Tibetan
་། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྦྱིན་པ་ཁྱད་པར་དུ་བསྔགས་པ་ནི། འགྲོ་ལ་ཕན་པར་དམ་བཅས་ཡིད་ཅན་རྣམས། །སྦྱིན་པས་རིང་པོར་མི་ཐོགས་དགའ་བ་ཐོབ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ནི་སྦྱིན་པའི་རྣམ་སྨིན་ལ་རེ་བའི་ཕྱིར་སྦྱིན་པ་དང་དུས་གཅིག་ཁོ་ནར་སྦྱིན་པའི་འབྲས་བུ་ལོངས་སྤྱོད་པ་མ་ཡིན་པས་སྦྱིན་པ་ལ་མི་འཇུག་པ་སྲིད་ན། འགྲོ་བ་མཐའ་དག་ལ་ཕན་པར་དམ་བཅས་ཤིང་སེམས་བསྐྱེད་པའི་ཡིད་ཅན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་སྦྱིན་པ་དང་དུས་མཉམ་པ་ཁོ་ནར་སྦྱིན་པའི་འབྲས་བུ་ལོངས་སྤྱོད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ནི་སྦྱིན་པའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལ་རེ་བ་མེད་པར་གཞན་བདེ་བ་འབའ་ཞིག་འདོད་པའི་ཕྱིར། སྦྱིན་པས་ཡུན་རིང་པོ་མི་ཐོགས་པར་སློང་མོ་བ་དག་ཚིམ་པར་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་ཡིད་དགའ་བ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚེ་སྦྱིན་པ་ལ་དགའ་བར་འགྱུར་རོ། །སྙིང་རྗེ་ཅན་དང་སྙིང་རྗེ་མེད་ལ་ཡང་། །དེ་ཕྱིར་སྦྱིན་པའི་གཏམ་ཉིད་རྩ་བར་འདོད། །སྙིང་རྗེ་ཅན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་དང་། སྙིང་རྗེ་མེད་པ་གཞན་རྣམས་ཀྱིའང་མངོན་པར་མཐོ་བ་དང་ངེས་པར་ལེགས་པའི་རྒྱུ་སྦྱིན་པ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་སྦྱིན་པ་ལ་བསྔགས་པའི་གཏམ་ཉིད་དགེ་ལེགས་ཀུན་གྱི་རྩ་བར་འདོད་དོ། །གང་ལས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་སྦྱིན་པ་ལ་གུས་པར་འགྱུར་བ་སློང་མོ་བ་རྣམས་ཡིད་ཚིམ་པའི་བཞིན་མཐོང་བ་ལས་བྱུང་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་དགའ་བའི་ཁྱད་པར་དེ་ཅི་འདྲ་བ་ཞིག་ཅེ་ན། ཇི་སྟར་བྱིན་ཅིག་ཅེས་སྒྲ་ཐོས་སེམས་ལས། །རྒྱལ་སྲས་བདེ་འབྱུང་དེ་ལྟར་ཐུབ་རྣམས་ལ། །ཞི་བར་ཞུགས་པས་བདེ་བར་བྱེད་མིན་ན། །ཐམས་ཅད་བཏང་བས་ལྟ་ཞིག་སྨོས་ཅི་དགོས། །ཇི་ལྟར་སློང་མོ་བ་དག་མདུན་དུ་འོངས་ཏེ་བདག་ཅག་ལ་ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་ཁྱད་པར་འདི་དང་འདི་འདྲ་བ་དག་བྱིན་ཅིག་ཅེས་པའི་སྒྲ་ཐོས་ཏེ། འདི་དག་ནི་བདག་ལ་སློང་བ་པོ་སྙམ་དུ་སེམས་པའི་གནས་སྐབས་ལས་རྒྱལ་སྲས་རྣམས་ལ་ཡང་དང་ཡང་དུ་ཡིད་ལ་བདེ་བ་འབྱུང་བ་དེ་ལྟར་ཐུབ་པ་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་དང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཞི་བ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་ཞུགས་པས་ཀྱང་བདེ་བར་མི་བྱེད་ན། ཕྱི་ནང་གི་བདོག་པ་ཐམས་ཅད་བཏང་བས་སློང་མོ་བ་རྣམས་ཚིམ་པའི་ལུས་ངག་གི་རྣམ་འགྱུར་མཐོང་བ་དང་ཐོས་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དགའ་བའི་ཁྱད་པར་ཚད་ཅི་ཙམ་ཞིག་ཡོད་པ་ལྟ་ཞིག་སྨོས་ཅི་དགོས། དེ་ལྟར་ཕྱི་ནང་གི་བདོ
Chinese
是涅槃之因。第二，赞叹菩萨的布施特别殊胜：立誓利他的有情众，布施不久得欢喜。非菩萨者，因希求布施之异熟果报，故布施与受用布施果报非同时，故或不入于布施。立誓利益一切众生并发心的有情菩萨众，则是布施与受用布施果报同时，因彼等不希求布施之异熟果报，唯欲他者安乐之故。布施不久，仅见乞丐满足，便得心生欢喜。是故于一切时，皆乐于布施。于具悲者与不具悲者亦然，故说布施之语为根本。具悲菩萨众与不具悲者之增上生与决定胜之因皆是布施，是故赞叹布施之语即为一切善妙之根本。何者令菩萨众恭敬布施？见乞丐众心满意足之面容，所生菩萨众之欢喜差别为何？如闻“请施予”之语，心中，王子生乐，如是诸佛，入寂灭亦不能作乐，何况一切皆舍，观之何须多言。如是乞丐众至面前，说“请施予我等此等身及受用之差别”，闻此语时，心想“此等乃向我乞讨者”，于此情况下，王子们亦屡屡心生快乐，如是诸佛，声闻、缘觉及佛陀等入寂灭涅槃亦不能作乐，何况舍弃一切内外之财物，见闻乞丐众满足之身语姿态时，菩萨之欢喜差别又有何等程度，观之何须多言。如是内外之财
English
is the cause of Nirvana. Secondly, the praise of the Bodhisattva's generosity is particularly outstanding: Those sentient beings who vow to benefit others, quickly attain joy through generosity. Those who are not Bodhisattvas, because they hope for the fruition of generosity, the enjoyment of the fruits of generosity does not occur simultaneously with the act of giving, so it is possible that they may not engage in generosity. Those sentient Bodhisattvas who have vowed to benefit all beings and have generated the mind of enlightenment, enjoy the fruits of generosity at the same time as they give, because they do not hope for the fruition of generosity, but only desire the happiness of others. Soon after giving, just seeing the beggars satisfied, they attain joy in their hearts. Therefore, at all times, they are happy to give. This is true for both compassionate and non-compassionate beings, so the words of praise for generosity are considered the root. The cause of higher rebirth and definite goodness for both compassionate Bodhisattvas and non-compassionate beings is generosity, therefore the words of praise for generosity are considered the root of all goodness. What causes Bodhisattvas to respect generosity? What is the difference in joy of the Bodhisattvas arising from seeing the satisfied faces of the beggars? Just as upon hearing the words "Please give," in the mind, joy arises for the princes, in the same way, even the Buddhas, entering into peace, cannot create joy, so what need is there to say more about giving up everything, and observing the joy of the Bodhisattva at the moment of seeing and hearing the satisfied bodily gestures of the beggars? Thus, when the beggars come before them and say, "Please give us these differences of body and possessions," upon hearing these words, thinking, "These are those who are begging from me," in this situation, the princes repeatedly experience joy in their hearts, in the same way, even the Buddhas, Shravakas, Pratyekabuddhas, and Buddhas, entering into peaceful Nirvana, cannot create joy, so what need is there to say how great is the difference in joy of the Bodhisattva at the moment of seeing and hearing the satisfied bodily gestures of the beggars after giving up all internal and external possessions? Thus, internal and external wealth
Tibetan
ག་པ་ཐམས་ཅད་གཏོང་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལུས་དང་ཡན་ལག་གཏོང་བ་སོགས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ན་ལུས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཡང་མི་འབྱུང་ངམ་ཞེ་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་གཉིས་ཏེ། ཆགས་པ་མེད་པའི་ས་ལ་གནས་པ་དང་། ཆགས་པ་དང་བཅས་པའོ། །དེ་ལ་ཆགས་པ་མེད་པའི་ས་ལ་གནས་པའི་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་རྣམས་ལ་ནི་སེམས་མེད་པ་རྣམས་བཅད་པ་ལྟར་ལུས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་བ་མི་སྲིད་དེ། ལུས་རང་བཞིན་མེད་པར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་འཕགས་པ་ནམ་མཁའ་མཛོད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས། འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན། ཤིང་སཱ་ལ་ཆེན་པོའི་ཚལ་ཞིག་ཡོད་ལ་དེར་འགའ་ཞིག་འོངས་ནས་སཱ་ལ་གཅིག་བཅད་པ་ན་དེར་ཤིང