Tibetan
་དག་བྱེ་བྲག་ཏུ་རྣམ་པར་བཞག་པའི་རྒྱུ་དེ་དག་གི་ཁྱད་པར་ཡོངས་སུ་གཅོད་བྱེད་ཀྱི་འདུ་ཤེས་ཇི་ལྟར་རུང་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་དངོས་པོ་རྣམས་རང་བཞིན་ཡོད་ན། དེ་ཡོངས་སུ་གཅོད་བྱེད་དུ་འདུ་ཤེས་རིགས་པ་ལས་དངོས་པོ་རྣམས་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པའི་འདུ་ཤེས་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྱུར། འོ་ན་འདུ་ཤེས་གཏན་མེད་དམ་ཞེ་ན། མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་བཞིན་མེད་པའི་ཚུལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར། འདི་ནི་མིག་དང་གཟུགས་ལ་བརྟེན་ནས་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེས་ནས་འགགས་པ་ན་ཡུལ་དབང་པོ་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འགགས་ལ། དེ་འགགས་ནས་སྔར་མཐོང་བའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་དོན་གང་ཞིག་ཕྱིས་ཡིད་ཀྱི་ཤེས་པས་འཛིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་འགགས་ཟིན་པའི་དོན་འཛིན་ཅེ་ན། ཇི་ལྟར་སྨིག་རྒྱུ་ལ་ཆུའི་བག་ཙམ་ཡང་མེད་མོད། འོན་ཀྱང་རྒྱུ་རྐྱེན་གྱི་དབང་གིས་ཆུའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་འདུ་ཤེས་འབྱུང་བ་ལྟར་འགགས་ཤིང་རང་བཞིན་མེད་པའི་དངོས་པོ་ལ་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཅན་གྱི་ཤེས་པས་འདི་ནི་སྔོན་པོའོ། །སེར་པོའོ། །ཡིད་དུ་འོང་བའོ། །ཡིད་དུ་མི་འོང་བའོ། །ཞེས་བྱེ་བྲག་ཏུ་འཛིན་ཅིང་ཡོངས་སུ་གཅོད་དེ། དེ་ལྟ་བུ་དེ་ནི་གཟུགས་དང་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་ཆོས་ཀུན་བྱེ་བྲག་ཏུ་རྣམ་པར་བཞག་པའི་རྒྱུ་ལ་འདུ་ཤེས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཞེས་བྱའོ། །ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་དང་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་སོགས་ཐ་དད་དུ་རྣམ་པར་བཞག་པའང་འདུ་ཤེས་ཀྱི་དབང་གིས་ཡིན་གྱི་དངོས་པོའི་རང་གི་ངོ་བོའི་རྒྱུ་ཅན་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཡིན་པས་རང་གི་ངོ་བོ་རྣམ་པར་དབྱེ་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་འཇོག་པའི་རྒྱུ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རང་བཞིན་གྱི་འདུ་ཤེས་ཁོ་ན་ཡིན་པས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་རྟོག་པས་སྒྲོ་བཏགས་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཆེས་གསལ་བ་ཡིན་ནོ། །སྒྲོ་བཏགས་པའི་གཞི་ཡུལ་དང་། སེམས་ཀྱི་སྣང་བ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ནི་རབ་རིབ་ཅན་ལ་སྐྲ་ཤད་སྣང་བ་ལྟར་མ་རིག་པའི་དབང་གིས་བྱུང་བའི་འཁྲུལ་སྣང་འབའ་ཞིག་ཡིན་ལ། དེའི་ངོ་བོ་ནི་ནམ་མཁའ་ལྟར་མཐའ་གང་དུའང་མི་གནས་པ་ཤེས་བརྗོད་ཀྱི་ཡུལ་ལས་འདས་པའོ། །དེ་ཡང་མིག་སྨན་བསྐུས་པས་རབ་རིབ་བསལ་བ་དང་། སྐྲ་ཤད་དུ་སྣང་བ་ལྡོག་པ་ལྟར་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མིག་སྨན་གྱིས་མ་རིག་པའི་རབ་རིབ་བསལ་བ་ན་རང་གི་ངང་གིས་འགག་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི
Chinese
