཐོག་མར་སྐྱེ་བ་དང་། ཐ་མར་འགག་པ་དང་། བར་དུ་གནས་པའི་ཆ་གསུམ་མེད་ན། སྐྱེ་བའི་སྔ་ལོགས་དང་། འགག་པའི་ཕྱི་ལོགས
Chinese
我等有实与无实，不住于心前，彼时无有他种相，无所缘而寂灭。如是，思惟似已显示佛无有智慧。入行论入中论云：佛无有智慧而显示。似如是说，然彼等论典非是显示佛无有智慧，彼等论师于世俗中亦不许佛无有智慧，亦不许如他人所许之实有智慧。然仅于世俗中亦许离四边之缘起性之智慧。如是，然此道理极深故他人不能领悟，故彼等论师唯是颠倒领悟其意。中观应成派等自宗无有立宗，故不许自续之理，以四理遮止一切边堕之戏论。其中，对于反驳者，他宗所许之比量者，乃是以有事宗所许之因遮止真实有事，譬如说，有部宗许眼根于色为胜义谛之见者，且许不观自身，若尔，不观自身者则非是观他者，如瓶。眼亦不观自身。如是说。如云：中观根本慧论云：若汝自身，非为能见者，谁不观自身，彼如何观他。如是说。或以一反例遣除，或说相违之语之应成者，乃是于他宗所许立为因，不应是能作所作，若于体性之前成立，则体性将成无有，如是等，如云：虚空之体性，若于先前有，则虚空少许亦非有，若于体性先前有，则将成无体性。如是说。理由相同之平等者，乃是于因果许为他体，若尔，从黑暗中亦将生起粗大火焰，如是等，入中论云：若依于他而生起他者，则从火焰中亦将生起粗大黑暗。如是。能立与所立相同。
English
We, the real and unreal, do not abide before the mind. At that time, there is no other aspect, and it is completely pacified without any object of focus. Thus, thinking that it seems to have shown that the Buddha has no wisdom. The Engaging in Bodhisattva Behavior, Entering the Middle Way says: 'The Buddha is shown to have no wisdom.' It seems to be said like this, but those scriptures do not show that the Buddha has no wisdom. Those teachers do not even accept that the Buddha has no wisdom in conventional terms, nor do they accept the substantially existent wisdom as others claim. However, even in mere conventional terms, they do accept the wisdom of dependent arising, which is free from the four extremes. Even so, because this principle is extremely profound, others cannot understand it, so those teachers merely misunderstand its meaning in a reversed way. The Madhyamaka-Prasangikas have no thesis in their own system, so they do not accept autonomous reasoning, and they refute all elaborations of falling into extremes with the four types of reasoning. Among these, the inference that is well-known to the opponent is that the denial of true existence is based on the sign accepted by those who assert entities. For example, the Vaibhashikas assert that the eye faculty is the ultimate means of seeing forms and that it does not see itself. If so, that which does not see itself is not a means of seeing others, like a pot. The eye also does not see itself. It is like saying: As it is said in the Root Verses on the Middle Way: 'If your own self is not the seer, how can that which does not see itself see others?' It is said like that. Presenting an example of a single reversal, or the consequence of stating a contradiction, is when another's assertion is taken as a sign, and it is not permissible to be an agent and an object, and if the characteristic is established before, then the characteristic will become non-existent, like saying: 'If the characteristic of space existed before, then there would be no space at all. If the characteristic existed before, then it would become without a characteristic.' It is said like that. The equality of having the same reason is when cause and effect are asserted as different entities, then a thick flame would arise even from darkness, like saying in the Entering: 'If one thing arises dependent on another, then a thick darkness would arise even from a flame.' It is like that. The means of proof is the same as what is to be proven.
Chinese
驳斥不成立是，如果说色法没有自性，那么既然五蕴相同，感受等等也应成为没有自性，这样说的，对于中观派来说，因为想要论证如何一个法没有自性，一切也都如是无自性，所以是想要承认这种过失，或者相反，这种理由是不成立的。这样显示说。中观根本慧论中说：以空性来诘难时，谁若作答而发言，彼未答复一切事，将与所立成相同。以空性来作解释时，谁若挑剔而发言，彼未挑剔一切事，将与所立成相同。如是说。这些是，中观应成派破斥他宗的真实存在的四种理路，是古代的智者们所称道的。然而对于中观应成派来说，如同没有自宗的宗承一样，也没有自宗的理路。自续派成立空性的四种理由是：外和内的所有事物，是所立宗，在胜义中没有真实成立，因为在胜义中远离了一和多的自性，如同有色法一样。这是观察本体的一和多分离。成立宗义是：外面的瓶子等等有支不是一体的，因为如果遮盖一个部分，就会遮盖全部，一个地方涂上颜色，所有地方都会被涂上颜色等等，这样会成为过失。极微也同样没有成立为无分，因为如果中央的微尘被六个方向的微尘围绕，中央微尘的任何一个方向接触到东方微尘的那个面，如果也接触到其他方向的微尘，那么没有积累众多微尘的聚合物和单个微尘的体积就会相同，如果其他面被其他方向的微尘接触，那么极微就会具有六个部分，如是说：二十品中说：六者同时围绕时，极微尘成六部分，若六者亦处一位，聚合物亦成微尘量。如是说。内部的识也同样不是刹那无分地真实存在，因为如果没有最初的生，最后的灭，中间的住这三个部分，生的前际和，灭的后际。
English
The refutation of non-establishment is: If it is said that form has no inherent existence, then since the five aggregates are the same, feelings, etc., should also become without inherent existence. To this, the Madhyamikas say that since they want to prove that just as one dharma has no inherent existence, everything is also without inherent existence, they want to accept this fault, or conversely, this reason is not established. This is how it is shown. In the Root Verses of the Middle Way, it says: When challenged with emptiness, whoever answers and speaks, he has not answered everything, and will become the same as what is to be established. When explaining with emptiness, whoever criticizes and speaks, he has not criticized everything, and will become the same as what is to be established. So it is said. These are the four reasonings of the Madhyamaka-Prasaṅgikas for refuting the real existence of others, which are praised by the ancient scholars. However, for the Madhyamaka-Prasaṅgikas, just as there is no tenet of their own, there is also no reasoning of their own. The four reasons for the Svatantrikas to establish emptiness are: All external and internal phenomena are the subject, they are not truly established in ultimate reality, because in ultimate reality they are separate from the nature of one and many, like form. This is the observation of the essence being separate from one and many. The establishment of the thesis is: External pots, etc., with parts are not one, because if one part is covered, everything will be covered, and if one place is painted, all places will be painted, etc., which would be a fault. The indivisible atom is also not established, because if the central atom is surrounded by atoms in six directions, if any direction of the central atom touches the eastern atom, and if it also touches the atoms in other directions, then the volume of the aggregate of many atoms not accumulated and the single atom will be the same, and if other faces are touched by atoms in other directions, then the atom will have six parts, as it is said: In the Twentieth Chapter, it says: When six surround simultaneously, the subtle atom becomes six parts, if the six are also in one place, the aggregate will also become the size of a subtle atom. So it is said. Internal consciousness is also not truly existent as an indivisible moment, because if there are not the three parts of the initial arising, the final cessation, and the intermediate abiding, the prior limit of arising and the posterior limit of cessation.