Tibetan
་ལས་ཉོན་གྱི་དབང་གིས་འགྲོ་བ་དེ་དང་དེར་འཁོར་བ་ན་སྐྱེ་བ་གཞན་དག་བུ་དང་བུ་མོ་ལ་སོགས་པར་གྱུར་ནས་སྔར་ཕ་རོལ་ཏུ་འགྲོ་བ་ན། ཕ་མ་ལ་སོགས་པའི་ཉེ་དུ་རྣམས་ལ་བྲལ་བས་བསྐྱེད་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྣམ་པ་འགེད་པ་ལྟར་བྱེད་ཅིང་ཡོངས་སུ་འཁྱམ་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་འཇིག་རྟེན་པ་རྣམས་སྡུག་བསྔལ་མེད་པ་དང་དེ་འདོད་པ་ཞིག་ཡིན་ན་སྡུག་བསྔལ་འགེད་པ་རིགས་པ་ཞེ་ན། སྡུག་བསྔལ་མི་འདོད་ཅིང་རང་བཞིན་གྱིས་སྡུག་བསྔལ་བར་གྱུར་པའི་སྐྱེ་བོ་ལ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྣམ་པ་འགེད་པས་ཅི་ཞིག་བྱ་སྟེ་དགོས་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་མཁས་པ་སུ་ཞིག་སྡུག་བསྔལ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་འོང་བའི་བུ་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་བ་ལ་མྱ་ངན་བྱེད་པར་འགྱུར། ལྔ་པ་ལྷན་ཅིག་འདུ་བ་ལ་ཆགས་པ་དགག་པ་ནི། གལ་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འབྲལ་བ་ལ་མི་དགའ་བ་ཡིན་ཡང་། བདེ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་འདུ་བ་ལ་དགའ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གང་གིས་སྡུག་བསྔལ་དང་ལྷན་ཅིག་རྒྱུ་བའི་འདུ་བ་ལ་དགའ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འབྲལ་བ་ལ་ཡང་ཇི་ལྟར་དགའ་བ་མ་ཡིན་ཏེ་དགའ་བར་བྱ་དགོས་ཏེ། གང་ལ་འདུ་བ་ཡོད་པ་དེ་ལ་གདོན་མི་ཟ་བར་འབྲལ་བ་ཡོད་པས་འདུ་བ་དང་འབྲལ་བ་ལྷན་ཅིག་ཏུ་རྒྱུ་བར་སྣང་བ་མིན་ནམ་སྟེ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེར་ན་བཀྲ་ཤིས་མ་དང་རྣ་ནག་མ་བཞིན། དེ་བས་འདུ་བ་བདེ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ཡང་མཐར་ངན་པའི་ཕྱིར་དེ་གཉིས་ཀ་དང་བྲལ་བའི་རྣམ་གྲོལ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱའོ། །གལ་ཏེ་འབྲལ་བར་ངེས་ཀྱང་ཐོག་མར་འགྲོགས་པ་ཡུན་རིང་བའི་ཕྱིར་དེ་ལ་རྩིས་མེད་དོ་ཞེ་ན། འཁོར་བ་ན་མ་རིག་པ་དང་ལྡན་པའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱི་འདས་པའི་དུས་ལ་ཐོག་མ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞིང་མ་འོངས་པའི་དུས་ལ་ཡང་ཐ་མ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་གཉིས་ཀ་ཡང་བྲལ་བས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཡིན་ཞིང་། སྡུག་པ་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་འདུ་བ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་ཏེ། འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་གིས་འཇིག་པའི་ཕྱིར། དེ་བས་ན་རྒྱུ་མཚན་ཅིས་ནི་ཁྱོད་ཀྱིས་དུས་ཐུང་ངུར་གྱུར་པའི་འདུ་བ་མཐོང་ནས་དེ་ལ་ཆགས་ཤིང་རིང་པོར་གྱུར་ཀྱང་འདས་མ་འོངས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་བྲལ་བ་མཐོང་བ་མིན་ཞིང་དེ་ལ་སྐྱོ་བར་མི་བྱེད། དེའི་ཕྱིར་སྐད་ཅིག་ཙམ་གྱི་འདུ་བ་ལ་དགའ་བ་དེས་ནི་ཐོག་མཐའ་མེད་པས་བསྡུས་པའི་འབྲལ་བ་ལ་ཤིན་ཏུ་སྐྱོ་བར་བྱ་དགོས་སོ། ། དྲུག་པ་དུས་ཚིགས་ལ་ཆགས་པ་དགག་པ་ནི། གལ་ཏེ་འབྲལ་བ་རིང་མོད། དེ་ལྟ་ན་ཡང་སོས་ཀའི་མེ་ཏོག་རྒྱས་པ་དང་སྟོན་དུས་ཟླ་བ་གས
Chinese
由于烦恼的力量，众生在轮回中不断转生，变成各种各样的生命，如儿子和女儿等。当他们先前往他处时，会像散布父母等亲属因离别而产生的痛苦一样，四处游荡。如果世间的人们没有痛苦并且想要没有痛苦，那么散布痛苦才是合理的。然而，对于不想要痛苦并且本质上就是痛苦的众生，散布痛苦的形态又有什么用呢？没有任何必要。因此，哪位智者会因为带来痛苦的儿子等离别而感到悲伤呢？第五，驳斥对共同聚集的贪执：如果因为是痛苦之因而不喜欢离别，那么因为是快乐之因而喜欢聚集，这种说法对吗？是什么原因让你喜欢与痛苦一同产生的聚集呢？对于离别，你又怎么会不喜欢呢？应该喜欢才对。因为凡是有聚集的地方，就必然有离别，聚集和离别不是同时显现的吗？这是因为它们是相互依存的。例如吉祥女和黑女一样。因此，即使聚集是快乐之因，但最终是痛苦的，所以应该显现脱离这两者的解脱。如果说虽然知道终将离别，但因为最初的相处时间很长，所以对此不以为意，这种说法对吗？在轮回中，无明众生的过去没有开始，未来也没有终结。这两者都被离别彻底分隔。与可爱的人们共同聚集只是短暂的一瞬间，因为一切有为法都是刹那生灭的。因此，你有什么理由只看到短暂的聚集而执着，却看不到被过去和未来所包含的漫长离别，并且不为此感到厌倦呢？因此，对于短暂的聚集感到欢喜，就应该对被无始无终所包含的离别感到非常厌倦。第六，驳斥对时节的贪执：如果说离别是漫长的，即便如此，还有春季鲜花盛开和秋季月亮皎洁
