Tibetan
སྦྱར་བའི་ཚིག་ལ་མཁས་པ་སུ་ཞིག་ཚད་མར་བྱེད། འདི་ལྟར་ཆགས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་དར་མར་རང་གིས་འདོད་པ་སྤྱོད་པའི་གདུང་བ་བྱས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་མ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་། རྒན་པོའི་གནས་སྐབས་སུ་དྲན་པ་ཙམ་གྱིས་མི་འདོད་ཅིང་ཡིད་འབྱུང་བ་འགྱུར་ན། ཇི་ལྟར་གྲོལ་བ་དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་འདོད་ཆགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་དེ་ལ་ཤིན་ཏུ་སྨད་ཅིང་གདུང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ་འགྱུར་བ་ཁོ་ནའོ། ། གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་བུད་མེད་ཀྱི་བདེ་བ་ནི་འདོད་པའི་ཁམས་ལ་བདེ་བའི་མཆོག་ཡིན་ལ། དེའི་རྒྱུ་ནི་བུད་མེད་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར་བུད་མེད་ཡོངས་སུ་བཟུང་བར་བྱའོ་ཞེ་ན། འདོད་ཆགས་ཀྱི་བདེ་བ་ནི་ཡང་དག་པར་བདེ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་བློས་བདེ་བར་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་མ་ཆགས་པ་ལ་བུད་མེད་དང་ཕྲད་པའི་བདེ་བ་མེད་ཅིང་། འདོད་ཆགས་པ་དེ་ཡང་ཆགས་ཡུལ་ཡང་དག་པར་འདོད་བྱའི་དངོས་པོ་མ་ཡིན་པ་ལ་དེར་ཞེན་ནས་འཇུག་པས། དངོས་པོའི་གནས་ལུགས་ལ་རྨོངས་པའི་བླུན་པོ་མིན་པ་ལ་མི་འབྱུང་ལ། བླུན་པོ་གང་ཡིད་རྟག་ཏུ་གནས་ལུགས་ལ་ཕྱིར་ཕྱོགས་པ་དེ་ཡི་ཡང་དག་པའི་བདེ་བ་ཅི་འདྲ་ཞིག་རིག་པར་འགྱུར་ཏེ། ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་རྟོག་པ་ཙམ་མ་གཏོགས་པ་བདེ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་རིག་པ་མེད་དོ། ། གཞན་ཡང་ལོངས་སྤྱོད་པའི་དོན་དུ་བུད་མེད་ཡོངས་སུ་འཛིན་ན་ཡང་སྐྱེས་པ་གཞན་ལ་སེར་སྣ་མེད་པའི་སྒོ་ནས་བྱ་བར་རིགས་ཀྱི། བུད་མེད་འདི་ནི་ངའི་ཡིན་གྱི་གཞན་གྱི་མ་ཡིན་ཞེས་ཡོངས་སུ་འཛིན་ཅིང་རང་མི་སྤྱོད་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ཡང་སྐྱེས་པ་གཞན་ལ་ཕྲག་དོག་བྱེད་པ་འདི་ཀོ་ཅི་ཞིག་ཡིན་ཏེ། འདོད་ལྡན་ཁྱོད་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་ཆེད་དུ་བུད་མེད་ལ་རྟག་ཏུ་གུས་ཤིང་ཞེན་པ་བཞིན་དུ་རྟག་པར་ནི་མོ་དང་ལྷན་ཅིག་ཕྲད་པའི་མཐུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་ཆགས་ཅན་རྣམས་ཀྱང་ཡུད་ཙམ་ལོངས་སྤྱོད་ལས་དུབ་སྟེ་ཆགས་བྲལ་ལྟར་བུད་མེད་གཏོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་འདོད་ཆགས་ལ་བདེ་བ་ཡིན་ཞེས་འཇིག་རྟེན་ན་གྲགས་ལ། དེར་ཡང་བུད་མེད་མེད་པར་མི་འབྱུང་བས་བདེ་བའི་དོན་དུ་བུད་མེད་བསྟེན་པར་རིགས་སོ་ཞེ་ན། འདོད་ཆགས་ནི་བདེ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་འཇོམས་པའི་ཐབས་སུ་བུད་མེད་བསྟེན་པས་སོ། །གལ་ཏེ་འདོད་ཆགས་རང་བཞིན་གྱི་བདེ་བ་ཡིན་ན་དེ་འཇོམས་པའི་ཐབས་སུ་བུད་མེད་བསྟེན་པ་དག་གིས་དགོས་པ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། བདེ་བ་དོར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ཇི་ལྟར་བུར་ཡང་མ་མཐོང་བས་སོ། ། གལ་ཏེ་བུད་མེད་དང་ལྷ
Chinese
