Tibetan
་སྒྲིབ་ཀྱི་ཡང་གཙོ་བོ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། འཁོར་གསུམ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གང ། །དེ་ནི་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པར་འདོད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་སྒྲིབ་པ་གཉིས་སྤངས་ནས་ཐར་པ་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཐོབ་པར་འདོད་པ་དག་གིས་སྒྲིབ་ག ཉིས་ཀྱི་རྩ་བ་དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྤང་དགོས་ཤིང་། དེ་ཡུལ་བདེན་དངོས་བཀག་པའི་སྒོ་ནས་སྤང་དགོས་ཏེ། རྣམ་འགྲེལ་ལས། འདི་ཡུལ་སུན་ཕྱུང་མེད་པར་ནི། །དེ་སྤོོང་བར་ནི་ནུས་མ་ཡིན། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། ། གསུམ་པ་བདེན་དངོས་འགོགས་པའི་རིགས་པ་རྒྱས་པར་སྤྲོས་ན་མཐའ་ཡས་ཤིང་། མདོར་བསྡུས་ན་དངོས་པོ་རྣམས་ནི་གཟུགས་དང་། སེམས་གཉིས་སུ་ཟད་ལ། གཟུགས་ཅན་རི་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་དང་པོར་འབྱུང་བ་བཞི་དང་། འབྱུང་འགྱུར་བཞི་སྟེ་རྫས་བརྒྱད་དུ་སོ་སོར་དབྱེ་ཞིང་། དེའི་འོག་ཏུ་དེ་དག་རེ་རེ་ལ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཏུ་བཤིག་པས་རགས་པ་གཅིག་ཏུ་འཛིན་པའི་བློ་ལྡོག་ཅིང་། རྡུལ་ཕྲན་རྣམས་ཀྱང་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆར་ཕྱེ་བས་རྡུལ་ཕྲན་གྱི་བློ་ཡང་ལྡོག་ཏེ། དེ་ལྟ་རགས་པ་དང་། རྡུལ་ཕྲན་ལས་མ་གཏོགས་པའི་ཕྱིའི་དོན་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱིའི་དོན་བདེན་པ་མེད་པར་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །སེམས་ཀྱང་འདས་མ་འོངས་ད་ལྟ་བ་གསུམ་དུ་དབྱེ་ཞིང་། དེ་ལ་འདས་མ་འོངས་གཉིས་ནི། འགགས་པ་དང་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་བདེན་མེད་དུ་ངེས་སླ་ལ། ད་ལྟར་བ་ཡང་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནས་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བར་དྲུག་ཏུ་དབྱེ་ཞིང་། དེ་དག་རེ་རེ་ཡང་སྐྱེ་བའི་དུས་ལས་དུས་གཉིས་པར་མི་བསྡོད་པའི་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་སེམས་ལ་རིལ་པོ་གཅིག་ཏུ་འཛིན་པའི་བློ་ལྡོག་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་འོག་ཏུ་སྐད་ཅིག་མ་དེ་ཉིད་ལ་ཡང་སྐྱེ་བ་དང་། གནས་པ་དང་། འགག་པའི་ཆ་གསུམ་ཡོད་དམ་མེད། མེད་ན་ནི་སྐྱེ་འགག་གནས་གསུམ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་འདུས་བྱས་སུ་མི་འགྱུར་ལ། ཡོད་ན་ནི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ཏུ་འགལ་ཏེ། ཆ་གསུམ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ཀྱང་རྡུལ་ཕྲན་བཞིན་དུ་བློས་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། །ཞེས་ངེས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་གཅིག་དང་དུ་མའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར། སེམས་ཀྱང་བདེན་པ་མེད་སྙམ་དུ་ཡང་དག་པར་ངེས་པར་ཡིན་ནོ། །སེམས་བདེན་པ་མེད་པར་ངེས་པ་ན། དེ་ལ་བརྟེན་པའི་སེམས་བྱུང་དག་ཀྱང་བདེན་པ་མེད་པར་བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན། རྩིག་པ་མེད་ན་དེ་ལ་བརྟེན་པའི་རི་མོ་མི་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ།
Chinese