་སཱ་ལ་ལྷག་མ་དེ་རྣམས་འདི་ནི་བཅད་པའོ། །བདག་ཅག་རྣམས་ནི་མ་བཅད་པའོ་སྙམ་དུ་མི་སེམས་ཤིང་དེ་དག་ལ་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་དང་ཁོང་ཁྲོ་བ་མེད་དོ། །རྟོག་པ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བཟོད་པ་དེ་ལྟ་བུ་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་བཟོད་པ་ཡོངས་སུ་དག་པ་མཆོག་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། རིན་པོ་ཆེའི་ཕྲེང་བ་ལས་ཀྱང་། དེ་ལ་ལུས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་མེད། །ཡིད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ག་ལ་ཡོད། །དེ་ནི་སྙིང་རྗེས་འཇིག་རྟེན་སྡུག །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་ཡུན་རིང་གནས། །ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཆགས་པ་མེད་པའི་གནས་སྐབས་མ་ཐོབ་པའི་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་རྣམས་ལ་ལུས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་མོད། འོན་ཀྱང་དེ་དག་གི་སྡུག་བསྔལ་དེ་ནི་སྙིང་རྗེའི་དབང་གིས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་འཇུག་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར། ལུས་བཅད་སྟེར་ཞིང་བདག་གི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས། །གཞན་དག་རྣམས་ཀྱི་དམྱལ་བ་ལ་སོགས་པའི། །སྡུག་བསྔལ་རང་རིག་ཉིད་དུ་མཐོང་ནས་དེ། །གཅད་པར་བྱ་ཕྱིར་དེ་ནི་བརྩོན་པར་བྱེད། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལུས་བཅད་དེ་སྟེར་བ་ལས་བྱུང་བའི་བདག་གི་སྡུག་བསྔལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ན། དེ་ལས་རྗེས་སུ་དཔགས་ནས་སེམས་ཅན་གཞན་དག་གི་དམྱལ་བ་ལ་སོགས་པ་ངན་སོང་གསུམ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་ནི་འདི་ལས་ཀྱང་བརྒྱ་འགྱུར་གྱིས་ལྷག་གོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས་དེ་དག་གི་སྡུག་བསྔལ་མི་བཟོད་པས་རང་རིག་པའི་ཚུལ་ཉིད་དུ་མཐོང་ནས། རང་གི་ལུས་ཀྱི་ཤ་བཅད་པ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཁྱད་དུ་བསད་ནས་དེ་དག་གི་སྡུག་བསྔལ་དེ་རྒྱུན་གཅད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ནི་བརྩོན་པ་ཆེར་སྐྱེད་པར་བྱེད་དོ། ། གསུམ་པ་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཕར་ཕྱིན་གྱི་དབྱེ་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། སྦྱི
Chinese
那么，菩萨在布施一切，布施身体和肢体等的时候，身体的痛苦也不会产生吗？菩萨有两种，即安住于无染地者和有染者。其中，对于安住于无染地的大士们来说，就像砍断无心之物一样，身体的痛苦是不可能产生的，因为他们视身体为无自性。因此，圣者虚空藏定中说：例如，有一个巨大的娑罗树林，有人来到那里砍伐了一棵娑罗树，剩下的娑罗树不会想“这棵被砍了，我们没有被砍”，它们不会因此而产生贪恋和愤怒，没有分别念和妄念。菩萨的忍耐就像这样，这是完全清净的至高忍耐，与虚空同等。经中这样说到。宝鬘论中也说：彼无身之苦，何来心之苦？彼以悲悯世间苦，彼即以此长久住。经中这样说到。对于尚未获得无染地的大士们来说，身体的痛苦是会产生的。然而，他们的痛苦会因为慈悲心的驱使，成为利益众生的因缘，就像这样：断舍身躯，以我之痛苦，见他众之地狱等，痛苦自知，为断彼故而精进。菩萨在断舍身体而布施时，亲身感受到的痛苦，由此推知其他众生的地狱等三恶道之苦，想到那比这还要胜过百倍，因不忍他们的痛苦，而以自知的方式见到，不顾自己身体割肉等的痛苦，为了断除他们的痛苦，菩萨会更加精进。第三，为了显示世间和出世间波罗蜜多的差别，总的来说
English
So, when Bodhisattvas are giving away everything, giving away their bodies and limbs, etc., does bodily suffering not arise? There are two types of Bodhisattvas: those who abide in the state of non-attachment and those who are attached. For the great beings who abide in the state of non-attachment, it is impossible for bodily suffering to arise, just as if cutting something that is without mind, because they see the body as without inherent