English
Due to the power of afflictions, beings transmigrate in samsara, taking on various forms of life, such as sons and daughters. When they go elsewhere, they wander around as if scattering the suffering caused by separation from relatives such as parents. If worldly people were without suffering and desired to be without suffering, then scattering suffering would be reasonable. However, what is the use of scattering forms of suffering upon beings who do not want suffering and are by nature suffering? There is no need whatsoever. Therefore, which wise person would grieve over the separation from sons and others who bring about suffering? Fifth, refuting attachment to being together: If it is said that one dislikes separation because it is the cause of suffering, but likes being together because it is the cause of happiness, is this correct? What is it that makes you like being together, which arises together with suffering? How can you not also like separation? You should like it. Because wherever there is being together, there is inevitably separation, do not being together and separation appear together? This is because they are interdependent. For example, like the auspicious woman and the black woman. Therefore, even if being together is the cause of happiness, it ultimately leads to suffering, so one should manifest liberation from both. If it is said that although one knows that separation is certain, one disregards it because the initial companionship is long, is this correct? In samsara, there is no beginning to the past for beings with ignorance, and there is no end to the future. Both of these are completely separated by separation. Being together with loved ones is only a momentary instant, because all conditioned phenomena are momentary and disintegrating. Therefore, what reason do you have to see only the short-lived being together and be attached to it, but not see the long separation encompassed by the past and future, and not be weary of it? Therefore, being happy with a momentary being together, one should be extremely weary of the separation encompassed by beginninglessness and endlessness. Sixth, refuting attachment to seasons: If it is said that separation is long, but even so, there are spring flowers blooming and autumn moons shining
Tibetan
ལ་བ་ལ་སོགས་པ་དུས་ཚིགས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པས་སེམས་ཁྲིད་པས་དེ་ལ་རྩིས་གདབ་མེད་པས་སྐྱོ་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། སྐད་ཅིག་དང་ཐང་ཅིག་དང་ཡུད་ཙམ་ལ་སོགས་པས་བསྡུས་པའི་དུས་དགུན་དང་དཔྱིད་ལ་སོགས་པ་དེ་རྣམས་ནི་ངེས་པར་དགྲ་དང་འདྲ་བར་འགྱུར་ཏེ། དུས་དེ་དག་རིམ་གྱིས་མངོན་པར་འཕེལ་བས་ཁྱོད་ཀྱི་གསོན་པའི་སྐད་ཅིག་རྣམས་ཟད་པར་བྱེད་པས་སོ། །དེས་ན་སྲོག་འཕྲོག་པར་བྱེད་པའི་དགྲར་གྱུར་པའི་དུས་དེ་དག་ལ་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་ཁྱོད་འདོད་ཆགས་པར་མི་བྱ་སྟེ། ཅི་ཙམ་དུས་འདས་པ་དེ་ཙམ་དུ་འཆི་བ་