Tibetan
ག་ལ་སྤྱོད་པའི་མཚན་ཉིད་དེ། དེ་ལྟར་ན་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་རྟགས་དག་གིས་གང་ཟག་གི་བསམ་པ་རྗེས་སུ་རྟོགས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི། འདོད་ཆགས་སོགས་སྤྱོད་པའི་གང་ཟག་གི་མཚན་ཉིད་ནི་སྨྲས་ན། དེ་དག་འདུལ་བའི་ཐབས་གང་ཞེ་ན། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཆགས་ཅན་རྣམས་ལ་ཟས་དང་ཆོས་གོས་གཙུག་ལག་ཁང་སོགས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་སྐྱེད་ཅིང་དམན་པ་ཡིད་མི་མཐུན་པ་དགེ་ལེགས་སྤངས་པ་ཐམས་ཅད་དག་འདོད་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། འདི་ལྟར་ཆགས་ཅན་རྣམས་གནས་ལ་ཞེན་པའི་གཉེན་པོར་དགོན་པ་ཤིང་དྲུང་དུར་ཁྲོད་དང་བླ་གབ་མེད་པ་ཉིད་གསུངས་སོ། །མལ་སྟན་པ་ཞེན་པའི་གཉེན་པོར་ཙོག་པུ་པ་དང་། གཞི་ཇི་ལྟ་བ་ཉིད་གསུངས་སོ། །ཟས་ལ་ཞེན་པའི་གཉེན་པོར་བསོད་སྙོམས་དང་། སྟན་གཅིག་པ་དང་། ཟས་ཕྱིས་མི་ལེན་པ་ཉིད་གསུངས་སོ། །གོས་ལ་ཞེན་པའི་གཉེན་པོར་ཆོས་གོས་གསུམ་པ་དང་། ཕྱག་དར་ཁྲོད་པ་དང་། ཕྱིང་པ་བ་ཉིད་དེ། དེ་ལྟར་ཆགས་ཅན་རྣམས་གཙུག་ལག་ཁང་ལ་སོགས་པ་ལ་ཞེན་པའི་གཉེན་པོར་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་བཅུ་གཉིས་རྣམ་པར་བཞག་གོ །དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་ཀྱང་འདི་དག་བསྟེན་པ་ནི་བདག་ཉིད་ལ་ངན་པ་ལ་མོས་པའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་དང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལ་དང་བས་དེས་ཉེ་བར་བསྟན་པ་ལས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་གཞོལ་བར་འགྱུར་རོ། །འདོད་ཆགས་ཅན་ནི་རྟག་ཏུ་བླ་མའི་ཐད་དུ་གནས་པར་བྱ་སྟེ། རྟག་ཏུ་བླ་མས་གཞན་བསྐུལ་བས་འདིའི་འདོད་ཆགས་ཐུལ་བར་འགྱུར་ལ། ཚུལ་མིན་ཡིད་བྱེད་ཀྱིས་རྦད་ཀྱང་སྲབ་སྐྱོགས་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བསླབ་པའི་མཚམས་ལས་འདའ་བར་མི་འགྱུར་རོ། ། ཞེ་སྡང་ལ་སྤྱོད་པ་ནི་དེ་ལས་བཟློག་པའི་གཙུག་ལག་ཁང་གྱ་ནོམ་པ་དང་གནས་དབེན་པ་རྣམས་སོ། །གཏི་མུག་ལ་སྤྱོད་པ་ལ་ནི་འདྲེས་མ་དག་གོ ། གཉིས་པ་ཞེ་སྡང་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྤོང་ཚུལ་ལ། ཁྲོ་བའི་ཉེས་དམིགས། སྤོང་བྱེད་ཀྱི་གཉེན་པོ། བཟོད་པའི་ཕན་ཡོན་དང་གསུམ་གྱི། དང་པོ་ནི། ཡང་ཁྲོ་བ་སྤང་བར་འདོད་པས་དེའི་ཉེས་དམིགས་རྟོགས་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར་གཞན་ལ་གནོད་པའི་ནུས་པ་མེད་པ་ལ་ཁྲོ་བ་སྐྱེས་པས་བཞིན་རས་ནག་པོར་བྱེད་ཅིང་ཁྲོ་གཉེར་སྡུད་པས་བདག་ཉིད་ལ་མདོག་མི་སྡུག་པ་འབའ་ཞིག་བྱེད་ཀྱི་ནུས་པ་མེད་པས་གཞན་ལ་མི་གནོད་དོ། །གཞན་ལ་གནོད་པའི་ནུས་པ་ཅན་གང་ལའང་བརྩེ་བ་མེད་པར་ཁྲོས་པ་དེ་ནི་གཞན་གྱི་སྲོག་འཕྲོག་པ་ལ་སོགས་པ་གནོད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པས་ཐ་ཆད་ཅེས་བརྗོད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། གང་ཞིག་ཚིག་རྩུབ་ཐོས་པས་ཁྲོ་ཞིང་ཞེ་སྡང་བ་དེ་ནི་ཆེས་བླུན་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ད་ལྟར་ཡིད་དུ་མི་འོང་བའི་སྒྲ་ཐོས་པ་ནི་སྔར་རང་གིས་དེ་ལྟར་མྱོང་འགྱུར་གྱི་ལས་བྱས་པའི་འབྲས་བུ་ཡིན་ལ་དེ་གཤེ་བ་ཐོས་པས་འབྲས་བུ་ཕྱུང་སྟེ་སྡིག་པ་མཐར་བྱེད་པ་བརྗོད་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ལྟར་མི་ཤེས་པས་རྨོངས་ཤིང་དམ་པ་མ་ཡིན་པ་སྟེ། གཤེ་བ་པོ་ལ་ཁྲོ་བ་སྐྱེས་པ་ནི་བདག་ཉིད་སྔོན་ལས་རྣམ་པར་དག་པར་མི་འདོད་པར་མ་ཟད། སླར་ཡང་སྡིག་པའི་དྲི་མས་གོས་པར་བྱེད་པས་ཆེས་བླུན་པ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་མཚན་འདི་ལས་ཀྱང་ཚིག་རྩུབ་ལ་ཁྲོ་བ་མི་རིགས་ཏེ། རྩུབ་མོའི་རང་བཞིན་གྱི་མཉན་པ་ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གནོད་པར་མི་བྱེད་དོ། །བྱེད་ན་སྨྲ་བ་པོ་ལའང་གནོད་པར་འགྱུར་བས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་བདག་ཉིད་འདིས་བདག་ལ་དེ་ལྟར་སྨད་དོ་སྙམ་དུ་རྟོག་པ་ལས་ཞེ་སྡང་གི་གནོད་པ་བྱུང་བས་ན་གནོད་པ་འདི་སྨྲ་བ་པོ་གཞན་ལས་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་རློམ་པར་ཟད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་རང་གི་རྟོག་པས་གནོད་པར་གྱུར་པས་ན་གཞན་ལ་ཅིའི་ཕྱིར་ཁྲོ། གལ་ཏེ་གཤེ་བ་ནི་སྐྱོན་ཅན་ཡིན་ཏེ། ལུགས་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་ལས་གཤི་བ་པོ་ལ་ཆད་པ་བཤད་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་དེ་ལ་ཁྲོ་བར་རིགས་སོ་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་སྣང་བས་གཤེ་བ་ན་སྙིང་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་གཤེ་བ་པོ་ལ་ཆད་པ་བྱ་བར་ལུགས་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་ལས་མངོན་པར་བརྗོད་ན་ཚིག་སྙན་པོས་གཞན་གྱི་སེམས་འཛིན་པའི་ཕྱིར་སྙན་པར་སྨྲ་བ་པོ་ལ་མཆོད་པ་བྱ་བ་ཡང་ཅིས་བརྗོད་པར་མི་འགྱུར། དེའི་ཕྱིར་མི་སྙོམས་པས་ལུགས་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་ཚད་མ་མིན་ནོ། །གལ་ཏེ་གཤེ་བས་རང་ལ་ཡོད་པའི་སྐྱོན་གཞན་ལ་གསལ་བར་བྱས་པས་ཁྲོ་བར་རིགས་སོ་ཞེ་ན། ཁྱོད་ཀྱི་ཡན་ལག་སྨད་པར་བྱ་བ་ཞར་བ་དང་ཐེང་པོ་ལ་སོགས་པ་དེ་གཤེ་བ་པོས་མ་སྨྲས་སུ་ཟིན་ཀྱང་། གལ་ཏེ་སྐྱོན་དེ་གཞན་གྱིས་ཤེས་ན་ནི་བདེན་པར་སྨྲས་པའི་ཕྱིར་སྐྱོན་སྨྲ་བ་པོ་ལ་ཁྲོ་བར་མི་རིགས་ན། རང་ལ་སྐྱོན་མེད་པའི་གཤེ་བ་པོས་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པར་སྨྲས་པ་ལ་ཁྲོ་བ་མི་རིགས་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཏེ། དེ་མི་བདེན་པར་སྨྲས་པའི་སྐྱོན་གནོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཁྲོ་བ་མི་རིགས་སོ། ། ཅི་སྟེ་སྐྱེ་བོ་དམན་པ་ལས་མི་སྙན་པ་ཐོས་པ་ལས་དེ་ལ་ཇི་ལྟར་ཁྲོ་བར་མི་འགྱུར་ཞེ་ན། སྐྱེ་བོ་དམན་པ་སྡིག་པ་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་ཅིང་གཞན་སྡུག་བསྔལ་བ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་དག་ལས་ཚིག་མི་སྙན་པ་ཙམ་ཐོས་པ་ཁོ་ནས་དེ་དག་ཁྲོ་བ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་ཞིང་ལྡོག་པ་མ་ཡིན་ཏེ་བརྡེག་པ་དང
Chinese
那是如何行持的体性呢？ 像这样，应当以如是所说的清净之相，来随顺了知有情众生的心意。第二，如果说贪欲等行持者的体性，那么调伏它们的方法是什么呢？ 诸佛说，对于具有贪欲者，应当生起对于食物、法衣、寺庙等离贪之物以及低劣、不合意、舍弃善妙的一切的欲望。 如此，对于具有贪欲者，为了对治对处所的贪执，宣说了寂静处、树下、尸林以及无遮蔽之处。为了对治对床榻的贪执，宣说了坐禅者和如实而住。为了对治对食物的贪执，宣说了行乞、一坐食以及不随后取食。为了对治对衣服的贪执，宣说了三法衣、粪扫衣和毡衣。 如此，为了对治具有贪欲者对寺庙等的贪执，安立了十二种修持的功德。阿罗汉们也依止这些，是为了阻止那些对自身恶行感兴趣的人们。因此，首先，通过这些（功德），他将趋向于涅槃。 具有贪欲者应当恒常住在上师面前，恒常通过上师的劝导，此人的贪欲将被调伏。即使被不如理作意所击打，因为他具有薄弱的盔甲，也不会越过学处的界限。 行持嗔恨者，与此相反，是华丽的寺庙和寂静的地方。对于行持愚痴者，则是混合的。 第二，详细地舍弃嗔恨的方法有三种：嗔恨的过患，舍弃的对治，以及忍辱的利益。 第一，想要舍弃嗔恨的人，应当了知嗔恨的过患。如此，对于没有能力伤害他人者生起嗔恨，会使脸色变黑，皱起眉头，只会使自己变得丑陋，因为没有能力，所以不会伤害他人。对于有能力伤害他人者，如果毫无慈悲地生起嗔恨，那是夺取他人性命等一切损害之因，所以被称为下劣者。第二，如果听到粗恶的语言而生起嗔恨
