Tibetan
ར་རོ། །སྲོག་གཅོད་ལ་སོགས་པ་ལུས་ངག་གི་བདུན་པོ་རྣམས་བྱས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་ལས་ཀྱང་ཡིན་ལ་དེ་དག་ཀུན་སློང་གིས་སེམས་པ་ནི་དེ་དག་ལ་བརྟེན་ནས་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ལས་ཀྱི་ལམ་ཡང་ཡིན་ནོ། ། གཉིས་པ་དགེ་བའི་ལས་ལམ་བཤད་པ་ནི། ཇི་སྐད་བཤད་པའི་མི་དགེ་བ་བཅུ་པོ་གཞི་ཉེ་བར་གནས་པ་ན། སྤོང་བར་བྱེད་པའི་སེམས་བྱུང་སེམས་པ་ནི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་ལམ་བཅུ་ཞེས་ངེས་པར་གསུངས་སོ། །ཡང་ལས་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། སེམས་པའི་ལས་དང་། བསམ་པའི་ལས་ཏེ། དེ་ལས་དང་པོ་ནི། ལུས་ངག་གི་ལས་ཀུན་ནས་སློང་བའི་སེམས་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། དགེ་བའམ་མི་དགེ་བའི་ལུས་ངག་གི་ལས་སོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། ལས་ལས་འཇིག་རྟེན་སྣ་ཚོགས་སྐྱེས། །དེ་ནི་སེམས་དཔའ་དང་དེས་བྱས། །སེམས་པ་ཡིད་ཀྱི་ལས་ཡིན་ཏེ། །དེ་སྐྱེད་ལུས་དང་ངག་གི་ལས། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །གཉིས་པ་དེ་དག་གི་ཁྱད་པར་བཤད་པ་ལ་དྲུག་གི་དང་པོ་མྱོང་ངེས་ཀྱི་ལས་བཤད་པ་ནི། ཉོན་མོངས་ཤུགས་དྲག་པོས་མི་དགེ་བ་བྱས་པ་དང་། རབ་ཏུ་དང་བ་དྲག་པོས་དགེ་བ་བྱས་པ་དང་། དེ་དག་མེད་པར་ཡང་དཀོན་མཆོག་གསུམ་དང་སྙོམས་འཇུག་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་གནས་པ་སོགས་ཡོན་ཏན་གྱི་ཞིང་ལ་ཕན་གནོད་བྱས་པ་དང་། དགེ་བའམ་མི་དགེ་བའི་ལས་དེ་རྒྱུན་ཆགས་སུ་བྱེད་པ་དང་། ཕ་མ་གསོད་པའི་ལས་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་གིས་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མྱོང་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། ཉོན་མོངས་རབ་དང་དྲག་པོ་དང་། །ཡོན་ཏན་ཞིང་དང་རྒྱུན་ཆགས་སུ། །བྱེད་པ་གང་ཞིག་ཡིན་པ་དང་། །ཕ་མ་གསོད་གང་དེ་ངེས་སོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། ། དེ་ལ་ཡང་སྐྱེས་ནས་མྱོང་འགྱུར་དང་། ལན་གྲངས་གཞན་ལ་མྱོང་འགྱུར་དང་། མཐོང་ཆོས་ལ་མྱོང་འགྱུར་དང་གསུམ་མོ། །དང་པོ་ནི་ལས་དེ་བྱས་པའི་ཕྱི་མ་ལ་རྣམ་སྨིན་མྱོང་བ། མཚམས་མེད་ལྔ་ལ་སོགས་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། སྐྱེ་བ་གཉིས་པ་ཕན་ཆད་རྣམ་སྨིན་མྱོང་བའོ། །གསུམ་པ་ནི། ལས་བྱས་པའི་ཚེ་དེ་ཉིད་ལ་རྣམ་སྨིན་མྱོང་བའོ། །དམག་ལ་སོགས་པ་དོན་གཅིག་དང་ལིངས་བྱེད་པ་སོགས་སྐྱེ་བོ་མང་པོས་བསད་བྱ་གཅིག་གསོད་པ་དང་། གཞན་གྱི་ནོར་རྐུ་བ་སོགས་ནི། ཆེད་དུ་བྱ་བའི་དོན་གཅིག་སྒྲུབ་པར་གཅིག་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྲོག་གཅོད་བྱེད་པ་པོ་དང་འདྲ་བར་ལས་ལམ་གྱི་དངོས་གཞི་དང་ལྡན་ནོ། །སྲོག་གི་ཕྱིར་ཡང་མི་གསོད་བསམ་པའི་ངེས་པ་ཡོད་ན་མང་པོའི་ནང་དུ་ཕྱིན་ནས་གཞན་གྱིས་སྲོག་གཅོད་སོགས་བྱས་ཀྱང་ཉེས་པ་མེད་དོ། །དོན་གཅིག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཐོ
Chinese
如是。 杀生等身语七者，以其所作之自性故，亦是业，且彼等以意乐所缘之思惟，乃依彼等而行故，亦是业道。 第二，宣说善业道： 如前所说之十不善，于其处所安住时，断除彼等之心所思惟，则定说为十善业道。 复次，业有二种，即思惟之业与思已之业。 其中，前者乃发起身语之业之思惟。 后者乃善或不善之身语之业。 如是亦云： 业生世间种种物， 彼乃有情及其所为， 思惟乃意之业， 彼生身与语之业。 如是宣说。 第二，于彼等之差别而宣说者，于六者中，第一，宣说定受之业： 以烦恼猛烈而作不善，及以极大之信敬而作善，及无彼等而亦于三宝与殊胜等持而住等，于功德之田作饶益损害，及恒常串习彼善或不善之业，及凡弑父母之业，彼等之异熟定当领受。 如是亦云： 烦恼猛烈与殊胜， 功德田与恒常习， 所作何者及弑父母， 凡彼等皆是决定受。 如是宣说。 其中，复有生后受、于他次数受、及现法受三种。 第一者，乃作彼业之后世领受异熟，如五无间罪等。 第二者，乃于第二生以后领受异熟。 第三者，乃作业之时即于彼时领受异熟。 军队等为同一目的，及如猎杀等众人杀一所杀者，及盗取他人之财物等，以成办特意所为之目的相同之故，一切亦如杀生者般，具足业道之真实体性。 又为生命之故，若有不杀人之意乐决定，则于众人之中行，虽由他人作杀生等，亦无罪过。 以无同一目的之故。 高
