Tibetan
་གྱི་སྒོ་ནས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་ཟབ་མོའི་ལམ་ལ་ངེས་པ་ཐོབ་ནས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་སྨྲ་བ་དག་ལའང་རྟོག་གེ་པ་གཞན་གྱིས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་བརྒལ་དུ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ཀྱང་རང་ལུགས་ཀྱི་ཕྱོགས་གང་ཡང་དམ་འཆའ་བར་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་དེ་དག་ནི་ཇི་སྲིད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་མངོན་དུ་མ་བྱས་པ་དེ་སྲིད་དུ་མོས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ཚུལ་གྱི་ཅི་ལའང་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པར་བྱས་ནས། གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་གི་བླང་དོར་གྱི་ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་ལ་མངོན་ཞེན་ཅན་དག་དང་ཁྱད་པར་མེད་པར་འཇུག་ལྡོག་བྱེད་དེ། ཇི་སྲིད་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་ཟད་པ་དེ་སྲིད་དུ་རྐྱེན་འདི་པ་ཙམ་གྱི་རང་བཞིན་གྱི་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་ལམ་སླུ་བ་མེད་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་ནི་ཅི་ལའང་མངོན་པར་མ་ཞེན་པའི་ཕྱིར་རྟག་པའི་མཐའ་ལ་མི་གནས་ལ་བླང་དོར་ཐམས་ཅད་ལ་འཇུག་པས་ཆད་པའི་མཐའ་ལ་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་རྟག་ཆད་སྤངས་པ་དབུ་མའི་ལམ་ལ་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཚེ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པ་དེའི་ཚེ། རྩོད་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས་བླང་དོར་ལ་འཇུག་པ་མེད་མོད། འོན་ཀྱང་ཆད་པའི་ཉེས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པས་ལས་འབྲས་ཀྱི་འབྲེལ་བ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཇིག་རྟེན་པའི་ཐ་སྙད་དང་། གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་གཞན་དག་གི་ཐ་སྙད་དག་བརྫུན་པའི་དོན་ཅན་དུ་མཚུངས་བཞིན་དུ་ཅིའི་ཕྱིར་དབུ་མ་པ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་ཁས་ལེན་པར་བྱེད་ཀྱི། གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་མ་ཡིན་ཞེ་ན། འཇིག་རྟེན་པའི་ཐ་སྙད་ནི་རྣམ་པར་མ་བརྟགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པས། རིགས་པས་འཐད་པ་མ་བཅུག་པར་ཁས་བླང་དུ་རུང་བ་ཡིན་ལ། དེའི་ཕྱིར་དེ་ཁས་ལེན་པ་དང་། ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་བྲལ་བའི་དབུ་མ་པའི་ཕྱོགས་འགལ་བ་མེད་ཅིང་། དེའི་སྒོ་ནས་འཇིག་རྟེན་རྣམས་རྗེས་སུ་གཟུང་བར་ནུས་པའང་ཡིན་ལ། གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་ཐམས་ཅད་ནི་རིགས་པའི་འཐད་པ་བཅུག་ནས་རང་གི་ཕྱོགས་རྣམ་པར་འཇོག་པས། དེ་དག་གི་ཐ་སྙད་རྣམས་རིགས་པའི་འཐད་པ་མ་བཅུག་པར་ཁས་བླང་དུ་མི་རུང་ལ། རིགས་པའི་འཐད་པ་བཅུག་ནས་ཕྱོགས་འགའ་ཞིག་ཁས་བླངས་ནའང་དབུ་མ་པ་རང་གི་ཕྱོགས་ཉམས་པར་འགྱུར་བས། དེའི་ཕྱིར་ནོར་བའི་དོན་ཅན་དུ་མཚུངས་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་ཁས་ལེན་པར་བྱེད་ཀྱི། གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཀུན་བརྟགས་པའི་ཐ་སྙད་རྣམས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་རྗེ
Chinese
通过这种方式，在甚深缘起之道上获得定解之后，对于宣说缘起者，其他论师也无法稍作驳斥。因为他们不对任何自宗的观点进行承诺。然而，他们只要没有证悟法界，就会以信解作意的方式，对任何事物都不执着。在名言上，对于暂时和究竟的取舍，都和执着者一样地进行取舍。只要分别念没有止息，就能无误地领会仅仅是因缘之性的缘起之道。因此，他们因为对任何事物都不执着，所以不住于常边；又因为对一切取舍都进行取舍，所以不住于断边。因此，他们安住于远离常断的中道。当证悟了远离一切戏论的法界时，虽然因为远离一切诤论而不进行取舍，但也不会堕入断灭的过失，因为舍弃了一切分别念，所以不会执着于业果的关系。既然世俗的名言和其他宗派论者的名言同样具有虚假的意义，那么为什么中观派要承认世俗的名言，而不是其他宗派论者的名言呢？因为世俗的名言是不加分别念的行境，所以在不加入理智认可的情况下也可以承认。因此，承认它与远离一切宗派的中观派的观点并不矛盾，并且通过这种方式也能摄受世间众人。而所有宗派论者都是加入理智认可之后才确立自己的宗派的。因此，不加入理智认可就不能承认他们的名言。即使加入理智认可而承认某些宗派，也会损害中观派自己的观点。因此，虽然同样具有错误的意义，但中观派承认世俗的名言，而不是宗派论者所遍计的名言。如何才能摄受世间
English
Having thus gained certainty on the profound path of dependent arising, even other debaters cannot refute those who speak of dependent arising in the slightest. This is because they do not commit to any position of their own system. However, as long as they have not realized the realm of reality, they do not cling to anything in the way they cultivate faith and attention. In terms of conventional reality, they engage in acceptance and rejection of temporary and ultimate goals without any difference from those who are attached. As long as conceptual thought has not ceased, they will unerringly comprehend the path of dependent arising, which is merely the nature