English
What is the nature of how to practice? In this way, one should follow and understand the minds of sentient beings through the pure signs as stated. Secondly, if we talk about the nature of those who practice desire and so on, what are the methods for taming them? The Buddhas said that for those with desire, one should generate desire for things like food, Dharma robes, temples, etc., that are free from desire, as well as for things that are inferior, disagreeable, and abandoning all that is good. Thus, for those with desire, to counteract attachment to places, it is taught to stay in quiet places, under trees, in charnel grounds, and in places without shelter. To counteract attachment to bedding, it is taught to be a sitter and to abide as is. To counteract attachment to food, it is taught to beg for alms, to eat in one sitting, and not to take food later. To counteract attachment to clothing, it is taught to wear three Dharma robes, robes made of rags, and felt robes. Thus, to counteract the attachment of those with desire to temples and so on, twelve qualities of practice are established. Even Arhats rely on these in order to prevent those who are interested in their own evil deeds. Therefore, first, through these (qualities), he will tend towards Nirvana. One who has desire should always stay in front of the teacher, and through the teacher's constant exhortation, this person's desire will be tamed. Even if struck by inappropriate attention, because he has weak armor, he will not cross the boundary of the training. One who practices hatred, on the contrary, is a splendid temple and a quiet place. For those who practice delusion, it is mixed. Secondly, there are three ways to abandon hatred in detail: the faults of hatred, the antidote to abandonment, and the benefits of patience. First, one who wants to abandon hatred should understand the faults of hatred. Thus, if hatred arises towards one who has no ability to harm others, it will turn the face black and wrinkle the brow, only making oneself ugly, and because there is no ability, it will not harm others. If hatred arises without compassion towards one who has the ability to harm others, it is the cause of all harm, such as taking the lives of others, so it is called inferior. Second, if one hears harsh words and becomes angry
Chinese
