Tibetan
ཞར་བྱུང་བདེན་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་བསྟན་པ། ཞར་བྱུང་བདེན་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་བསྟན་པ། ཞར་བྱུང་བདེན་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་དང་། དཀྱུས་མ་འཇིག་རྟེན་གྱིས་མི་གནོད་པར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གང་ཞིག་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་དོན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་མ་རྟོགས་ཤིང་། ཐོག་མ་མེད་པའི་འཁོར་བར་དངོས་པོར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་བག་ཆགས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ། དངོས་པོར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་མཛའ་བོ་དང་མ་བྲལ་བར་ཐོས་པ་ན། འཇིག་རྟེན་པའི་གནོད་པའི་བླ་བརྟོལ་ལ་བརྟེན་པ་འདི་ནི། འཇིག་རྟེན་པའི་འབྱུང་ཚུལ་མང་ཞིང་རྒྱ་ཆེ་བ་མ་བསྟན་པར་འཇིག་རྟེན་པའི་གནོད་པའི་བླ་བརྟོལ་ལས་ཟློག་པར་མི་ནུས་པས། རེ་ཞིག་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པར་བཞག་པ་བཤད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་བདེན་གཉིས་ཀྱི་དབྱེ་བ་སྤྱིར་བསྟན་པ་དང་། ངོ་བོ་སོ་སོར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལའང་དངོས་དང་། ཞར་ལ་མཐོང་བ་བརྫུན་པའི་དབྱེ་བ་བསྟན་པའོ། །དང་པོའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། དངོས་ཀུན་ཡང་དག་བརྫུན་པ་མཐོང་བ་ཡིས། །དངོས་རྙེད་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་འཛིན་པར་གྱུར། །ཡང་དག་མཐོང་ཡུལ་གང་ཡིན་དེ་ཉིད་དེ། །མཐོང་བ་འཁྲུལ་པའི་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པར་གསུངས། །ཞེས་སྨོས་སོ། །འདི་ནི། བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་མཁྱེན་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱིས་ཕྱི་དང་ནང་གི་དངོས་པོ་ཀུན་ལ་ངོ་བོ་གཉིས་གཉིས་འཛིན་པར་ཉེ་བར་བསྟན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། དོན་དམ་པ་དང་། ཀུན་རྫོབ་བོ། །དེ་ལ་དོན་དམ་པ་ནི་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་བདག་གི་དངོས་པོ་རྙེད་པ་གང་ཡིན་པའོ། །ཀུན་རྫོབ་ནི་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་མ་རིག་པའི་ལིང་ཐོག་གིས་བློ་གྲོས་ཀྱི་མིག་བསྒྲིབས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྫུན་པ་མཐོང་བ་མ་རིག་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་བདག་གི་དངོས་པོ་རྙེད་པ་གང་ཡིན་པའོ། །རང་གཞན་དེ་གཉིས་ལས། ཡང་དག་པ་མཐོང་བའི་ཡུལ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དང་རྟག་དང་ཆད་པ་དང་ཤེས་བྱ་དང་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྤྲོས་པའི་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ཐ་སྙད་ཅི་ཡང་བདགས་སུ་མེད་པ། འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ་སོ་རང་རིག་པའི་ཚུལ་གྱིས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཞིག་སྟེ། དེ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཞེས་ཐ་སྙད་དུ་བྱས་སོ། །མཐོང་བ་འཁྲུལ་པའི་ཡུལ་ནི་བརྗོད་པ་དང་། རྣམ་པར་རྟོག་པས་གང་ཟག་དང་། ཆོས་སུ་ཐ་སྙད་བཏགས་ཤིང་རྣམ་པར་བཞག་པའི་ཆོས་གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེད་གྱི་བར་ཇི་སྙེད་པ་སྟེ། དེ་དག་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པར་ཐུབ་པས་གསུངས་སོ། །བདེན་པ་ 【处理错误】 [ { "original_tibetan": "ཞར་བྱུང་བདེན་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་བསྟན་པ།", "chinese_translation": "附带说明二谛的分类。", "english_translation": "Ancillary Explanation of the Two Truths' Classification." }, { "original_tibetan": "ཞར་བྱུང་བདེན་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་བསྟན་པ།", "chinese_translation": "附带说明二谛的分类。", "english_translation": "Ancillary Explanation of the Two Truths' Classification." }, { "original_tibetan": "ཞར་བྱུང་བདེན་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་དང་། དཀྱུས་མ་འཇིག་རྟེན་གྱིས་མི་གནོད་པར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གང་ཞིག་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་དོན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་མ་རྟོགས་ཤིང་། ཐོག་མ་མེད་པའི་འཁོར་བར་དངོས་པོར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་བག་ཆགས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ། དངོས་པོར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་མཛའ་བོ་དང་མ་བྲལ་བར་ཐོས་པ་ན། འཇིག་རྟེན་པའི་གནོད་པའི་བླ་བརྟོལ་ལ་བརྟེན་པ་འདི་ནི། འཇིག་རྟེན་པའི་འབྱུང་ཚུལ་མང་ཞིང་རྒྱ་ཆེ་བ་མ་བསྟན་པར་འཇིག་རྟེན་པའི་གནོད་པའི་བླ་བརྟོལ་ལས་ཟློག་པར་མི་ནུས་པས། རེ་ཞིག་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པར་བཞག་པ་བཤད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་བདེན་གཉིས་ཀྱི་དབྱེ་བ་སྤྱིར་བསྟན་པ་དང་། ངོ་བོ་སོ་སོར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལའང་དངོས་དང་། ཞར་ལ་མཐོང་བ་བརྫུན་པའི་དབྱེ་བ་བསྟན་པའོ། །དང་པོའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། དངོས་ཀུན་ཡང་དག་བརྫུན་པ་མཐོང་བ་ཡིས། །དངོས་རྙེད་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་འཛིན་པར་གྱུར། །ཡང་དག་མཐོང་ཡུལ་གང་ཡིན་དེ་ཉིད་དེ། །མཐོང་བ་འཁྲུལ་པའི་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པར་གསུངས། །ཞེས་སྨོས་སོ། །འདི་ནི། བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་མཁྱེན་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱིས་ཕྱི་དང་ནང་གི་དངོས་པོ་ཀུན་ལ་ངོ་བོ་གཉིས་གཉིས་འཛིན་པར་ཉེ་བར་བསྟན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། དོན་དམ་པ་དང་། ཀུན་རྫོབ་བོ། །དེ་ལ་དོན་དམ་པ་ནི་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་བདག་གི་དངོས་པོ་རྙེད་པ་གང་ཡིན་པའོ། །ཀུན་རྫོབ་ནི་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་མ་རིག་པའི་ལིང་ཐོག་གིས་བློ་གྲོས་ཀྱི་མིག་བསྒྲིབས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྫུན་པ་མཐོང་བ་མ་རིག་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་བདག་གི་དངོས་པོ་རྙེད་པ་གང་ཡིན་པའོ། །རང་གཞན་དེ་གཉིས་ལས། ཡང་དག་པ་མཐོང་བའི་ཡུལ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དང་རྟག་དང་ཆད་པ་དང་ཤེས་བྱ་དང་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྤྲོས་པའི་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ཐ་སྙད་ཅི་ཡང་བདགས་སུ་མེད་པ། འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ་སོ་རང་རིག་པའི་ཚུལ་གྱིས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཞིག་སྟེ། དེ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཞེས་ཐ་སྙད་དུ་བྱས་སོ། །མཐོང་བ་འཁྲུལ་པའི་ཡུལ་ནི་བརྗོད་པ་དང་། རྣམ་པར་རྟོག་པས་གང་ཟག་དང་། ཆོས་སུ་ཐ་སྙད་བཏགས་ཤིང་རྣམ་པར་བཞག་པའི་ཆོས་གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེད་གྱི་བར་ཇི་སྙེད་པ་སྟེ། དེ་དག་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པར་ཐུབ་པས་གསུངས་སོ། །བདེན་པ་", "chinese_translation": "附带说明二谛的分类，以及开示普通世间不会造成损害。