Tibetan
ད་པར་ཐམས་ཅད་འཇོམས་པར་བྱེད་དེ། འདི་ལྟར། སྔར་གྱི་མྱོང་བ་དང་ཕྱིས་ཀྱི་དྲན་པ་ནི་རྒྱུད་གཅིག་ཏུ་གཏོགས་པ་དང་། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོའང་མ་ཡིན་ཏེ། རྫས་གཞན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྒྱུད་ཐ་དད་པའི་མྱོང་བ་དང་དྲན་པ་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་རྒྱ་ཆེར་དགག་པར་བྱའོ། ཁྱོད་ཀྱི་ལྟར་ན་དྲན་པ་ཇི་ལྟར་འབྱུང་ཞེ་ན། གང་ཕྱིར་གང་གིས་ཡུལ་མྱོང་གྱུར་དེ་ལས། །བདག་ལ་དྲན་པ་གཞན་ཡོད་མ་ཡིན་པ། །དེ་ཕྱིར་བདག་གིས་མཐོང་སྙམ་དྲན་འགྱུར་ཏེ། །འདི་ཡང་འཇིག་རྟེན་ཐ་སྙད་ཚུལ་ལུགས་ཡིན། །སྔར་གང་གིས་ཡུལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་གྱུར་པ་དེ་ལས་ཕྱིས་ཀྱི་དྲན་པ་དོན་གཞན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་སྔར་གྱི་མྱོང་བ་ཞིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་དོན་གཞན་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་གང་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དེ་དྲན་པས་མ་མྱོང་བ་མ་ཡིན་ལ། མྱོང་བས་ཡོངས་སུ་བཅད་པ་དེ་དྲན་པས་ཡོངས་སུ་མ་བཅད་པའང་མ་ཡིན་པས་བདག་གིས་མཐོང་སྙམ་དུ་དྲན་པར་འ གྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་གཞན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དྲན་ན། ལྷས་བྱིན་གྱི་སྔར་གྱི་མྱོང་བ་མཆོད་སྤྱིན་གྱི་ད་ལྟར་གྱི་དྲན་པས་དྲན་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། འདིའང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཚུལ་ལུགས་ཙམ་ཡིན་གྱི་ཤིན་ཏུ་དཔྱད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་རྣམས་ནི་རྫུན་པའི་དོན་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་དུའང་རྒྱུད་ཐ་དད་པའི་མྱོང་བ་དང་དྲན་པ་ནི། གཞན་མ་ཡིན་པར་ཐ་སྙད་བྱེད་པ་མེད་ཀྱི། རང་གི་སྔར་གྱི་མྱོང་བ་དང་། ཕྱིས་ཀྱི་དྲན་པ་གཞན་དུ་ཐ་སྙད་བྱེད་པ་མེད་དེ། ངས་སྔར་འདི་ལྟ་བུ་མྱོང་ངོ་ཞེས་ཐ་སྙད་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་གཞན་མ་ཡིན་པར་མཚུངས་པ་ལ་རང་གིས་སྔར་མྱོང་བ་ལ་ངས་མྱོང་ངོ་ཞེས་ཐ་སྙད་བྱེད་ལ། གཞན་གྱི་མྱོང་བ་ལ་དེ་ལྟར་ཐ་སྙད་མི་བྱེད་པ་ཅི་ཞེ་ན། འདི་ནི་ཁོ་བོ་ཅག་ལ་བརྒལ་ཞིང་བརྟག་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་གྱི། དེ་སྐད་སྨྲ་བའི་འཇིག་རྟེན་པ་ཉིད་ལ་བརྒལ་ཞིང་བརྟག་པར་གྱིས་ཤིག གཞན་ཡང་དབུ་མ་པ་ནི་དྲན་པ་རྫས་ཡོད་འགའ་ཞིག་སྒྲུབ་པར་འདོད་པ་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་རྣམ་པར་བཞག་པའི་ཕྱིར་དྲན་པ་མི་འཐད་པ་རྒོལ་བ་འབའ་ཞིག་བཟློག་པ་ཙམ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་གལ་ཏེ་མྱོང་བ་དང་དྲན་པ་ཡུལ་གཞན་ཡིན་ན་རྒྱུད་ཐ་དད་པའི་ཤེས་པ་བཞིན་དུ་དྲན་པ་མི་འཐད་པར་འགྱུར་ན། ཡུལ་གཞན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དྲན་པ་མི་འཐད་པ་མེད་དོ་ཞེས་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ། །གང་དག་མྱོང་བ་དང་དྲན་པ་གཉིས་ཀ་རྫས་སུ་གྲུབ་
Chinese
现在要摧毁一切（其他宗派的）观点，就像这样：先前的体验和后来的记忆属于同一个相续，并且不是因和果的实体，因为是不同的事物。应该广泛地驳斥诸如“就像相续不同的体验和记忆”等观点。如果按照你的观点，记忆是如何产生的呢？因为谁体验了某个境，从那之后，我没有其他的记忆。因此，我会回忆起“我看到了”这样的想法，这也是世俗言说的习惯方式。先前谁体验了某个境，从那之后，后来的记忆不是其他的东西，因为先前的体验已经消失了。因为不是其他的东西，所以体验过的东西不是记忆没有体验过的，体验所完全限定的东西也不是记忆没有完全限定的，因此我会回忆起“我看到了”这样的想法。如果因为不是其他的东西而回忆，那么天授先前的体验会被供施现在的记忆回忆起来吗？因此，这仅仅是世俗言说的习惯方式，不是非常需要考察的，因为世俗的言说都是虚假的。因此，即使在世俗的言说中，相续不同的体验和记忆，也不会说成不是其他的东西，而是说自己的先前的体验和后来的记忆是不同的，因为会说“我先前体验过这样的东西”。如果不是其他的东西，而是相似的，为什么自己先前体验过的会说“我体验过”，而对别人的体验不这样说呢？这不是我们应该辩驳和考察的，而是应该对说这种话的世俗之人进行辩驳和考察。此外，中观派不是想要建立某种实有的记忆，而仅仅是为了安立世俗，反驳那些攻击记忆不合理的观点。对此，如果体验和记忆是不同的境，那么就像相续不同的意识一样，记忆会变得不合理。因此，这表明因为不是不同的境，所以记忆没有不合理之处。那些认为体验和记忆都是实体成立的
