Tibetan
གསུམ་གྱིས་ཟིལ་གྱིས་མནན་ནས། དེ་ལྟར་སེམས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་དེ་ནི། དེའི་ཉོན་མོངས་པ་ཡིན་ནོ། །བསམ་པ་དེ་དང་། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་སེམས་ཀྱིས་རང་ངམ། གཞན་གྱིས་གསོད་པར་སྦྱོར་ཞིང་མཚོན་གྱིས་འདེབས་པར་བྱེད་ལ། གལ་ཏེ་བཏབ་མ་ཐག་ཁོ་ནར་སྦྱོར་བ་དེས་ཤི་བར་གྱུར་ན། དུས་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་ལས་ལམ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་ལ། སྦྱོར་བ་དེའི་རྐྱེན་གྱིས་གཞན་གྱི་ཚེ་ཤི་ན་ཡང་། གང་གི་ཚེ་ཤི་བ་དེའི་ཚེ་ལས་ལམ་རྫོགས་པ་ཡིན་ནོ། །མ་བྱིན་པར་ལེན་པའི་གཞི་ནི། གཞན་གྱིས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བའོ། །འདུ་ཤེས་ནི། དེ་ལ་དེར་འདུ་ཤེས་པའོ། །བསམ་པ་ནི། འཕྲོག་པར་འདོད་པ་ཉིད་དོ། །ཉོན་མོངས་པ་ནི། གསུམ་པོ་གང་ཡང་རུང་བའོ། །མཐའ་ནི་གནས་གཞན་དུ་སྤོས་པའོ། །འདོད་པས་ལོག་པར་གཡེམ་པའི་གཞི་ནི། འཇུག་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་བུད་མེད་དང་། འཇུག་པར་བྱ་བ་ཡིན་ན་ཡང་། ཡན་ལག་མ་ཡིན་པ་དང་། གནས་མ་ཡིན་པ་དང་། དུས་མ་ཡིན་པ་དག་ཏུ། ཚོང་མ་ཡིན་པ་མི་རིགས་པ་བྱེད་པ་དང་སྐྱེས་པ་ཐམས་ཅད་དང་མ་ནིང་ངོ་། །འདུ་ཤེས་ནི། དེ་ལ་དེར་འདུ་ཤེས་པའོ། །བསམ་པ་ནི། བགྲོད་པར་འདོད་པའོ། །ཉོན་མོངས་པ་ནི། སྔ་མ་ལྟར་རོ། །མཐའ་ནི། གཉིས་ཀྱིས་གཉིས་སྤྲད་པའོ། །བརྫུན་དུ་སྨྲ་བའི་གཞི་ནི། མཐོང་བ་དང་། ཐོས་པ་དང་། བྱེ་བྲག་ཕྱེད་པ་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་། དེ་ལས་བཟློག་པའོ། །འདུ་ཤེས་ནི། མཐོང་བ་ལ་སོགས་པ་དང་། བཟློག་པར་འདུ་ཤེས་པའོ། །བསམ་པ་ནི། འདུ་ཤེས་བསྒྱུར་ཏེ་སྨྲ་བ་ཉིད་དོ། །ཉོན་མོངས་པ་ནི། འདྲའོ། །མཐའ་ནི། འཁོར་དང་ཕ་རོལ་འདྲི་བ་ལ་གོ་བར་བྱའོ། །ཕྲ་མའི་གཞི་ནི། སེམས་ཅན་མཐུན་པ་དང་མི་མཐུན་པ་རྣམས་སོ། །འདུ་ཤེས་ནི། དེ་དང་དེ་ལ་དེར་འདུ་ཤེས་པའོ། །བསམ་པ་ནི། དབྱེ་བའམ། མི་འདུམ་པར་འདོད་པའོ། །ཉོན་མོངས་པ་ནི། འདྲའོ། །མཐའ་ནི། དབྱེ་བར་བྱ་བའི་ངག་གི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་སྨྲས་ཏེ་དོན་གོ་བའོ། །ངག་རྩུབ་པོའི་གཞི་ནི། ཀུན་ནས་མནར་སེམས་ཀྱི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་སོ། །འདུ་ཤེས་ནི། དེ་དག་ལ་དེར་འདུ་ཤེས་པའོ། །བསམ་པ་ནི། ངག་རྩུབ་པོ་སྨྲ་བར་འདོད་པའོ། །ཉོན་མོངས་པ་ནི། འདྲའོ། །མཐའ་ནི། དེ་དག་ལ་ངག་རྩུབ་པོས་སྨྲས་པའོ། །ཚིག་འཁྱལ་བའི་གཞི་ནི། དོན་མེད་པ་དང་ལྡན་པའི་དོན་ཏོ། །འདུ་ཤེས་ནི། དེ་ལ་དེར་འདུ་ཤེས་པའོ། །བསམ་པ་ནི། སྨྲ་བར་འདོད་པའོ། །ཉོན་མོངས་པ་ནི། འདྲའོ། །མཐའ་ནི། སྨྲས་པའོ། །བརྣབ་སེམས་ཀྱི་གཞི་ནི། གཞན་གྱི་ནོར་དང
Chinese
被三者压制，如此心之显现作用，乃是其烦恼。以彼想法和烦恼之心的自或他，作杀害之预备并以兵器刺之。若才刺下去就因预备而死，则彼时业道完全圆满。虽因预备之缘故他之命死，然于谁之命死之时，彼时业道圆满。不与取之所依是，他人所执持之物。想是，于彼作彼想。想法是，欲盗取之心。烦恼是，三者中任何一个。边际是，移往他处。欲邪淫之所依是，不应行之妇女，应行然非肢体，非处所，非时节等，非买卖之非理行，以及所有男子与非男非女者。想是，于彼作彼想。想法是，欲行之心。烦恼是，如前。边际是，二者交合。妄语之所依是，见闻觉知及与其相违者。想是，于见闻等及作相违想。想法是，转变想而说。烦恼是，相同。边际是，于眷属及他人询问时理解。离间语之所依是，有情和合与不和合者。想是，于此与此作此想。想法是，欲分离或不和合。烦恼是，相同。边际是，说出应分离之语之表诠而理解其义。恶语之所依是，成为一切恼害之因的有情们。想是，于彼等作彼想。想法是，欲说恶语。烦恼是，相同。边际是，于彼等说恶语。绮语之所依是，与无意义相应之义。想是，于彼作彼想。想法是，欲说。烦恼是，相同。边际是，说了。贪心之所依是，他人之财物。