誰會把依附之言的智者當作衡量標準呢？ 像這樣，有貪欲的人們在年輕時，自己享受慾望的痛苦，即使那不是遠離貪欲，但在年老時，僅僅是回憶也會變得不想要，並且會感到厭惡。那麼，已經解脫的阿羅漢們，怎麼會極度鄙視貪欲的行為，並且不會感到痛苦呢？肯定會感到痛苦的。 第二個問題是：如果說女人的快樂是慾界中最殊勝的快樂，而它的原因是女人，因此應該完全佔有女人。那麼，貪欲的快樂並不是真正的快樂，因為它僅僅是被顛倒的念頭虛構為快樂而已。 像這樣，沒有貪欲的人沒有與女人相遇的快樂，而有貪欲的人，也會執著於並非真正可欲之物的對象。這種情況不會發生在不愚昧於事物本性的人身上。愚昧之人，其心總是背離事物本性，這樣的人怎麼能認識到真正的快樂呢？除了顛倒的念頭之外，一點快樂也無法認識到。 此外，即使為了享受而完全佔有女人，也應該以不嫉妒其他男人的方式來做。如果說「這個女人是我的，不是別人的」，這樣完全佔有，即使在自己不享受的時候，也嫉妒其他男人，這又是為什麼呢？有貪欲的你，為了享受而總是恭敬和執著於女人，但卻沒有能力總是和她相遇。像這樣，有貪欲的人們也會因為短暫的享受而疲憊，像遠離貪欲一樣捨棄女人。如果說貪欲被世人認為是快樂，而且沒有女人就無法產生，因此為了快樂應該依賴女人。那麼，貪欲不是快樂，因為為了摧毀它才依賴女人。如果貪欲是自性的快樂，那麼為了摧毀它而依賴女人就沒有必要了。因為從未見過有人說要捨棄快樂。 如果說和女人
English
Who would take a scholar of attached words as a standard? Like this, those with attachment, in their youth, experience the suffering of indulging in their desires, and even if that is not being free from attachment, in old age, merely remembering it becomes unwanted and causes aversion. So, how could the liberated Arhats not utterly despise the act of desire and not feel suffering? They certainly would feel suffering. The second point is: If it is said that the pleasure of women is the supreme pleasure in the desire realm, and its cause is women, therefore one should completely possess women, then the pleasure of desire is not truly pleasure, because it is merely fabricated as pleasure by a reversed mind. Like this, those without attachment have no pleasure in encountering women, and those with attachment also cling to objects that are not truly desirable. This situation does not occur to those who are not ignorant of the nature of things. A foolish person, whose mind always turns away from the nature of things, how can such a person recognize true pleasure? Apart from reversed thoughts, no pleasure can be recognized at all. Furthermore, even if one completely possesses women for the sake of enjoyment, it should be done in a way that does not cause jealousy towards other men. If one says, "This woman is mine, not someone else's," and completely possesses her, even when one is not enjoying her, and is jealous of other men, what is the reason for this? You who are attached, always respect and cling to women for the sake of enjoyment, but you do not have the power to always be with her. Like this, those with attachment also become weary from brief enjoyment and abandon women as if they were free from attachment. If it is said that desire is considered pleasure in the world, and it cannot arise without women, therefore one should rely on women for the sake of pleasure, then desire is not pleasure, because one relies on women to destroy it. If desire were the pleasure of its own nature, then there would be no need to rely on women to destroy it. Because it has never been seen that one should abandon pleasure. If it is said that with women
