Tibetan
ས་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མངོན་པར་འདོད་པའི་དོན་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མཐའ་གཉིས་གང་རུང་དུ་ལྟུང་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་གང་ཞིག་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པར་འདོད་པ་དེས་ནི། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བའི་ལམ་ལ་སློབ་དགོས་པས། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་དམན་པར་བཟུང་ནས་ཁྱད་དུ་གསོད་པར་འོས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ནང་ནས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་འདི་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་བསླབ་བྱའོ། །ཉན་རང་གི་ཐེག་པ་འདི་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསླབ་བྱ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་ན། ཆོས་སྤོང་བ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། རྒྱལ་སྲས་རྣམས་ཀྱིས་མི་བསླབ་པའི། །དངོས་དེ་གང་ནའང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ལམ་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཁ་ཅིག་ནི་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང་། ཁ་ཅིག་ནི་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་བསླབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་གནང་བའི་ཆོས་སྨྲ་བའི་ཀུན་སློང་གྱི་སྤོབས་པ་འདི་ཙམ་ཞིག་ཡོད་དོ་ཞེས་སམ། འདི་ཙམ་ཞིག་ལས་མེད་དོ་ཞེས་ཟེར་ཞིང་ཆོས་སྨྲ་བའི་སྤོབས་པའི་ཚད་འཇལ་ན། ཆོས་སྨྲ་བ་ལ་མ་གུས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་སྤོང་བ་ཡིན་ཏེ།སངས་རྒྱས་ཀྱི་གནང་བའི་ཆོས་སྨྲ་རྣམས་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐུས་སྤོབས་པ་ཚད་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་སྨྲ་བས་ཆོས་མ་ཡིན་པར་ལོག་པར་སྟོན་ཏོ། །ཞེས་ཟེར་ན། ཡང་དག་པའིི་ཆོས་སྨྲ་ལ་བཀུར་པ་བཏབ་པའི་ཕྱིར། ཆོས་སྤང་བ་ཡིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་འབྱུང་བ་མེད་པར་ཡང་བཟོད་པ་ལ་སོགས་པའི་གཟུངས་ཐོས་ཤིང་ཐོབ་བོ་ཞེས་ཟེར་ན། ཆོས་སྤོང་བ་ཡིན་ཏེ། གཟུངས་རྣམས་ཀྱི་གཙོ་བོ་བཟོད་པའི་གཟུངས་ནི། སྐྱེ་མེད་ཀྱི་དོན་ཟབ་མོ་ལ་མི་སྐྲག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཤེས་རབ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་སངས་རྒྱས་འབྱུང་བ་མེད་པར་འཐོབ་པ་མེད་དེ། རྟག་ཆད་སྤངས་པ་སྐྱེ་མེད་ཀྱི་དོན་ཟབ་མོ་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་། རིན་པོ་ཆེའི་ཕྲེང་བར། གང་ཟག་ཕུང་པོ་སྨྲ་བ་ཡི། །འཇིག་རྟེན་གྲངས་ཅན་འུག་ཕྲུག་དང་། །གོས་མེད་བཅས་ལ་གལ་ཏེ་ཞིག །ཡོད་མེད་འདས་པར་སྨྲ་ན་དྲིས། །དེ་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ནི། །བསྟན་པ་འཆི་མེད་ཡོད་མེད་ལས། །འདས་པ་ཟབ་མོོ་ཞེས་བྱ་བ། །ཆོས་ཀྱིས་ཁུད་པ་ཡིན་ཞེས་བགྱིས། །ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་སངས་རྒྱས་འབྱུང་བ་མེད་པར་གཟུངས་འཐོབ་བོ་ཞེས
Chinese
再者，如果有人认为，发菩提心者不能获得不住涅槃，因为他们会堕入轮回和涅槃的任何一边。因此，如果有人想获得不住涅槃，他们必须学习结合方便和智慧的道路。因此，不应该轻视和贬低布施等行为。或者，如果有人说，在三乘之中，只有大乘是菩萨的学处，声闻和独觉乘不是菩萨的学处，这就是舍法。正如所说：“王子们不学习的事物，在任何地方都不存在。”以这种方式，菩萨应该学习三乘的所有道路，有些是需要了解的，有些是需要亲身实践的。如果有人说，佛陀所允许的说法者的自信只有这么多，或者只有这么少，并衡量说法者的自信，这就是因为不尊重说法者而舍法。因为佛陀所允许的说法者，凭借佛陀的力量，拥有无限的自信。如果有人说，说法者错误地宣讲了非法，这就是因为诽谤了正确的说法者而舍法。如果有人说，即使没有佛陀出现，也能听到和获得忍辱等陀罗尼，这就是舍法。因为所有陀罗尼之首的忍辱陀罗尼，是不畏惧无生深义的等持和智慧，而这在没有佛陀出现的情况下是无法获得的。因为超越常断二边的无生深义，是佛陀不共的教法。正如《宝鬘论》中所说：“如果有人对声称有补特伽罗蕴的，顺世外道、数论派、枭雄派和裸体派等，询问他们是否宣说超越有无的道理。因此，诸佛所说的教法，是超越有无的甚深，这是佛陀的特点。”因此，如果有人说，即使没有佛陀出现，也能获得陀罗尼。
English
Furthermore, if someone thinks that those who aspire to Bodhicitta cannot attain the non-abiding Nirvana because they will fall into either Samsara or Nirvana, then if someone wants to attain the non-abiding Nirvana, they must learn the path that combines skillful means and wisdom. Therefore, it is not appropriate to despise and belittle generosity and so on. Or, if someone says that among the three vehicles, only the Mahayana is the discipline of Bodhisattvas, and the Sravaka and Pratyekabuddha vehicles are not the discipline of Bodhisattvas, then this is abandoning the Dharma. As