English
Being suppressed by the three, the manifestation of the mind in this way is its affliction. With that thought and afflicted mind, one prepares to kill oneself or others and pierces with weapons. If one dies from the preparation immediately after being stabbed, then the path of action is completely fulfilled at that moment. Even if another's life dies due to the preparation, the path of action is fulfilled at the time of whoever's life dies. The basis for taking what is not given is what is held by others. The perception is to perceive it as such. The thought is the desire to steal. The affliction is any of the three. The conclusion is moving to another place. The basis for sexual misconduct is women with whom it is not appropriate to engage, and even if it is appropriate, non-genitals, inappropriate places, inappropriate times, unethical conduct that is not trade, and all men and hermaphrodites. The perception is to perceive it as such. The thought is the desire to engage. The affliction is as before. The conclusion is the union of two with two. The basis for false speech is seeing, hearing, discerning, knowing, and the opposite of these. The perception is to perceive seeing and so on, and to perceive the opposite. The thought is to speak by transforming the perception. The affliction is the same. The conclusion is to be understood when relatives and others inquire. The basis for divisive speech is sentient beings who are harmonious and disharmonious. The perception is to perceive it as such. The thought is the desire to separate or cause disharmony. The affliction is the same. The conclusion is to speak the expression of speech that should be separated and to understand its meaning. The basis for harsh speech is sentient beings who are the cause of all torment. The perception is to perceive them as such. The thought is the desire to speak harsh speech. The affliction is the same. The conclusion is to speak harsh speech to them. The basis for idle chatter is meaning that is associated with meaninglessness. The perception is to perceive it as such. The thought is the desire to speak. The affliction is the same. The conclusion is having spoken. The basis for covetousness is the wealth of others.