首先，对于那些没有正确理解论典的意义，并且在无始轮回中对事物产生执着的习气已经完全成熟，在没有脱离对事物执着的朋友的情况下听闻佛法，依赖于世间损害的鬼神。如果不开示世间产生的方式既多且广，就无法从世间的损害鬼神那里解脱。因此，暂时先讲述二谛的分类。其中，二谛的区分分为总的开示和各自的本质的解说。第一部分也分为直接的和附带的，开示虚假显现的区分。就第一部分而言：\n\n一切事物皆由真实与虚妄之见，\n获得事物之自性即执着。\n何为真实所见之境，即是，\n错觉所见之世俗谛。\n\n如是说。这是因为，完全了解二谛本质的佛陀薄伽梵们，已经接近于开示一切内外事物都执着于两种本质。例如，胜义谛和世俗谛。其中，胜义谛是指圣者们以正确的智慧所获得的自性事物。世俗谛是指凡夫俗子被无明的障翳遮蔽了智慧之眼，以虚假的见解和无明的力量所获得的自性事物。在这两者中，真实所见的境，是远离有无、常断、所知和能知等一切戏论之相，没有任何可以执着的言说，是圣者们以各自自证的方式所证悟的，这就是所谓的胜义谛。错觉所见的境，是指通过言说和分别念，对人与法进行命名和安立的法，从色到一切智之间的一切，这些都是佛陀所说的世俗谛。真谛", "english_translation": "Ancillary Explanation of the Two Truths' Classification, and Showing that Ordinary World Does Not Harm. First, for those who have not correctly understood the meaning of the treatises, and whose habits of clinging to things in beginningless samsara have fully matured, who hear the Dharma without separating from the friend of clinging to things, relying on the spirits that cause harm in the world. If the ways in which the world arises, which are many and vast, are not shown, it will not be possible to avert the spirits that cause harm in the world. Therefore, for the time being, let us explain the classification of the two truths. Therein, the distinction between the two truths is shown generally, and their respective essences are explained individually. The first part also includes the distinction between the direct and the ancillary, showing the distinction of false appearances. Regarding the first part:\n\nAll things are obtained through true and false seeing,\nAnd the clinging to the self-nature of things occurs.\nWhatever is the object of true seeing, that itself,\nIs said to be the conventional truth of mistaken seeing.\n\nThus it is said. This is because the Buddhas, the Bhagavat, who know the essence of the two truths without error, have closely shown that all internal and external things are clung to as having two essences. That is, the ultimate truth and the conventional truth. Among them, the ultimate truth is that which is obtained as the self-nature object in the field of the correct wisdom of the noble ones. The conventional truth is that which is obtained as the self-nature object by the power of ignorance, through the false seeing of those whose eyes of wisdom are obscured by the cataracts of ignorance. Of these two, self and other, whatever is the object of true seeing is that which is free from all the characteristics of elaboration, such as existence and non-existence, permanence and annihilation, knowable and knowing, and which has no designation to be clung to. It is something to be realized by the noble ones in the manner of individual self-awareness, and that is what is called the ultimate truth. The object of mistaken seeing is the Dharma, from form to omniscience, which is named and established as persons and dharmas through speech and conceptualization. These are what the Buddha spoke of as the conventional truth. Truth" } ] ============================================================
