Tibetan
བས་རྟག་ཏུ་རྒྱས་པར་འགྱུར། །ཅེས་པ་ལྟར་རོ། །ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ནི། གང་གིས་ཉོན་མོངས་པར་མི་འགྱུར་བར་བྱེད་པའི་ཡན་ལག་སྟེ། དེས་ཉོན་མོངས་པའི་རྒྱུ་གནས་ངན་ལེན་འཇིག་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་བཙུན་མོས་རྒྱལ་པོའི་བདེ་བ་མྱོང་བར་བྱེད་པ་དང་འདྲ་སྟེ། སྒྲིབ་པ་ཀུན་ལས་ཐར་པའི་ཕྱིར། །ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པའི་བདེ་བ་ཐོབ། །ཅེས་པ་ལྟར་རོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི། གང་དུ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཡན་ལག་སྟེ། དེ་ལ་གནས་པ་ནི། གནས་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདིས་འདོད་པའི་དོན་ཀུན་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། ཁྱིམ་བདག་ལྟ་བུ་སྟེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བསམས་པའི་དོན། །འབྱོར་པ་ཉེ་བར་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །ཅེས་པ་ལྟར་རོ། །བཏང་སྙོམས་ནི། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་ཏེ། བརྣབ་སེམས་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་དང་བྲལ་བའི་ཉོན་མོངས་ཅན་མ་ཡིན་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་བློན་པོས་དཔུང་གི་ཚོགས་ཡན་ལག་བཞི་འདོད་གནས་བྱེད་པ་དང་འདྲ་སྟེ། བཏང་སྙོམས་ཀྱིས་ནི་ཐམས་ཅད་དུ། །འདི་ནི་ཇི་ལྟར་འདོད་བཞིན་གནས། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་བས་ན་དེ་རྣམས་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པར་བགྱིད་པའི་རྒྱུ་དགེ་ཚོགས་ལགས་ཏེ། བསྒྲུབ་པར་བགྱིའོ། ། གཉིས་པ་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ནི། ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་བོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཤེས་རབ་མེད་པར་བསམ་གཏན་ཡོད་མིན་ཏེ། །བསམ་གཏན་མེད་པར་ཡང་ནི་ཤེས་རབ་མེད། །གང་ལ་དེ་གཉིས་ཡོད་པས་སྲིད་པ་ཡི། །རྒྱ་མཚོ་གནག་རྗེས་ལྟ་བུར་འཚལ་བར་བགྱི། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ལེགས་པར་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་མེད་པར་བསམ་གཏན་སྐྱེ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཤེས་བྱའི་གནས་ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་སྒྲོ་འདོགས་ཆོད་པ་ན། དམིགས་པ་ལ་བདེ་བར་སེམས་མཉམ་པར་འཇོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསམ་གཏན་མེད་པར་ཡང་ནི་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་མེད་དེ། སེམས་མཉམ་པར་བཞག་ན་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣལ་འབྱོར་པ་གང་ལ་དམིགས་པ་ལ་སེམས་རྩེ་གཅིག་པའི་བསམ་གཏན་དང་། ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་དེ་གཉི་ག་ཡོད་པ་དེ་ཡིས་སྲིད་པའི་རྒྱ་མཚོ་གནག་རྗེས་ཀྱི་ཆུ་ལྟ་བུར་འཚལ་བར་བགྱི་སྟེ། མྱུར་དུ་སྐམ་པའམ་རྒལ་བར་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་རབ་ནི་འདིར་གང་ཟག་དང་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པ་ལ་འདོད་དེ
Chinese
故恒常增长，如是说。极善修治者，谓以何者能令不转为烦恼之支分，以其能坏烦恼之因，谓恶业故。彼如比丘尼受用国王之安乐，以其能脱一切障故。获得极善修治之安乐，如是说。等持者，谓于何处不转为一切烦恼之支分，安住于彼，谓转处故。以此能成办一切所欲义故，如居家者。于等持所思之义，财富易生，如是说。舍者，乃无一切烦恼之自性，以其是离贪心与不悦意之非烦恼性之状态之自性故。彼如大臣以军队之四支分集合而住于所欲处，如是舍性能于一切时，此乃如所欲而住，如是说。是故，彼等乃能得涅槃之因，谓善聚，当修习之。 第二寂止与胜观者，为显示以寂止与胜观双运故能得涅槃故。无慧则无禅定，无禅定亦无慧，何者具足此二者，当求彼人如牛迹之海。如是说。谓若无善知诸法自相与共相之慧，则无生禅定之事，以慧能于所知之境无有犹豫而断除增益时，能于所缘安乐而等住其心故。无禅定亦无如实知之慧，以若心能等住，则能如实知故。何瑜伽士具有于所缘境心一境性之禅定，及如实知之慧，彼当求彼人如牛迹之水，谓能速干或能越过故。慧者，此处意指通达人法二无我
English
Therefore, it always increases, as it is said. The extremely well-trained is the limb that prevents turning into afflictions, because it destroys the cause of afflictions, namely bad karma. It is like a nun enjoying the bliss of a king, because it is free from all obscurations. One obtains the bliss of being extremely well-trained, as it is said. Samadhi is the limb that does not turn into all afflictions, and abiding in it means changing the state. Because it accomplishes all desired meanings, it is like a householder. The wealth of what is contemplated in samadhi easily arises, as it is said. Equanimity is the nature of being free from all afflictions, because it is the nature of a non-afflictive state that is free from greed and displeasure. It is like a minister who keeps the four divisions of an army together and stays where he wants. Equanimity, at all times, stays as it pleases, as it is said. Therefore, these are the cause for attaining Nirvana, namely the accumulation of merit, which should be practiced. Secondly, as for tranquility and insight, in order to show that Nirvana is attained through the union of tranquility and insight: Without wisdom, there is no meditation; without meditation, there is no wisdom. Whoever has both of these should be sought like the ocean in a cow's footprint. It is said. Without the wisdom that knows well the individual and general characteristics of phenomena, there is no arising of meditation, because when wisdom cuts off doubts and superimpositions on the object of knowledge, the mind can be placed comfortably and evenly on the object. Without meditation, there is no wisdom that knows things as they are, because it is said that if the mind is placed evenly, one knows things as they are. The yogi who has meditation with one-pointedness of mind on the object, and the wisdom that knows things as they are, should be sought like the water in a cow's footprint, because they can quickly dry up or cross over. Wisdom here is understood as realizing the selflessness of persons and phenomena.