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་སྒོ་ནས་བག་ཡོད་པ་ལ་བརྩོན་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ཕན་ཡོན་ནི། དེ་ལྟར་འཆི་བ་རྗེས་སུ་དྲན་ཞིང་སྡུག་པ་དང་བྲལ་བ་སོགས་ཟག་བཅས་ཀྱི་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་ཡིད་འབྱུང་ཞིང་སྐྱོ་བར་གྱུར་པ་དེས་ནི་འདི་ཐམས་ཅད་ངེས་པར་བོར་ནས་ཁྱིམ་ནས་ཁྱིམ་མེད་པར་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ་ནགས་སུ་གནས་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་དེ་རིགས་པ་བདེན་མོད། གཉེན་འདུན་དང་འབྲལ་བ་དཀའ་བས་དེ་མི་ནུས་སོ་ཞེ་ན། བློ་ངན་ཁྱོད་གཉེན་བཤེས་དང་བྲལ་བའི་འཇིགས་པ་ཡིས་ཁྱིམ་ནས་ངེས་པར་མི་འབྱུང་ན། ཁྱོད་མི་འདོད་བཞིན་དུ་འཆི་བདག་གིས་གཉེན་འདུན་རྣམས་དང་བྲལ་བར་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་མཁས་པ་ཤེས་རབ་ཅན་སུ་ཞིག་རང་གིས་གདོན་མི་ཟ་བར་ངེས་པར་བྱ་དགོས་པའི་བྱ་བ་རང་དད་པས་མི་བྱེད་པར་གཞན་གྱིས་ཆད་པས་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་འཆི་བདག་གི་ཆད་པར་མ་བསྐུལ་བར་རང་གི་འདོད་པས་གཉེན་འདུན་སོགས་བཏང་སྟེ་ནགས་སུ་འགྲོ་བར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་རྩ་ལག་རྣམས་གདོན་མི་ཟ་བར་བཏང་དགོས་མོད། དེ་ལྟ་ན་ཡང་བུ་བསྐྱེད་དེ་ལང་ཚོ་རྫོགས་པ་དང་བག་མ་བླངས། ཁྱིམ་གྱི་ཁུར་དབོག་པ་སོགས་རྫོགས་པར་བྱས་ནས་ངེས་པར་འགྲོ་བར་བྱའོ་ཞེ་ན། ཁྱོད་བུ་བསྐྱེད་པ་བྱ་བའི་འཕྲོ་ཅུང་ཟད་ཡོད་པ་འདི་བྱས་ནས་གསལ་བར་ཏེ་ངེས་པར་ནགས་སུ་འགྲོ་བར་བྱའོ་སྙམ་དུ་སེམས་ན། བུ་བག་མ་བླང་བ་སོགས་གང་ཞིག་བྱས་ཀྱང་མཐར་དེ་དག་བཏང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ན་སླར་ཡང་དེ་བྱས་པ་ལ་ཡོན་ཏན་ཅི་ཞིག་ཡོད། དེས་ན་འདི་ནི་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དཔེར་ན་བཀྲུས་ཏེ་དོར་བ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ནགས་སུ་འགྲོ་བ་གཙོ་བོ་ཡིན་ཡང་བདག་དང་བདག་གི་བ་ལ་ཆགས་པས་དེ་ལ་འཇིགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ཤེས་རབ་ཅན་གང་ལ་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ལུང་དང་རིགས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་བདག་ནི་འཆིའོ་སྙམ་དུ་ངེས་པར་སེམས་པ་ཡོད་པ་དེ་ནི། འདུ་འཛི་སྤངས་པས་སྲོག་ལ་ཡང་ཆགས་པ་ཡོངས་སུ་བ
Chinese
如果说，因为薰衣草等时节的圆满而心生欢喜，对此不加以考虑，就不会感到厌倦吗？实际上，由刹那、瞬间、须臾等组成的冬、春等时节，必定会变得如同敌人一般。因为这些时节逐渐增长，会耗尽你活着的每一刻。因此，对于这些夺取生命的敌人般的时节，无论如何你都不应该贪恋。逝去的时间越多，就越应该通过忆念死亡来努力保持谨慎。第二，利益是：如此忆念死亡，对痛苦和分离等有漏之事物心生厌离，就会因此而舍弃一切，从在家出家，住在森林中。如果说，这个道理虽然正确，但因为难以与亲友分离，所以做不到。愚蠢的人啊，如果你因为害怕与亲友分离而不愿离开家，那么即使你不愿意，死主也会让你与亲友分离。因此，哪位有智慧的贤者会不自愿地去做那些自己明明知道必须要做的事情，而是被迫去做呢？因此，不要被死主的惩罚所驱使，而要自愿地放弃亲友等，前往森林。如果说，肢体等无论如何都必须放弃，即使如此，也要先生儿育女，待到青春圆满，娶妻，承担家庭的重担等都完成后，再离开。如果你认为，生儿育女这些尚未完成的事情完成后，再明确地、肯定地前往森林。那么，无论生儿育女还是娶妻等，最终都要放弃，那么再次做这些事情又有什么意义呢？因此，这并不是应该做的事情。例如，就像洗完之后又丢弃一样。如果说，前往森林虽然是主要的，但因为贪恋自身和属于自己的事物，所以会对此感到恐惧。那么，对于那些有智慧的人，应该遵循如上所说的教言和道理，并且确信自己终将一死，这样的人，因为远离了喧嚣，甚至连对生命的贪恋也会完全
English
If you say that because you are led by your mind with the perfection of seasons such as lavender, you do not consider it and will not become weary, then those seasons such as winter and spring, which are composed of moments, instants, and brief moments, will certainly become like enemies. Because those times gradually increase, they will exhaust your moments of living. Therefore, you should not be attached to those times that have become enemies that take away life in any way. The more time