English
Now, to destroy all (other sectarian) views, it is like this: Previous experience and later memory belong to the same continuum, and are not the substance of cause and effect, because they are different things. One should widely refute views such as "like experience and memory of different continuums." If according to your view, how does memory arise? Because whoever experienced an object, from that, I have no other memory. Therefore, I will recall the thought "I saw it," and this is also the customary way of worldly speech. Whoever previously experienced an object, from that, later memory is not something else, because the previous experience has disappeared. Because it is not something else, therefore what was experienced is not what memory has not experienced, and what was completely limited by experience is also not what memory has not completely limited, therefore I will recall the thought "I saw it." If one remembers because it is not something else, then will Deva's previous experience be remembered by Dana's current memory? Therefore, this is merely the customary way of worldly speech, and is not something that needs to be investigated very much, because worldly speech is all of false meaning. Therefore, even in worldly speech, experience and memory of different continuums are not spoken of as not being something else, but one's own previous experience and later memory are spoken of as being different, because one will say "I experienced such a thing before." If it is not something else, but similar, why does one say "I experienced it" of one's own previous experience, but not say so of another's experience? This is not something we should argue and investigate, but rather one should argue and investigate the worldly person who speaks in this way. Furthermore, the Madhyamaka school is not trying to establish some truly existent memory, but only to establish conventional truth, merely refuting those who attack the unreasonableness of memory. Regarding this, if experience and memory are different objects, then like consciousnesses of different continuums, memory would become unreasonable. Therefore, this shows that because they are not different objects, there is no unreasonableness in memory. Those who believe that both experience and memory are substantially established
Tibetan