Tibetan
གཉིས་པོ་འདི་དག་གཅིག་གམ་ཐ་དད་ཅེ་ན། གཅིག་པའང་མ་ཡིན་ཐ་དད་པའང་ཡིན་ཏེ། འདི་དག་ཕན་ཚུན་ལྟོས་ནས་རྣམ་པར་འཇོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཞིག་གང་ལ་ལྟོས་པ་དེ་ནི་དེ་དང་གཅིག་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། རང་ཉིད་རང་ལ་ལྟོས་པ་ལ་དགོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། ལྟོས་པ་པོ་མ་གྲུབ་ན་ལྟོས་ས་ལས་གཞན་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ལ། གྲུབ་ན་གཞན་ལ་ལྟོས་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་སློབ་དཔོན་གྱིས། གང་ལ་བརྟེན་ནས་གང་འབྱུང་བ། །དེ་ནི་རེ་ཞིག་དེ་ཉིད་མིན། །དེ་ལས་གཞན་པའང་མ་ཡིན་ཏེ། །དེའི་ཕྱིར་ཆད་མིན་རྟག་པ་མིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །བདེན་པ་གཉིས་པོ་འདི་དག་ཇི་ལྟར་ཕན་ཚུན་ལྟོས་་ནས་རྣམ་པར་བཞག་ཅེ་ན། བདེན་པ་ལ་ལྟོས་ནས་རྫུན་པར་རྣམ་པར་འཇོག་ལ། རྫུན་པ་ལ་ལྟོས་ནས་བདེན་པར་རྣམ་པར་འཇོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་རྒྱས་པར་ནི་གཞན་དུ་བཤད་པའི་ཕྱིར་འདིར་ཡི་གེར་མ་བཀོད་དོ། །གཉིས་པ་མཐོང་བ་འཁྲུལ་པའི་དབྱེ་བ་ལའང་། ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་གྱི་དབྱེ་བ་བསྟན་པ། ཡུལ་རྫུན་པའི་དཔེ་བརྗོད་པ། དེས་ན་དེ་ཉིད་ལ་འཇིག་རྟེན་པས་མི་གནོད་པར་བསྟན་པའོ། །དང་པོའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། མཐོང་བ་འཁྲུལ་པའང་རྣམ་པ་གཉིས་འདོད་དེ། །དབང་པོ་གསལ་དང་དབང་པོ་སྐྱོན་ལྡན་ནོ། །སྐྱོན་ལྡན་དབང་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཤེས་པ་ནི། །དབང་པ་ལེགས་གྱུར་ཤེས་ལྟོས་ལོག་པར་འདོད། །ཅེས་སོགས་སྨོས་ཏེ། མཐོང་བ་འཁྲུལ་པའང་དབྱེ་ན་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། དབང་པོ་དྲུག་པོ་ཕྱི་ནང་གི་རྐྱེན་གྱིས་མ་བསླད་པའི་གསལ་པོ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་པ་དང་། དབང་པོ་དྲུག་པོ་ཕྱི་ནང་གི་རྐྱེན་གྱིས་བསླད་པ་སྐྱོན་ལྡན་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་པའོ། །དེ་ལ་རབ་རིབ་དང་མིག་སེར་གྱི་ནད་དང་། དྷ་དྷུ་ར་ཟོས་པ་སོགས་ནི་དབང་པོ་གཟུགས་ཅན་ལ་གནོད་པའི་རྐྱེན་ནང་ན་ཡོད་པའོ། །ཏིལ་མར་དང་། ཆུ་དང་། མེ་ལོང་དང་། བྲག་ཕུག་ལ་སོགས་པ་དང་། ཉི་མའི་ཟེར་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་དབང་པོ་ལ་གནོད་པའི་རྐྱེན་ཕྱི་ན་ཉེ་བར་གནས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་གི་དབང་གིས་ནང་གི་འཁྲུལ་རྒྱུ་མེད་པར་ཡང་གཟུགས་བརྙན་དང་། མིག་རྒྱུ་དང་། བྲག་ཅ་དང་། ཆུ་ཟླ་ལ་སོགས་པའི་སྣང་བ་འབྱུང་ངོ། །དེ་བཞིན་དུ་མིག་འཁྲུལ་མཁན་ལ་སོགས་པས་སྦྱར་བའི་སྔགས་དང་སྨན་ལ་སོགས་པའང་ཕྱིའི་རྐྱེན་ཡིན་ནོ། །ཡིད་ཀྱི་དབང་པོ་ལ་གནོད་པའི་རྐྱེན་ནི་དེ་དག་དང་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པས་བྱས་པའི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ལ་སོགས་པ་དང་། རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལྟར
Chinese
