Tibetan
པས་ནི་རྒྱུན་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པར་མི་བྱའོ། ། གཉིས་པ་གཞན་གྱི་འཆི་བ་ལ་མྱ་ངན་མི་རིགས་པ་ལ་མདོར་བསྟན་པ་དང་། དེ་བརྒལ་ལན་གྱིས་གཏན་ལ་དབབ་པ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་ནི། རྒ་ཤི་མི་འདོད་པ་ཡིན་མོད། དེ་ལྟ་ན་ཡང་དེ་གཉིས་ཇི་ལྟ་བུ་ལ་ཡོད་པ་མྱ་ངན་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་པ་ལྟར་རང་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། བདག་ཉིད་འཆི་བའི་ཆོས་ཅན་དུ་གྱུར་པ་དེས་ནི་འཆི་བ་ལས་འདའ་བའི་བྱ་བ་མ་བྱས་པའི་ཕྱིར་ཁྱོད་རང་ཉིད་འཆི་བ་ལ་མྱ་ངན་བྱ་བར་འོས་ཀྱི། བུ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཤི་བ་ལ་དེའི་ཕྱིར་དུ་ཅི་སྟེ་མྱ་ངན་བྱེད་དེ་མི་རིགས་སོ། །འདི་ལྟར་གང་ཞིག་རང་འཆི་བདག་ལས་འདས་པ་དེ་ནི་གཞན་འཆི་བ་ལ་མྱ་ངན་རིགས་ན། རང་ཉིད་འཆི་བདག་གི་སྤྱོད་བྱར་གྱུར་བཞིན་དུ། གཞན་འཆི་བདག་གིས་སྤྱོས་ཞེས་སྨྲ་བ་པོ་ནི་ཇི་ལྟར་བུར་ན་དམ་པ་གཞན་གྱིས་སྨད་པར་འོས་པར་མི་འགྱུར། དེ་བས་ན་གཞན་དག་འཆི་བར་མཐོང་བ་ན་བདག་ཀྱང་དེ་དང་འདྲའོ་ཞེས་ངེས་པར་བྱས་ནས་བག་ཡོད་པར་བྱའི། རྟག་ཏུ་མྱ་ངན་གྱི་ཁང་བུར་ཞུགས་ནས་དགེ་བའི་ཕྱོགས་ཉམས་པར་མི་བྱའོ། །གཉིས་པ་ལ་དྲུག་གི དང་པོ་མ་དྲིས་པར་འགྲོ་བ་མྱ་ངན་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་པ་དགག་པ་ནི། དེ་ལྟ་ན་ཡང་བུར་ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་མ་དྲིས་པར་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་དུ་འགྲོ་བ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གང་གི་ཚེ་སེམས་ཅན་འགའ་ཞིག་ཁྱོད་ཀྱིས་བདག་གི་བུ་གྱིས་ཤིག་ཅེས་མ་བཅོལ་བར་རང་ཉིད་འདོད་རྒྱལ་དུ་བུར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ཏུ་འགྲོ་འདོད་པ་ན་ཡང་བདག་འགྲོའོ་ཞེས་མ་དྲིས་པར་རང་འདོད་ཙམ་གྱིས་འགྲོ་བ་རིགས་པར་མི་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། འོང་བ་དང་འགྲོ་བ་གཉིས་ཀ་འདོད་རྒྱལ་དུ་སྤྱོད་པ་དེའི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པས་སོ། །ཡང་ན་འདིས་འགྲོ་བ་མ་དྲིས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། འདིས་ཡིག་འབྲུ་མེད་པར་ཕ་རོལ་ཏུ་འགྲོ་སྐལ་བགོས་མོད་ཀྱི། ཁྱོད་རང་ཉིད་གཏི་མུག་པའི་ཕྱིར་བུའི་འགྲོ་བའི་སྐལ་བ་བགོས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པར་ཟད་དོ། །འདིའི་འགྲོ་བའི་སྐལ་བ་བགོས་པའི་རྣམ་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། འདིའི་ཕ་རོལ་ཏུ་འགྲོ་བ་སྤྲོ་བ་ཉིད་སྐད་ཅིག་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་འབྲེལ་བ་ཡོངས་སུ་སྒྱུར་པས་བྱས་པ་རྒས་ཤིང་འཁོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། ། གཉིས་པ་ཆགས་པ་མྱ་ངན་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་པ་དགག་པ་ནི། དེ་ལྟ་ན་ཡང་བུ་ལ་ཆེས་ཆགས་པ་ཉིད་ཕའི་མྱ་ངན་གྱི་རྒྱུར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། བུ་ལ་ཧ་ཅང་ཆགས་པ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། ཇི་ལྟར་ཕ་ལ་སྙིང་དུ་སྡུག་པ་དེ་ལྟར་བུ་དེས་ཕ་ལ་སྡུག་
Chinese