existence. Therefore, in the Samadhi of the Noble Akashagarbha, it says: 'For example, there is a great grove of Sala trees, and someone comes and cuts down one Sala tree. The remaining Sala trees do not think, "This one has been cut down, we have not been cut down." They do not have attachment or anger towards it. There is no conception or discrimination. Whatever such patience of a Bodhisattva is, this is the supreme, completely pure patience, equal to space.' It is said. Also, in the Ratnavali, it says: 'For him there is no bodily suffering, How could there be mental suffering? He suffers for the world with compassion, He abides long by that very means.' This is what is said. For the great beings who have not attained the state of non-attachment, bodily suffering does arise. However, their suffering becomes a cause for engaging in the benefit of sentient beings, driven by compassion, like this: 'Cutting and giving the body, with my suffering, Seeing the suffering of others, such as hells, as self-knowing, For the sake of cutting that, he strives.' When a Bodhisattva experiences the suffering that arises from cutting and giving away the body, from that he infers that the suffering of other sentient beings in the three lower realms, such as hells, is a hundred times greater than this. Not being able to bear their suffering, he sees it as self-knowing. Disregarding the suffering of cutting his own flesh, etc., in order to continuously cut off their suffering, that Bodhisattva greatly increases his effort. Third, in order to show the difference between worldly and transcendental perfections, in general,
Tibetan
ན་པ་སྦྱིན་བྱ་ལེན་པོ་གཏོང་པོས་སྟོང་། །འཇིག་རྟེན་འདས་པའི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་ཅེས་བྱ། །ཞེས་སྨོས་ཏེ། སྦྱིན་པ་འདིའང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་ཡོངས་སུ་ཟིན་ཏེ། སྦྱིན་པར་བྱ་བ་དང་། ལེན་པ་པོ་དང་། གཏོང་པ་པོས་སྟོང་ཞིང་དམིགས་པ་དང་བྲལ་བར་གྱུར་ན་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་གསུངས་ཏེ། འཁོར་གསུམ་དུ་མི་དམིགས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་དོན་དམ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་གནས་སྐབས་མ་ཐོབ་པ་དག་ལ་མེད་དོ། །གཞན་ཡང་། གསུམ་པོ་དག་ལ་ཆགས་སྐྱེས་གྱུར་པས་དེ། །འཇིག་རྟེན་པ་ཡི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་ཅེས་བསྟན། །སྦྱིན་པ་གང་ལ། སྦྱིན་བྱ་དང་། ལེན་པ་པོ་དང་། གཏོང་པ་པོ་དང་གསུམ་པོ་དག་ལ་ཆགས་པ་སྐྱེས་ཤིང་མངོན་པར་ཞེན་པར་གྱུར་པ་དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བསྟན་ཏེ། འཁོར་གསུམ་དུ་དམིགས་པ་ནི་ཐ་སྙད་ཀྱི་བདེན་པས་བསྡུས་པས་འཇིག་རྟེན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་སའི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པའི་སྒོ་ནས་མཇུག་བསྡུ་བ་བསྟན་པ་ནི། དེ་ལྟར་རྒྱལ་སྲས་ཡིད་ལ་རབ་གནས་ཤིང་། །དམ་པའི་རྟེན་ལ་འོད་ཆགས་མཛེས་གྱུར་པའི། །དགའ་བ་འདི་ནི་ནོར་བུ་ཆུ་ཤེལ་བཞིན། །མུན་སྡུག་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་བསལ་ནས་རྒྱལ། །གོང་དུ་བཤད་པའི་ཚུལ་དེ་ལྟར་ས་རབ་ཏུ་དགའ་བ་འདི་ནི་རང་གི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