English
Thus. Killing and the other seven actions of body and speech are karma because of their nature of being done, and they are also paths of karma because the thought that arises from intention relies on them. Second, the explanation of the path of virtuous karma: When the ten non-virtues mentioned above are near their base, the mental event of thinking that abandons them is definitely said to be the ten paths of virtuous karma. Furthermore, there are two types of karma: karma of thought and karma of action. The first is the thought that arises from all actions of body and speech. The second is the virtuous or non-virtuous actions of body and speech. As it is also said: Karma gives rise to various things in the world, It is the sentient being and what is done by it, Thought is the karma of the mind, It gives rise to the karma of body and speech. Thus it is said. Second, in explaining the differences between them, the first of the six is the explanation of karma that is definitely experienced: Doing non-virtue with strong afflictions, doing virtue with great faith, and without these, also benefiting or harming the field of merit such as abiding in the Three Jewels and special samadhi, and constantly practicing that virtuous or non-virtuous karma, and whatever karma of killing parents, the ripening of these will definitely be experienced. As it is also said: Afflictions are strong and intense, The field of merit and constant practice, Whatever is done and killing parents, All of these are definitely experienced. Thus it is said. Among these, there are also three types: experiencing after birth, experiencing in other instances, and experiencing in this life. The first is experiencing the ripening in the next life after doing that karma, such as the five boundless sins. The second is experiencing the ripening from the second life onwards. The third is experiencing the ripening at the very time of doing the karma. In wars and so on, where there is one purpose, and in hunting and so on, where many people kill one to be killed, and in stealing the wealth of others and so on, because the purpose of achieving one specific goal is the same, all are like those who kill, possessing the actual nature of the path of karma. Also, for the sake of life, if there is a definite intention not to kill, then even if one goes among many people and others commit killing and so on, there is no fault. Because there is no same purpose. High
Tibetan