因此，不应执着于常。第二，对于不应为他人的死亡而悲伤，有简要的指示，以及通过辩驳来确定。第一点是：虽然不希望衰老和死亡，但如果认为衰老和死亡是悲伤的原因，而自己却没有，这是不对的。因为你自己已经成为具有死亡之法的人，没有做过超越死亡的行为，所以你应该为自己的死亡而悲伤。为什么为儿子等人的死亡而悲伤呢？这是不应该的。如果有人自己超越了死亡之主，那么为他人的死亡而悲伤是可以理解的。但是，自己仍然是死亡之主的行为对象，却说别人被死亡之主所斥责，这样的人怎么不会受到其他圣者的责备呢？因此，当看到其他人死亡时，应该确定自己也会如此，从而保持谨慎。不要总是进入悲伤的房间，从而损害善的一面。第二部分有六点。第一点是驳斥未经询问而离去是悲伤的原因：如果说未经询问而被当作儿子而前往来世是痛苦的原因，那么，当某个众生没有被你要求“请做我的儿子”而自愿成为你的儿子时，当他想要前往来世时，也没有询问你“我要走了”，就自作主张地离去，这是不合理的。因为来和去都是随意的，这是它的本性。或者，这也不是未经询问而离去，因为他已经无字地分配了前往来世的份额。只是因为你自己的愚痴，没有意识到儿子离去的份额已经被分配了。那么，分配离去份额的方式是怎样的呢？他前往来世的喜悦，通过一刹那接一刹那的连续转变，由衰老和衰弱本身来显示。第二点是驳斥执着是悲伤的原因：如果说对儿子的极度执着是父亲悲伤的原因，那么，对儿子的过度执着也是不合理的。儿子像父亲一样可爱，儿子也应该像父亲一样可爱
English
Therefore, one should not cling to permanence. Second, regarding why one should not grieve for the death of others, there is a brief instruction, as well as a determination through refutation. The first point is: Although one does not wish for aging and death, if one thinks that aging and death are the cause of sorrow, and one does not have them oneself, that is not right. Because you yourself have become a being with the nature of death, and have not done the act of transcending death, you should grieve for your own death. Why grieve for the death of sons and others? This is not appropriate. If someone has transcended the lord of death himself, then it is understandable to grieve for the death of others. However, while oneself is still the object of the lord of death's actions, to say that others are rebuked by the lord of death, how can such a person not be blamed by other noble ones? Therefore, when seeing others die, one should determine that one will also be like that, and thus remain vigilant. Do not always enter the room of sorrow, thereby harming the side of virtue. The second part has six points. The first point is to refute that leaving without asking is the cause of sorrow: If it is said that going to the next world without being asked, after being taken as a son, is the cause of suffering, then, when a certain sentient being has not been asked by you, "Please be my son," and voluntarily becomes your son, when he wants to go to the next world, he does not ask you, "I am leaving," and leaves on his own accord, this is unreasonable. Because both coming and going are arbitrary, this is its nature. Or, this is also not leaving without asking, because he has already wordlessly allocated the share of going to the next world. It is just because of your own ignorance that you do not realize that the share of the son's departure has been allocated. So, what is the manner of allocating the share of departure? His joy of going to the next world, through the continuous transformation from one moment to the next, is shown by aging and weakening itself. The second point is to refute that attachment is the cause of sorrow: If it is said that extreme attachment to a son is the cause of the father's sorrow, then excessive attachment to a son is also unreasonable. Just as the father is dear to the son, the son should also be dear to the father.