Tibetan
་ཡོ་བྱད་དོ། །འདུ་ཤེས་ནི། དེ་ལ་དེར་འདུ་ཤེས་པའོ། །བསམ་པ་ནི། དེ་ལྟར་འདོད་པའོ། །ཉོན་མོངས་པ་ནི། འདྲའོ། །མཐའ་ནི། དེ་དག་ལ་བདག་གིར་བྱ་བར་ངེས་པའོ། །གནོད་སེམས་ཀྱི་གཞི་དང་འདུ་ཤེས་ནི། ངག་རྩུབ་པོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ནོ། །བསམ་པ་ནི། བསྣུན་པ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་དོ། །ཉོན་མོངས་པ་ནི། འདྲའོ། །མཐའ་ནི། བསྣུན་པ་ལ་སོགས་པར་ངེས་པའོ། །ལོག་ལྟའི་གཞི་ནི། རྒྱུ་འབྲས་དང་བདེན་བཞི་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པའི་དོན་ཏོ། །འདུ་ཤེས་ནི། བདེན་པ་ཡིན་པར་འདུ་ཤེས་པའོ། །བསམ་པ་ནི། དེ་ལྟར་འདོད་པའོ། །ཉོན་མོངས་པ་ནི། འདྲའོ། །མཐའ་ནི། སྐུར་པ་བཏབ་པར་ངེས་པའོ། །ལས་ཀྱི་ལམ་བཅུ་པོ་འདི་དག་གི་རྣམ་པར་བཞག་པ་རྒྱས་པ་ནི། རྣམ་པར་གཏན་ལ་དབབ་པ་བསྡུ་བ་ལ་སོགས་པར་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། འདིར་ནི་ཡི་གེ་མངས་པས་མ་བྲིས་སོ། །ཇི་སྐད་བཤད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་མི་དགེ་བའི་ལས་ལམ་བཅུ་པོ་དེ་དག་ཉིད་ཀྱི་གཞི་ཉེ་བར་གནས་པ་ན་ཡང་སྤོང་ཞིང་དང་དུ་མི་ལེན་པ་ནི། སྲོག་གཅོད་སྤོང་བ་ལ་སོགས་པ་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་ལམ་བཅུ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། ། ཆང་ནི། མི་དགེ་བ་མཐའ་དག་གི་རྒྱུ་ཡིན་པས། ཉེས་དམིགས་ཆེ་བའི་ཕྱིར་དང་། བཅས་པའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཡིན་པས་ལས་ཀྱི་ལམ་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་མ་འདུས་པས་དེའི་ཕྱིར་ཆང་སྤོང་བ་དང་། ཡང་དག་པའི་འཚོ་བ་བསྟེན་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། ཆང་རྣམས་ལས་ལྡོག་དེ་བཞིན་དགེ་བ་ཡི། །འཚོ་བ་ལ་ཡང་མངོན་པར་དགེས་པར་མཛོད། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། བག་མེད་པའི་གནས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འབྲུ་དང་སྦྱར་བ་དང་། བཅོས་པའི་ཆང་རྣམས་ལས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ལྡོག་པ་དང་། གཞན་ལ་མི་གནོད་ཅིང་བག་མེད་པའི་རྒྱུར་མི་འགྱུར་བའི་བཟའ་བ་དང་བཏུང་བ་ལ་སོགས་པ་དགེ་བའི་འཚོ་བ་ལ་ཡང་མངོན་པར་དགེས་པར་མཛོད་ཅེས་སྦྱར་རོ། །དེ་ལྟར་དགེ་བའི་ལམ་ལ་གནས་པས། འདོག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྦྱིན་པ་བཏང་བར་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ལོངས་སྤྱོད་གཡོ་བ་སྙིང་པོ་མེད་མཁྱེན་ནས། །དགེ་སློང་བྲམ་ཟེ་བཀྲེན་དང་བཤེས་རྣམས་ལ། །སྦྱིན་པ་ཚུལ་བཞིན་བསྩལ་བགྱི་ཕ་རོལ་ཏུ། །སྦྱིན་ལས་གཞན་པའི་གཉེན་མཆོག་མ་མཆིས་སོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཟས་དང་གོས་ལ་སོགས་པའི་ལོངས་སྤྱོད་རྣམས་ནི། མི་བརྟེན་པས་ན་གཡོ་བ། ངོམས་མི་ཤེས་པས་ན་སྙིང་པོ་མེད་པ་ཡིན་ལ། དེ་དག་གི་རང་བཞིན་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་མཁྱེན་ནས་དེ་ལ་སྙིང་པོ་བླང་བའི་ཕྱིར་དགེ་སློང་དང་བྲམ་ཟེ་སོགས་ཡོན་ཏན་གྱི་ཞིང་དང་། བཀྲེན་པ་དང་ནད་པ་སོགས་སྡུག་
Chinese