ང་ཆོས་འབྲས་བུ་ཅན་གྱི་ལས་དེ་ཡང་། ཞིང་དང་བསམ་པའི་ཁྱད་པར་ལས་གྱུར་ཏེ། བསམ་པའི་ཁྱད་པར་ལས་ནི་དཔེར་ན་རྒྱལ་པོའི་ཉུང་རུམ་པས་རང་གི་སྡུག་བསྔལ་ལ་དཔགས་ནས་གླང་གི་རླིག་པ་ཕྱུང་བ་ལས་ཐར་བར་བྱས་པས་མཚན་སོར་ཆུད་པ་ལྟ་བུའོ། །ཞིང་གི་ཁྱད་པར་ནི། གང་དག་འགོག་པ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་དང་། བྱམས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མཐོང་ལམ་དང་། དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་ལས་ལངས་པ་ལ་ཕན་བཏགས་པའམ། གནོད་པ་བྱས་པའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཕྲལ་དུ་མྱོང་བར་འགྱུར་ཏེ། འགོག་པ་ལས་ལངས་པ་ནི་ཞི་བ་མྱང་འདས་དང་འདྲ་བའི་གནས་པའི་མཆོག་ལ་ལངས་པ་དང་། བྱམས་པ་དང་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་ལས་ལངས་པ་ནི་སེམས་ཅན་ཚད་མེད་པ་ལ་ཕན་པ་དང་། ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་ལྷག་བསམ་ཡིན་པས་དང་། མཐོང་ལམ་ལས་ལངས་པ་ནི་གནས་འགྱུར་གསར་པ་ཐོབ་པས་དང་། དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་ལས་ལངས་པ་ཡང་སྒོམ་སྤང་མ་ལུས་པ་སྤངས་པས་གནས་འགྱུར་གསར་པ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ཁམས་དང་ས་གང་ན་ཡོད་པ་ནི། དགེ་བའི་ལས་ལམ་བཅུ་ནི་འདོད་པ་དང་གཟུགས་ན་ཚང་བར་ཡོད་ལ་གཟུགས་མེད་ན་ཡིད་ཀྱི་ལས་ལམ་གསུམ་པོ་ཡོད་ཅིང་ལུས་ངག་གི་ལས་དག་མེད་དེ། གཟུགས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ཁམས་གོང་མ་དག་ན་མི་དགེ་བ་མེད་ཅིང་། དམྱལ་བ་ན་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པ་སོགས་ངག་ཀྱལ་བ་དང་། ཕན་ཚུན་བརྒྱད་བཀག་བྱེད་པ་སོགས་ཚིག་རྩུག་དང་། གནོད་སེམས་གསུམ་དངོས་སུ་ཡོད་ཅིང་། ལས་མ་ཟད་པར་མི་འཆི་བས་སྲོག་གཅོད་མེད་ལ། ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་མེད་པས་མ་བྱིན་ལེན་མེད། སྡུག་བསྔལ་གྱིས་རྒྱུན་མ་ཆད་པར་མནར་བས་ལོག་གཡེམ་མེད་ཅིང་། དགོས་པ་མེད་པས་རྫུན་སྨྲ་མེད་ཅིང་། རྟག་ཏུ་བྱེ་ཟིན་པས་ཕྲ་མ་མེད་ཅིང་། འདོད་བྱ་མེད་པས་བརྣབ་སེམས་མེད་ལ། ལས་འབྲས་མངོན་དུ་གྱུར་པས་ལོག་ལྟ་མེད་དོ། །སྒྲ་མི་སྙན་ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་སེམས་ཀྱིས་གླུ་ལེན་པ་ཡོད་པས་ངག་ཀྱལ་བ་ཡོད་ལ། གཞན་མེད་དེ་སྡིག་པ་ཅན་གྱི་བསམ་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཚིག་རྩུབ་ཕྲ་མ་གནོད་སེམས་ལོག་ལྟ་རྣམས་མེད་ལ། ཚེ་ངེས་པའི་ཕྱིར་སྲོག་གཅོད་མེད་ཅིང་། རྫས་དང་བུད་མེད་ལ་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ལོག་གཡེམ་དང་བརྣབ་སེམས་མེད་དོ། །འདོད་པའི་ཁམས་གཞན་ན་མི་དགེ་བ་བཅུ་ཀ་ཡོད་དོ། །ལྷས་ལྷ་མི་གསོད་ཀྱང་འགྲོ་བ་གཞན་གསོད་པར་བྱེད་དོ། ། གསུམ་པ་འཕེན་རྫོགས་ཀྱི་ལས་ནི། ཡང་འཕེན་བྱེད་ཀྱི་ལས་དང་། རྫོགས་བྱེད་ཀྱི་ལས་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་ནི། ལྷ་དང་མི་ལ
Chinese
我的，具有果报的业，也是由田和意乐的差别而产生的。意乐的差别，例如国王的侏儒因为体谅自己的痛苦，而免除了阉割公牛的痛苦，从而保住了公牛的性器官。田的差别是：对于入于灭尽定者，以及慈爱的等持、无烦恼的等持、见道和阿罗汉果位出定者，给予帮助或造成损害，其业的果报会立即成熟。从灭尽定中出定，如同从寂灭涅槃中出定，是从最殊胜的住处出定；从慈爱和无烦恼定中出定，是对无量众生有益，是无烦恼的增上意乐；从见道中出定，是获得了新的转依；从阿罗汉果位中出定，也是因为断尽了所有修所断，而获得了新的转依。第二，存在于哪个界和地：十善业道在欲界和色界中是完整的，而在无色界中只有意业的三种业道，没有身语的业，因为没有色身。在上界没有不善业。在地狱中，有哀嚎等绮语，有互相呵斥等的恶语，有嗔恚三事实际存在，因为业未尽不会死亡，所以没有杀生，因为没有受用，所以没有不与取。因为持续不断地遭受痛苦的折磨，所以没有邪淫，因为没有必要，所以没有妄语，因为总是分离，所以没有离间语，因为没有贪求之物，所以没有贪心，因为业果已经显现，所以没有邪见。在非天中，因为有以不悦耳的烦恼心唱歌，所以有绮语，没有其他的，因为不是罪恶的想法，所以没有恶语、离间语、害心、邪见等。因为寿命是确定的，所以没有杀生，因为没有对财物和妇女的受用，所以没有邪淫和贪心。在其他的欲界中，有十种不善业。天人不会杀天人，但会杀其他的众生。第三，投生和圆满的业：又有投生之业和圆满之业两种。第一种是：天和人……