of conditions. Therefore, since they do not cling to anything, they do not abide in the extreme of permanence; and since they engage in all acceptance and rejection, they do not abide in the extreme of annihilation. Therefore, they abide in the Middle Way, which is free from permanence and annihilation. When the realm of reality, which is free from all elaboration, is directly realized, although there is no engagement in acceptance and rejection because it is free from all disputes, there will be no fault of annihilation, because all conceptual thoughts have been abandoned, and therefore the relationship of cause and effect is not perceived. Since worldly conventions and the conventions of other proponents of philosophical systems are equally false, why do Madhyamikas accept worldly conventions but not those of other proponents of philosophical systems? Because worldly conventions are the object of non-conceptual activity, they can be accepted without the application of reason. Therefore, accepting them does not contradict the position of the Madhyamika, who is free from all positions, and through this, it is also possible to guide worldly beings. However, all proponents of philosophical systems establish their own positions after applying reason. Therefore, their conventions cannot be accepted without the application of reason. Even if some positions are accepted after applying reason, the Madhyamika's own position will be harmed. Therefore, although they are equally erroneous, Madhyamikas accept worldly conventions, but not the imputed conventions of proponents of philosophical systems. How can one guide the world
Tibetan
ས་སུ་གཟུང་བའི་ཐབས་སུ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་ཁས་ལེན་པ་ལྟར་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་གཞན་རྗེས་སུ་གཟུང་བའི་ཕྱིར་གཞན་ངོར་དེ་དག་གི་ལུགས་ཁས་ལེན་པར་ཡང་རིགས་སོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་བློ་གྲོས་དམན་པ་བསྟན་པ་ལ་རིམ་གྱིས་གཞུག་པའི་ཕྱིར་རེ་ཞིག་གྲུབ་མཐའ་གོང་མ་གོང་མའི་ཕྱོགས་ཁས་བླངས་ནས་འོག་མ་འོག་མའི་ལུགས་འགོག་པར་བྱེད་ནའང་མི་རིགས་པ་མེད་མོད། འོན་ཀྱང་དེའི་ཚེ་སྨྲ་བ་པོ་དབུ་མར་སྨྲ་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོར་སྨྲ་བ་གང་རུང་གི་ལུགས་འཐད་ཕྱོགས་སུ་བྱས་ནས་གཞན་འགོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལུགས་འདི་ནི། དཔེར་ན་སྨན་པ་ཁ་ཅིག་གིས་ནད་པ་དག་ལ་ནད་སྨིན་པ་དང་། སྡུད་པ་དང་། དྲུངས་ནས་འབྱིན་པ་དང་། སླར་མི་ལྡོག་པའི་སྨན་རྣམས་རིམ་གྱིས་བཏང་ནས་ནད་གསོ་བ་བྱེད་པ་དང་འདྲ་བར་རིག་པར་བྱའོ། །ཇི་སྐད་བཤད་པའི་བདེན་པ་གཉིས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ལུགས་ལ་བརྟེན་ནས་མཐར་འཛིན་གྱི་ལྟ་བ་མཐའ་དག་འགོག་པར་བྱེད་པ་ནི་རྩིའི་སྨན་ཆེན་པོ་ཐུན་གཅིག་གིས་ནད་ཐམས་ཅད་ཅིག་ཅར་དྲུངས་ནས་འབྱིན་པ་དང་འདྲ་བར་རིག་པར་བྱའོ། ། གཉིས་མེད་གཞན་དབང་རྫས་གྲུབ་ཀྱི་ངོ་བོ་དགག་པ།
Chinese
如果为了引导他人而接受世俗的说法，就像为了引导其他宗派的追随者而在他人面前承认他们的观点一样，这样做是否合理呢？如果为了逐步引导智慧低下的人，暂时承认较高宗派的观点，从而驳斥较低宗派的观点，这并非不合理。然而，在这种情况下，说话者并非中观论者，因为他赞同某种实在论者的观点，从而驳斥其他观点。这种方法就像一些医生给病人依次使用使疾病成熟、聚集、根除和不再复发的药物来治疗疾病一样。正如上述所说，依靠对二谛毫不颠倒的理解来驳斥一切执边之见，就像服用一剂强大的草药，一次性根除所有疾病一样。 驳斥二元对立的他空实有自性。
English
If, in order to guide others, one accepts worldly conventions, just as one acknowledges the tenets of other philosophical schools in order to guide their followers, is this reasonable? If, in order to gradually lead those of lesser intelligence, one temporarily accepts the tenets of higher schools, thereby refuting the views of lower schools, that is not unreasonable. However, in that case, the speaker is not a Madhyamika, because he favors the tenets of some realist in order to refute others. This method is like some doctors who treat patients by gradually administering medicines that ripen the disease, gather it, eradicate it, and prevent it from recurring. As stated above, relying on an undeluded understanding of the two truths to refute all extreme views is like taking a single dose of a powerful herbal medicine that eradicates all diseases at once. Refutation of the inherently existent nature of other-emptiness.