it is said, "There is nothing that the princes do not study." In this way, the Bodhisattva should study all the paths of the three vehicles, some of which are to be known and some of which are to be realized. If someone says that the confidence of the Dharma speaker allowed by the Buddha is only this much, or there is only this much, and measures the confidence of the Dharma speaker, then this is abandoning the Dharma by disrespecting the Dharma speaker. Because the Dharma speakers allowed by the Buddha have immeasurable confidence through the power of the Buddha. If someone says that the Dharma speaker wrongly teaches what is not Dharma, then this is abandoning the Dharma because of slandering the correct Dharma speaker. If someone says that even without the appearance of the Buddha, one can hear and obtain Dharanis such as Kshanti (patience), then this is abandoning the Dharma. Because the main Dharani of all Dharanis, the Kshanti Dharani, is the Samadhi and wisdom that is not afraid of the profound meaning of non-origination, and this cannot be obtained without the appearance of the Buddha. Because the profound meaning of non-origination that transcends permanence and annihilation is the uncommon teaching of the Buddha. As it is said in the Ratnavali, "If someone asks those who claim to have a Pudgala aggregate, such as the Lokayata, Samkhya, Uluka, and Nirgrantha, whether they speak of the truth that transcends existence and non-existence. Therefore, the Dharma spoken by the Buddhas is the profound transcendence of existence and non-existence, which is the characteristic of the Buddha." Therefore, if someone says that even without the appearance of the Buddha, one can obtain Dharani.
Tibetan
་ཟེར་ན། ཟབ་མོའི་དོན་རྟོགས་པ་སངས་རྒྱས་ལ་རག་མ་ལས་པར་སྨྲས་པས། སངས་རྒྱས་དང་། དེའི་བསྟན་པ་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པ་འཇིག་རྟེན་ན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་ཁས་ཆེ་བ་གཞན་དག་དང་། དོན་གྱིས་ན་མཉམ་པར་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟར་ན་བསྟན་པ་དང་སྟོན་པ་ལ་སྐུར་པ་བཏབ་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་སྨྲ་བའི་ཚིག་ལ་སོགས་པའི་གཟུངས་ཐོབ་པའི་དབང་གིས་ཐོབ་པའི་ཡོན་ཏན་མང་དུ་ཐོས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི། ཡོངས་སུ་དག་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དང་། ཆོས་སྨྲ་བའི་སྒོ་གསུམ་གྱི་སྤྱོད་པ་ཉེས་པར་བྱས་ཞེས་དང་། ཆོས་སྨྲ་བའི་བསླབ་པ་གསུམ་གྱི་སྒྲུབ་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དང་། ཆོས་སྨྲ་བ་བག་དང་མི་ལྡན་ཞེས་བག་མེད་པས་གླེང་བ་དང་། སྤྱོད་པ་ཚུལ་དང་མི་མཐུན་ཞེས་སྤྱོད་ལམ་གྱིས་གླེང་པ་དང་། འཚོ་བ་དང་། ཆོ་ག་དང་བསླབ་པ་ཉམས་ཞེས་སྤྱོད་པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཉམས་པས་གླེང་བ་དང་། ཆོས་སྨྲ་བའི་ཚེ་སྤོབས་པ་རྣམ་པར་མ་དག་པས་ཚིག་དང་དོན་གཞན་ལ་གོ་བར་མི་བྱེད་ཅེས་དང་། ཚིག་གནང་བར་ཏེ་གསལ་བའི་སྒོ་ནས་དོན་ལེགས་པར་མ་བཤད་ཅེས་དང་། ཚིག་གི་དོན་ཁོང་དུ་མ་ཆུད་པར་སྟོན་པས་ཚིག་སྔ་མ་དང་། ཚིག་ཕྱི་མ་འགལ་ཞེས་པ་དང་། ཡི་གེའི་མིང་གིས་ཏེ་དོན་ལ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པར་བཟུང་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བཀའ་བཤད་པ་ལ་འཇུག་ཅེས་པ་དང་། དེའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་མདོ་སྡེ་དང་མདོ་སྡེ་ནང་འགལ་བ་དང་། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དང་། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཞན་འགལ་བ་བྱས་སོ་ཞེས་ཟེར་ན། ཆོས་སྤོང་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་ནི། འོག་ནས་འཇམ་དཔལ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྤོབས་པ་གང་ཇི་སྙེད་པ་དང་ཞེས་སོགས་ཀྱིས་སྟོན་ཏོ། །དེས་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་གནང་བའི་ཆོས་སྨྲ་བའི་སྤོབས་པ་གང་ཇི་སྙེད་པ་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་མཐུ་ལས་བྱུང་བས་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཉེས་པ་དེ་དག་མེད་ལ། དེ་དག་ལ་སྐྱོན་འདོགས་པར་སེམས་པ་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སྐྱོན་འདོགས་པར་སེམས་དཔའ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ཆོས་སྨྲ་དག་གིས་ཀྱང་། ཆོས་སྨྲ་བའི་ཚེ་རང་གིས་བསྟན་བྱའི་ཆོས་ཀྱི་དོན་ལ་ལ་ལ་མོས། ལ་ལ་ལ་མི་མོས་པ་དང་། ཆོས་འཆད་པའི་ཚེ། ཆོས་སྨྲ་བ་ལ་ཆེད་ཆེར་མི་འཛིན་པར། རྒྱལ་པོ་དང་བློན་པོ་ལ་སོགས་པའི་གཏམ་གཞན་དང་གཞན་དུ་བསྒྱུར་བ་དང་། ཚིག་དང་དོན་བཀྲུགས་པ་སྟེ། འཁྲུགས་པ་མི་འབྱེད་པར་འབྲེལ་མེད་དུ་སྨྲ་ཞིང་། དེ་ལ་ཡང་རང་ཉིད་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་དང་། ཆོས་སྨྲ་བ་རྩེ་གཅིག་དུ་ཡིད་མི་གཏོད་པར་འདོད་པ་ལ་
Chinese
如果说，通达深奥之义不依赖于佛，那么佛和他的教法，以及自在天等世间自诩为一切智者的其他人和佛在意义上就变得相同了。如果这样，就成了对教法和导师的诽谤。由于获得讲法之词等陀罗尼的加持，所获得的功德如多闻等，并不是完全清净的。说“讲法者的身语意三门行为有错”，说“讲法者的三学修持不圆满”，说“讲法者不谨慎”，以不谨慎来议论；说“行为与规矩不符”，以行为举止来议论；说“生活、仪轨和学处衰败”，以行为和戒律衰败来议论；说“讲法者在说法时，不具清净的自信，不能使他人理解词句和意义”，说“不给予词句，即不以清晰的方式很好地解释意义”，说“因为没有理解词句的意义而宣说，导致前后的词句相矛盾”，说“以文字的名称，即抓住意义的字面意思，而从事于解释如来之语”，以及“以此理由，经典与经典相违，偈颂与其他的偈颂相违”等等，这都是舍弃佛法。这些理由将在下文中以“文殊，声闻的自信有多少”等来阐述。因此，这意味着，佛所允许的讲法者的自信有多少，都是从佛的加持力中产生的，所以没有如上所说的那些过失。认为可以对他们进行指责，实际上是指责如来。此外，有些讲法者在讲法时，对自身所要阐述的法义，有的赞同，有的不赞同；在讲法时，不特别重视讲法者，而是将话题转移到国王和大臣等其他事情上；歪曲词句和意义，不说清楚混乱之处，而是说一些不相关的内容，并且对此自己也感到疑惑，不一心一意地信赖讲法者，而是对所希望的。
English
If it is said that understanding the profound meaning does not depend on the Buddha, then the Buddha and his teachings, as well as Ishvara and other worldly beings who claim to be omniscient, become the same in meaning. If this is the case, it becomes a slander of the teachings and the teacher. Because of obtaining the blessing of the dharani of words of Dharma preachers, the merits obtained, such as extensive learning, are not completely pure. Saying "the actions of the three doors of body, speech, and mind of the Dharma preacher are wrong," saying "the practice of the three trainings of the Dharma preacher is not perfect," saying "the Dharma preacher is not careful," discussing with carelessness; saying "behavior does not conform to the rules," discussing with conduct; saying "life, rituals, and precepts are declining," discussing with behavior and discipline declining; saying "when the Dharma preacher preaches, he does not have pure confidence and cannot make others understand the words and meanings," saying "not giving words, that is, not explaining the meaning well in a clear way," saying "because he does not understand the meaning of the words and speaks, the previous and subsequent words contradict each other," saying "with the name of the letters, that is, grasping the literal meaning of the meaning, and engaging in explaining the words of the Tathagata," and "for this reason, the sutras contradict the sutras, and the verses contradict other verses," etc., this is abandoning the Dharma. The reasons for these will be explained below with "Manjushri, how much confidence does the Shravaka have," etc. Therefore, this means that how much confidence the Dharma preacher allowed by the Buddha has, all arises from the power of the Buddha's blessing, so there are no such faults as mentioned above. Thinking that they can be blamed is actually blaming the Tathagata. In addition, some Dharma preachers, when preaching the Dharma, agree with some of the Dharma meanings they want to explain, and disagree with others; when preaching the Dharma, they do not pay special attention to the Dharma preacher, but shift the topic to other things such as kings and ministers; distort the words and meanings, do not clarify the confusion, but say some irrelevant content, and are also doubtful about this themselves, and do not trust the Dharma preacher wholeheartedly, but are against what is desired.