English
My, the karma that has fruition, also arises from the difference in field and intention. The difference in intention is like the king's dwarf who, considering his own suffering, spared the bull from having its testicles removed, thus preserving the bull's sexual organs. The difference in field is: for those who enter into cessation, and those who arise from loving-kindness concentration, non-affliction concentration, the path of seeing, and the fruit of an Arhat, giving help or causing harm, the karmic results will ripen immediately. Arising from cessation is like arising from peaceful Nirvana, arising from the most supreme abode; arising from loving-kindness and non-affliction is beneficial to limitless beings, and is the superior intention of non-affliction; arising from the path of seeing is obtaining a new transformation; arising from the fruit of an Arhat is also because all that is to be abandoned through cultivation has been abandoned, and a new transformation is obtained. Second, in which realm and ground does it exist: the ten virtuous paths of action are complete in the desire realm and the form realm, but in the formless realm, there are only the three paths of mental action, and there are no actions of body and speech, because there is no form body. In the upper realms, there is no non-virtue. In hell, there is idle talk such as wailing, and harsh words such as mutual scolding, and the three objects of hatred actually exist, because one does not die until the karma is exhausted, so there is no killing, and because there is no possession, there is no taking what is not given. Because one is tormented by continuous suffering, there is no sexual misconduct, because there is no need, there is no lying, because one is always separated, there is no divisive speech, because there is nothing to desire, there is no covetousness, and because the karmic result has manifested, there is no wrong view. In the Asuras, because there is singing with an unpleasant afflicted mind, there is idle talk, but there is nothing else, because it is not a sinful thought, so there are no harsh words, divisive speech, harmful intent, wrong view, etc. Because life is definite, there is no killing, and because there is no possession of wealth and women, there is no sexual misconduct and covetousness. In other desire realms, there are all ten non-virtuous actions. Gods do not kill gods, but they kill other beings. Third, the karma of projecting and completing: there are two types of karma, projecting karma and completing karma. The first is: gods and humans...