པ་དག་གི་ལུགས་ལ་དེ་དག་རྫས་གཞན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྔ་མས་མྱོང་བ་ཕྱི་མས་དྲན་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུད་ཐ་དད་པའི་ཤེས་པ་བཞིན་ནོ། །རྒྱུད་གཅིག་པ་དང་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོར་ཡང་འགྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ་རྒྱུད་ཐ་དད་པའི་ཤེས་པ་བཞིན་དུ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་གི་ལུགས་ལ་དྲན་པ་འཐད་པ་མ་ཡིན་པས་ཀུན་རྫོབ་རྣམ་པར་འཇིག་པར་འགྱུར་ལ། དབུ་མ་པ་ལ་མྱོང་བ་དང་དྲན་པ་གཞན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་དག་རྒྱུད་ཐ་མི་དད་པ་དང་། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་སོགས་སུ་མི་འཐད་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ། །དེ་ཕྱིར་རང་རིག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན། ཁྱོད་ཀྱི་གཞན་དབང་གང་གིས་འཛིན་པར་འགྱུར། །བྱེད་པོ་ལས་དང་བྱ་བ་གཅིག་མིན་པས། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་འཛིན་པར་རིགས་མ་ཡིན། །གང་གི་ཕྱིར་གོང་དུ་བཤད་པའི་རྒྱུ་མཚན་དེ་དག་གི་ཕྱིར་རང་རིག་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞིང་། ཤེས་པ་གཞན་གྱིས་ཀྱང་མི་འཛིན་ན། ཁྱོད་ཀྱི་གཞན་དབང་ཡུལ་ཅན་གང་གིས་འཛིན་པར་འགྱུར། གཞན་ཡང་ཤེས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་འཛིན་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་བྱེད་པ་པོ་དང་ལས་དང་བྱ་བ་རྣམས་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་ན་དེའང་རིགས་པ་མིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ཤིང་དང་། གཅོད་པ་པོ་དང་། གཅོད་པའི་བྱ་བ་དག་གཅིག་པ་ཉིད་མ་མཐོང་ངོ་། །འཕགས་པ་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས་ཀྱང་། ཇི་ལྟར་རལ་གྲི་རང་གི་སོ། །གཅོད་པར་མི་བྱེད་སོར་མོ་ནི། །རང་ལ་རེག་པར་མི་བྱེད་ལྟར། །རང་རིག་སེམས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ད་ནི་གཞན་གྱི་དབང་གི་ངོ་བོ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་སྨྲ་བ་ལ་ཧ་ཅང་ཐལ་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་སྐྱེ་བ་མེད་ཅིང་མ་ཤེས་པའི། །བདག་ཅན་གཞན་དབང་ངོ་བོའི་དངོས་ཡོད་ན། །གང་གིས་ན་འདི་ཡོད་པར་མི་འདོད་པ། །གཞན་ལ་མོ་གཤམ་བུས་གནོད་ཅི་ཞིག་བསྐྱལ། །གཞན་གྱི་དབང་བདག་དང་། གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དེ་དག་ནི་གོང་དུ་བསྒྲུབས་ཟིན་ལ། ཡུལ་ཅན་གང་གིས་ཀྱང་མི་ཤེས་པ་ནི་བསྟན་མ་ཐག་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བ་མེད་ཅིང་གང་གིས་མི་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་གཞན་དབང་ཡོད་པར་ཁས་ལེན་ན། རྒྱུ་མཚན་གང་གིས་ན་གཞན་གྱི་དབང་དང་མཚུངས་པའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་། འདི་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་མི་འདོད་པ། ཁྱེད་ལ་མོ་གཤམ་གྱི་བུས་གནོད་པ་ཅི་ཞིག་བསྐྱལ་ནས་ཡོད་པར་མི་འདོད། དེ་བས་ན་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་ཞེས་བྱ་བ་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་ཞིག་ཡོད་དོ་ཞེ
Chinese
按照外道（ཕ་རོལ་པ་དག，他达）的观点，因为这些是不同的实体，所以先前的体验不可能被后来的记住，就像不同相续的意识一样。即使是同一个相续，也不是原因和结果的实体，因为就像不同相续的意识一样，它们是不同的。因此，按照他们的观点，记忆是不合理的，因此世俗将会完全崩溃。但对于中观派来说，体验和记忆不是不同的，因此，它们在相续上不是不同的，并且作为原因和结果的实体等等，没有任何不合理之处。 因此，如果没有自证，你的他性（གཞན་དབང་，贤旺）将会被什么所执持？ 作者、行为和作用不是一体的，因此，它本身不可能执持它。 因为上述的原因，自证是不存在的，并且如果其他的意识也不执持，你的他性所缘将会被什么所执持？此外，意识本身不可能执持它，因为那样的话，作者、行为和作用将会变成一体，那也是不合理的。就像木头、砍伐者和砍伐的行为，我们没有看到它们是一体的。 在《圣楞伽经》中也说： 就像剑不能砍断自己的刀刃，手指不能触碰自己一样，自证的心也是如此。 现在，为了显示对于说他性本质存在太过分，所以说了： 如果无生且不被知晓的、具有自性的他性本质存在，那么，因为什么原因不承认它存在，难道石女的儿子给你带来了什么损害？ 他性之自性和非从他生，这些已经在前面成立了，并且任何有境都不能知晓，这刚刚已经说明了。因此，如果承认无生且不被任何事物知晓的、具有自性的、远离一切戏论的他性存在，那么，即使它具有与他性相同的法性，又因为什么原因不承认它存在呢？难道石女的儿子给你带来了什么损害，以至于你不承认它存在？因此，石女的儿子，是指存在着一个远离一切戏论的圣者智慧的行境。
