Tibetan
ལེའུ་དང་པོའི་རྣམ་བཤད། ལེའུ་དང་པོའི་རྣམ་བཤད། དེ་ལྟ་བུའི་བརྗོད་བྱ་དང་དགོས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་དང་ལྡན་པའི་བསྟན་བཅོས་དབུ་མ་ལ་འཇུག་པ་འདིའི་བསྡུས་པའི་དོན་གསུམ་གྱིིས་རིག་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར། རྩོམ་པའི་བྱ་བ་ལ་འཇུག་པའི་ཡན་ལག འཇུག་བྱ་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་རང་བཞིན། བྱ་བ་མཐར་ཕྱིན་པའི་ཡན་ལག་གོ །དང་པོ་རྩོམ་པའི་བྱ་བ་ལ་འཇུག་པའི་ཡན་ལག་ལའང་། དགེ་ལེགས་ཆེན་པོ་ཀུན་གྱི་རྩ་བ་བཅོམ་ལྡན་འདས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ལ་བསྟོད་པར་འོས་པའི་རྒྱུ་བསྟན་པ་དང་། དེའི་རང་བཞིན་བརྗོད་པའི་སྒོ་ནས་དེ་ལ་བསྟོད་པ་བསྟན་པ་གཉིས་སོ། །དང་པོའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། ཉན་ཐོས་སངས་རྒྱས་འབྲིང་རྣམས་ཐུབ་དབང་སྐྱེས། །སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལས་འཁྲུངས་ཤིང་། །སྙིང་རྗེའི་སེམས་དང་གཉིས་སུ་མེད་བློ་དང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་རྒྱས་སྲས་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ། །ཞེས་སོགས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་སྨོས་སོ། །ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དང་པོ་འདིས་ནི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་གང་ཟག་བཞིའི་ནང་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཙོ་བོར་བསྟན་ལ། དེའི་རྒྱུའང་སྙིང་རྗེ་ལ་སོགས་པ་ཆོས་གསུམ་ཡིན་པར་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལ་ཉན་ཐོས་དང་། སངས་རྒྱས་འབྲིང་དུ་གྱུར་པ་རང་སངས་རྒྱས་ནི་ཐུབ་པའི་དབང་པོ་ཡང་དག་པ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ལས་སྐྱེས་པ་ཡིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱོན་པ་ན་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་གསུངས་པར་འགྱུར་ལ། གདུལ་བྱ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ཉན་པ་དང་། སེམས་པ་དང་། བསྒོམས་པ་ལས་རང་རང་གི་ལྷག་པར་མོས་པའི་སྐལ་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་གསུམ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཉན་ཐོས་རྣམས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་ལས་སྐྱེས་པར་རིགས་ན། རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་གཞན་གྱི་བསྟན་པ་ལ་མི་ལྟོས་པར་རང་གིས་བྱང་ཆུབ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནམ། ཇི་ལྟར་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་ལས་སྐྱེས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། ཉེས་པ་མེད་དེ། ཁ་ཅིག་གིས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཐོས་ཏེ། དོན་དམ་པ་རྟོགས་པ་ལ་མཁས་སུ་ཟིན་ཀྱང་། མཐོང་བའི་སྐྱེ་བ་ཁོ་ན་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་གྱི། འོན་ཀྱང་མྱོང་བར་ངེས་པའི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་བཞིན་དུ་ཚེ་རབས་གཞན་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་གདོན་མི་ཟ་བར་ཐོབ་པར་འགྱུར་ལ། དེའང་གལ་ཏེ་སངས་རྒྱས་འབྱུང་བ་དང་མ་ཕྲད་ན་རང་རྒྱལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ་བཞི་བརྒྱ་པར། དེ་ཉིད་ཤེས་པས་གལ 【处理错误】 [ { "original_tibetan": "ལེའུ་དང་པོའི་རྣམ་བཤད།", "chinese_translation": "第一品释", "english_translation": "Explanation of Chapter One" }, { "original_tibetan": "ལེའུ་དང་པོའི་རྣམ་བཤད།", "chinese_translation": "第一品释", "english_translation": "Explanation of Chapter One" }, { "original_tibetan": "དེ་ལྟ་བུའི་བརྗོད་བྱ་དང་དགོས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་དང་ལྡན་པའི་བསྟན་བཅོས་དབུ་མ་ལ་འཇུག་པ་འདིའི་བསྡུས་པའི་དོན་གསུམ་གྱིིས་རིག་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར། རྩོམ་པའི་བྱ་བ་ལ་འཇུག་པའི་ཡན་ལག འཇུག་བྱ་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་རང་བཞིན། བྱ་བ་མཐར་ཕྱིན་པའི་ཡན་ལག་གོ །དང་པོ་རྩོམ་པའི་བྱ་བ་ལ་འཇུག་པའི་ཡན་ལག་ལའང་། དགེ་ལེགས་ཆེན་པོ་ཀུན་གྱི་རྩ་བ་བཅོམ་ལྡན་འདས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ལ་བསྟོད་པར་འོས་པའི་རྒྱུ་བསྟན་པ་དང་། དེའི་རང་བཞིན་བརྗོད་པའི་སྒོ་ནས་དེ་ལ་བསྟོད་པ་བསྟན་པ་གཉིས་སོ། །དང་པོའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། ཉན་ཐོས་སངས་རྒྱས་འབྲིང་རྣམས་ཐུབ་དབང་སྐྱེས། །སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལས་འཁྲུངས་ཤིང་། །སྙིང་རྗེའི་སེམས་དང་གཉིས་སུ་མེད་བློ་དང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་རྒྱས་སྲས་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ། །ཞེས་སོགས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་སྨོས་སོ། །ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དང་པོ་འདིས་ནི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་གང་ཟག་བཞིའི་ནང་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཙོ་བོར་བསྟན་ལ། དེའི་རྒྱུའང་སྙིང་རྗེ་ལ་སོགས་པ་ཆོས་གསུམ་ཡིན་པར་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལ་ཉན་ཐོས་དང་། སངས་རྒྱས་འབྲིང་དུ་གྱུར་པ་རང་སངས་རྒྱས་ནི་ཐུབ་པའི་དབང་པོ་ཡང་དག་པ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ལས་སྐྱེས་པ་ཡིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱོན་པ་ན་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་གསུངས་པར་འགྱུར་ལ། གདུལ་བྱ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ཉན་པ་དང་། སེམས་པ་དང་། བསྒོམས་པ་ལས་རང་རང་གི་ལྷག་པར་མོས་པའི་སྐལ་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་གསུམ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཉན་ཐོས་རྣམས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་ལས་སྐྱེས་པར་རིགས་ན། རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་གཞན་གྱི་བསྟན་པ་ལ་མི་ལྟོས་པར་རང་གིས་བྱང་ཆུབ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནམ། ཇི་ལྟར་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་ལས་སྐྱེས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། ཉེས་པ་མེད་དེ། ཁ་ཅིག་གིས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཐོས་ཏེ། དོན་དམ་པ་རྟོགས་པ་ལ་མཁས་སུ་ཟིན་ཀྱང་། མཐོང་བའི་སྐྱེ་བ་ཁོ་ན་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་གྱི། འོན་ཀྱང་མྱོང་བར་ངེས་པའི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་བཞིན་དུ་ཚེ་རབས་གཞན་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་གདོན་མི་ཟ་བར་ཐོབ་པར་འགྱུར་ལ། དེའང་གལ་ཏེ་སངས་རྒྱས་འབྱུང་བ་དང་མ་ཕྲད་ན་རང་རྒྱལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ་བཞི་བརྒྱ་པར། དེ་ཉིད་ཤེས་པས་གལ", "chinese_translation": "因此，具有如此特殊的主题和目的的论著《入中论》，应通过三个概括的要点来理解。即：开始写作的行为之支分；所入之论著的自性；行为究竟之支分。首先，在开始写作的行为之支分中，又分为两个方面：指出值得赞颂的一切大善之根本——薄伽梵大悲的因；以及通过陈述其自性来显示对他的赞颂。就第一个方面而言，说了两颂，如：“声闻中佛皆由佛陀生，佛陀亦从菩萨而出生，大悲心与无二智慧心，菩提心是佛子之根本。”第一颂主要显示了四种最殊胜的补特伽罗中的菩萨，并显示了其因是大悲等三种法。其中，声闻和作为中等佛陀的独觉佛，都是从能胜的导师，即正等觉佛陀所生。因为佛陀降临世间时，会宣说无倒的缘起。而所化众生通过听闻、思考和修习，各自根据自己特别倾向的根器，能够圆满声闻等三种菩提。如果说声闻是从佛陀的教言中产生的，那么独觉佛不是不依赖他人的教法而自己现证菩提吗？怎么说是从佛陀的教言中产生的呢？没有过失。有些人说：听闻如来宣说缘起，即使精通了证悟胜义谛，也不能仅在所见之生中获得涅槃。然而，就像必定体验的业之异熟一样，在其他世中必定能获得涅槃。而且，如果未遇到佛陀出世，就会成为独觉佛。如《四百论》中说：了知彼性", "english_translation": "Therefore, this treatise \"Entering the Middle Way,\" which possesses such a special subject and purpose, should be understood through three summarized points. These are: the branch of engaging in the act of composing; the nature of the treatise to be entered; and the branch of completing the act. Firstly, within the branch of engaging in the act of composing, there are two aspects: indicating the cause worthy of praising the Bhagavan, the root of all great virtues, great compassion; and showing praise to him through stating his nature. Regarding the first aspect, two verses are stated, such as: \"Shravakas and middle Buddhas are born from the Subduer, Buddhas are born from Bodhisattvas, the mind of compassion and non-dual wisdom, the mind of enlightenment is the root of the Buddhas' children.