་མུན་པ་སྟུག་པོ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་བསལ་ནས་རྒྱལ་བར་འགྱུར་རོ། །དཔེ་ཅི་དང་འདྲ་བར་ཞེ་ན། ནོར་བུ་ཆུ་ཤེལ་ལས་གྲུབ་པའི་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་བཞིན་དུའོ། །ས་རབ་ཏུ་དགའ་བ་དེའང་ཅི་འདྲ་བ་ཞིག་ཅེ་ན། སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་པོ་ཐོབ་པའི་རྒྱལ་བའི་སྲས་ཀྱི་ཡིད་ལ་རབ་ཏུ་གནས་ཤིང་། དམ་པའི་རྟེན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་འོད་ཆགས་ཤིང་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་དྲི་མ་མེད་པས་མཛེས་པར་གྱུར་པ་ཞིག་གོ །དབུ་མ་ལ་འཇུག་པ་ལས། རབ་ཏུ་དགའ་བ་ཞེས་བྱ་བ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་པོའི་རྣམ་པར་བཤད་པའོ།། །། ལེའུ་དང་པོའི་རྣམ་བཤད།
Chinese
无施与、所施、受者、施者空，名为了世间之彼岸。如是说。此布施亦为般若波罗蜜多所摄持，若施与、受者、施者皆空且离执著，则为超离世间的波罗蜜多。如是世尊母般若波罗蜜多所说。不缘三轮，是故超离世间。此非证得真实菩萨位者所有。又，于三者生贪执，则示为世间之波罗蜜多。于何布施？于所施、受者、施者三者生起贪执及现行执著，则示为世间之波罗蜜多。缘三轮，故为世俗谛所摄，是故是世间的。第三、以赞叹地之功德门作结之开示为：如是胜子心安住，殊胜所依光明聚，庄严此喜如水精，遣除一切诸冥暗而胜。如上所说之理，此极喜地能遣除自身相违品之所有稠密黑暗而得胜。譬如何者？如水晶所成之圆满月轮。此极喜地又是如何呢？乃是初得发心之胜子心安住，殊胜所依菩提心上无分别智之光明聚集，且无相违品之垢染而庄严者。《入中论》中，所谓极喜地，乃是菩萨初发心之解释。 第一品之释。
English
Devoid of giving, what is given, receiver, and giver, it is called the transcendence beyond the world. Thus it is said. This generosity is also completely encompassed by the Perfection of Wisdom. If the act of giving, the receiver, and the giver are empty and free from attachment, then it is the transcendence beyond the world. As the Blessed Mother, the Perfection of Wisdom, has said. Not focusing on the three spheres is why it transcends the world. This is not something possessed by those who have not attained the state of a truly realized Bodhisattva. Furthermore, attachment arises towards the three, and it is shown as the worldly perfection. In what generosity? When attachment arises and manifest clinging occurs towards the three: what is given, the receiver, and the giver, then it is shown as the worldly perfection. Focusing on the three spheres is included in the conventional truth, therefore it is worldly. The third is the teaching of concluding by way of praising the qualities of the ground: Thus, the victorious son abides in the mind, the light gathers on the sacred support, this joy is beautiful like crystal, it dispels all darkness and triumphs. As explained above, this Very Joyful Ground completely dispels all the dense darkness of its opposing side and becomes victorious. Like what example? Like a completely full moon made of crystal. What is this Very Joyful Ground like? It abides in the mind of the victorious son who has attained the first generation of the mind of enlightenment, and on the sacred support, the mind of enlightenment, the light of non-conceptual wisdom gathers, and it is beautiful because it is free from the stains of opposing sides. In the "Entering the Middle Way," the so-called Very Joyful Ground is an explanation of the first generation of the mind of enlightenment of a Bodhisattva. Commentary on the First Chapter.