Tibetan
ན་ཅིག་སྦྱོར་བ་ལས་བདེ་བ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་བདེ་བ་གཞན་བུད་མེད་ལས་སྐྱེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་བུད་མེད་དང་སྦྱོར་བ་བདེ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ན་ཆགས་བཅས་དང་ཆགས་བྲལ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པར་འདོད་ཆགས་ཀྱི་བདེ་བ་སྐྱེ་དགོས་ན་དེ་ལྟ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་མ་ཡིན་ཡང་བསླབ་པ་ལ་གུས་པ་དག་ལ་བུད་མེད་ཀྱིས་བཙན་ཐབས་སུ་སྦྱར་ན་བདེ་བ་མི་སྐྱེ་ཞིང་ཡིད་གདུང་བར་འགྱུར་བས་སོ། །དེ་བས་ན་སྐྱེས་བུ་བུད་མེད་དང་ལྷན་ཅིག་སྦྱོར་བ་ན་ཡང་བདེ་བ་དེ་ནི་དབང་པོ་གཉིས་སྦྱོར་བ་དང་། དེ་ལས་གཞན་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ཀུན་རྟོག་དང་བཅས་པ་ལས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ན། དེའི་རྒྱུ་མཛའ་མོ་བསྟེན་པ་འདི་ཉིད་ཁོ་ན་ཡིན་ཞེས་བླུན་པོ་མིན་པ་མཁས་པ་སུ་ཞིག་འཛིན་པར་བྱེད་དེ། བླུན་པོ་ཁོ་ནས་འཛིན་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་འདོད་ཆགས་དེ་ལྟར་ཤིན་ཏུ་སྨད་པ་ཡིན་ན་ཆགས་ཅན་རྣམས་ཡང་དང་ཡང་དུ་ཅིའི་ཕྱིར་སྤྱོད། དེ་བས་ན་འདོད་ཆགས་བདེ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འདོད་ལྡན་འདོད་ཆགས་སྤྱོད་པ་ནི་བདེ་བའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་མ་ཡིན་གྱི། འདོད་ཆགས་ཀྱི་དུག་གིས་བློ་གྲོས་ཀྱི་མིག་ལྡོངས་པས་འདོད་པའི་སྐྱོན་མི་མཐོང་བས་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་གཡན་པ་ཚབས་ཆེན་པོས་ཐེབས་པའི་མཛེ་བོ་དག གཡན་པ་འཕྲུག་པའི་ཉེས་པ་མེ་དབལ་འབར་བ་དང་པགས་པ་བཤུས་པ་དང་ཁྲག་དང་ཆུ་སེར་འཛག་པའི་ཉེས་པ་མི་མཐོང་བར་ཡང་དང་ཡང་དུ་འཕྲུག་ཅིང་དེ་ལས་མི་ལྡོག་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་འདོད་ཆགས་ཀྱི་གཡན་པ་དང་བྲལ་བའི་འཕགས་པ་ཆགས་བྲལ་རྣམས་ལ་ཆགས་ཅན་རྣམས་གཡན་པ་ཚབས་ཆེན་པོས་ཐེབས་པའི་མཛེ་ནད་ཅན་ལྟར་ཆགས་ཅན་སྡུག་བསྔལ་དང་ལྡན་པ་ཁོ་ནར་སྣང་གི་བདེ་བ་དང་ལྡན་པར་མི་སྣང་ངོ་། །གལ་ཏེ་འདོད་པ་མི་གཙང་བ་ཡིན་ཡང་ཆགས་ཅན་འདོད་པ་ཉེ་བར་སྤྱོད་པར་འདོད་པ་དག་བུད་མེད་དང་ཕྲད་པའི་ཚེ་དེའི་མགོ་བོར་རྟིང་པས་བསྣུན་པ་དང་མཆིལ་མ་འཐོར་བ་སོགས་ཀྱི་བརྙས་པ་བཟོད་པར་བྱེད་ཀྱང་། སླར་དེ་ལ་བསྟོད་སྒྲའི་ཚིག་ལ་སོགས་པ་ལུས་ངག་གི་གཡོ་བ་དེ་བདེ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དཔེར་ན་མགོན་མེད་ཅིང་བཀྲེས་པ་དང་སྐོམ་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ཉེན་ཅིང་ཕོངས་པ་རྣམས་ལ་མུ་གེའི་ནོར་ཅན་དག་ལ་ཆེས་ཕོངས་པའི་ལུས་ངག་གི་གཡོ་བ་སྟོན་ཅིང་། ཕྱུག་པོ་བརྩེ་བ་མེད་པ་དག་གིས་ལན་བརྒྱར་བརྙས་སུ་ཟིན་ཀྱང་འདི་དག་གིས་བདག་ཅག་ལ་ཕྱིས་ཅུང་ཟད་ཅིག་སྟེར་རམ་སྙམ་ནས་བརྙས་པའི་གནས་དེ་དག་དང་དུ་ལེན་པའི་ལུས་ངག་གི་གཡོ་བག་དང་། ཆགས
Chinese
