Tibetan
་སྣང་བ་རྣམས་སོ། །དེ་ལ་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་འཁྲུལ་རྒྱུའི་སྐྱོན་དང་ལྡན་པའི་དབང་པོ་ལས་བྱུང་བ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་རྣམས་ནི་ཕྱི་ནང་གི་གནོད་པའི་སྐྱོན་དང་བྲལ་བའི་དབང་པོ་ལེགས་པར་གྱུར་པའི་ཤེས་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ལོག་པའི་ཤེས་པར་འདོད་དོ། །ཇི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་པའི་ཤེས་པ་ལ་ཕྱི་ཅི་ལོག་པ་དང་། ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་སྒོ་ནས་རྣམ་པ་གཉིས་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ། ཡུལ་ཡང་བདེན་པ་དང་རྫུན་པ་གཉིས་ཡིན་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གནོད་པ་མེད་པའི་དབང་པོ་དྲུག་རྣམས་ཀྱིས། །གཟུང་བ་གང་ཞིག་འཇིག་རྟེན་གྱིས་རྟོགས་དེ། །འཇིག་རྟེན་ཉིད་ལས་བདེན་ཡིན་ལྷག་མ་ནི། །འཇིག་རྟེན་ཉིད་ལས་ལོག་པར་རྣམ་པར་བཞག །ཅེས་སྨོས་སོ། །ཕྱི་ནང་གི་རྐྱེན་གྱིས་གནོད་པ་མེད་པའི་དབང་པོ་དྲུག་པོ་རྣམས་ཀྱིས་གཟུང་བའི་དོན་གང་ཞིག་འཇིག་རྟེན་གྱིས་རྟོགས་པ་དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་པ་བདག་གིས་བདེན་པར་མངོན་པར་ཞེན་པས་ཐ་སྙད་དུ་མི་སླུ་བའི་ཕྱིར། འཇིག་རྟེན་པ་ཉིད་ལས་བདེན་པར་རྣམ་པར་བཞག་གི འཕགས་པ་རྣམས་ལ་ལྟོས་ནས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་གིས་དངོས་པོ་དེ་དག་གཟུགས་བརྙན་དང་འདྲ་བར་གཟིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལས་ལྷག་མ་གཟུགས་བརྙན་ལ་སོགས་པ་དབང་པོ་བསླད་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བཟུང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་ཉིད་ལས་ལོག་པར་རྣམ་པར་བཞག་སྟེ། དེ་དག་ལ་འཇིག་རྟེན་པ་དག་བདེན་པར་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པས། བླང་དོར་གྱི་ཡུལ་དུ་ཐ་སྙད་བྱེད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ཡུལ་རྫུན་པའི་དཔེར་བརྗོད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། མི་ཤེས་གཉིད་ཀྱིས་རབ་བསྐྱོད་མུ་སྟེགས་ཅན། །རྣམས་ཀྱིས་བདག་ཉིད་ཇི་བཞིན་བརྟགས་པ་དང་། །སྒྱུ་མ་སྨིག་རྒྱུ་སོགས་ལ་བརྟགས་པ་གང་། །དེ་དག་འཇིག་རྟེན་ལས་ཀྱང་ཡོད་མིན་ཉིད། །ཅེས་སྨོས་སོ། །གནས་ལུགས་ལ་རྨོངས་པའི་མི་ཤེས་པའི་གཉིད་མཐུག་པོས་རབ་ཏུ་བསྐྱོད་ཅིང་བརླམས་པར་བྱས་པའི་ཕྱི་དང་ནང་གི་མུ་སྟེགས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་རང་གི་གཞུང་ལུགས་དག་ཏུ་བདག་དང་། གཙོ་བོ་དང་། དབང་ཕྱུག་དང་། རྡུང་ཕྲན་དང་། ཀུན་གཞི་ལ་སོགས་བདག་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་བརྟགས་པ་དང་། དབང་པོ་བསླད་པའི་སྣང་བ་སྒྱུ་མ་དང་མིག་རྒྱུ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཕྱི་རོལ་ཏུ་ཀུན་བརྟགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་ལས་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་པ་དག་དེ་དག་གི་སྒོ་ནས་ཐ་སྙད་བྱེད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱི་ནང་གི་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པར་བཞག་པ་རྣམས་དོན་དམ་པར་
Chinese
这些是显现。其中，如前所述，由具有错乱之因的过患的根识所产生的识，相对于没有内外损害之过患的、成为完好的根识之识，被认为是颠倒识。如同世俗的识，从颠倒和不颠倒的角度分为两种一样。为了显示境也分为真实和虚假两种，（经文说：）“无损六根所取境，世间所了即为真，余者世间亦颠倒，如是立宗”。这是所说之义。没有内外之因损害的六根所取的境，世间所了知的，因为世间之人以显现的方式执着为真，所以在名言中不会欺骗，从世间本身安立为真，但相对于圣者来说则不然，因为他们将这些事物视为与影像相似。除此之外，由根识错乱所产生的识所取的影像等，则被安立为从世间本身颠倒，因为世间之人对这些没有以显现的方式执着为真，所以在取舍的境上没有名言施设。第二，就虚假境的例子而言，（经文说：）“无知睡眠极扰乱，外道如实考察我，幻术阳焰等所察，彼等世间亦非有”。这是所说之义。被对实相愚昧的无知之厚重睡眠极度扰乱和迷惑的内外外道们，在自己的宗派中，对神我和，自性我和，大自在天我和，微尘我和，阿赖耶识等等，如实地进行考察，以及对根识错乱的显现，如幻术和阳焰等等，在外面进行分别假立，这些在世间的名言中也是不存在的，因为世间之人不会通过这些来进行名言施设。内外各宗派的立宗，在胜义谛中
English
These are the appearances. Among them, as previously stated, the consciousnesses arising from the sense faculties that possess the fault of the cause of delusion are considered to be mistaken consciousnesses in relation to the consciousnesses of well-functioning sense faculties that are free from the faults of internal and external harm. Just as worldly consciousness is of two types, mistaken and not mistaken, so too, to show that objects are also of two types, true and false, (the text says:) "Whatever is apprehended by the six unimpaired sense faculties, that which is understood by the world is true; the remainder is considered false even by the world." This is the meaning of what was said. Whatever object is apprehended by the six sense faculties that are free from internal and external causes of harm, that which is understood by the world, because worldly people manifestly cling to it as true, is not deceptive in conventional terms. Therefore, it is established as true from the perspective of the world itself, but not from the perspective of the noble ones, because they see those things as similar to reflections. Furthermore, whatever is apprehended by the consciousnesses arising from the impairment of the sense faculties, such as reflections, is established as false even from the perspective of the world, because worldly people do not manifestly cling to these as true, and therefore there is no conventional designation of them as objects of acceptance or rejection. Secondly, taking the example of false objects, (the text says:) "Those non-Buddhists who are greatly agitated by the sleep of ignorance, who examine the self as it is, and whatever is examined in illusions, mirages, etc., these are not even existent in the world." This is the meaning of what was said. The internal and external non-Buddhists who are greatly agitated and confused by the thick sleep of ignorance, which is ignorant of reality, examine the self, the chief, the lord, the atoms, the basis of all, etc., as they are in their own tenets, and whatever is conceptually constructed externally in the appearances of impaired sense faculties, such as illusions and mirages, etc., these are not even existent in the conventions of the world, because worldly people do not make conventional designations through them. The tenets established by the internal and external proponents, in ultimate truth,