那么，对于那些区分事物的特殊性的原因，如何产生辨别它们的意识呢？如果事物有自性，那么意识就能辨别它们。但是，因为事物没有自性，怎么会有辨别它们的意识呢？那么，意识是完全不存在的吗？不是不存在，因为有无自性的方式。例如，当眼睛和颜色相互依赖而产生眼识，并且眼识生起后消失时，它与对象和感官一起消失。当它消失后，之后意识会抓住先前看到的颜色等事物。如何抓住已经消失的事物呢？就像在海市蜃楼中，即使没有一丝水，但由于因缘的力量，会产生具有水相的意识。同样，对于已经消失且没有自性的事物，具有分别念的意识也会区分并辨别说：“这是蓝色的，这是黄色的，这是令人愉快的，这是令人不愉快的。”像这样，对于区分颜色、感觉等一切法的特殊性的原因，称为意识蕴。区分诸法的本质和详细分类等差异，也是由于意识的力量，而不是事物自身本质的原因。因为一切都像幻觉一样，无法区分自身的本质。因此，从色蕴到一切智之间的一切法，区分它们的原因只是分别念的自性——意识。因此，所有世俗谛都非常清楚地只是分别念所假立的。假立的基础对象和心的显现，就像幻觉一样，如同有眼翳者看到毛发一样，只是由于无明而产生的错觉。它的本质就像天空一样，不位于任何边缘，超越了知识和言语的范围。就像涂上眼药可以消除眼翳，毛发显现也会消失一样，用空性的眼药消除无明的眼翳时，它会自然而然地消失。因此，诸佛的法身和涅槃是
English
How then does the consciousness that distinguishes the particularities of those causes that specifically distinguish things arise? If things had inherent existence, then consciousness could distinguish them. But, since things do not have inherent existence, how could there be a consciousness that distinguishes them? So, is consciousness completely non-existent? It is not non-existent, because there is a way in which there is no inherent existence. For example, when eye consciousness arises in dependence on the eye and form, and when that consciousness arises and ceases, it ceases together with the objects and sense faculties. When that ceases, later, the mind consciousness grasps whatever object, such as the form that was previously seen. How does it grasp an object that has already ceased? Just as in a mirage, even though there is not even a trace of water, nevertheless, due to the power of causes and conditions, a consciousness with the appearance of water arises, so too, for an object that has ceased and has no inherent existence, a consciousness with discrimination distinguishes and discerns, saying, "This is blue, this is yellow, this is pleasing, this is displeasing." Such a thing is called the aggregate of consciousness, which is the cause for specifically distinguishing all phenomena, such as form and feeling. The specific distinctions of the nature of phenomena and their detailed classifications, etc., are also due to the power of consciousness, and not due to the cause of the inherent nature of things themselves, because everything is like an illusion and cannot distinguish its own nature. Therefore, the cause for distinguishing all phenomena from form to omniscience is only consciousness, which is the nature of discrimination. Therefore, it is very clear that all conventional truths are merely imputed by discrimination. The object that is the basis of imputation and the appearance of the mind, like an illusion, are merely illusions arising from the power of ignorance, like the appearance of hair for one with blurred vision. Its essence is like the sky, not abiding in any extreme, and beyond the scope of knowledge and expression. Just as applying eye medicine removes blurred vision and the appearance of hair disappears, so too, when the blurred vision of ignorance is removed by the eye medicine of emptiness, it ceases on its own. Therefore, the Dharmakaya and Nirvana of the Buddhas are
Tibetan