Tibetan
པ་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་ཇི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་བུ་ལ་སོགས་པ་འོག་མ་དག་ལ་སྲེད་པ་ལྷུང་བ་དེ་ལྟར་ཕ་ལ་སོགས་པ་གོང་མ་ལ་སྲེད་པ་འཛེགས་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་དང་། སྲེད་པ་ཇི་བཞིན་དུ་ལས་ཀྱིས་འཕེན་པའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་འདི་ནི་སྐྱེ་གནས་འོག་ནས་འོག་ཏུ་འགྲོ་བ་དེའི་ཕྱིར་མཐོ་རིས་ཀྱང་རྙེད་པར་དཀའ་ན་ཐར་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས། དེ་བས་ན་ཕ་མ་ལ་སོགས་པ་བླ་མ་ལ་གུས་པའི་ཆགས་པ་ལྷུར་བླང་བར་བྱའོ། །གཞན་ཡང་བུ་ལ་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་འདི་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་བུ་ལ་ཡིན་ནམ་འོན་ཏེ་མི་མཐུན་པ་ལ་ཡིན། དེ་ལ་གང་གི་ཚེ་བུ་ཕའི་རྗེས་སུ་མི་མཐུན་ཞིང་ངོར་མི་འཇུག་པ་དེའི་ཚེ་ཕ་དགའ་ཡང་བུ་ལ་སྡུག་ཅིང་ཆགས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ལ་ཆགས་པ་དེའི་ཚེ་ངའི་ངོར་འཇུག་གོ་ཞེས་དེའི་ལན་དུ་ཆགས་པ་སྐྱེ་ན་ནི་ལག་རྗེ་ལུས་རྗེའི་ཚོང་པ་དང་འདྲ་བའི་ཆགས་པ་འབའ་ཞིག་སྐྱེ་བར་ཟད་ཀྱི་བུའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་ཆགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་རྗེས་སུ་མཐུན་མི་མཐུན་ལ་མི་ལྟོས་པར་བུ་ལ་ཕའི་ཆགས་པ་བརྟན་པ་ཉིད་དུ་ཡོད་དོ་ཞེ་ན་ཆགས་པ་ལ་བརྟན་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཆགས་ཡུལ་བུ་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་བས་བསྐྱེད་པའི་སྡུག་བསྔལ་ནི་མི་རྣམས་ཀྱི་སྙིང་ལས་མྱུར་དུ་ལྡོག་པར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་ཆགས་པ་ལའང་མི་བརྟན་པ་ཉིད་ལྟོས་ཏེ་མི་བརྟན་པར་མངོན་ཏེ། གལ་ཏེ་ཆགས་པའི་འཆིང་བ་ལྷོད་པར་མ་གྱུར་ན་དེས་བསྐྱེད་པའི་སྡུག་བསྔལ་ལྡོག་པར་མི་འགྱུར་བ་ལ་འབྲས་བུ་སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་བར་མཐོང་བ་ཡིས་རྒྱུ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བར་ཡང་མཚོན་པ་ཡིན་ནོ། ། གསུམ་པ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ངོར་མྱ་ངན་བྱ་བ་དགག་པ་ནི། ཅི་སྟེ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ལུགས་ལ་ལྟོས་ནས་མྱ་ངན་གྱིས་གཟིར་བར་བྱ་དགོས་སོ་ཞེ་ན། འཇིག་རྟེན་མཐུན་འཇུག་གི་ངོར་ལུས་བསྒྱུར་བ་ལ་སོགས་པ་གནོད་པས་བདག་ཉིད་ལ་གཟིར་བ་བྱས་ཟིན་ཀྱང་ཡོན་ཏན་འགའ་ཡང་མེད་སྙམ་དུ་ཤེས་བཞིན་དུ་ཁྱོད་བདག་ཉིད་ལ་ཕྱི་ཚུལ་འཆོས་པའི་གཟིར་བ་ཐོབ་པར་བྱེད་ན། ཕྱི་ཚུལ་འཆོས་པ་དེ་ཡང་བླུན་པོ་གཡོན་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་བསྟེན་པའི་ལམ་ཡིན་པས་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བདག་ཉིད་ལ་སྤྱད་པར་མི་རིགས་སོ། །བཞི་པ་འབྲེལ་བ་ཐོབ་འདོད་མྱ་ངན་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་པ་དགག་པ་ནི། གལ་ཏེ་གཟིར་བ་ལ་ཡོན་ཏན་འགའ་ཡང་མེད་མོད་ཀྱི། དེ་ལྟ་ན་ཡང་བུ་ལ་སོགས་པ་སྡུག་པ་དང་ལྷན་ཅིག་འབྲེལ་བ་ཐོབ་པར་འདོད་པ་ན། དེ་ལས་བྱུང་བའི་གཟིར་བ་ཡང་སྤང་དུ་མེད་དོ་ཞེ་ན། འཇིག་རྟེན་འདི
Chinese
