Tibetan
་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་དབྱེ་བ་བསྟན་པ་དང་གསུམས་ལས། དང་པོའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། དེ་ཚེ་དེ་ལ་རྫོགས་སངས་བྱང་ཆུབ་རྒྱུ། །དང་པོ་སྦྱིན་པ་ཉིད་ནི་ལྷག་པར་འགྱུར། །ཞེས་སྨོས་སོ། །སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་པོ་ཐོབ་པ་དེའི་ཚེ་རྒྱལ་བའི་སྲས་པོ་དེ་ལ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུའི་དང་པོ་སྦྱིན་པ་ཉིད་ལྷག་པར་འགྱུར་ཏེ། སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་མ་ལུས་པ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལས་གཞན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་ས་འདི་ན་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རང་ཤ་གཏོང་ལའང་གུས་པར་བྱས་པ་ཡིས། །སྣང་དུ་མི་རུང་དཔོག་པའི་རྒྱུར་ཡང་འགྱུར། །དེའི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྦྱིན་པ་ལྷག་པར་སྤྱོད་པས་བདོག་པ་ཐམས་ཅད་གཞན་ལྟ་ཅི་སྨོས་སློང་བ་དག་ལ་རང་གི་ཤ་བཅད་དེ་གཏོང་བ་ལའང་གུས་པར་བྱས་པའི་ལུས་ངག་གི་ལས་ཁྱད་པར་བ་ནི། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་རྟོགས་པ་ལ་སོགས་པ་ས་དང་པོའི་ཡོན་ཏན་སྣང་དུ་མི་རུང་བ་གཞན་དག་རྗེས་སུ་དཔོག་པའི་རྒྱུར་ཡང་འགྱུར་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་རྟོགས་ཏེ་བདག་གཞན་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་མ་གྱུར་ན་གཞན་དོན་དུ་རང་གི་ཤ་སྟེར་བ་ལ་གུས་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཞར་ལ་སྦྱིན་པའི་བསྔགས་པ་བསྟན་པ་ལའང་། གང་ཟག་གཞན་གྱི་སྦྱིན་པའི་བསྔགས་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྦྱིན་པ་ཁྱད་པར་དུ་བསྔགས་པ་གཉིས་ལས། དང་པོའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། སྐྱེ་བོ་འདི་ཀུན་བདེ་བ་མངོན་འདོད་ཅིང་། །མི་རྣམས་བདེ་བའང་ལོངས་སྤྱོད་མེད་མིན་ལ། །ལོངས་སྤྱོད་ཀྱང་ནི་སྦྱིན་ལས་བྱུང་མཁྱེན་ནས། །ཐུབ་པས་དང་པོར་སྦྱིན་པའི་གཏམ་མཛད་དོ། །ཞེས་སྨོས་ཏེ། ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་སྐྱེ་བོ་འདི་ཀུན་བཀྲེས་པ་དང་། སྐོམ་པ་དང་། ཚ་གྲང་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཕྱིར་བཅོས་པ་ཙམ་གྱི་བདེ་བ་མངོན་པར་འདོད་ཅིང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཕྱིར་བཅོས་པ་ཙམ་གྱི་བདེ་བ་དེའང་ཟས་གོས་ལ་སོགས་པའི་ལོངས་སྤྱོད་མེད་པར་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ལ། སྡུག་བསྔལ་ཕྱིར་བཅོས་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ལོངས་སྤྱོད་དེ་དག་ཀྱང་ནི་སྦྱིན་པ་ལས་བྱུང་བའི་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་ལས་བྱུང་བར་མཁྱེན་ནས། ཐུབ་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་འགྲོ་བ་མ་ལུས་པའི་བསམ་པའི་རང་བཞིན་མཁྱེན་པས་གདུལ་བྱ་རྣམས་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པའི་དང་པོར་སྦྱིན་པ་ལ་བསྔགས་པའི་གཏམ་མཛད་པ་ཡིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྦྱིན་
Chinese
在开示世间与超世间的差别等三者中，就第一者而言，经中说：“彼时彼得圆满菩提因，第一布施即为最超胜。”获得第一发心之时，彼佛子圆满菩提之因，十度之第一布施即为最超胜，因为舍弃了布施波罗蜜的一切相违品。其他波罗蜜并非不存在于此地。对于施舍自身血肉也恭敬，也能成为推测不可见功德之因。彼时，菩萨因特别行持布施，将一切财物施与他人，更何况是乞求者，对于割舍自身血肉而施舍也恭敬，殊胜的身语之业，也能成为推测证悟法界周遍等第一地不可见功德之因，因为如果未能证悟法界周遍，未能通达自他平等性，则不会恭敬为了他人的利益而施舍自己的血肉。顺便开示布施的赞叹，有他人布施的赞叹和菩萨布施的特别赞叹两种，就第一者而言，经中说：“此诸众生皆欲求现乐，人得安乐非无受用故，受用亦从布施生知已，故佛最初说布施语。”说此等对于颠倒显现执著的众生，都希求仅仅是遣除饥渴、寒热等痛苦的安乐，而人们仅仅是遣除痛苦的安乐，也不是没有饮食等受用就能产生的，并且了知成为遣除痛苦之因的彼等受用，也是从布施所生的福德事物所产生的。因此，能仁薄伽梵了知一切有情的意乐自性，最初对所化有情宣说赞叹布施之语，以及戒律等。菩萨的布施
English