་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སྣང་བ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་མེད་པ་ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་ཅན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །གང་དག་དེ་ལྟ་བུའི་དབྱིངས་ལ་མི་སྐྲག་ཅིང་དགའ་བ་སྐྱེ་ལ། ནམ་ཞིག་དེ་ལྟ་བུའི་དབྱིངས་ལ་གནས་པར་འགྱུར་སྙམ་པའི་འདུན་པ་ཡོད་པ་དེ་དག་ཐར་པ་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཡིན་གྱི་གང་ཡང་དེ་ལྟ་བུ་ཐོས་ན་དངངས་ཤིང་སྐྲག་ལ་དེ་ལྟ་བུའི་ཐར་པ་ཐོབ་པས་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེས་ཟེར་ཞིང་། ཡིད་ཕྱིར་ཕྱོགས་པ་དག་ལ་ཐར་པ་འདོད་པའི་དྲི་ཙམ་ཡང་མེད་ན། ཐར་པའི་ལམ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བ་ག་ལ་ཡོད། གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་འདུ་ཤེས་དེ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་དེ། དེ་མེད་ན་ཆོས་རྣམས་རྣམ་པར་བཞག་མི་ནུས་སོ་ཞེ་ན། འདུ་ཤེས་དེ་ཡང་རྣམ་ཤེས་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་ཤེས་ལས་མ་གཏོགས་པར་མེད་ལ། རྣམ་པར་ཤེས་པའང་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར། ས་བོན་ཞིག་དང་མ་ཞིག་ལས། །མྱུ་གུ་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱི་སྐྱེ་བ་ཐམས་ཅད་ནི། །སྒྱུ་མ་འབྱུང་བ་ལྟ་བུར་གསུངས། །ཞེས་པ་ལྟར། མིག་དང་གཟུགས་ལ་བརྟེན་ནས་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་སྐྱེ་བ་ན་འགགས་ཟིན་པའི་རྒྱུ་ལས་མི་འབྱུང་སྟེ། དངོས་པོ་མེད་པ་རྒྱུར་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །མ་འགགས་པ་ལས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དུས་མཉམ་པ་ལ་ཕན་ཚུན་ལྟོས་པ་མེད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར། དེའི་ཕྱིར་སྒྱུ་མའི་ས་བོན་ལས་མྱུ་གུ་འབྱུང་བ་བཞིན་འཁྲུལ་པའི་སྣང་བ་ཙམ་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་འདི་རང་གི་ངོ་བོས་ཡོད་ན་དེའི་ཚེ་གང་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་ཉིད་ཡོད་པ་དེ་ནི་སྒྱུ་མ་ཞེས་བྱ་བར་མི་རིགས་ཏེ་འཇིག་རྟེན་བདེན་པའི་བུད་མེད་ལ་ནི་སྒྱུ་མ་ཞེས་མི་ཟེར་བ་བཞིན་ནོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་སྒྱུ་མའི་ཚུལ་དུ་སྐྱེ་ཞིང་། མདོ་ལས་ཀྱང་སྒྱུ་མ་དང་མཚུངས་པར་བསྟན་པ་དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་རང་བཞིན་མེད་དོ། །གསུམ་པ་བདེན་མེད་ངོ་མཚར་རྒྱུ་རུ་བསྟན་པ་ནི། ཅི་ནས་ཀྱང་དབང་པོ་རྣམས་ཡུལ་འཛིན་པ་མི་སྲིད་ལ། མིག་དང་གཟུགས་ལ་བརྟེན་ནས་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེའོ་ཞེས་པ་འདི་ནི་ངོ་མཚར་བ་ཞིག་གོ་ཞེ་ན། འདི་འབའ་ཞིག་ངོ་མཚར་གྱི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར། ས་བོན་འགགས་པ་དང་མ་འགགས་པ་ལས་མྱུ་གུ་མི་འབྱུང་གི་འོན་ཀྱང་ས་བོན་ལ་བརྟེན་ནས་མྱུ་གུ་འབྱུང་བ་དང་། བྱས་ཤིང་བསགས་པའི་ལས་འགགས་ནས་ཡུན་རིང་དུ་ལོན་པ་གང་ཡང་གནས་པ་མེད་པ་ལས་ད་ལྟ་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་དང་། བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་རང་གི་ཉེ་བར་ལེན་པ་ལ་རྣམ་པ་ལྔས་བཙལ་ན་མེད་ཅིང་། བརྟེན
Chinese