如果有人说，因为刹那的结合产生快乐，所以其他的快乐是从女人那里产生的。如果和女人结合是快乐的原因，那么有贪欲和没有贪欲的所有人都应该没有差别地产生贪欲的快乐，但事实并非如此。即使没有脱离贪欲，对于那些尊敬戒律的人，如果女人强行结合，也不会产生快乐，反而会感到痛苦。因此，即使男人和女人一起结合，快乐也是由两个根源的结合，以及由此产生的非如理作意的分别念所产生的。如果说其原因是仅仅依靠爱人，那么除了愚人之外，哪位智者会接受呢？只有愚人才会接受。如果贪欲如此被强烈谴责，那么有贪欲的人为什么还要一次又一次地行淫呢？因此，贪欲是快乐吗？有贪欲的人行淫并不是因为它是快乐的本性，而是因为贪欲的毒药蒙蔽了智慧的眼睛，看不到欲望的过患。例如，患有严重瘙痒的麻风病人，看不到抓挠瘙痒的坏处，如火烧、皮开、流血和脓水，仍然一次又一次地抓挠，无法停止。因此，对于脱离贪欲瘙痒的圣者和无贪欲者来说，有贪欲的人就像患有严重瘙痒的麻风病人一样，只看到贪欲者充满痛苦，而看不到快乐。如果欲望是不净的，但有贪欲的人想要亲近欲望，在与女人相遇时，即使忍受了被用脚踢头、被吐唾沫等侮辱，但之后对她赞美等身语的谄媚也是快乐吗？例如，对于无依无靠、遭受饥渴痛苦、贫穷的人来说，他们向拥有粮食的富人展示极其贫困的身语谄媚。即使被无情的富人侮辱了上百次，他们仍然认为这些人或许会给我们一点东西，于是接受侮辱，表现出身语的谄媚和贪欲。
English
If someone says that because happiness arises from momentary union, other happiness is born from women. If union with a woman is the cause of happiness, then all those with and without desire should experience the happiness of desire without distinction, but that is not the case. Even if one has not abandoned desire, if a woman forcibly unites with those who respect discipline, happiness will not arise, and the mind will be distressed. Therefore, even when a man and a woman unite, that happiness arises from the union of the two faculties and from the non-virtuous thoughts that arise from it. If one says that the cause of this is solely relying on a lover, which wise person other than a fool would accept this? Only a fool would accept it. If desire is so strongly condemned, why do those with desire engage in it again and again? Therefore, is desire happiness? Those with desire do not engage in desire because it is the nature of happiness, but because the poison of desire has blinded the eye of wisdom, and they do not see the faults of desire. For example, a leper afflicted with severe itching does not see the harm of scratching the itch, such as burning like fire, skinning, bleeding, and oozing pus, and yet scratches again and again, unable to stop. Therefore, to the noble ones and those without desire who are free from the itch of desire, those with desire appear only as lepers afflicted with severe itching, full of suffering, and not as those with happiness. If desire is impure, but those with desire wish to engage in it closely, even if they endure insults such as being kicked in the head and spat upon when meeting a woman, is the flattery of body and speech, such as praising her afterwards, happiness? For example, to those who are helpless, suffering from hunger and thirst, and impoverished, they show extreme bodily and verbal flattery to the wealthy who possess grain. Even if they are insulted hundreds of times by the merciless rich, they still think that these people might give us something later, and so they accept the insults, showing bodily and verbal flattery and desire.