\" The first verse mainly shows the Bodhisattva among the four supreme individuals, and shows that its cause is the three dharmas, such as compassion. Among them, the Shravakas and the Pratyekabuddhas, who are middle Buddhas, are born from the powerful teacher, the perfectly enlightened Buddha. Because when the Buddha appears in the world, he will teach the undeceiving dependent origination. And the disciples, through hearing, thinking, and meditating, each according to their particularly inclined faculties, can perfect the three enlightenments, such as Shravaka. If the Shravakas are said to arise from the Buddha's teachings, then aren't the Pratyekabuddhas self-enlightened without relying on the teachings of others? How can they be said to arise from the Buddha's teachings? There is no fault. Some say: Having heard the Tathagata teach dependent origination, even if one is skilled in realizing the ultimate truth, one will not attain Nirvana in the very life one sees. However, just like the ripening of karma that is certain to be experienced, one will undoubtedly attain Nirvana in another lifetime. Moreover, if one does not encounter the appearance of a Buddha, one will become a Pratyekabuddha. As it is said in the Four Hundred: Knowing that nature" } ] ============================================================
Tibetan
་ཏེ་འདིར། །མྱ་ངན་འདས་པ་མ་ཐོབ་ཀྱང་། །སྐྱེ་བ་གཞན་དུ་འབད་མེད་པར། །ངེས་པར་ཐོབ་འགྱུར་ལས་བཞིན་ནོ། །ཞེས་བཤད་ཅིང་། དབུ་མ་ལས་ཀྱང་། རྫོགས་སངས་རྒྱས་རྣམས་མ་བྱུང་ཞིང་། །ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱང་ཟད་པ་ན། །རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ནི། །རྟེན་པ་མེད་ལ་རབ་ཏུ་འབྱུང་། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་སྲིད་པ་ཐ་མའི་ཚེ་གཞན་གྱིས་བསྟན་པ་ལ་ཉེ་བར་མི་ལྟོས་པ་ཡིན་གྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མི་ལྟོས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཉན་ཐོས་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། ཡང་དག་པའི་གདམས་ངག་གི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་གཞན་ལ་སྒྲོགས་པ་བྱེད་པའི་ཕྱིིར་ཏེ། འདི་ལྟར་བྱ་བ་བྱས་སོ། །འདི་ལས་སྲིད་པ་གཞན་མི་ཤེས་སོ་ཞེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །ཡང་ན་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་དེ་བཞིན་གཤེགས་རྣམས་ལས་ཐོས་ནས་དེ་དོན་དུ་གཉེར་བ་རྣམས་ལ་སྒྲོགས་པའི་ཕྱིར་ཉན་ཐོས་ཏེ་དམ་པའི་ཆོས་པདྨ་དཀར་པོ་ལས། མགོན་པོ་དེ་རིང་བདག་ཅག་ཉན་ཐོས་གྱུར། །བྱང་ཆུབ་དམ་པ་ཡང་དག་བསྒྲག་པར་བགྱི། །བྱང་ཆུབ་དམ་པའི་སྒྲ་ཡང་རབ་ཏུ་བརྗོད། །དེ་བས་བདག་ཅག་ཉན་ཐོས་མི་ཟད་འདྲ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལའང་ཐལ་བར་མི་འགྱུར་རམ་ཞེ་ན། མི་འགྱུར་ཏེ། སྒྲོགས་པར་བྱེད་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི། རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཙམ་ཡང་མི་སྒྲུབ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཉན་ཐོས་ཞེས་བྱའི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་དེ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་སངས་རྒྱས་འབྲིང་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། སངས་རྒྱས་ཞེས་པའི་སྒྲ་འདི་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པའི་དོན་ཅན་ཡིན་པས་ཉན་ཐོས་དང་། རང་སངས་རྒྱས་དང་། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་གསུམ་ཅར་ལའང་འཇུག་ལ། དེས་ན་རང་སངས་རྒྱས་ལའང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྒྲས་བསྙད་ལ། དེ་ཉིད་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