也是遮蔽的主要因素。如《宝性论》中说：“三轮分别念，彼即知障说。”因此，想要断除二障而获得解脱和一切智的人，必须断除二障的根本——对实物的执着。这需要通过否定外境的真实存在来实现。如《释量论》中说：“此境未破除，则彼不能遣。” 第三，详细阐述否定真实存在的理由是无边无际的。简而言之，事物可以归结为色和心两种。对于有形的物体，如山等，首先可以分为地、水、火、风四种元素，以及色、声、香、味四种所生元素，共八种物质。然后，将这些物质一一分解为极微，从而使执着于粗大整体的心识转变。即使是极微，也可以通过将其分解为各个方向的部分来消除对极微的执着。因此，除了粗大物体和极微之外，没有其他外境存在。因此，可以确定外境是不真实的。 同样，心也可以分为过去、未来和现在三种。过去和未来因为已经消失或尚未产生，所以很容易确定为不真实的。而现在的心，也可以分为眼识、耳识、鼻识、舌识、身识和意识六种。这些识的每一个都应被理解为仅存在于一个刹那，不会在产生之后停留第二个刹那。这样，执着于心为整体的心识就会转变。然后，进一步思考：这一个刹那本身，有生、住、灭三个部分吗？如果没有，那么它就与生、住、灭三者分离，因此不会是因缘和合的产物。如果有，那么这一个刹那就互相矛盾，因为它有三个部分。因此，应该确定，刹那本身也像极微一样，只是由分别念假立的。因此，由于它与单一和多重的自性相分离，所以应该正确地确定心也是不真实的。一旦确定了心是不真实的，那么依赖于心的心所也就能轻易地被理解为不真实的。例如，如果没有墙壁，就不会有依赖于墙壁的图画。
English
It is also the main obscuration. As stated in the Uttaratantra, "Whatever is the conceptualization of the three spheres, that is considered the obscuration of knowledge." Therefore, those who wish to abandon the two obscurations and attain liberation and omniscience must abandon the root of the two obscurations, which is the attachment to real entities. This must be abandoned by negating the true existence of objects. As stated in the Pramāṇavārttika, "Without refuting this object, it is not possible to abandon it." Third, elaborating on the reasons for negating true existence is endless. In brief, things can be summarized as form and mind. For tangible objects such as mountains, they can first be divided into the four elements of earth, water, fire, and wind, and the four derived elements of form, sound, smell, and taste, making a total of eight substances. Then, by breaking down each of these into atoms, the mind that clings to them as a single gross entity is reversed. Even atoms can be divided into directional parts, thus reversing the mind's clinging to atoms. Therefore, there is no external object other than gross objects and atoms. Therefore, it is certain that external objects are not real. Similarly, the mind can be divided into past, future, and present. It is easy to determine that the past and future are unreal because they have ceased or have not yet arisen. The present mind can also be divided into six types: eye consciousness, ear consciousness, nose consciousness, tongue consciousness, body consciousness, and mind consciousness. Each of these should be understood as existing only for a moment, not remaining for a second moment after arising. In this way, the mind that clings to the mind as a single whole will be reversed. Then, further consider: does that very moment have three parts: arising, abiding, and ceasing? If not, then it is separate from arising, abiding, and ceasing, and therefore it will not be a compounded phenomenon. If it does, then that single moment is contradictory, because it has three parts. Therefore, it should be determined that the moment itself, like an atom, is merely imputed by the mind. Therefore, since it is separate from the nature of one and many, it should be correctly determined that the mind is also unreal. Once it is determined that the mind is unreal, then the mental factors that depend on it can also be easily understood as unreal. For example, if there is no wall, there will be no picture depending on the wall.