English
According to the views of the outsiders (Paravadin), since these are different substances, it is not reasonable for the later to remember what the former experienced, just like different streams of consciousness. Even in the same stream, it is not established as the substance of cause and effect, because they are different, just like different streams of consciousness. Therefore, according to their view, memory is not reasonable, and thus the conventional will completely collapse. But for the Madhyamikas, experience and memory are not different, therefore, there is nothing unreasonable in them not being different in stream, and being the substance of cause and effect, etc. Therefore, if there is no self-awareness, by what will your other-powered (gzhan dbang) be grasped? The agent, action, and object are not one, so it is not reasonable for it to grasp itself. Because of the reasons stated above, self-awareness does not exist, and if other consciousnesses do not grasp it either, by what object-possessor will your other-powered be grasped? Furthermore, it is not reasonable for the consciousness itself to grasp it, because in that case, the agent, action, and object would become one, which is also not reasonable. Just like wood, the cutter, and the act of cutting, we do not see them as being one. In the Holy Lankavatara Sutra, it is also said: Just as a sword does not cut its own blade, and a finger does not touch itself, so too is the self-aware mind. Now, to show that it is too extreme to say that the essence of other-powered exists, it is said: If the unborn and unknowable, possessing self-nature, other-powered essence truly exists, then for what reason do you not accept that this exists? What harm has the son of a barren woman brought upon you? The self-nature of other-powered and non-arising from others, these have already been established above, and that it is not known by any object-possessor has just been shown. Therefore, if you accept that the other-powered, which is unborn and not known by anything, possessing self-nature, and free from all elaborations, exists, then for what reason do you not accept that it exists, even though it has the same dharma nature as the other-powered? What harm has the son of a barren woman brought upon you that you do not accept that it exists? Therefore, the son of a barren woman refers to something that exists as the object of the wisdom of the noble ones, which is free from all elaborations.