Among the three aspects of showing the distinction between the mundane and the supramundane, with regard to the first, it is said: "At that time, he obtains the cause of perfect enlightenment, the first, generosity, becomes supreme." At the time of obtaining the first generation of bodhicitta, the cause of the perfect enlightenment of that son of the Victorious One, the first of the ten perfections, generosity itself, becomes supreme, because all the opposing factors of the perfection of generosity are abandoned. The other perfections are not non-existent in this ground. Even giving away one's own flesh is done with reverence, and it also becomes a cause for inferring the invisible qualities. At that time, the bodhisattva, by practicing generosity especially, what need is there to mention giving all possessions to others, even cutting off one's own flesh and giving it to beggars is done with reverence, and the special actions of body and speech, such as realizing the all-pervadingness of the realm of phenomena, also become a cause for inferring other invisible qualities of the first ground, because if one has not realized the all-pervadingness of the realm of phenomena, and has not understood the equality of self and others, one will not be reverent in giving one's own flesh for the sake of others. Incidentally, showing the praise of generosity also has two aspects: the praise of the generosity of others and the special praise of the generosity of bodhisattvas. With regard to the first, it is said: "All these beings desire manifest happiness, and people's happiness is not without enjoyment, and knowing that enjoyment also arises from generosity, therefore the Buddha first spoke of generosity." It is said that all these beings who are attached to distorted appearances desire only the happiness of eliminating suffering such as hunger, thirst, heat, and cold, and that the happiness of people merely eliminating suffering does not arise without enjoyment such as food and clothing, and knowing that those enjoyments that become the cause of eliminating suffering also arise from the merit of generosity. Therefore, the Muni, the Bhagavan, knowing the nature of the thoughts of all sentient beings, first spoke to the trainees about the praise of generosity, as well as discipline and so on. The generosity of the bodhisattva
Tibetan
པ་ལས་ལོངས་སྤྱོད་འབྱུང་བར་རིགས་ཀྱང་། གཏོང་བ་པོ་ཚུལ་དང་མི་མཐུན་པ་གཞན་ལ་ཕན་པའི་བསམ་པ་སྤངས་ནས་རང་གི་དོན་འབའ་ཞིག་གི་ཆེད་དུ་ནོར་ཆུང་ངུ་བཏང་ནས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་རྒྱ་ཆེན་པོ་འདོད་པ་དག་གི་སྦྱིན་པ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཅི་ལྟར་འབྱུང་ཞེ་ན། དེ་ནི་གཏོང་བ་པོ་ཚུལ་དང་མི་མཐུན་ཡང་། སྦྱིན་པས་རང་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་འབྲས་བུ་འབྱིན་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། སྙིང་རྗེ་དམན་ཞིང་ཤིན་ཏུ་རྩུབ་སེམས་ཅན། །རང་དོན་ལྷུར་ལེན་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་གང་། །དེ་དག་གི་ཡང་འདོད་པའི་ལོངས་སྤྱོད་རྣམས། །སྡུག་བསྔལ་ཉེར་ཞིའི་རྒྱུར་གྱུར་སྦྱིན་ལས་འབྱུང་། །ཞེས་སྨོས་ཏེ། གཏོང་བ་པོ་སྙིང་རྗེ་དམན་པས་གཞན་ལ་ཕན་པའི་བསམ་པ་སྤངས་ཤིང་ཁྲོ་བ་ཤས་ཆེ་བས་ཤིན་ཏུ་རྩུབ་བའི་སེམས་ཅན། རང་གི་དོན་འབའ་ཞིག་ལྷུར་ལེན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་གིས་ཚོང་པ་བཞིན་དུ་ནོར་ཅུང་ཟད་བཏང་བས་དེའི་འབྲས་བུ་ནོར་གྱི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་འདོད་ནས་བཏང་བའི་སྦྱིན་པ་ལས་བྱུང་བའི་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱང་། མ་འོངས་པ་ན་བཀྲེས་སྐོམ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཉེ་བར་ཞི་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཟས་གོས་ལ་སོགས་པའི་ལོངས་སྤྱོད་རྣམས་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་རུ་འགྱུར་རོ། །དེ་དག་གི་ཡང་སྦྱིན་བྱུང་དངོས་པོ་རྣམས། །སྡུག་བསྔལ་ཉེར་ཞིའི་ལོངས་སྤྱོད་རྒྱུ་རུ་འགྱུར། །ཞེས་པའི་དོན་དུ་འགྲེལ་པས་བཤད་དོ། །དེ་ལྟར་སྦྱིན་པ་མངོན་པར་མཐོ་བའི་རྒྱུར་བསྟན་ནས། ངེས་པར་ལེགས་པའི་རྒྱུར་ཡང་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར། འདི་ཡང་སྦྱིན་པའི་སྐབས་ཀྱི་ནམ་ཞིག་ཚེ། །འཕགས་པའི་སྐྱེ་བོ་དང་ཕྲད་མྱུར་དུ་ཐོབ། །དེ་ནས་སྲིད་རྒྱུན་ཡང་དག་བཅད་བྱས་ཏེ། །དེ་ཡི་རྒྱུ་ཅན་ཞི་བར