是工具。认识是，在那里认识到那个。想法是，那样希望。烦恼是，相同。终结是，确定要将那些作为自己的。害心的基础和认识是，如同粗暴的语言一样。想法是，殴打等等本身。烦恼是，相同。终结是，确定为殴打等等。邪见的根源是，因果和四谛等等存在之义。认识是，认识到是真理。想法是，那样希望。烦恼是，相同。终结是，确定为诽谤。这十种业道的详细分类，应当在《分别决定藏》等中查看，因为这里文字太多，所以没有写。如上所说的具有特征的十种不善业道，即使是其基础接近存在时，也应断除而不接受，应当了知断除杀生等等是十种善业道。酒是，一切不善的根源，因为过患很大，而且是制定的罪过，所以没有包含在业道之中，因此要戒酒，并且以奉行正命为前提。“从诸酒中退，如是行善业，于诸善活命，亦当常欣乐。”这样说，因为是放逸之处，所以要从谷物混合和酿造的各种酒中完全退避，并且对于不损害他人且不成为放逸之因的饮食等善的生活，也应当经常欣乐。像这样安住于善道，为了显示应当像倾倒一样布施，所以说：“受用动摇无实知，苾刍婆罗门贫友等，如法布施施于彼岸，施外更无殊胜亲。”这样说，食物和衣服等受用，因为不依赖所以是动摇的，因为不知满足所以是没有实义的，如实了知那些的自性，为了从中获取实义，对于比丘和婆罗门等功德之田，以及贫穷和病人等痛苦
English
are tools. Recognition is, recognizing that there. Thought is, wishing that way. Affliction is, the same. The end is, being certain to take those as one's own. The basis and recognition of harmful intent are, just like harsh language. Thought is, beating and so on itself. Affliction is, the same. The end is, being certain as beating and so on. The root of wrong view is, the meaning of the existence of cause and effect and the Four Noble Truths and so on. Recognition is, recognizing it as the truth. Thought is, wishing that way. Affliction is, the same. The end is, being certain as slander. The detailed classification of these ten paths of action should be viewed in the Distinguishing the Categories and so on, because there are too many words here, so it is not written. As said above, the ten non-virtuous paths of action with characteristics, even when their basis is near, should be abandoned and not accepted, and it should be known that abandoning killing and so on are the ten virtuous paths of action. Alcohol is, the cause of all non-virtue, because the faults are great, and it is a prohibited transgression, so it is not included in the paths of action, therefore, abstain from alcohol, and on the premise of practicing right livelihood, "Withdraw from all kinds of alcohol, thus practice good deeds, and always rejoice in good living." It is said that, because it is a place of carelessness, one should completely abstain from all kinds of alcohol mixed with grains and brewed, and also often rejoice in good living such as food and drink that does not harm others and does not become a cause of carelessness. Like this, abiding in the path of virtue, in order to show that one should give alms like pouring, it is said, "Knowing that enjoyment is moving and without essence, monks, Brahmins, the poor, friends, etc., give alms properly to the other shore, there is no better relative than giving." It is said that enjoyments such as food and clothing are moving because they are not relied upon, and they are without essence because they do not know satisfaction, knowing the nature of those as they are, in order to obtain essence from them, for the field of merit such as monks and Brahmins, and suffering such as the poor and the sick.