如果问，这两个是一还是异？既不是一也不是异，因为这些是互相观待而安立的。如果某事物观待于某事物，那它就不是与那事物为一，因为自己观待自己是没有必要的。也不是异，因为如果观待者不成立，则从所观待处来说也不是异，如果成立，则不需要观待于其他。因此，论师说：依赖于什么而产生，那暂时不是那本身，也不是从那之外的其他，因此不是断灭也不是常有。这样说的。如果问，这两个谛如何互相观待而安立？观待于真谛而安立为假谛，观待于假谛而安立为真谛。关于二谛的详细区分，因为在其他地方已经阐述，所以这里就不记录了。第二，关于错觉的区分，也包括：显示境与有境的区分，举例说明虚假的境，以及说明因此世间不会损害它。从第一个方面来说，错觉也被认为是两种：根清晰和根有缺陷。有缺陷的根的行者的意识，被认为是相对于根完好的意识而言是颠倒的。等等这样说到。如果区分错觉，也有两种：六根没有被内外因缘所染污的清晰的意识，以及六根被内外因缘所染污的有缺陷的意识。其中，患有眼翳和黄疸病，以及吃了曼陀罗花等等，是损害有形根的内在因素。芝麻油和水，镜子和岩洞等等，以及阳光等等，是损害根的外在近处存在的因素，因为在这些的影响下，即使没有内在的错乱因素，也会出现影像，眼翳，岩洞中的回声和水中的月亮等等显现。同样，眼科医生等调配的咒语和药物等也是外在的因素。损害意根的因素是与那些不正确的宗派等等，以及如同比量一样。
English
If asked, are these two one or different? They are neither one nor different, because these are established in dependence on each other. If something depends on something, then it is not the same as that thing, because there is no need for oneself to depend on oneself. Nor is it different, because if the dependent does not exist, then from the place of dependence it is also not different, and if it exists, then there is no need to depend on others. Therefore, the teacher said: What arises in dependence on what, that is temporarily not that itself, nor is it other than that, therefore it is neither annihilation nor permanence. This is what is said. If asked, how are these two truths established in dependence on each other? In dependence on the truth, it is established as falsehood, and in dependence on falsehood, it is established as truth. The detailed distinction between the two truths, because it has been explained elsewhere, is not recorded here. Second, regarding the distinction of illusion, it also includes: showing the distinction between object and subject, giving examples of false objects, and explaining that therefore the world will not harm it. From the first aspect, illusion is also considered to be of two kinds: clear sense and defective sense. The consciousness of those with defective senses is considered to be inverted relative to the consciousness of those with perfect senses. And so on. If we distinguish illusion, there are also two kinds: clear consciousness of the six senses that are not defiled by internal and external causes, and defective consciousness of the six senses that are defiled by internal and external causes. Among them, suffering from cataracts and jaundice, and eating Datura flowers, etc., are internal factors that harm the tangible senses. Sesame oil and water, mirrors and rock caves, etc., and sunlight, etc., are external factors that are close to harming the senses, because under these influences, even without internal disturbing factors, images, cataracts, echoes in rock caves, and reflections of the moon in water, etc., will appear. Similarly, mantras and medicines, etc., prepared by ophthalmologists, etc., are also external factors. The factors that harm the mind sense are those that are not correct sects, etc., and like inference.