Tibetan
པའི་རྣལ་འབྱོར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། བྱིས་པ་ཉེར་སྤྱོད་བསམ་གཏན་དང་། །དོན་རབ་འབྱེད་པའི་བསམ་གཏན་དང་། །དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་དམིགས་པའི་བསམ་གཏན་དང་། །དེ་བཞིན་བཤེགས་པའི་བསམ་གཏན་དང་། །རྣལ་འབྱོར་ཅན་གྱིས་བསྒོམ་བྱས་ན། །ཉི་མ་ཟླ་བའི་དབྱིབས་འདྲ་དང་། །འོད་དང་པད་མོ་འདྲ་བ་དང་། །རི་མོ་ནམ་མཁའ་མེ་འདྲ་འཐོང་། །མཚན་མ་སྣ་ཚོགས་དེ་དག་ནི། །མུ་སྟེགས་ཅན་ལམ་འཁྲིད་པར་བྱེད། །ཉན་ཐོས་རྣམས་དང་རང་རྒྱལ་གྱི། །སྤྱོད་ཡུལ་དུ་ཡང་ལྟུང་བར་བྱེད། །མཚན་མ་དེ་དག་རྣམ་སྤངས་ནས། །སྣང་བ་མེད་པར་རྣམས་གྱུར་པ། །དེ་ཚེ་སངས་རྒྱས་ལྷའི་ཕྱག །ཐམས་ཅད་ཞིང་ནས་འོངས་པ་ཡིས། །དེའི་མགོ་ལ་བྱུག་པར་འགྱུར། །ཡང་དག་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་ལྟས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་ཉི་མ་ཟླ་བའི་དབྱིབས་འདྲ་དང་། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས། བསམ་གཏན་པ་རྣམས་ཀྱི་གོལ་ས་ལོག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ཡིད་བརྟན་དུ་མི་རུང་བར་བསྟན་ཏོ། །མཚན་མ་དེ་དག་རྣམ་སྤངས་ཏེ། །སྣང་བ་མེད་པར་ནམ་གྱུར་པ། །ཞེས་སོགས་ཀྱི་བསམ་གཏན་པ་རྣམས་ཀྱིས་བླང་བྱ་ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཕན་ཡོན་དང་བཅས་པ་བསྟན་ཏོ། །བཞི་པ་ལྷག་འཐོང་སྐྱེས་པའི་ཚད་ནི། ཇི་སྲིད་དུ། སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དཔྱད་ཏེ་བསྒོམ་པ་ན། དེའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཤིན་སྦྱངས་ཀྱི་བདེ་བ་མ་སྐྱེས་པ་དེ་སྲིད་དུ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་རྣམ་པར་དཔྱོད་པའི་ཤེས་རབ་རྣམས་བསྒོམ་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་ཡང་། ལྷག་འཐོང་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཞེས་བྱའི། ལྷག་མཐོང་དངོས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཚེ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་དཔྱོད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཤིན་སྦྱངས་ཀྱི་བདེ་བ་འདྲེན་ནུས་པ་དེའི་ཚེ་ལྷག་འཐོང་དངོས་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་དགོངས་འགྲེལ་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཇི་སྲིད་དུ་ལུས་དང་སེམས་སྦྱངས་པ་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ་ཇི་ལྟར་མེད་པར་བསམ་པའི་ཆོས་དེ་དག་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ། གཟུགས་བརྙན་ནང་དུ་ཡིད་ལ་བགྱིད་པ་དེ་ལ་ཅི་ཞེས་བགྱི། བྱམས་པ་ལྷག་འཐོང་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ལྷག་འཐོང་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་མོས་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ཡིན་པར་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ཞེས་དང་། ཤེར་ཕྱིན་མན་ངག་ལས་ཀྱང་། དེས་ལུས་དང་སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དེ་ཉིད་ལ་གནས་ཏེ། ཇི་ལྟར་བསམས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ནང་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གཟུགས་བརྙན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ལ་ལྷག་པར་མོས་པས་སོ་སོར་བརྟག་པར་བྱ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། ལུས་དང་སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་མ་སྐྱེ
Chinese
之瑜伽。如是亦云，《楞伽经》云：“孩童戏乐之禅定，分辨义理之禅定，如是安住真如之禅定，如来之禅定，瑜伽士若修习，见如日月之形状，如光芒莲花之形状，见如线条虚空火焰，种种相状彼等乃，引向外道之歧途，声闻众及独觉之，亦将堕入行境中，若能断除彼等相，成为无有显现者，尔时诸佛天众手，从一切刹土而来者，将灌顶于彼之顶，是为如实随行之相。”如是说。其中，以“如日月之形状”等，显示禅定者等之歧途，不应信赖颠倒之等持。以“断除彼等相，成为无有显现者”等，显示禅定者等应取之真正等持之体性及利益。第四、生起胜观之量为：乃至以各别观察之智慧观察而修习时，以彼之力未生起身心轻安之乐，彼时，虽是于彼真如而作种种观察之智慧，具有修习之相，然名为随顺胜观，而非真实之胜观。何时以观察彼真如之智慧，能引生起身心轻安之乐，彼时乃是真实之胜观。如是亦于《解深密经》云：“世尊，乃至未获得身心轻安之前，于如何无有之法作意，于等持之行境，于影像之中作意，此为何耶？慈氏，非为胜观，当说为与胜观随顺之胜解相应。”及《般若波罗蜜多教授》中亦云：“彼安住于身心极轻安之彼性中，如是当以胜解而各别观察如所思彼性之义，于内在等持影像之行境中，如是说：身心极轻安未生
English