གོང་ནས་གོང་དུ་འཕེལ་བས་ཉན་ཐོས་རྣམས་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཕྱིར་དང་། བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་དང་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ལ་སོགས་པ་མེད་པས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ལས་དམན་པའི་ཕྱིར་འབྲིང་། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་དག་ནི་སྲིད་པ་ཐ་མའི་ཚེ་གཞན་གྱིས་ཉེ་བར་བསྟན་པ་ལ་མི་ལྟོས་པར་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་མངོན་དུ་བྱེད་ཅིང་། བདག་ཉིད་གཅིག་པུའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་པས་ན་རང་སངས་རྒྱས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཐུབ་པའ་ིདབང་པོ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། གོང་ན་མེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་ཕུན་སུམ་ཚོགས
Chinese
因此，在此，即使没有获得寂灭，来世也能毫不费力地，必定获得，如其业力。如是说。中观中也说：圆满佛陀未出现，声闻也已灭尽时，独觉之智慧，不依赖而生起。如是说。此外，独觉们在最后有之世，不近似依赖他人之教导，但并非完全不依赖。为何称为声闻？因为获得真实之教诫果实者，向他人宣说，如此这般已作，从此不再知晓其他有之方式。或者，从如来处听闻大乘道后，为那些致力于此道者宣说，故称声闻。如《妙法莲华经》所说：怙主，今日我等成声闻，将如实宣说殊胜菩提，亦将极力宣说殊胜菩提之音声，因此我等声闻似无穷尽。如是说。菩萨们难道不会有过失吗？不会有过失，仅仅是宣说而已，凡是不修随顺之行者，方可称为声闻，菩萨们则非如此。为何称独觉为中等佛陀？因为佛陀之名，具有证悟实相之义，故声闻、独觉、正等觉三者皆可适用。因此，独觉亦可称为佛陀，且其福德与智慧之差别，较前者更胜一筹，又因缺乏福德与智慧之积累、大悲心及一切种智等，故较正等觉为劣，因此称为中等。正因如此，彼等在最后有之世，不依赖他人之教导，而显现自生之智慧，且因独自成佛，故称独觉。为何称薄伽梵为能仁王？因为具足无上之法自在。
English
Therefore, here, even if nirvana is not attained, in another life, without effort, it will surely be attained, according to one's karma. Thus it is said. Also, in the Madhyamaka, it is said: When the perfect Buddhas have not appeared, and the Shravakas have also perished, the wisdom of the Pratyekabuddhas arises greatly without reliance. Thus it is said. Furthermore, the Pratyekabuddhas in their last existence do not closely rely on the teachings of others, but they are not entirely independent. Why are they called Shravakas? Because those who have attained the fruit of the true precepts proclaim it to others, saying, 'Thus it has been done, and from this, other existences are not known.' Or, having heard the Mahayana path from the Tathagatas, they proclaim it to those who strive for its meaning, hence they are called Shravakas, as it is said in the Lotus Sutra: 'O Protector, today we have become Shravakas, and we will truly proclaim the supreme Bodhi, and we will also greatly utter the sound of the supreme Bodhi, therefore we Shravakas are like the inexhaustible.' Thus it is said. Would Bodhisattvas not also be at fault? They would not be at fault, for it is merely proclaiming, and whoever does not practice accordingly is called a Shravaka, but Bodhisattvas are not like that. Why are Pratyekabuddhas called intermediate Buddhas? Because the name Buddha has the meaning of realizing suchness, it applies to all three: Shravakas, Pratyekabuddhas, and Samyaksambuddhas. Therefore, Pratyekabuddhas are also referred to as Buddhas, and because the difference between their merit and wisdom increases from above, they are superior to the Shravakas, and because they lack the accumulation of merit and wisdom, great compassion, and omniscience, etc., they are inferior to the Samyaksambuddhas, hence they are called intermediate. For this very reason, in their last existence, they manifest self-arisen wisdom without relying on the teachings of others, and because they become Buddhas alone, they are called Pratyekabuddhas. Why is the Bhagavan called Shakyamuni? Because he possesses the supreme Dharma sovereignty.