嗔恨是非常愚蠢的。例如，现在听到不悦耳的声音，是因为过去自己造作了会遭受这种经历的业的果报，听到辱骂的声音，是果报显现，可以消除罪业，难道不是这样说的吗？不明白这个道理，就是愚昧，不是圣者。对辱骂者生起嗔恨，不仅是不想让自己过去的业清净，而且还让自己再次被罪恶的污垢沾染，所以是非常愚蠢的。因此，也不应该对粗恶的语言生嗔恨。因为粗恶的自性，听起来不悦耳，但本质上并不会造成损害。如果会造成损害，那么说话者也会受到损害。因此，认为“这个人这样诋毁我”的想法，产生了嗔恨的损害，认为这个损害是来自说话者，这完全是自以为是。因此，既然是自己的想法造成了损害，为什么要对别人嗔恨呢？如果说辱骂是有过错的，因为世间法典中说了对辱骂者要进行惩罚。那么，对辱骂者嗔恨也是应该的，如果世间法典中明确说，因为恶语中伤会伤害内心，所以要对辱骂者进行惩罚，那么为了用甜言蜜语抓住别人的心，为什么不说要供养说甜言蜜语的人呢？因此，因为不公正，所以世间法典不是可靠的。如果说辱骂揭露了自己本有的缺点，所以应该嗔恨。即使辱骂者没有说你的肢体有残疾，比如瘸子、跛子等等。如果别人知道了这个缺点，因为说的是事实，所以不应该对说缺点的人嗔恨。更何况，对于没有缺点的辱骂，辱骂者说的不真实，更不应该嗔恨，因为他说了不真实的话，是有过错的。因此，无论如何都不应该嗔恨。如果说，听到卑贱之人说不悦耳的话，怎么能不对他生嗔恨呢？卑贱之人，总是造作罪业，并且特别喜欢看到别人痛苦，仅仅是听到他们说不悦耳的话，就一定会生嗔恨，而且无法避免，比如殴打等。
English
To be angry is extremely foolish. For example, hearing unpleasant sounds now is the result of one's own past actions that caused such experiences. Hearing abuse is the manifestation of karmic results, which can eliminate sins. Isn't that what is said? Not understanding this principle is ignorance, not saintliness. Being angry at the abuser not only means not wanting to purify one's past karma but also allowing oneself to be stained again by the dirt of sin, which is extremely foolish. Therefore, one should not be angry at harsh words. Because the nature of harshness, though unpleasant to hear, does not inherently cause harm. If it did, the speaker would also be harmed. Therefore, the thought that "this person is slandering me" leads to the harm of anger, and to think that this harm comes from the speaker is purely presumptuous. Therefore, since the harm is caused by one's own thoughts, why be angry at others? If it is said that abuse is a fault, because secular law states that abusers should be punished, then it is reasonable to be angry at them. If secular law explicitly states that abusers should be punished because hurtful words injure the heart, then why not also say that those who speak sweetly should be honored for capturing the hearts of others with sweet words? Therefore, because of its partiality, secular law is not reliable. If it is said that abuse reveals one's own faults to others, so one should be angry, even if the abuser does not mention physical defects such as lameness or limping. If others know about these faults, one should not be angry at the one who speaks of them because they are speaking the truth. How much more so should one not be angry at an abuser who speaks falsely about non-existent faults, because they are at fault for speaking untruthfully. Therefore, in all circumstances, one should not be angry. If one says, how can one not be angry when hearing unpleasant words from a lowly person? Lowly people always commit sins and particularly enjoy seeing others suffer. Merely hearing unpleasant words from them will inevitably lead to anger, which is unavoidable, such as beatings, etc.