That is the yoga. It is also said, in the Lankavatara Sutra: "The meditation of children's play, the meditation of distinguishing meanings, the meditation of focusing on suchness, the meditation of the Tathagata, if practiced by yogis, they will see shapes like the sun and moon, shapes like light and lotuses, and see lines like space and fire. Those various signs will lead astray to the paths of non-Buddhists. They will also fall into the realm of practice of the Shravakas and Pratyekabuddhas. If those signs are completely abandoned and become without appearance, then the hands of the Buddhas and gods, coming from all the fields, will anoint their heads. This is the sign of truly following." Thus it is said. Among them, with "shapes like the sun and moon," etc., it is shown that the wrong paths of meditators and others should not be trusted in the reversed samadhi. With "abandoning those signs and becoming without appearance," etc., the nature and benefits of the true samadhi to be taken by meditators and others are shown. Fourth, the measure of the arising of vipashyana is: as long as one examines and meditates with the wisdom of individual analysis, until the bliss of pliancy is not born from its power, at that time, although it is the wisdom that examines that very suchness in various ways, having the aspect of meditation, it is called being in accordance with vipashyana, but it is not the actual vipashyana. When the wisdom that examines that very suchness can bring about the bliss of pliancy, then it is the actual vipashyana. As it is also said in the Samdhinirmocana Sutra: "Bhagavan, until the pliancy of body and mind is not obtained, how does one contemplate on those non-existent dharmas, in the realm of practice of samadhi, contemplating within the image? What is this? Maitreya, it is not vipashyana, but it should be said to be in accordance with the aspiration that is in accordance with vipashyana." And also in the Prajnaparamita Upadesha: "He abides in that very nature of extreme pliancy of body and mind, and thus one should individually examine the meaning of that very nature as thought, with aspiration in the realm of practice of the inner samadhi image, as it is said: the extreme pliancy of body and mind is not born.
Tibetan
ས་པ་དེ་སྲིད་དུ་ནི་ལྷག་མཐོང་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། གང་གི་ཚེ་སྐྱེས་པ་དེའི་ཚེ་ལྷག་མཐོང་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གཞན་ཡང་། ཞི་གནས་སྒྲུབ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་ཇི་སྲིད་ལྷག་མཐོང་མཚན་ཉིད་པ་མ་སྐྱེས་བར་དུ་ཟུང་འབྲེལ་དུ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་རེས་འཇོག་ཏུ་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར། ཤེས་རབ་ཀྱིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡང་དང་ཡང་དུ་དཔྱད་པའི་ལྷག་མཐོང་ཤས་ཆེ་བའི་ཚེ། མར་མེ་རླུང་གིས་བསྐྱོད་པ་ལྟར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གསལ་བར་མི་འགྱུར་བས། དེའི་ཚེ་ཞི་གནས་ཀྱི་དམིགས་པ་ལ་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བཞག་ཏེ་ཞི་གནས་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །ཞི་གནས་བསྒོམས་པས་ཞི་གནས་ཤས་ཆེ་བར་གྱུར་པ་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་རྣམ་པར་དཔྱོད་པའི་ཤེས་རབ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་གུས་པ་དང་རྟག་པར་སྦྱོར་བ་གཉིས་ཀྱིས་རྒྱུན་དུ་སྦྱངས་པ་ན། ཞི་ལྷག་གཉིས་མཉམ་པར་འཇུག་པའི་ཟུང་འབྲེལ་གྱི་རྣལ་འབྱོར་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། ། གསུམ་པ་ཞི་ལྷག་གཉིས་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བའི་ཚུལ་ནི། ལྷག་མཐོང་མཚན་ཉིད་པ་ཐོབ་པ་ན། ཟུང་འབྲེལ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བས། དེའི་ཚུལ་ནི། ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གཉིས་ཕན་ཚུན་གཅིག་གིས་གཅིག་བཅིངས་པས་ཡ་བྲལ་དུ་མི་འགྱུར་བ་སྟེ། འདི་ལྟར་ཞི་གནས་ཀྱིས་བཅིངས་པའི་ལྷག་མཐོང་ནི། ཇི་ལྟར་ཞི་གནས་རང་གི་དམིགས་པ་ལ་ངང་གིས་འཇུག་པ་བཞིན་དུ། ལྷག་མཐོང་ཡང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་རང་གི་ངང་གིས་འཇུག་ཅིང་གཞན་དུ་གཡེང་བར་མི་འགྱུར་ལ། ལྷག་མཐོང་གིས་བཅིངས་པའི་ཞི་གནས་ཀྱང་། ལྷག་མཐོང་ལྟར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གསལ་བའི་བྱ་བ་བྱེད་ཅིང་། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་རྨོངས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ཉན་པ་ལས། དེ་ཅི་ཙམ་གྱིས་ན་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་འདྲེས་པར་འགྱུར་ཞིང་། མཉམ་པར་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་དང་། གང་གིས་ན་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བར་འཇུག་པའི་ལམ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། སྨྲས་པ་སེམས་གནས་པ་རྣམ་པ་དགུ་པོ་དག་ལས་འདི་ལྟ་སྟེ། མཉམ་པར་བཞག་པའི་རྣམ་པ་དགུ་པ་གང་ཡིན་པ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཅིང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ལྷག་པའི་ཤེས་རབ་ཆོས་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ལ་རབ་ཏུ་བརྩོན་པར་བྱེད་དོ། །དེའི་ཚེ་ན་ཆོས་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་དེ་ལ་ལམ་རང་གི་ངང་གིས་འཇུག་པ་དང་། རྩོལ་བ་མེད་པར་འཇུག་པར་འགྱུར་ཞིང་། ཞི་གནས་ཀྱི་ལམ་ཇི་ལྟར་བ་བཞིན་དུ། མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པས། ལྷག་མཐོང་ཡོངས་སུ་དག་པ་དང་། ཡོངས་སུ་བྱང་བ་དང་། ཞི་གནས་ཀྱི་རྗེས་
Chinese
只要存在那个，就是与胜观相顺的作意。什么时候产生，那个时候就是胜观。如是说。另外，修习止住的瑜伽士，只要没有生起具有特征的胜观，为了获得双运，应当交替修习止住和胜观。比如这样，以智慧再三辨析真如，胜观成分多的时候，就像蜡烛被风吹动一样，真如不会变得清晰，那时应当将心专注于止住的所缘境，修习止住。修习止住后，止住成分增多时，应当修习辨析真如的智慧。像这样，通过恭敬和恒常结合二者不断串习，就能获得止观二者平等结合的双运瑜伽。第三，止观二者双运之理是，获得具有特征的胜观时，就会获得双运，所以它的道理是，止住和胜观二者互相以一系缚，不会分离。比如这样，被止住系缚的胜观是，就像止住自然而然地进入自己的所缘境一样，胜观也自然而然地进入真如之义，不会散乱到其他地方。被胜观系缚的止住也像胜观一样，做着真如显现的作用，不会对真如之义感到迷惑。像这样，在听闻中也说：以多少才能使止住和胜观混合，以及平等双运，以及以什么称为双运之路呢？回答说：从九种住心的方式中，就像这样，获得第九种平等安住的方式，并且依靠完全成就的等持，而精勤于以殊胜的智慧来辨别诸法。那时，对于辨别诸法，道路会自然而然地进入，并且会毫不费力地进入，就像止住的道路一样，由于没有现行造作，所以胜观完全清净，完全调伏，并且是止住的后
English
As long as that exists, it is the mental activity that is in accordance with vipassanā. When it arises, that is vipassanā. Thus it is said. Furthermore, the yogi who practices śamatha, as long as vipassanā with characteristics has not arisen, in order to obtain union, should alternately meditate on śamatha and vipassanā. For example, like this, when the vipassanā of repeatedly examining reality with wisdom is predominant, just as a lamp is moved by the wind, reality will not become clear. At that time, one should fix the mind single-pointedly on the object of śamatha and meditate on śamatha. When śamatha has been meditated on and śamatha has become predominant, one should meditate on the wisdom that discriminates reality. In this way, by constantly training through the two, reverence and constant application, one will obtain the yoga of union in which śamatha and vipassanā enter equally. The third, the manner in which śamatha and vipassanā are united, is that when vipassanā with characteristics is obtained, union will be obtained. So the reason for this is that śamatha and vipassanā are bound to each other, so they will not be separated. For example, like this, the vipassanā bound by śamatha is, just as śamatha naturally enters its own object, so vipassanā also naturally enters the meaning of reality and will not be distracted to other places. The śamatha bound by vipassanā also, like vipassanā, performs the function of clarifying reality, and will not be confused about the meaning of reality. In this way, it is also said in listening: By how much will śamatha and vipassanā be mixed, and equally united, and by what is it called the path of union? It is said: From the nine ways of abiding in the mind, like this, having obtained the ninth way of abiding equally, and relying on the samādhi that is completely accomplished, one should strive to distinguish the dharmas with superior wisdom. At that time, for distinguishing the dharmas, the path will naturally enter, and it will enter effortlessly, just like the path of śamatha, because there is no manifest activity, so vipassanā is completely purified, completely tamed, and is the after-