应当了知，在一切显现等相状中，无有自性，如同虚空。 那些人对于这样的法界不恐惧，并且生起欢喜，心中想着何时才能安住于这样的法界，这些人才是真正寻求解脱的人。如果有人听到这些就感到惊慌恐惧，并且说得到这样的解脱又有什么用呢？心思向外驰散的人，连想要解脱的念头都没有，又怎么能在相续中生起解脱之道呢？ 第二，如果说意识是自性存在的，如果没有它，就无法安立诸法。那么，意识也和识一样，因为具有相同的性质，所以离识之外别无他物。而识也不是自性存在的。 比如： 从已坏和未坏的种子中， 苗芽都不会产生。 你的所有生起， 都像是幻化一般。 如是说，依靠眼和色而生起意的识时，不会从已经坏灭的因中产生，因为无实之物不能作为因。也不会从没有坏灭的因中产生，因为因和果同时存在，就会导致互相没有观待。因此，就像从幻化的种子中生出苗芽一样，只会产生错乱的显现。 如果这个是自性存在的，那么对于具有自性存在的事物，就不应该称之为幻化，就像不会称世间真实的女人为幻化一样。 识是以幻化的方式产生的，而且经典中也说识如同幻化，因此识没有自性。 第三，宣说无实为稀有之因。 既然如此，诸根不可能执取对境，依靠眼和色而生起眼识，这不是很稀奇吗？ 这不仅仅是稀有之因，比如： 从已坏和未坏的种子中，苗芽不会产生，但是依靠种子而产生苗芽；以及已经造作和积累的业，坏灭后经历了很长时间，什么也不存在，但现在却产生果报；以及瓶子等，以五种方式寻找自己的近取因，却找不到，并且依靠
English
It should be understood that in all appearances and so on, there is no characteristic, like the nature of space. Those who are not afraid of such a realm and generate joy, and who have the desire to abide in such a realm, are the ones who truly seek liberation. If someone hears this and becomes frightened and says, "What is the use of attaining such liberation?" those whose minds are scattered outward do not even have the slightest desire for liberation, so how can the path of liberation arise in their minds? Secondly, if it is said that consciousness is inherently existent, and without it, phenomena cannot be established, then consciousness is also like consciousness, because it has the same nature, so there is nothing other than consciousness. But consciousness is not inherently existent either. For example: From seeds that are destroyed and not destroyed, sprouts do not arise. All your arising is said to be like an illusion. As it is said, when the mind's consciousness arises in dependence on the eye and form, it does not arise from a cause that has already ceased, because something unreal cannot be a cause. Nor does it arise from a cause that has not ceased, because if cause and effect exist simultaneously, it would follow that they are not mutually dependent. Therefore, just as a sprout arises from an illusory seed, it will only arise as a mistaken appearance. If this were inherently existent, then for something that has inherent existence, it should not be called an illusion, just as a real woman in the world is not called an illusion. Consciousness arises in the manner of an illusion, and the sutras also say that consciousness is like an illusion, therefore consciousness has no inherent existence. Thirdly, explaining that non-reality is the cause of wonder. Since it is impossible for the senses to grasp objects, and the eye consciousness arises in dependence on the eye and form, is this not wonderful? This is not only the cause of wonder, for example: Sprouts do not arise from seeds that are destroyed and not destroyed, but sprouts arise in dependence on seeds; and the karma that has been created and accumulated, after it has been destroyed and a long time has passed, nothing exists, but now the result arises; and pots and so on, when searching for their own immediate cause in five ways, cannot be found, and relying on