་འགྲོ་བར་འགྱུར། །སྦྱིན་བདག་གཏོང་བ་པོ་གང་གི་ཐད་དུ་དམ་པ་དག་གིས་བགྲོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་གཏོང་བ་པོ་ཚུལ་དང་མི་མཐུན་པ་འདིའང་སྦྱིན་པ་ལ་མོས་པ་ན། སྦྱིན་པའི་སྐབས་ཀྱི་དུས་ནམ་ཞིག་གི་ཚེ་འཕགས་པའི་སྐྱེ་བོ་དང་ཕྲད་པ་མྱུར་དུ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ལ། དེ་ནས་དེས་ཉེ་བར་བསྟན་པ་ལས་འཁོར་བ་ལ་ཡོན་ཏན་མེད་པར་རིག་ནས་འཕགས་པའི་ལམ་དྲི་མ་མེད་པ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ནས་མ་རིག་པ་སྤངས་ཏེ། སྐྱེ་བ་དང་འཆི་བ་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་པའི་སྲིད་པའི་རྒྱུན་ཡང་དག་པར་བཅད་པར་བྱས་ཏེ། འཕགས་ལམ་དེའི་རྒྱུ་ཅན་གྱི་ཞི་བ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་རེ་ཞིག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མ་ཡིན་པ་དག་གི་སྦྱིན་པའང་མངོན་མཐོ་དང
Chinese
即使布施也能产生受用，但如果布施者不符合仪轨，舍弃了利益他人的想法，为了自己的利益而布施少许财物，却希望获得巨大的果报，这样的布施怎么会有受用呢？虽然布施者不符合仪轨，但为了说明布施会产生与其自身相应的果报，经中说：“慈悲微弱且极粗暴者，唯顾自利之人，彼等所欲之受用，乃成止息痛苦因，由布施生。”意思是说，布施者慈悲心微弱，舍弃了利益他人的想法，嗔恨心重，心极粗暴，只顾自己利益的人，像商人一样布施少许财物，却希望得到巨大的财富果报，他们由布施所产生的福德，也会成为未来止息饥渴等痛苦的食物、衣服等受用的来源。论典中解释说：“彼等之布施物，乃成止息痛苦之受用因。”如此，布施被认为是增上生的原因，也必定会成为善妙的原因，比如这样：“此亦布施时，何时遇圣者，迅速得成就，彼后断有续，彼之因者入寂灭。”因为经中说，布施的施主，是圣者所行之处。因此，即使是不符合仪轨的布施者，如果对布施有信心，那么在布施的某个时刻，就能迅速遇到圣者，并且从圣者那里得到教导，认识到轮回没有功德，从而现证清净的圣道，断除无明，彻底断除从一生到另一生的生死相续，最终证得圣道的果——寂灭涅槃。如此，即使暂时不是菩萨的布施，也能带来增上生和
English
Even if generosity can lead to enjoyment, how can enjoyment arise from the generosity of those who do not accord with the proper conduct of a giver, who abandon the thought of benefiting others, and who give only a small amount of wealth for their own sake, yet desire a great fruition? Although the giver does not accord with the proper conduct, it is to show that generosity produces a result that is in accordance with itself. It is said: "Those who are deficient in compassion and extremely harsh, who are solely concerned with their own benefit, even their desired enjoyments, become the cause of pacifying suffering, arising from generosity." This means that the giver, being deficient in compassion, abandons the thought of benefiting others, and being dominated by anger, is extremely harsh. Those who are solely concerned with their own benefit, like merchants, give a small amount of wealth, desiring a great heap of wealth as its result. Even the objects of merit that arise from their generosity will become the source of food, clothing, and other enjoyments that will pacify the suffering of hunger and thirst in the future. The commentary explains the meaning of "Their objects arising from generosity become the cause of enjoyments that pacify suffering" in this way. Thus, generosity is shown to be the cause of higher realms, and it will certainly become the cause of goodness as well. For example: "Also, at what time of generosity, will one quickly meet with noble beings? Then, having completely cut off the continuum of existence, one will go to peace, the cause of that." Because the scriptures say that the giver, the benefactor, is where the holy ones go, even this giver who does not accord with the proper conduct, if he has faith in generosity, then at some time of generosity, he will quickly meet with noble beings. And then, from what they have shown, realizing that there is no virtue in samsara, he will directly realize the stainless noble path, abandoning ignorance, and completely cut off the continuum of existence that passes from one birth to another. He will then attain peace, the result of that noble path, nirvana. Thus, even the generosity of those who are not yet Bodhisattvas can bring about higher realms and