不是生。因此，就像世间对儿子等下等的事物产生贪恋一样，对父亲等上等的事物产生贪恋是不可能的。因为贪恋就像业一样牵引着，所以这个世界是从下等生处走向下等，因此即使是天界也难以获得，更何况是解脱呢？因此，应该重视对父母等上师的恭敬之情。此外，对儿子的依恋，是对顺从的儿子，还是对不顺从的儿子？对此，当儿子不顺从父亲，不听从时，即使父亲高兴，也不会对儿子感到悲伤和依恋。如果对顺从的人产生依恋，并以此回答说“他听从我的话”，那么只会产生像手脚交易一样的依恋，而不是因为儿子的缘故而产生依恋。如果说无论顺从与否，父亲对儿子的依恋都是坚定的，那么依恋是没有坚定的。因为与依恋的对象儿子等分离所产生的痛苦，人们的心很快就会改变。因此，依恋也依赖于不坚定，并且显现为不坚定。如果依恋的束缚没有放松，那么它所产生的痛苦就不会消失，看到果实与痛苦分离，也表明原因与依恋分离。 第三，驳斥世间上的悲伤行为：如果说应该按照世间的习俗而感到悲伤，那么即使按照世间的习俗，改变身体等有害的行为已经折磨了自己，并且明明知道没有任何功德，你却让自己获得外表上的折磨。外表上的装饰也是愚蠢狡诈之人所遵循的道路，因此智者不应该对自己使用。第四，驳斥渴望获得关系是悲伤的原因：如果说折磨没有任何功德，但是，即使如此，也想和儿子等可爱的人一起获得关系，那么由此产生的折磨也是无法避免的。这个世界
English
is not born. Therefore, just as worldly beings develop attachment to lower things like sons, it is impossible to develop attachment to higher things like fathers. Because attachment pulls like karma, this world goes from lower birth places to lower ones, so even heaven is difficult to attain, let alone liberation. Therefore, one should cherish respect and attachment to parents and other superiors. Furthermore, is this attachment to a son for a son who is obedient or for one who is disobedient? In this regard, when a son is disobedient to his father and does not listen, even if the father is happy, he does not feel sad or attached to the son. If attachment arises for one who is obedient, and in response it is said, "He listens to me," then only attachment like a transaction of hands and feet arises, and it is not attachment because of the son. If it is said that regardless of obedience or disobedience, the father's attachment to the son is always firm, then attachment is not firm. Because the suffering caused by separation from the object of attachment, such as a son, is seen to quickly turn away from people's hearts. Therefore, attachment also depends on impermanence and manifests as impermanent. If the bonds of attachment are not loosened, then the suffering it produces will not cease, and seeing the fruit separated from suffering also indicates that the cause is separated from attachment. Third, refuting the practice of mourning in the world: If it is said that one should grieve according to worldly customs, then even according to worldly customs, harmful actions such as changing the body have already tormented oneself, and even though one knows that there is no merit, you allow yourself to be afflicted by external adornment. External adornment is also a path followed by foolish and deceitful people, so wise people should not use it on themselves. Fourth, refuting the desire to obtain relationships as the cause of sorrow: If it is said that torment has no merit, but even so, one desires to obtain a relationship with beloved ones such as sons, then the torment that arises from this cannot be avoided. This world