passes, the more you should strive to be mindful through remembering death. Secondly, the benefit is: Thus, remembering death and becoming disgusted and weary of contaminated things such as suffering and separation, one will certainly abandon all this, renounce from home to homelessness, and live in the forest. If it is said that this reasoning is true, but it is difficult to separate from relatives and friends, so it cannot be done. Foolish one, if you do not necessarily leave home because of the fear of separating from relatives and friends, then the Lord of Death will cause you to separate from all relatives and friends even if you do not want to. Therefore, which wise and intelligent person would not voluntarily do what must be done without fail, but would be forced to do it by others? Therefore, without being urged by the punishment of the Lord of Death, one should voluntarily abandon relatives and friends and go to the forest. If it is said that limbs and so on must be abandoned without fail, even so, one should give birth to children, complete youth, take a wife, and complete the burden of the household before leaving. If you think that after doing this little bit of unfinished work of giving birth to children, you will clearly and certainly go to the forest, then whatever you do, whether it is giving birth to children or taking a wife, if you have to abandon them in the end, what is the benefit of doing them again? Therefore, this is not something to be done. For example, it is like washing and then throwing away. If it is said that going to the forest is the main thing, but because of attachment to self and what belongs to self, one will be afraid of it, then for those who are wise, following the teachings and reasoning as mentioned above, and having the certainty that I will die, such a person, because of abandoning busyness, even attachment to life will be completely
Tibetan
ཏང་བའི་ཕྱིར་འཆི་བདག་ལ་ཡང་ག་ལ་འཇིགས་ཏེ་འཇིགས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན། ནགས་སུ་འགྲོ་བའམ་བུ་སོགས་དང་བྲལ་བས་ན་འཇིགས་པར་ག་ལ་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་འཆི་བ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་བསྒོམ་པ་ལ་བརྩོན་པར་བྱའོ། །རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་བཞི་བརྒྱ་པ་ལས། རྟག་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་སྤོང་བའི་ཐབས་བསྟན་པ་སྟེ་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་དང་པོའི་འགྲེལ་པའོ།།། །། ལེའུ་དང་པོའི་རྣམ་བཤད།
Chinese
为了正法，死主又有何惧？根本没有恐惧。去往森林，或与子女等分离，又怎会变得恐惧呢？因此，应当精勤修习忆念死亡。出自《瑜伽行四百论》，阐释了舍弃常颠倒之法，即第一品的解释。 第一章的释义。
English
For the sake of the Dharma, what fear is there of the Lord of Death? There is no fear at all. How could going to the forest or being separated from children and so on become fearful? Therefore, one should diligently practice contemplating death. From the Four Hundred Verses on Yoga Practice, explaining the method of abandoning the perverted view of permanence, that is, the commentary on the first chapter. Explanation of the First Chapter.